We hebben een dreigert!

From: J.E. Labuche add
To: frontaalnaakt@peterbreedveld.com add
Received: Thu 10.11.2005 01:55:21
Created: Thu 10.11.2005 01:59:07
Mailer: Novell GroupWise Internet Agent 6.5.3
Subject: Valse naamdracht op uw website

Beste Peter,

U heeft mij van uw website gehaald ik kan niet meer reageren.
Mooi zo. Uw recht.

Zou u ook zo vriendelijk willen zijn diegene die mijn naam misbruikt met op mijn
naam leugens op jou website te zetten ook te blokkeren nadat u dat leugen
verhaal eraf gehaald hebt.

Het gaat om het logje GEK

Reacties: 14 Reacties

op 10 10 2005 schreef Jozef Labuche:

Ik ben Jozef Labuche en ik heb een heleboel gemeenschapsgeld besteed aan
stripboeken, zonnebrillen en speelgoedautootjes. Tegenwoordig ben ik verslaafd
aan het internet. Was ik maar dood.

_____________________________________________________________

Ik heb niets te maken met dat verhaal toen was ik al lang uit Leefbaar Den Haag.

Ik beschouw bericht dit als een verkapt doodsbedreiging en ik verwacht dat deze
klinkklare onzin – wellicht komende van jou er onmiddellijk afgehaald wordt. Ik
ga hierover een klacht doen bij de politie voor valse naamdracht en het
verspreiden van leugens over mijn persoon als dit niet binnen de vijf dagen van
uw website is.

Bij niet gevolg wegens misschien wel vrije menininguitgingkronkels in uw
hersenen zal ik op verschillende websites en bij u bij de Naturistenfederatie en
hieraan bekendheid geven en ook aan partners van de
naturistenvereniging. Het betaamt niet zulk een gedrag voor iemand die voorwend
naturist te zijn. Als u mij lastert of laat lasteren zal ik dit wereldkundig
maken.

Als u het graag hard speelt – ik ook als het moet. Ik heb niets meer te
verliezen. U nog wel als het moet.

Ik maak van u dan mijn hobby.

Dit is een geen dreigmail – dit is lovemail.

U houdt toch zo van de waarheid. Je ben wellicht ook zo een niet verder
nadenkend en gemakkelijk beinvloed individu die ingaat wat anderen over iemand
oordelen en snel zijn oordeel over anderen snel klaar heeft – ziekelijk
Nederlands – proficiat .

By the way ik heb andere dingen te doen dan mij met dergelijke onbenulligheden
zoals met jou bezig te houden : http://tentenvoorpakistan.web-log.nl

Vriendelijke groet,

Jozef Labuche

PS . Als u zo nodig moet aantonen dat ik gek ben – dat bewijs is al afdoende
geleverd met gemeenteraadslid te willen zijn in Den Haag.

Reacties:

op 10 11 2005 schreef Frans Groenendijk:

Maar door wie zou je nu bedreigd zijn?

op 10 11 2005 schreef Peter Breedveld:

Door Sinterklaas, Frans. Nou goed.

op 10 11 2005 schreef Peter Breedveld:

Wat Labuche zegt is overigens waar. Hij was al uit die speelgoedpartij ten tijde van die stripboekenonzin. My bad. Maar zijn picknick komt evengoed een paar boterhammen tekort.

op 10 11 2005 schreef jelle:

Láche wàh?Peter,je realiseert je toch wèl dat je met vuur speelt!
Een Haags gemeenteraadslid met ‘n dure hobby(tentenvoorpakistan),moet je niet met de dood bedreigen.Want de man kan niet goed lezen en schrijven.
Maar zit wèl in de Haagse Gemeenteraad,en kán dus niet goed lezen en schrijven.
Kàppe noauwhè!
Ik geef je aan bij de FKK!

op 12 11 2005 schreef jelle:

Effe off-topic,
Peter,ik geniet weer van je strijd op het Femke-forum!

op 13 11 2005 schreef Peter Breedveld:

Dank je. Het is erg bevredigend om linkse zwatelaars in te peperen hoe hol hun gebral en gedweep is.

op 13 11 2005 schreef Frans Groenendijk:

