Fraud-8

38 Reacties

op 03 07 2005 at 02:33 schreef Rinus Duikersloot:

Ook Arrraaabist Hans Jansen heeft een mening over ontwikkelingshulp.

http://www.arabistjansen.nl/ontwikkeling.doc

Ben benieuwd wat de Spreeksteen zal opleveren.
Zowel Fabiola als John Leerdam zijn voorstanders van censuur.

op 04 07 2005 at 12:12 schreef Han van der Horst:

De ontwikkelinghulp is een bijna onhoorbare druppeling in de maalstromen van kapitaal op de wereld. De omvang is eenvoudigweg te gering voor veel impact.
Ondertussen mislukken er veel ontwikkelingsprojecten. Ontwikkelingswerkers zijn ongeveer net zo weinig succesvol als jonge starters in het bedrijfsleven, want daarvan is ook meer dan de helft binnen vijf jaar afgeserveerd.
Niettemin is er reden genoeg om grote vraagtekens te zetten bij de ontwikkelinghulp, zoals ze nu bedreven wordt. Maar dat zijn er een heleboel en ze verschillen van geval tot geval. Niemand is gediend bij dommige generalisaties zoals Duns Ouray die aan ons presenteert.
En dan ook nog denken dat je origineel bent.
Ik zou een gigantische sluier op moeten lichten om de problematiek in zijn volledige omvang zichtbaar te maken. Daar heb ik geen tijd voor. Ik beperkt me dus tot twee tipjes.
Tip 1: in het ontwikkelingsbeleid probeert men altijd 89 vliegen in een klap te slaan: en de armoede bestrijden, en de vrouwen bevrijden, en het milieu ontzien, en sustainable growth bereiken. Op mijn bureau stond lang een foto van een adelaar met priemende ogen. Daaronder leest men: Focus: if you chase 2 rabbits at once, you will catch none. Or something to that effect.
Tip 2. Ontwikkelingshulp wordt altijd beheerst door de nieuwste westerse politieke mode, maar dan radicaal uitgevoerd. Recepten die hier niemand durft toe te passen, worden zonder genade aan arme landen opgelegd.

op 04 07 2005 at 12:56 schreef Han van der Horst:

Duns Ouray verwijst naar twee heel technische working papers van het IMF. De auteurs van deze papers brengen naar voren, dat de ontwikkelingshulp tot nog toe weinig effect heeft gehad. Zij zijn geen tegenstanders van hulp, maar menen, dat fouten uit het verleden vermeden moeten worden.
Wie de discussies rond ontwikkelingsproblematiek een beetje volgt, ontdekt geen echt nieuwe dingen in de analyse, behalve misschien de mening, dat een influx van ontwikkelingshulp de lonen omhoog kan stuwen, wat de concurrentiepositie van het land op de internationale markt verzwakt. Ontwikkelingslanden die uit de modder komen, zeggen zij verder, doen dat meestal door een industrie op te bouwen. Je moet er dus in ieder geval voor zorgen, dat je met je hulp geen situaties schept, waardoor die industrie zich uit de markt prijst. Om de genuanceerde benadering van de auteurs zichtbaar te maken hieronder een alinea uit hun conclusies.
"Our paper suggests we should not lose sight of issues like how much aid can be handled to
begin with, how the aid should be delivered, and when. At the very least, our work suggests a
poor country need not have the absorptive capacity to take in a massive quantity of aid up
front without it creating substantial adverse effects on the country’s export competitiveness.
Far better to build up the supply of the other critical resources that will be needed to use aid
effectively such as a larger body of skilled workers, and international organizations like the
IMF and the World Bank should encourage more of this. Yet education and training of the
unskilled, even if undertaken on a war footing, takes time. A massive expansion of the
resources devoted to education can create the very adverse effects in the short term that it
will hopefully avoid in the longer term. A better solution might be to start slow but to
accelerate as capacity is built. Even though the world is impatient for the poor to develop,
development, especially when mandated from the outside, may require patience."
Jij denkt: massaal onderwijs verzorgen. En veel en goed. Dan komt het verder wel in orde.
Maar de wereld is weerbarstiger, ingewikkelder, gecompliceerder.

op 04 07 2005 at 14:18 schreef Han van der Horst:

Wie NRC Handelsblad leest en het zaterdagnummer nog niet heeft weggegooid: op pagina 17 in de bijlage Opinie en Debat een prachtig interview met prof. Ferdinand van Dam. Zinnige taal over ontwikkelingsproblematiek!

op 04 07 2005 at 17:52 schreef Duns Ouray:

Beste Han,

Bedankt voor je belediging. Het is altijd een genoegen om met mensen zoals jij van mening te verschillen.

Ontwikkelingshulp corrumpeert de samenleving van arme landen, zoals uitkeringen onze samenleving hebben gecorrumpeerd.

De door jou (en mij) geciteerde quotes concentreren zich op marco-economische wetten. Deze wetten missen echter de corrumperende werking van gratis geld. Ze zijn derhalve irrelevant.

