海を見ていた午後
Dit is Yumi Arai. Ze is een heel beroemde zangeres in Japan en als ik dit liedje hoor, moet ik mijn tranen altijd wegslikken. Zo breekbaar gezongen, zo verdrietig en tegelijk berustend. Zo lief. Volgens mij weet iedereen, die geen Japans kan, meteen waarover dit gaat. Laat u niet afleiden door het filmpje, trouwens. Dat lijken me beelden die vrij willekeurig bij elkaar zijn geplakt.
Filmpjes, 09.10.2012 @ 12:52
5 Reacties
op 09 10 2012 at 13:42 schreef Rob:
Ik vind dit vrij verschrikkelijk, eerlijk gezegd. Ik zal je niet vermoeien met het waarom, omdat dat vervelend is. Geniet ervan… ik zet het af.
op 09 10 2012 at 14:48 schreef Bigpete:
Mijn smaak is het niet, maar ieder zijn meug.
Ik haal er overigens met mijn (beperkte) kennis van Chinese karakters iets uit van “‘s middags kijken naar de zee” Wat de Japanse radicalen daaraan toevoegen weet ik niet.
op 09 10 2012 at 16:16 schreef Peter:
Heel goed! De titel van het liedje is: ‘De middag dat ik naar de zee keek’. De Japanse tekens (dus niet de Chinese karakters) zijn hiragana en worden gebruikt voor voorzetsels en uitgangen en tussenvoegsels en dergelijke.
Dus UMI (‘zee’ – Chinees karakter) wo (hiragana – voorzetsel dat bepaalt dat UMI lijdend voorwerp is) MI (‘kijken’ – Chin. kar.) te (hir. – maakt er ‘kijkende’ van) ita (hir. – verleden tijd van ‘zijn’ ) GOGO (Chin. Kar. – de tijd tussen 12 uur ‘s middags en zes uur ‘s avonds).
Letterlijk: Zee bekijkende was middag ofwel de middag dat ik naar de zee keek.
op 09 10 2012 at 18:47 schreef rakker:
als korte aanvulling van de Japanse les van Peter:
Chinees en Japans hebben als gesproken talen niets gemeen. Het Chinees kent vrijwel geen vervoegingen en verbuigingen terwijl het Japans vol zit met voorvoegsels, achtervoegsels, tussenvoegsels en dergelijke.
Japan kende geen algemeen aanvaard systeem om de eigen taal op schrift te stellen. Toen Japanse monniken na terugkeer uit China de Chinese schrifttekens in Japan introduceerden bleek dat al die extra’tjes niet konden worden opgeschreven. Het Hiragana, een alfabet van fonetische tekens werd toen bedacht om de eigen taal leesbaar te kunnen noteren.
op 09 10 2012 at 18:50 schreef Arslan:
Killer! Een heuse mede-japanofiel!
RSS