Jouw bevrediging en Jelle’s plezier daar mee is in dit verband ook het enige nut.
In het algemeen behoren leden van politieke partijen al tot de minst democratisch ingestelde burgers. Velen willen hun partijleiders toejuichen en de leiders van andere partijen aanvallen op ideologische gronden. Van debat met niet-partijgenoten willen ze weinig weten.
De lieden die op weblogs posten is daarbinnen nog erger.
Bovendien heeft Halsema aangegeven dat ze haar weblog niet op de eerste plaats als plaats van debat ziet:
“Tot slot. Sommigen vinden dat dit log inhoudelijker moet. Pfffh. Vanuit GroenLinks komt een eindeloze stroom van nieuwsbrieven, persberichten en politieke initiatieven. Je kunt je daarop via de GroenLinkssite gemakkelijk abonneren. Ik ben dit log gestart om als eerste meer inzicht te geven in mijn meer triviale, dagelijkse overdenkingen (waar ik helaas nog niet dagelijks aan toe kom). Als tweede zoek ik een directe vorm van contact met aanhangers en critici. Dat tweede lijkt in ieder geval te slagen, op het gescheld van sommigen na.”
Maar ze reageert zelf ook absoluut niet.
Dat is ook de reden dat ik daar verder niet meer meedoe met de “discussie”.

op 13 11 2005 schreef Henne:

“Maar ze reageert zelf ook absoluut niet.”

Dat is ook de reden waarom ik haar een onvervalste nep-democraat heb genoemd. Ze denkt mooi democratisch over te komen door haar eigen web-log te starten op het anarchistische internet en daarbij verteld ze doodleuk dat ze niet wil gaan censureren, om haar goede wil te tonen. Maar reageren op de comments is er voor haar niet bij, evenmin zal ze zich iets aantrekken van hetgeen er gezegd wordt. Ik heb haar een mail gestuurd en gevraagd waarom ze nooit reageerd, op een antwoord zit ik al 5 dagen lang te wachten. Waarschijnlijk tevergeefs…

op 13 11 2005 schreef Frans Groenendijk:

@henne: Van waar toch die obsessie met de linkse kerk?
Ik zie dat je bij Halsema nu dit beweert:
“GroenLinks ziet kans om een politieke tegenstander met een behoorlijke machtsfactor en populariteit onder bevolking te liquideren en hapt gewillig toe. Hiermee toont de partij van Femke Halsema haar ware gezicht.”

Dat is toch een beetje een raar verhaal. GL voegt haar 2 of 3 zeteltjes in de raad van Rotterdam toe aan PvdA en CDA en nu zijn zij de liquidatoren?

Je overschat hun belang in ernstige mate

op 13 11 2005 schreef Peter Breedveld:

Het is een GroenLinks-motie die Pastors dwong af te treden, hoor.

op 13 11 2005 schreef Henne:

Precies, GroenLinks zet Pastors buiten spel. GroenLinks is inderdaad de partij die kwam aan zetten met de motie. Over de PvdA en CDA kan ik ook genoeg buitende woorden loslaten, maar het is niet voor niks de website van mevrouw Halsema ;)

op 13 11 2005 schreef Henne:

Precies, GroenLinks zet Pastors buiten spel. GroenLinks is inderdaad de partij die kwam aan zetten met de motie. Over de PvdA en CDA kan ik ook genoeg beitende woorden loslaten, maar het is niet voor niks de website van mevrouw Halsema ;)

op 13 11 2005 schreef Henne:

Woeps, sorry van de web-log vervuiling. Het moet natuurlijk “bijtende” zijn! Excuus.

op 13 11 2005 schreef jelle:

Woestuinreiters haalden bakzeil bij Sörensen.
Is ook niet nix,PVDA heeft ietsiepietdie geblunderd.
On Topic:
Pastors wordt bedreigert.

op 13 11 2005 schreef jelle:

ietsiepietsie,natuurlijk,de S gaat wat moeilijk vanwege me voortanden(dit is volledig met de mond getypt!).
En Pastors ís geen bedreigert geworde,hij wórdt bedreigerDt.
Dus.

op 14 11 2005 schreef Rinus Duikersloot:

Heeft iemand een mening over de spandoeken?

op 14 11 2005 schreef Peter Breedveld:

Ja, ik! Een schandelijke schending van de vrije meningsuiting.

op 14 11 2005 schreef CS:

http://keesjemaduraatje.web-log.nl/log/4062831#13738418

op 14 11 2005 schreef Lagonda:

Zeg Peter, hebbie nou al de pliesie aan de deur gehad?

op 14 11 2005 schreef Peter Breedveld:

Nee, en die knokploeg van de FKK neemt ook behoorlijk de tijd.