Wel interessant aan de IMF rapporten is de conclusie dat geen positieve correlatie tussen ontwikkelingshulp enerzijds en het terugdringen van armoede anderzijds kan worden gemeten.

op 04 07 2005 at 19:08 schreef Han van der Horst:

Ontwikkelingshulp heeft vrijwel nooit iets met gratis geld te maken. Zie de begrotingsstukken voor het bewijsmateriaal.

op 04 07 2005 at 21:35 schreef Han van der Horst:

"Ontwikkelingshulp corrumpeert de samenleving van arme landen, zoals uitkeringen onze samenleving hebben gecorrumpeerd". Even in een zin uitgelegd wat er mis is en wat er zou moeten gebeuren. Deze mentaliteit ken ik uit de jaren zeventig vooral, toen het wemelde van dit soort snelweterijen. Alleen waren ze in het algemeen gebaseerd op slordige lezing van Marx en aanverwante auteurs. Het huidige loflied op de vrije markt is niet minder doctrinair.
Voor inwoners van ontwikkelingslanden is er dus weinig veranderd: iedere keer krijgen ze weer een andere doctrine opgedrongen die redding zou moeten brengen. Na Marx of self reliance of wat dan ook nu ineens de vrije markt en deregulering op een manier die rijke landen zelf niet zouden aandurven.
Tegen algemene doctrinaire recepten zoals die van "ontwikkelingshulp corrumpeert punt", daar verzet ik me tegen. De twintigste eeuw was de eeuw van de doctrines. Ik hoopte, dat die voorbij was.

op 04 07 2005 at 22:21 schreef Duns Ouray:

Ach Han,

Je begaat een "straw-man fallacy": je legt mij woorden in de mond en valt dan een bewering aan die ik niet gemaakt heb.

Ik zeg dat "ontwikkelingshulp = gratis geld & gratis geld corrumpeert."

Jij legt mij in de mond dat ik een "lofzang op de vrije markt" zou houden; Je valt mij dan aan dat ik doctrinair zou zijn.

Vervolgens maak je nog een "guilt by association fallacy" door mijn vermeend doctrinair gedrag met het Marxisme te vergelijken.

Ik weet dat het nog geen Sinterklaas of Kerstmis is, maar toch de volgende tip: Er zijn leesbare boeken die een inleiding geven in de logica. Denk dan aan Copi of het lezenswaardige "How to think straight" van Anthony Flew.

Ik wens je veel leesplezier!

op 05 07 2005 at 09:49 schreef Han van der Horst:

Even kijken, Duns, wat je allemaal doet. Eerst serveer je in 5 alinea’s de hele ontwikkelingshulp af op basis van een tweetal papers die aan het IMF verbonden onderzoekers min of meer op persoonlijke titel mochten publiceren en op grond van de volgende stelling: er wordt al vijftig jaar ontwikkelingshulp gegeven. Er is nog steeds armoede in de wereld. Dus ontwikkelingshulp helpt niemand behalve de organisaties die het geven.
Dat zijn nogal apodictische uitspraken waarvoor verder geen bewijs wordt geleverd. Op grond hiervan zou men bijvoorbeeld kunnen stellen: er is niet genoeg ontwikkelingshulp gegeven. (Volgens de redenering: er is teveel misdaad, er moet meer blauw op straat). Let wel: ik stel dat niet. Dat zou men kunnen stellen. Of, zoals de beide IMF-onderzoekers doen: "De ontwikkelingshulp is aan de verkeerde dingen gegeven op de verkeerde plekken". Of: "De ontwikkelingshulp is in verkeerde handen gekomen". Maar die keuze wordt niet gemaakt. Vrij willekeurig wordt gekozen voor "ontwikkelingshulp werkt niet".

Het fundament van deze keuze komt in een latere posting voor de dag: "Ontwikkeling corrumpeert de samenleving van arme landen, zoals uitkeringen onze samenleving hebben gecorrumpeerd". Dat is een ideologische uitspraak, een doctrinaire stelling. Ik ruik vaag de scherpe tabak van Ayn Rand, maar dat is speculeren en dat kan ik beter niet doen.
Dit alles is een doctrinaire benadering van de werkelijkheid.
In dat doctrinaire van je benadering ben je verwant aan de marxisten enerzijds en aan de vereerders van de vrije markt anderzijds. Met die vergelijking is niks mis. Zo kan men de vogels verdelen in vogels met blauwe veren en vogels met andergekleurde veren of mete vogels die van de keizer zijn en vogels die niet van de keizer zijn. De klassificatie is zinnig, als ze helder is en een betoog dient. Ik verdeel de mensheid in het kader van dit betoog tussen de doctrinairen en de niet-doctrinairen.
"HET huidige loflied op de vrije markt is niet minder doctrinair", schreef ik. Niet "JOUW loflied op de vrije markt".
Ik leg je dus geen woorden in de mond. Ik val ook geen bewering aan die je niet gemaakt hebt. Ik laat alleen merken, dat ik weinig op heb met snelweterijen van het soort "Ontwikkelingshulp corrumpeert…" etc.
Verder nog bedankt voor de leestips. Mag ik van mijn kant het werk van de econoom De Soto ter lezing aanbevelen? Hernando de Soto.

op 05 07 2005 at 10:05 schreef Wiel van der Wieken:

Kofi Annan pleitte zojuist voor hulp d.m.v. handel.

op 05 07 2005 at 10:41 schreef Han van der Horst:

Daar had Kofi Annan gelijk in. Dat brengt me op het volgende punt: het doel van ontwikkelingshulp is armoedebestrijding, maar deskundigen op dit gebied hebben nooit beweerd, dat je met ontwikkelingshulp alleen de armoede kon uitroeien. Modernisering en economische groei zijn wezenlijke factoren voor een effectieve armoedebestrijding, maar een behoorlijke belangenbehartiging door de armen zelf is net zo belangrijk. Denk dan aan vakbonden, aan organisaties van kleine ondernemers, aan boerenbonden, daarmee verbonden cooperatieve banken enzovoorts.

op 05 07 2005 at 12:16 schreef Han van der Horst:

Twee citaten:"Ontwikkelingshulp corrumpeert de samenleving van arme landen, zoals uitkeringen onze samenleving hebben gecorrumpeerd".

