Intelligence en design gaan niet altijd samen

7 Reacties

op 21 06 2005 at 11:43 schreef Peter Breedveld:

Een verdomd goed stuk waarin een argument naar voren wordt gebracht dat ik nog niet heb gehoord in de ID-Evolutiediscussie. Duns Ouray is een clever bastard.

Een aantal VU-wetenschappers had vrijdag een stuk in de Volkskrant waarin ook de vloer wordt aangeveegd met de drogredenaties van mensen als Cees Dekker:

Evolutie is intelligent design

De discussie over evolutie versus intelligent design, onlangs aangezwengeld door Maria van der Hoeven, gaat nog steeds door. Helaas blijkt de kennis over de moderne evolutionaire biologie bij sommige deelnemers nogal beperkt. Evolutietheorie en evolutionaire biologie zijn niet zo eenvoudig als veel sceptici menen. De karakterisering “evolutie is toeval” slaat de plank in ieder geval mis.

Binnen de wetenschap is het onbetwist dat evolutie een verbluffend effectief mechanisme is dat dynamische complexiteit kan voortbrengen en verklaren. Na de biologie raken wetenschapsgebieden als de chemie, de informatica, de economie en de psychologie doordrenkt van het evolutionaire denken. Dit alleen al bewijst de functionaliteit van de algemene evolutietheorie.

Als wetenschappers met ruime ervaring in het toepassen van evolutionaire inzichten binnen een scala aan disciplines moeten we vaststellen dat de evolutietheorie allerminst simpel is. Evolutie vindt plaats door de herhaalde interactie tussen de drie centrale evolutionaire mechanismen – variatie-creatie (innovatie), selectie, en overerfbaarheid van genetische informatie (bestendigheid). Daardoor worden op het eerste gezicht onwaarschijnlijke constellaties en structuren ineens verrassend waarschijnlijk. Evolutie is dus geen toeval maar dwingt juist ogenschijnlijk toevallige gebeurtenissen af. De interactie tussen de drie mechanismen leidt namelijk tot een eindeloze, voortdurende cumulatie van kleine maar zeker ook grote aanpassingen aan de omgeving. Die omgeving verandert bovendien zelf ook. Daardoor bewegen aanpassingen zich in een nieuwe richting. De zaak wordt nog complexer doordat de omgeving van elk
organisme deels ook levend is en dus aan evolutie onderhevig. Dit leidt tot zogeheten co-evolutie.
Bovendien wordt een levend systeem gekenmerkt door complexe interacties van moleculen met synergie en terugkoppeling. Minieme moleculaire veranderingen kunnen daardoor majeure systeemeffecten sorteren.

Toch betwijfelen velen of de evolutionaire historie van leven wel voldoende bewezen is. Er bestaat vanzelfsprekend geen sluitend bewijs van een proces dat plaatsvindt op de schaal van de biosfeer en een historie kent van miljarden jaren. Zelfs indien alle mensen op aarde zich met biologisch onderzoek bezighielden zouden er nog te weinig onderzoekers zijn om dit rond te krijgen. Echte harde bewijzen zijn trouwens voorbehouden aan de pure logica en wiskunde. Het ontbreken van een volledig bewijs voor de evolutionaire historie van leven is dus helemaal geen serieuze of vervelende kritiek en het is zeker geen reden om op zoek te gaan naar alternatieven.

Wetenschap in de traditie van Carnap, Popper, Lakatos en Kuhn heeft geen ultieme bewijzen maar werkt op basis van breed geaccepteerde, functionele theorieën totdat deze worden weerlegd (gefalsificeerd). Heel belangrijk is daarbij dat de wetenschap zijn uiterste best doet om wetenschappelijke gedachten zo vorm te geven dat er experimenten en waarnemingen gedaan kunnen worden om deze te toetsen. Een uitkomst die in overeenstemming is met de theorie biedt wat meer zekerheid. Mooier is echter een uitkomst die er niet mee in overeenstemming is: dan weet men zeker dat de theorie niet algemeen geldig is.