Iedereen krijgt de bedreigers die hij verdient, I guess.

op 14 11 2005 schreef Duns:

Even off-topic:

Waarom heeft Peter de ‘Free Leonard Peltier’ link prominent op deze site vermeld?

Ik heb een op die site gekeken, maar deze peltier lijkt mij een hoog Ward Churchill gehalte te hebben.

op 14 11 2005 schreef Peter Breedveld:

Leonard Peltier is het slachtoffer van klungelig FBI-werk, in feite een politieke gevangene en symbool voor de schandelijke behandeling van Indianen door de Amerikaanse overheid. Peltier moet vrij.

op 14 11 2005 schreef Peter Breedveld:

The Case of Leonard Peltier
Statement of Fact
By Attorney Jennifer Harbury

(Defense Committee Mar 1998 to Jan 2003)

“Amnesty International considers Leonard Peltier to be a political prisoner whose avenues of redress have long been exhausted…. Amnesty International recognizes that a retrial is no longer a feasible option and believes that Leonard Peltier should be immediately and unconditionally released.”

– Amnesty International, April 6, 1999

“I have been reading in Leonard Peltier’s book, and about an hour ago I spoke with him …. He is a remarkable person and the depth of his spirituality shows …. I would hope that the campaign to have him freed will succeed. I certainly support it very passionately …. Because it is a blot on the judicial system of this country that ought to be corrected as quickly as possible.”

– Archbishop Desmond Tutu, April 18, 1999

“(Regarding FBI use of falsified testimony) …. I have nothing on my conscience at all.”

– U.S. Prosecutor Lynn Crooks

We, the members and supporters of the Leonard Peltier Defense Committee, wish to express our grave concerns with regard to the denial of justice and due process to Mr. Leonard Peltier, and his ongoing detention at Leavenworth Penitentiary.

Mr. Peltier has been incarcerated for twenty-seven years, despite the clear indications of misconduct, including the falsification of evidence, by various U.S. officials which lead to his conviction, as set forth below. He is now nearly fifty-eight years of age and his health is beginning to deteriorate. We are therefore asking for your most urgent attention to this situation.

The facts of this case have long been the subject of intensive investigation and documentation. We wish to set forth the following summary for your convenience:

(1) On February 27, 1973, members of the American Indian Movement, or AIM, together with a number of local and traditional Native Americans began their seventy-two day occupation of Wounded Knee. Their goal was to protest injustices against their tribes, violations of the many treaties, and current abuses and repression against their people. The United States government responded with a military style assault against the protesters. In the end, various officials promised hearings on local conditions and treaty violations. These hearings were never convened. The use of military force by the U.S. government was later ruled unlawful.

(2) Throughout the next three years, long referred to by local Native Americans as the “Reign of Terror,” the FBI carried out intensive local surveillance, as well as the repeated arrests, harassment and bad faith legal proceedings against AIM leaders and supporters. The FBI also closely collaborated with and supported the local tribal chairperson, Dick Wilson, and his selected vigilantes, the “Guardians of the Oglala nation, or quite literally, the “GOONS. Mr. Wilson was notorious for his corruption and abuse of power.

During this “Reign of Terror,” some sixty-four local Native Americans were murdered. (See attached list). Three hundred were harassed beaten or otherwise abused. Virtually all of the victims were either affiliated with AIM or their allies, the traditional tribe members. The FBI had jurisdiction to investigate major crimes, yet these deaths were never adequately investigated or resolved. Nor did the FBI agents take any measures to curb the violence of GOONS, with whom they were closely collaborating.

(3) After Wounded Knee, both Dennis Banks and Russell Means were brought to trial. The prosecution presented the testimony of a Mr. Moves Camp. This testimony was shown to be pure fabrication, with serious implications of FBI misconduct. The judge dismissed the case, declaring that “the waters of justice have been polluted. (383 F. Supp., pp.397-8). The jurors asked the U.S. Attorney General not to appeal the case. (New York Times 26 Sept. 1974, pg.55).