En verder heb je het over de corrumperende werking van gratis geld in de context van ontwikkelingshulp.

op 07 07 2005 at 16:43 schreef Duns Ouray:

Zou het echt zo zijn dat de stelling "Ontwikkeling corrumpeert de samenleving van arme landen, zoals uitkeringen onze samenleving hebben gecorrumpeerd" een ideologische uitspraak en een doctrinaire stelling is?

Waarom?

Als dit een ideologische en doctrinaire stelling is, dan is iedere politieke uitspraak dat. Dan is het verwijt dus nietszeggend.

In ieder geval is het tweede deel van mijn stelling een persoonlijke observatie. Ik heb sociale huurwoningen in Amsterdam beheerd, en ik heb voor mijn ogen gezien dat uitkeringen onze samenleving corrumperen.

op 07 07 2005 at 16:50 schreef Duns Ouray:

Dan de stelling: "Door te wijzen op armoede in de 3de wereld tonen hulp-organisaties onbedoeld aan ontwikkelingshulp al 50 jaar faalt."

Han noemt dit "een stompzinninge generalisatie".

Maar van wat zou dit een generalisatie zijn?

Mijn stelling is een redenatie in plaats van een generalisatie.

Het is overigens ook een waarheid als een koe; de redenatie is een logische waarheid.

Met ideologie en doctrine, die van nature waarde-oordelen zijn, heeft deze redenatie dus niets van doen.

Met economie heeft het ook niets te maken. Han’s leestip van De Soto is dus erg aardig, maar irrelevant.

op 08 07 2005 at 10:03 schreef Han van der Horst:

Een paar reacties terug, Duns, heb ik je ondergebracht bij een categorie, waaronder volgens mijn definitie ook de Marxisten vallen. Dat lijkt nu nieuw voedsel te krijgen. De communisten beweerden vroeger ook, dat hun benadering wetenschappelijk was, terwijl alle anderen maatschappijmodellen gebaseerd waren op ideologie en niet op wetenschap. Zij vonden hun wortels imemrs – zeiden sommigen er bij – in de valse leer van het idealisme. En onder hen verwezen dan weer sommigen naar de stellingen van Marx tegen Feuerbach.
Wat jij doet, lijkt daarop. Want je zegt: "Als dit een ideologische en doctrinaire stelling is, dan is iedere politieke uitspraak dat. Dan is het verwijt dus nietszeggend".
Dit is niet juist. Er worden bijvoorbeeld heel wat politieke uitspraken gedaan die zijn gebaseerd op degelijk wetenschappelijk onderzoek en een grote kennis van zaken. Maar het gaat mij om deze uitspraak, die daarop niet is gebaseerd, maar op een aantal politiek en ideologisch gekleurde vooronderstellingen over wat het beste is voor de mensen: uitkeringen corrumperen. Dus niet: soms kunnen uitkeringen corrumperen. Of: uitkeringen bereiken niet altijd hun doel. Nee: het behoort tot het wezen van uitkeringen, dat zij corrumperen en dus ontwikkelingshulp ook.
Ik kan daar van mijn kant het volgende tegenover stellen: uitkeringen helpen veel mensen om de periode tussen de ene en de andere baan te overbruggen. Heb ik gelijk? Het UWV zegt in een persbericht: "WW
De instroom in de WW is het afgelopen jaar als gevolg van de dalende conjunctuur met 29% toegenomen. In totaal verstrekte UWV eind 2003 ruim 280.000 WW-uitkeringen, 37% meer dan eind 2002. De gemiddelde duur van de WW-uitkeringen is in 2003 afgenomen van 74 weken tot 65 weken. Het aantal beëindigde WW-uitkeringen nam ten opzichte van 2002 toe met 19%. Het aantal aanvragen is in 2003 flink toegenomen tot 44.000 per maand. Desondanks heeft UWV de achterstanden bij de WW geheel weggewerkt en de tijdigheid verder verbeterd". WW-ers doen er dus gemiddeld meer dan een jaar over om een nieuwe baan te vinden. Nu kunnen wij van mening verschillen over het oordeel dat aan deze cijfers gegeven moet worden. Prima dat mensen de kans krijgen een baan te zoeken die bij hun talenten past. Of: laat die luiaards maar elk baantje pakken dat ze krijgen kunnen, ook al is het asperges trekken. Dat oordeel heeft te maken met je politieke en levensbeschouwelijke achtergrond.
Wat doe jij nu, Duns? Je hebt een onbenoemd aantal dingen geobserveerd in Amsterdamse sociale huurwoningen. Daaruit heb je geconcludeerd dat uitkeringen onze samenlevingen corrumperen. Omdat we niet weten wat je dan hebt gezien, kunnen we moeilijk uitspraken doen over a. de zorgvuldigheid van je observaties, b. de betekenis die aan het geobserveerde gedrag moet worden gegeven en c. de vraag, in hoeverre die observaties iets over de hele wereld zeggen. Tot zolang denk ik bijvoorbeeld: nou, dat is een uitspraak die thuis hoort in het politiek cafe van de VVD, bijvoorbeeld. We hebben hier te maken met een politieke uitspraak, die gepresenteerd wordt als als een bijkans verifieerbare wetenschappelijke conclusie. En nogmaals: dat ken ik van vroeger aan de Universiteit van Amsterdam.
Nou de stelling. "Door te wijzen op de armoede in de derde wereld tonen hulporganisaties onbedoeld aan dat ontwikkelingshulp al vijftig jaar faalt". Deze stelling is te handhaven, als die organisaties genoeg geld en macht zouden hebben om aan deze armoede een einde te maken en ook als het hun opdracht was niet om de armoede te bestrijden, maar om voorgoed een einde te maken aan de armoede. De betrokken hulporganisaties beschikken echter niet over genoeg geld en macht om een einde te maken aan de armoede. Op grond hiervan zou men kunnen stellen, dat zij hun plicht vervullen door te wijzen op de armoede in de Derde Wereld en dat dit juist een bewijs is voor hun voortreffelijk functioneren.
Ik stel dat hier niet. Dat zou kunnen.
Met andere woorden: het hele betoog van Duns is op drijfzand gebouwd. Het is juist wel op waarde-oordelen gebouwd en op sommige plekken is het zelfs niet te handhaven.
Het thema van de discussie – de al dan niet vermeende verdiensten van ontwikkelingshulp – heeft – tenslotte – alles met economie te maken en daarom blijf ik het werk van De Soto aanbevelen. Duns, je zult door de inhoud van zijn betogen, wellicht aangenamer verrast worden dan je nu denkt.