Belangrijk is dat tot dusver geen enkel feit is ontdekt dat met zekerheid strijdig is met evolutie; de evolutietheorie is dus niet weerlegd. Integendeel, alle empirische dimensies van leven blijken consistent te zijn met, en begrijpelijk te worden in het kader van de evolutietheorie. Dit geldt onder andere voor informatie ten aanzien van moleculaire processen in levende organismen, opgegraven fossielen, overeenkomsten tussen soorten (zowel in de embryonale als volwassen (fasen), ruimtelijke patronen in de samenhang tussen kenmerken van organismen en milieus, convergente evolutie (effectiviteit van vergelijkbare selectieomgevingen), kunstmatige selectie, observeerbare (snelle) evolutie, experimenten in laboratoria en numerieke wiskundige modellen.

op 21 06 2005 at 12:28 schreef fritzie:

Het domme gansje Maria heeft zich met het willen starten van de discussie over ID als gelovige gevalstrikt. Immers, ook zij stelt de noodzakelijkheid van God ter discussie ! Is het niet God die er achter zit maar ID ? En nu maar hopen dat deze zinloze discussie verzandt in een eindeloos kip-ei verhaal.

op 21 06 2005 at 18:22 schreef Jona Lendering:

In West-Duitsland is ooit de voorzitter van de Bondsdag afgetreden omdat hij in een toespraak had geprobeerd de sentimenten van de Duitsers in 1933 samen te vatten, en opmerkte dat de joden het aan zichzelf te wijten hadden. Enkele bondsdagleden, die meenden dat de goede man zijn eigen mening gaf, liepen weg. Om de rel snel tot bedaren te brengen, trad de voorzitter af.

De man had niets verkeerd gedaan, maar voorkwam escalatie en een overbodige discussie.

Maria van Houten heeft wél iets verkeerd gedaan. Ze heeft openlijk zitten morrelen aan de academische vrijheid. Misschien is ze alleen maar dom -dat is niet strafbaar- maar een totaal overbodige discussie is nu druk aan het escaleren. Ze heeft over haar aanblijven iets uit te leggen.

op 26 06 2005 at 03:19 schreef arend:

Niemand weet waar het leven vandaan komt.
Maar wat zegt dit? Je vervangt het ene mysterie door het andere.
Ik weet niet waar de eerste levende organismen vandaan komen, dus moet er altijd al een levend organisme (‘god’) geweest zijn…duidelijk.

En al was er sprake van ‘intelligent design’, wie zegt dan dat god, en niet wodan , jupiter of jomanda de ‘intelligent designer’ zijn?

op 01 01 2006 at 15:41 schreef Aletta:

"Gaat de professor dan ook beweren dat het geen toeval kan zijn dat hij deze kaart trekt, omdat de kans maar twee procent is?"

Dit is een dom argument. De kans dat iemand een schoppen 7 trekt is veel en veel groter dan de kans dat leven door toeval ontstaat (als dat mogelijk is). De kans dat leven op toeval ontstaat is volgens sommige wetenschappers 1 op de 10^40.0000, volgens anderen 1 op de 10 op de 1 op de 10^10.000.000.0000. Hoe groot de kans in werkelijkheid is weet niemand, maar het is duidelijk dat de kans aanzienlijk kleiner is dan die 1 op de ca. 54 dat je een schoppen 7 trekt.

Je kunt het ontstaan ven leven beter vergelijken met een horloge. Stel, je loopt op het strand en vindt een horloge. Je zou dan kunnen geloven dat dat horloge daar ter plekke is ontstaan: het glas is ontstaan door de zand en de zon, er zijn stukjes metaal aangespoeld, enz. Toch zal ieder weldenkend mens er van uit gaan dat het horloge gemaakt is en dat er een ontwerper achter zit.
Intelligent Design komt op hetzelfde neer: de kans dat leven "zomaar" ontstaat is zo ontzettend klein dat het veel logischer is om aan te nemen dat er een ontwerper achter het leven zit.

op 01 01 2006 at 15:44 schreef Aletta:

Overigens is het een misverstand dat ID’ers niet in evolutie geloven. Cees Dekker gelooft zelf in de evolutietheorie, alleen is hij geen neodarwinist…

op 01 01 2006 at 15:49 schreef Peter Breedveld:

"Intelligent Design komt op hetzelfde neer: de kans dat leven "zomaar" ontstaat is zo ontzettend klein dat het veel logischer is om aan te nemen dat er een ontwerper achter het leven zit."

En wat dan nog, Aletta? Het blijft speculatie. Er is geen enkel bewijs voor, geen enkele aanwijzing zelfs. Laat staan dat we iets zinnigs kunnen zeggen over wie die schepper is.

Bovendien, hoe klein de kans ook is, de kans bestáát. Het universum is zo groot, de tijd zo oneindig, dat het best kan dat deze aarde met alles erop en eraan bij toeval is ontstaan.

Maar stel dat er een schepper is. Hoe is díe dan ontstaan? Heb je daar ook zo’n ‘logische’ verklaring voor? Of is die er wel toevallig?