(4) In May of 1975 the FBI began a sizable build up of its agents, mostly SWAT members, on the reservation. In June 1974 SWAT teams from numerous divisions were designated for special assignment at Pine Ridge. Yet the politically related murder rate climbed. A June 1975 FBI memo referred to the potential need for military assault forces to deal with AIM members. Needless to say, tensions were running extremely high on all sides.

(5) On June 26, 1975 two FBI agents, Mr. Jack Coler and Mr. Ron Williams, entered the Jumping Bull Ranch, private property. They allegedly sought to arrest a young Native American man they believed they had seen in a red pick up truck. A large number of AIM supporters were camping on the property at the time. They had been invited there by the Jumping Bull elders, who sought protection. Many non-Aim persons were present as well. A shoot out began between the two vehicles, trapping a family with small children in the cross fire. From throughout the ranch, people screamed that they were under attack, and many hurried to return fire. When the skirmish ended, the two FBI agents were dead. They had been wounded, and someone had shot them at close range through the heads. Today, the United States Attorney admits that no one knows who fired the fatal shots. The red pick up truck escaped from the ranch and was never found or identified.

The more than thirty AIM men, women and children present on the ranch were then surrounded by over 150 FBI agents, SWAT team members, BIA police and local posse members, and barely escaped through a hail of bullets. When the gun fight ended, a young Native American named Joe Stuntz lay dead, shot through the head by a sniper bullet. His killing was never investigated.

(6) Clearly the killings of Mr. Stuntz and the two agents under such conditions represents a tragedy for all three the men and their families. However, it is equally clear that an unfair trial and the 27 year imprisonment of an innocent man is also a great tragedy. More critically, such a situation endangers the most basic tenets of our system of justice. Official vengeance can never be allowed to replace the due process of the law.

(7) As noted by Judge Heaney of the Court of Appeals of the Eighth Circuit, in his 1991 letter to Senator Inouye, “The United States government overreacted at Wounded Knee. Instead of carefully considering the legitimate grievances of the Native Americans, the response was essentially a military one which culminated in the deadly firefight on June 26, 1975 …. The United States government must share responsibility with the Native Americans for the … firefight … the government’s role can properly be considered a mitigating circumstance. Judge Heaney, in this letter, (attached hereto), recommended clemency/commutation of sentence for Mr. Peltier as part of the healing process.

(8) Mr. Leonard Peltier was one of several high level AIM leaders present during the shoot out. Murder charges were brought against him, as well as his two friends and colleagues, Dino Butler and Bob Robideau, who had been present throughout the incident. Butler and Robideau stood trial separately from Leonard Peltier, who had fled to Canada, convinced he would never receive a fair trial in the United States. At the trial of Butler and Robideau a key prosecution witness, Mr. Draper, admitted that he had been threatened by the FBI and as a result had changed his testimony upon the agents’ instructions, so as to support the government’s position . The jury found both men not guilty. They found that there was no evidence to link the defendants to the fatal shots. Moreover, the exchange of gun fire from a distance was deemed to have constituted an act of self defense.

(9) Mr. Leonard Peltier was extradited from Canada on the basis of an affidavit signed by a Myrtle Poor Bear, a local Native American woman known to have serious mental problems. She claimed to have been Mr. Peltier’s girl friend at the time, and to have been present during the shoot out, and to have witnessed the murders. In fact she did not know Mr. Peltier, nor was she present at the time of the shooting. She later confessed she had given the false statement after being pressured and terrorized by FBI agents, one of whom had also been involved in the falsification of Mr. Moves Camp’s testimony earlier. Myrtle Poor Bear sought to testify in this regard at Leonard Peltier’s trial. The judge barred her testimony on the grounds of mental incompetence. Nothing was done with regards to the illegal extradition. (Myrtle Poor Bear had also been forced to sign a similar affidavit against yet another local Native American named Dick Marshall. Again she claimed to have been his girl friend, and linked him to a separate murder. This too she recanted. )

(10) No known witnesses exist as to the actual shooting of the FBI agents Coler and Williams. Three adolescents gave inconclusive and vague testimonies, contradicting their own earlier statements as well as each other. All three witnesses admitted they had been seriously threatened and intimidated by FBI agents.