op 08 07 2005 at 15:16 schreef Duns Ouray:

Beste Han,

Als ik het goed begrijp, is jouw verwijt aan mij het volgende:

Ik zou claimen wetenschappelijke zekerheid te hebben bij de stelling "uitkeringen corrumperen". Díe claim zou mij plaatsen in de hoek van de Marxisten, die immers ook ten onrechte claimden dat hun theorieën over de (r)evolutie van de samenleving wetenschappelijk bewezen waren.

De redenatie achter jouw verwijt is correct. Echter, de premisse in niet waar: ik heb nooit wetenschappelijke zekerheid geclaimd.

Ik heb wél geclaimd dat de stelling "uitkeringen corrumperen" gebaseerd is op empirie, op observaties mijnerzijds. Die claim lijkt op, maar is niet hetzelfde als, de claim van wetenschappelijkheid.

Inderdaad is wetenschap empirisch, maar dat wil nog niet zeggen dat alle empirie wetenschap is!

(Het is zelfs algemeen erkend onder wetenschapsfilosofen dat wetenschappelijke theorieën houdbaar kunnen zijn in weerwil van conflicterende observaties; de zogenaamde anomalieën. Overigens verwijs ik naar Kuhn.)

Meer ter zake: in ‘political discourse’ is geen ruimte voor wetenschappelijke claims. Dit komt omdat de politieke onderwerpen van nature ‘equivocal’ zijn. Het hoogst haalbare in ‘political discourse’ zijn observaties en redenaties.

Redenaties zijn (in casu) zuiver analytische redeneringen. Die hebben, per definitie, dus niets met observaties te maken. Laten wij de koe eens bij de horen vatten en mijn redenatie ontleden:

"Door te wijzen op de armoede in de derde wereld tonen hulporganisaties onbedoeld aan dat ontwikkelingshulp al vijftig jaar faalt".

Ontwikkelingshulp heeft tot doel de armoede op te lossen. Als dat al vijftig jaar niet lukt, kan men stellen dat het mislukt. Ik vul daarbij niet aan waarom het mislukt. Jij veronderstelt dat er te weinig ontwikkelingshulp is gegeven. Dat zou kunnen, maar valt buiten mijn redenatie. Het wordt overigens weersproken door de IMF-conclusie dat er geen correlatie te constateren is tussen ontwikkelingshulp en verlichting van de armoede.

Zeker is dat de ontwikkelingsorganisaties zélf geen voorstander zijn van een radicale omslag. Zij roepen slechts op om hun (steeds meer) geld te geven. Impliciet geven deze organisaties aan dat het status quo ze best past.

Dan Bob Geldof. Die heeft 20 jaar geleden al eens geld aan ons gevraagd om met band-aid de armoede op te lossen. Nu komt hij weer geld ophalen met dezelfde claim. Zou Bob Geldof zelf serieus geloven dat het deze keer wel gaat lukken?

Blijkbaar heeft Bob Geldof (onbewust ?) andere motieven om Live-8 te organiseren …

x – x – x

Tot slot nog het volgende: Vanaf 1950 zijn wij een nieuwe politieke koers gaan varen. Een voorbeeld is de uitkeringen. Een ander voorbeeld is ontwikkelingshulp.

Er zijn nog andere voorbeelden: de vrije opvoeding, het cultuur-relativisme, et cetera.

Inmiddels zijn we een halve eeuw verder. Dat betekent dat de wittebroodsweken voor deze politieke experimenten voorbij zijn. Het wordt dus tijd om de balans op te maken: wat hebben deze vernieuwingen ons gebracht en is dat reden om "de vernieuwingen te willen behouden"?

Ik bespeur in jouw reacties een weerstand tegen het opmaken van deze balans. Ik kan me daarin overigens vergissen. Maar ik vermoed dat jij liever door-experimenteert met deze vernieuwingen zonder de resultaten eens kritisch tegen het licht te houden. Wellicht dat je zelf ook wel aan je water aanvoelt dat deze vernieuwingen ons niets dan slechts gebracht hebben?