(11) Critical ballistic information reflecting Mr. Peltier’s innocence was withheld from the defense team, making a fair trial impossible. Specifically, at the trial, the FBI ballistic expert, Evan Hodge, testified that he had been unable to perform the best test, a firing pin test, on certain casings found near the agents’ car, because the rifle in question had been damaged in a fire. Instead, he stated that he had conducted an extractor mark test, and found the casing and weapon to match.

Years later, documents obtained through the Freedom of Information Act showed that in October 1975 a firing pin ballistic test had indeed been performed on the rifle and that the results were clearly negative. In short, the fatal bullet did not come from Leonard Peltier’s weapon. The jury never heard about any of these crucial issues.

(12) Equally disturbing are the numerous discrepancies regarding the key vehicle in the case. Agents Williams and Coler had radioed that they were chasing a red pick up truck, which they believed was transporting a suspect. The chase lead to the Jumping Bull Ranch and the fatal shoot out. At trial however, the evidence had changed to described a red and white van, quite a different vehicle, and which not coincidentally was more easily linked to Mr. Peltier.

(13) The Court, at Mr. Peltier’s murder trial, did not permit the jury to learn of the FBI’s pattern and practice of using false affidavits and of intimidating witnesses in recent related cases. The jury was thus unable to properly evaluate the prosecution witnesses’ testimony. In the trials of other AIM leaders, such evidence had been admitted.

(14) There was no witness testimony that Leonard Peltier actually shot the two FBI agents. There is no witness testimony that placed Mr. Peltier near the crime scene before the murders occurred. Those witnesses placing Peltier, Robideau and Butler near the crime scene after the killing were coerced and intimidated by the FBI. There is no forensic evidence as to the exact type of rifle used to commit the murders. Several different weapons present in the area during the shoot out could have caused the fatal injuries. There was more than one AR-15 in the area at the time of the shoot out. The AR-15 rifle claimed to be Mr. Peltier’s was found to be incompatible with the bullet casing near the agents’ car. Although other bullets were fired at the crime scene, no other casings or evidence about them were offered by the Prosecutor’s office. In short there is no reasonable evidence that Mr. Peltier committed the murders. Instead there is very strong evidence of FBI misconduct.

(15) Some 6,000 FBI documents are still being withheld in their entirety from Mr. Leonard Peltier, as are some 5,000 partial documents. There is clearly no current reason to fear national security risks, or the disruption of ongoing investigations. Moreover, based on the critical nature of those documents which have been disclosed, such as the ballistic tests reports, it is reasonable to conclude that the remaining files would contain evidence that would help to establish Mr. Peltier’s innocence. This situation violates his rights to access to the courts and to a fair trial.

FOIA Update

Withheld Documents

Recently, Mr. Peltier’s attorneys filed a new round of Freedom of Information Act requests with FBI Headquarters and various FBI field offices in an attempt to secure the release of additional documents concerning Mr. Peltier. Although the FBI has engaged in a number of dilatory tactics in order to avoid the processing of these requests, 30,000 additional FOIA documents were released in June 2002. Previously, according to the FBI, more than 6,000 full documents remained undisclosed. The 30,000 documents released in 2002 reveal the FBI’s prior estimate to be a significant undercount of actual documents still withheld. Currently, FOIA requests submitted to 30 FBI field offices around the country are pending. Similar FOIA requests have been submitted to the CIA. Nonresponsive agency letters following the recent requests have resulted in FOIA Complaints filed by Peltier’s attorneys against the FBI, CIA and the Executive Office of United States Attorneys. For a more detailed update, see the report from Mr. Peltier’s legal team.

op 15 11 2005 schreef jelle:

@Rinus
@Peter
(Uit de Telegraaf)
Een aantal krakers stapt naar de rechter uit onvrede over het weghalen van hun spandoeken. Het kort geding dient vrijdag voor de rechtbank in Amsterdam, liet advocaat Schuckink Kool namens hen weten. De raadsman heeft een dagvaarding doen uitgaan waarin hij de Staat, burgemeester Cohen van Amsterdam en burgemeester Ter Horst van Nijmegen daagt.

De afgelopen week ontstond in de hoofdstad ophef, omdat de politie spandoeken van kraakpanden verwijderde met grove leuzen over Verdonk. Op de doeken stonden teksten als ‘Verdonk, nog steeds geen bloed aan je handen?’ en ‘Levend verbrand, Rita bedankt’. Spandoeken met deze tekst hangen in Nijmegen nog wel. Ook in Den Bosch deden zich volgens de advocaat vergelijkbare situaties voor.