Want als we jouw aanpak volgen, dan zijn noch de uitkeringen, noch de ontwikkelingshulp op hun merites te beoordelen! Dat zou een situatie moeten zijn waar iedere kritische geest zichzelf van nature tegen verzet …

Wanneer ik met een kritische beschouwing kom, dan verketter je mij. (Je gebruikt termen als "stompzinnig" en "Marxist.") Ik bedoel hier "verketteren" in de letterlijke zin: de reacties van gelovigen op een andersdenkende.

op 08 07 2005 at 16:59 schreef Han van der Horst:

Ik had het niet over stompzinnig, maar over een dommige generalisatie over ontwikkelingshulp. Verder heb ik je niet verketterd, ik heb je alleen geplaatst in dezelfde categorie als de marxisten.
Het IMF heeft niet geconcludeerd, dat er geen correllatie te constateren valt tussen ontwikkelingshulp en verlichting van armoede. Twee IMF-onderzoekers hebben een kritisch artikel geschreven over ontwikkelingshulp, waarin zij overigens niet concluderen, dat ontwikkelingshulp armoede nooit kan verlichten. Maar daar heb ik al genoeg over geschreven. We komen steeds dichter bij de werkelijke wortel van je oorspronkelijke uitspraak. Want schrijf je, "Vanaf 1950 zijn we een nieuwe politieke koers gaan varen. Een voorbeeld is de uitkeringen. Een ander voorbeeld is ontwikkelingshulp". Verder heb je het over vrije opvoeding, het cultuurrelativisme et cetera.
Nu kun je je afvragen, of er in 1950 wel zo’n caesuur valt aan te brengen in de politieke koers van Nederland. de verzorgingsstaat gaat veel verder terug in onze geschiedenis. Je vindt daar al veel van terug in de wetten van Talma en de praktijk van Aalberse en dan zit je respectievelijk vlak voor en vlak na de eerste wereldoorlog. Ontwikkelingshulp heeft veel te maken met het aanvoelen van een internationale verantwoordelijkheid. Dat is wel een vernieuwing. Nederland was eeuwenlang zo neutraal mogelijk geweest en had door de Tweede Wereldoorlog geleerd, dat dit geen bescherming bood. Daarom moeten we nu ook niet denken, dat we aan de terreur kunnen ontkomen door schuw achter de dijk te zitten en ons nergens mee te bemoeien. Maar dit terzijde.
Terug naar de door jou gegispte vernieuwingen. Die hebben ons – zeg je -niets dan slechts gebracht.
Dat weet ik nog zo net niet. De kwaliteit van het leven is de afgelopen halve eeuw drastisch verbeterd voor vrijwel iedereen. Dat is buiten kijf. Het aardse paradijs is niet uitgebroken, maar er heerst vergeleken met het verleden een toestand van algemene volkswelvaart zonder weerga. Het is hoe dan ook de afgelopen vijftig jaar buitengewoon goed gegaan. We worden nu bedreigd door een nieuwe vijand en dat op een moment, dat er een grote kloof bestaat tussen de bevolking en de bestuurders (niet alleen van de overheid, maar ook van de grote bedrijven, want die leveren ondanks hun gigantische inkomens nou niet direct topprestaties. Dat is geen prettige combinatie.
Ik heb zelf de indruk dat Nederland achterop begint te raken en het aflegt tegen polen van groei en creativiteit zoals bijvoorbeeld Catalonie. Maar of dat nou van de uitkeringen komt en van de vrije opvoeding, daar plaats ik mijn grote vraagtekens bij. Ik bedoel: in Catalonie krijg je ook uitkeringen.
Natuurlijk kun je zowel uitkeringen als ontwikkelingshulp op hun merites beoordelen, maar niet a bout portant en niet op de wegwerpende manier die jij hanteert. Als je serieus zo’n oordeel probeert te vellen, dan komt er in ieder geval geen eenvoudig recept voor de toekomst uit. Want zulke recepten richten alleen maar ellende aan, zoals de geschiedenis ons leert. Ook blijken dan je stellingen niet houdbaar, als zou de status quo ontwikkelingsorganisaties het best passen en zou Bob Geldof (onbewust?) andere motieven hebben om live-8 te organiseren. Hee, nou moet ik ineens denken aan het valse bewustzijn, dat de arbeiders ervan af hield hun werkelijke situatie te doorzien. Of aan de werkelijke motivatie die de kapitalisten bewoog en die zo radicaal verschilde van hun praatjes op de televisie…In schijn is dit, maar in werkelijkheid….

op 09 07 2005 at 03:40 schreef Duns Ouray:

"Verder heb ik je niet verketterd, ik heb je alleen geplaatst in dezelfde categorie als de marxisten." … tsja …

op 09 07 2005 at 03:46 schreef Duns Ouray:

Dit pluk ik nog even van GeenStijl:

"Cd’s live8 artiesten niet aan te slepen
Live8 was toch nog ergens goed voor: de westerse wereldeconomie. En zo hoort het! Dankzij de ‘benefietoptredens’ vliegen cd’s van in vergetelheid geraakte bands als Pink Floyd weer de winkel uit. Pink Floyd verkocht maar liefst 1343 procent meer cd’s dan de week daarvoor. Dode bands als The Who zagen de cd verkopen eveneens tot recordhoogten stijgen. Maar liefst 863 procent meer schijfjes van dit obscure bandje gingen er deze week over de toonbank. Ook Eurythmics en REM zijn voor het eerst in de geschiedenis uitverkocht."

Quod Erat Demonstrandum!

op 09 07 2005 at 17:40 schreef Han van der Horst:

Er zit een constante in de laatste anderhalve eeuw. Wie armoede en/of onrecht aan de kaak stelt en daar iets tegen probeert te doen, krijgt steevast het verwijt naar het hoofd geslingerd, dat alleen eigen eer en glorie de motivatie was. Die lui doen dat alleen om er zelf beter van te worden.
Ik heb dat nooit begrepen. Tot de moslimterroristen van Londen in de media de show begonnen te stelen, was er aardig wat aandacht voor de armoede en de ongelijke kansen in de wereld, hoe dan ook het grootste probleem waarmee we op deze planeet kampen. Dat proef je ook in de woorden van Duns die Geen Stijl citeert. Live8 was toch nog ergens goed voor: de westerse wereldeconomie. Et cetera.
Wereldwijze kenner van de mensheid grimlacht weer.
Maar wat levert het op die grimlach?

op 10 07 2005 at 11:49 schreef Rinus Duikersloot:

Iemand hier bekend met het boek Leven aan de onderkant van Theodore Dalrymple?

http://www.meervrijheid.nl/index.html?buitenhof-onderklasse.htm

Zelfs iemand van de PvdA raadt het me aan.

op 10 07 2005 at 15:49 schreef Duns Ouray:

Ja het boek "Leven aan de Onderkant" is een absolute aanrader.

(Mijn inzending voor de volgende editie van FrontaalNaakt is toevallig gebaseerd op dit boek).

Zie voor een reeks citaten uit dit boek:
http://www.vrijepolitiek.com/SMF/index.php?topic=424.msg4536#msg4536

op 10 07 2005 at 16:05 schreef Duns:

Han schreef: "Wie armoede en/of onrecht aan de kaak stelt en daar iets tegen probeert te doen, krijgt steevast het verwijt naar het hoofd geslingerd, dat alleen eigen eer en glorie de motivatie was."

Bij het uitblijven van resultaten, wordt dat verwijt steeds voor-de-hand-liggender…

Of dat verwijt voor iedereen in de Hulp-Industrie persoonlijk ook opgaat weet ik niet. Ik ken toevallig Silvie Borren (voorzitster Novib) en moet constateren dat zij niet ge-interesseerd lijkt in haar persoonlijke materieele welvaart.

Aan de andere kant is het natuurlijk schokkend dat zij een van de drijvende krachten achter ‘Platform Keer het Tij’ is.

Daarmee misbruikt zij donaties voor hulp teneinde haar politieke agenda in NL te verwezenlijken.

Het is huiveringwekkend om te zien dat je daar in de NL pers nooit critiek op hoort …

Opnieuw een illustratie hoezeer de NL-journalisten vast zitten in hun paradigma.

op 10 07 2005 at 20:06 schreef Han van der Horst:

Dat boek van Dalrymple verdedigt een bekende stelling: als je mensen een uitkering geeft, worden ze daarvan afhankelijk. Een uitkering leidt automatisch tot lamlendigheid en deze lamlendigen kreeg Dalrymple vervolgens in zijn praktijk. Gooi de mensen liever voor de leeuwen, laat ze hun verantwoordelijkheid nemen, is vervolgens de reactie.
Dat kan. Dat is zonder meer mogelijk. Ik ken een aantal steden vrij goed, waar in de praktijk voor zulk een oplossing wordt gekomen. Manila is zo’n stad, Rio de Janeiro is een andere. Je bent daar op jezelf aangewezen. En je ziet hoe de nood en de economische vrijheid mensen dwingen om op heel creatieve manieren te zoeken naar middelen om zichzelf staande te houden. Sommige van die middelen zijn niet zo prettig voor de medemens. Daar heb je natuurlijk niet zoveel last van, als je het je kunt veroorloven om in een bewaakte wijk te wonen. Er is ook geen land ter wereld met zoveel helicopterlandingsplaatsen op het dak van bedrijven als Brazilië. Wie voldoende bewaking kan betalen, heeft een goed, een benijdenswaardig leven.
Maar als je tot de lagere middenklasse behoort, dan zit je letterlijk in de hoek waar de klappen vallen.
De verzorgingsstaat – zie hiervoor bijvoorbeeld het werk van Bram de Swaan – is ook bedoeld om maatschappelijke tegenstellingen te dempen, om de angel eruit te halen, om de veiligheid te vergroten.
Dit is een in neoliberale kring vaak vergeten aspect van de zaak.
Om het op zijn Hollands te zeggen: als Balkenende het (werkloze) volk oproept om hun verantwoordelijkheid te nemen, en zij beginnen massaal weedplantages, dan moet je achteraf niet klagen.
De tol van de armoede en ongelijkheid is een grote onveiligheid. Die komt op allerlei manieren, die onveiligheid.
Dalrymple heeft geen ongelijk, maar hij gooit het kind met het badwater weg en dat is jammer.

Tenslotte dit: je kunt mensen die een probleem aan de kaak stellen, niet meteen verantwoordelijk stellen voor de oplossing ervan.

op 10 07 2005 at 23:43 schreef Duns Ouray:

Bovenstaand betoog van Han reduceert mensen tot economische wezens. (Je hebt je lesje Marxistische dialectiek goed geleerd, Han!)

Waar Dalrymple echter (mijns inziens terecht) op hamert is dat de mens uit meer bestaat dan uit materieele / economische drijfveren.

Mensen kan ook BESCHAVING worden bijgebracht; die beschaving zorgt er onder andere voor dat mensen EERLIJK WERK gaan zoeken, in plaats van wiet-plantages te beginnen.

Dalrymple betoogt juist dat de verzorgingsstaat de beschaving heeft vernietigd.

Han, waarom weiger jij categorisch om "onze verworvenheden" critisch te beschouwen?

op 10 07 2005 at 23:52 schreef Rinus Duikersloot:

Han, je haalt de Filippijnen en Brazilië er bij maar je kan ook naar de Verenigde Staten kijken.

op 11 07 2005 at 09:09 schreef Han van der Horst:

Een beetje reislust zou misschien helpen om wat beter in te zien, dat grote maatschappelijke problemen vele facetten hebben en niet op te lossen zijn met eenvoudige recepten. Of met apodyctische stellingnames zoals: de verzorgingsstaat kwekt generaties van steeds luiere, dommere, afhankelijkere en asocialere burgers. Want die stelling is niet houdbaar en dat je daar in jouw deel van Amerika – welk deel is dat? – je auto niet op slot hoeft te doen, is daarvoor onvoldoende bewijs. Diezelfde uitkeringen zorgen er in Nederland althans immers voornamelijk voor, dat mensen die hun werk verliezen of ziek worden, niet onmiddellijk in de grootste financiele problemen raken en zodat bijvoorbeeld de opleiding van kinderen niet op losse schroeven komt te staan. Nee, dat gebeurt niet. Zij krijgen een uitkering en daardoor kunnen zij hun leven op een nieuw fundament stellen en zo bijvoorbeeld de gezinsstructuur en de toekomstkansen bewaren. Natuurlijk wordt er misbruik gemaakt van sociale voorzieningen. Dan moet je wat tegen dat misbruik doen en niet tegen de sociale voorzieningen als zodanig. Dit misbruik lijkt overigens in zijn effect – geld aan de gemeenschap onttrekken – aan het doen van onjuiste belastingsaangiftes, een activiteit die doorgaans minder streng wordt veroordeeld, ofschoon ik er van overtuigd ben, dat jij Duns, dit doen van valse aangiftes streng veroordeelt.
Dan: het christendom is een wezenlijke factor in de westerse beschaving. De term een "Christelijke Kerk" is echter net zo breed en vaag als "De Islam". Ik heb zelf een katholieke achtergrond. Daarom heb ik weinig op met de Calvinistische ethiek van "wat leuk is, is niet goed voor je, wat lekker is, is ongezond". Dat heeft veel levens verziekt.
Ook hier: de werkelijkheid is ingewikkeld.
Een persoonlijke vraag, Duns, wat is nou het beste handwapen om in huis te hebben?

op 11 07 2005 at 12:16 schreef Han van der Horst:

De verzorgingsstaat is in tegenstelling tot wat Dalrymple beweert, juist een belangrijke pijler onder de verzorgingsstaat, maar voor we daarop verder gaan: hoe kan, Duns, in jouw visie de mensen dan beschaving worden bijgebracht? Verder heb je niet zo veel sjoege van Marxistische dialectiek. Anders had je me op grond van het door mij geschrevene niet gecomplimenteerd met mijn kennis van deze dialectiek.
Ik reduceer mensen juist niet tot economische wezens. Ik vertel alleen, dat het onder sommige omstandigheden gevaarlijk kan worden op straat. Dat is geen Marxistische dialectiek.

op 11 07 2005 at 12:18 schreef Han van der Horst:

Ik bedoelde natuurlijk te schrijven: de verzorgingsstaat is een belangrijke pijler onder de beschaafde samenleving. Ik moet niet na twaalven achter de computer kruipen.

op 11 07 2005 at 12:53 schreef Duns Ouray:

Beste Han,

Je vraagt: "Hoe kan de mensen beschaving worden bijgebracht?"

Dit gebeurt mijns inziens in eerste instantie binnen het gezin. Ouders die mettertijd het onderscheid tussen Goed en Kwaad hebben geleerd, behoren dit onderscheid aan hun kinderen over te dragen. De opvoeding kan dus niet worden overgelaten aan de TV, ‘vriendjes’ op school, stief-vaders uit een nieuwe relatie, en wat dies meer zij.

In tweede instantie kan Beschaving worden bijgebracht door een Christelijke Kerk. (De islam propageert geen beschaving maar barbarij).

In derde instantie behoort de maatschappij het Goede te belonen en het Kwade te straffen.
- Het Goede is: fatsoenlijk leven, werken, geen overlast veroorzaken, een bijdrage leven aan de samenleving.
- Het Kwade is: luiheid en luidruchtigheid, aanstellerij en slachtofferschap, anti-socialiteit.

——————

Dalrymple betoogt dat de verzorgingsstaat exact het omgekeerde doet: het Goede wordt gestraft en het Kwade wordt beloond.

Dát is ook het kern-probleem van de verzorgingsstaat: zij kweekt generaties van steeds luiere, dommere, afhankelijkere en asocialere burgers.

Vergelijkingen met Manilla, Rio de Janeiro of de Amerikaanse binnensteden zeggen mij niets. In mijn deel van Amerika hoef ik mijn huis en mijn auto niet op slot te doen. De veiligheid wordt hier gegarandeerd door 1. de Christelijke Beschaving, 2. tough on crime, 3. het vrije wapenbezit.

op 11 07 2005 at 16:32 schreef Duns:

Zowel bij ontwikkelingshulp als bij de verzorgingsstaat zie ik bij Han hetzelfde patroon.

1. Beide zijn ‘tekenen van beschaving’

2. Van beide wordt erkend dat er misbruik wordt gemaakt / dat het niet werkt.

3. Dat falen is echter niet intrinsiek aan de verzorgingsstaat / ontwikkelingshulp; maar het falen moet gerepareerd worden.

Wat denk jij, Han, dat de grens is van die redenering? Wat moet er gebeuren dat jij zegt: "er is inderdaad een causale, intrinsieke relatie tussen o.h./v.s. en het falen"?

- Een halve eeuw falende armoede-bestrijding is blijkbaar niet genoeg. Is een eeuw dan voldoende?

- Het algemeen erkende ‘afglijden’ van de NL-samenleving is blijkbaar ook niet voldoende? Wat moet er dan gebeuren?

————————-

Dan het reizen: Het is waar dat ik niet in Rio of Manila ben geweest, maar ik had dan ook geen idee dat dit mij op voorhand disqualificeerde om mee te doen met een discussie over de NL-verzorgingsstaat!

Ik vermoed dat in het algemeen mensen die als tourist gereisd hebben hun eigen expertise overschatten. Hierboven merkte iemand (ter verdediging van de verzorgingsstaat) op dat het er anders in de Amerikaanse binnensteden ook niet best voor staat. Dat is het soort half-geinformeerde opmerkingen waarin zo’n discussie dan namelijk verzandt: Een moeder in LA heeft namelijk meer dan 2 x zoveel bijstand als een moeder in NL!

Vergelijkingen met het buitenland zijn meestal als Appels en Peren. De USA-samenleving lijkt tenminse nog enigszins op die van NL. Met Rio en Manila zijn de historische, etnische en culturele verschillen nog veel groter.

op 11 07 2005 at 17:13 schreef Han van der Horst:

Het feit, dat iemand niet in Manila of Rio is geweest, betekent natuurlijk geen enkele disqualificatie om mee te doen aan een discussie over de Nederlandse verzorgingsstaat. Dat heeft ook niemand beweerd. ‘t Zijn gewoon twee steden waar voor de meeste mensen niets is, dat op een verzorgingsstaat lijkt. Ik kan er desgewenst nog wel meer opnoemen. En daar heeft het leven bepaald nadelen voor de genoemde groepen. Ik kan het ook niet helpen. Overigens: hier een document over food stamps uit 2003. Het meest recente dat ik kon vinden. Voor informatie over de sociale voorzieningen in L.A. zie http://lacehh.org/index.html Valt nogal tegen met die voorzieningen.
Hoe zit het nou met dat meest geschikte handwapen?

op 11 07 2005 at 20:24 schreef Han van der Horst:

Nog even iets over ontwikkelingsorganisaties. Duns noemt de Novib en daarom neem ik die als voorbeeld. De Novib ondersteunt tal van ontwikkelingsprojecten in de Derde Wereld. Het doel van die projecten is om er voor te zorgen, dat op plaatselijk niveau de levensomstandigheden van de mensen voor wie het project bedoeld is, verbeterd worden. Meestal gaat het om het scheppen van werkgelegenheid en activiteiten die veel te maken hebben met het bevorderen van het kleine ondernemerschap of de samenwerking van boeren en andere soorten producenten te bevorderen. Dan kan het gaan om belangenorganisaties, maar ook om cooperaties. Dat soort dingen dus.
Daarnaast lobbiet de Novib voor een aantal politieke doelen die volgens het bestuur van de Novib de zaak van de armen dienen. Donoren van de Novib weten dat ook.
De meeste ontwikkelingsorganisaties werken op de manier van de Novib. Als je ze op hun merites wilt beoordelen, dan moet je kijken wat er van hun projecten terecht komt.
Daarnaast bestaat er ook ontwikkelingshulp van land tot land en dat werkt weer op een heel andere manier.
Je kunt ontwikkelingsorganisaties dus niet verwijten, dat de armoede op de wereld niet verdwenen is.
Armoede betekent overigens, dat je geen enkele reserve hebt en dus je toekomst niet kunt plannen. Daarom blijf je afhankelijk, tot zich een situatie voordoet, waarin je wel keuzes hebt om te maken. Een arme heeft die keus niet, hij kan niets weigeren namelijk en moet elke mogelijkheid aangrijpen om zich te voeden, ook al is dat op de lange termijn gezien heel contraproductief. Als het werkelijk gaat om het oplossen van het armoedevraagstuk, dan moet onderdeel van de probleemstelling zijn, dat het materiele gebrek veroorzaakt wordt door het gebrek aan keuzemogelijkheden, het ontbreken van opties.

op 11 07 2005 at 20:42 schreef Duns:

Die LLACEHH heeft niets te maken met bijstand; dat is de een of andere hulporganisatie voor armen. Ik heb daar overigens nog nooit van gehoord (maar dat zegt niet zoveel).

Toen ik in California zat (1995 – 1999) was de bijstand daar twee maal zo hoog als in NL, voor een moeder met twee kinderen.

Ik herinner me nog een cartoon waarin de dokter die de baby ter wereld brengt niet aankondigt "It’s a boy" of "It’s a girl", maar "It’s a welfare check!"

Dan de beste vuurwapens. Ik kan je daar geen advies over geven, want ik kies er zelf voor om geen wapen in huis te hebben … sorry als ik je teleurstel.

op 11 07 2005 at 23:01 schreef Han van der Horst:

Als je wat doorklikt op die site, dan kom je bij documenten over food stamps enzovoorts, want er wordt ook op uitgelegd hoe je bij de overheid ondersteuning aanvraagt. Het rechtstreeks doorlinken naar die documenten lukte niet goed. Het lijkt me een activistische hulporganisatie, ook gezien die persberichten.

op 11 07 2005 at 23:07 schreef Han van der Horst:

http://lacehh.org/LACEHH_Strategic_Plan.pdf. Dit document geeft in het begin enige feiten over de bijstand in Los Angeles. Daarna volgt een actieplan.

op 22 07 2005 at 16:14 schreef Richard (die andere dan):

@ Duns: "In tweede instantie kan Beschaving worden bijgebracht door een Christelijke Kerk."

Christelijk… Christelijk… Even zoeken hoor…
Was dat niet iets met ‘de dorstigen laven, de hongerigen voeden, de naakten kleden’ of zo? Of nee, wacht, het was iets met Lazarus op de stoep, die een kameel door het oog van een naald moest proberen te krijgen, zoiets, geloof ik. Ik kan alleen niks vinden over ‘de werklozen op hun eigen verantwoordelijkheid wijzen en dan maar afwachten’.

op 23 07 2005 at 05:14 schreef Duns:

Exegese is irrelevant …

… De Schrift is voor velerlei uitleg vatbaar … en dus nietszeggend.

Maar het Christelijke geloof is iets anders dan de exegese van De Bijbel.