Justitie betitelt de teksten als smaad. Minister Verdonk heeft hiertegen inmiddels ook aangifte gedaan. Burgemeester Cohen liet al eerder weten dat de beledigende leuzen in het licht van de dreigende situatie rondom Verdonk niet zijn toegestaan.
De krakers voelen zich echter aangetast in hun vrijheid van meningsuiting. De advocaat wil nu dat de rechter de gedaagden verbiedt de spandoeken en posters weg te halen.
————————-

Ben zó blij dat GL nu POEP durft te roepen,moest wél ‘n paar man voor vermoord worden,Ayaan mot óók nog,maar GL maakt zich nu sterk voor het vrije woord!
Houdt vol!
Laat je niet gek maken door Mak,Halsema,Jan Mulder,Cohen,Verdonk!
“Levend verbrand,Rita,bedankt”.
Mot kunne!

“Theo vermoord!”
“Gij zult niet doden”
Hadden die fijne krakers óók al wille roepe!
Mócht niet.
Fúck Bush.

Mooie yell,trouwens,bij weer zo’n volgende “Stop de ….” demonstratie:”Theo vermoord,Theo vermoord,Theo,Theo,Theo ,Vermoord!”

op 15 11 2005 schreef BigPete:

“Heeft iemand een mening over de spandoeken?”

Spandoeken met teksten als
„Reisbureau Rita, arrestatie deportatie crematie adequaat tot het bittere eind“
zijn walgelijk, maar belangrijker is dat ze lasterlijk zijn, en dus strafbaar volgens artikel 262 wetboek van strafrecht. Er worden namelijk pertinente uitspraken gedaan die niet waar zijn. Verdonk wordt gedemoniseerd, en er wordt opzettelijk een link gelegd met de holocaust.

Ik heb gisteren dan ook de voorzitter van groen(s)links in Nijmegen een mail gestuurd waarin ik mijn afkeuring voor deze actie laat blijken. Het helpt waarschijnlijk niet, want van enig fatsoen heeft deze partij nog nooit gehoord.

op 15 11 2005 schreef Frans Groenendijk:

Hoe walgelijk de teksten ook zijn (van die spandoeken): het is belachelijk dat ze onder dwang verwijderd worden.

op 16 11 2005 schreef keesjemaduraatje:

het weghalen van de spandoeken is strategisch onverstandig, omdat het er nu steeds meer worden. De extreem-linkse beweging rond indymedia had al jaren weinig aanhang en zelfs de laatste tijd een interne strijd. Nu kunnen ze echt punten scoren, want ze tonen aan dat Donner en Verdonk niet tegen kritiek kunnen.

op 16 11 2005 schreef Duns:

Wat mij opvalt aan Leonard Pelties is het volgende:

1.- We kennen alleen Peltier’s kant van de zaak. En dat verhaal kwam op mij niet als bijster sterk over.

2.- Peltier zelf verbindt zijn zaak met zijn Indiaan-zijn. Dat is de Ward Churchill-truc. We zien dat in Nederland vaak ook. Als er een winkeldief wordt gearesssteerd, si dat discriminatie want het is een Marokkaan.

Pelteir zelf verpolitiseerd zijn straf-zaak …

op 16 11 2005 schreef herman van der helm:

uit AD

Nijmeegse activist doodgeschoten

NIJMEGEN – In Nijmegen is dinsdagavond de plaatselijk bekende politieke activist Louis Sévèke doodgeschoten. Dat hebben bekenden van het slachtoffer en de politie dinsdagnacht bevestigd.
Sévèke werd in de Van Welderenstraat in het centrum met twee schoten om het leven gebracht. Over de toedracht van de schietpartij is nog niets bekend.
Hij liep rond half tien door de straat toen plotseling een schutter tevoorschijn kwam. Het is niet duidelijk of het om moord met voorbedachte rade gaat. Voor zover bekend is er nog niemand aangehouden. De politie doet woensdag buurtonderzoek.
Het 41-jarige slachtoffer was een linkse activist die al geruime tijd bekendheid genoot in Nijmegen als strijder tegen onrecht dat met name door de politie zou zijn aangedaan. Hij richtte de werkgroep Steunpunt Informatiedienst Politie Nijmegen (SIP Nijmegen) op.
Deze werkgroep heeft met succes talloze processen gevoerd tegen het onnodig bijhouden van dossiers van politiek actieve mensen door wat toen nog de Binnenlandse Veiligheids Dienst (BVD) heette. Onder meer door inspanningen van SIP Nijmegen hebben in de jaren negentig veel mensen inzage gekregen in gegevens die de BVD over hen had bijgehouden en die hen parten speelden bij sollicitaties.
Sévèke leidde ook de Werkgroep Klachten Politieoptreden. Deze werkgroep bestreed de wettelijk onjuiste behandeling van arrestanten. De werkgroep kwam onlangs nog in het landelijke nieuws door een klacht over het tijdens protestacties aanhouden van mensen die geen identiteitsbewijs bij zich hadden.
Het slachtoffer onderhield veel contacten met andere activisten in Nijmegen. Hij kwam geregeld in woonwerkpand De Grote Broek. De politie viel de afgelopen dagen meerdere keren bij dit gebouw en andere actiepanden in Nijmegen binnen wegens het tonen van posters tegen het beleid van minister Verdonk.

op 16 11 2005 schreef Peter Breedveld:

@Duns: Is dat alles? Daar zet ik dan dit tegenover:

1) Het verhaal van Peltier komt op mij WEL sterk over.

2) Dat Peltier zijn zaak verbindt met zijn Indiaan-zijn, is natuurlijk logisch. Hij is niet veroordeeld voor een gewone moord of winkeldiefstal, maar vanwege zijn vermeende betrokkenheid als voorman van een activistische Indiaanse organisatie bij een gewelddadig incident.

@Herman:

“De politie viel de afgelopen dagen meerdere keren bij dit gebouw en andere actiepanden in Nijmegen binnen wegens het tonen van posters tegen het beleid van minister Verdonk.”

Yeah rrright, daar ging het om, dat er posters hingen tegen het beleid van Verdonk. Typisch staaltje linksige hoernalistiek.

op 16 11 2005 schreef Cor Spaans:

Waarom vielen ze dan wel binnen?

op 16 11 2005 schreef Peter Breedveld:

‘Waarom vielen ze dan wel binnen?’

Omdat op die posters Verdonk als een moorddadige nazi wordt neergezet. Dat is laster (of smaad) en dat is verboden.

Overigens ben ik tegen een verbod op die posters. Wel is het typisch dat die linkse mongolen, na wat er met Fortuyn is gebeurd, er geen probleem mee hebben om iemand zo hevig te demoniseren. Ongetwijfeld zitten er her en der alweer activisten klaar om hun bijdrage te leveren aan het verloop van de Vaderlandse Geschiedenis.

op 16 11 2005 schreef BigPete:

Waarom ben jij tegen een verbod Peter? Die posters zijn lasterlijk (art.262) en dus strafbaar. Met vrijheid van meningsuiting heeft het niets te maken. Het is gewoon criminaliteit, en daar moet tegen opgetreden worden.

op 16 11 2005 schreef Frans Groenendijk:

Ik vind het niet zo kies dat er ingegaan wordt op de posters in woonwerkpand De Grote Broek terwijl er iemand vermoord is.
We weten niets van de toedracht, maar verschrikkelijk is het in ieder geval.

op 16 11 2005 schreef Peter Breedveld:

Ja, en veel meer is er niet over te zeggen.

Maar dat persbericht, daarover weer wel. De opsteller daarvan vond het overduidelijk toch nodig om nog even zijn puntje te drukken.

op 16 11 2005 schreef Michiel Mans:

Ik vind het eerlijk gezegd een hoop ophef, die posters. Justitie doet maf, de politie komt erbij. De linksachtigen doen zich als verdedigers van het vrij woord voor. Allemaal nogal van een hoog poppenkast gehalte. Je kunt in beeld komen, snelle punten scoren.

Niemand trok zijn of haar wenkbrauwen op voor ‘Nixon moordenaar’. Geen hond maakte een punt van Bush sr. met Hitler snor, hakenkruis en meestal voorzien van het predikaat ‘moordenaar’. Bush jr. werd ook veelvuldig als nazi moordenaar afgebeeld. Dat deed geen stof opwaaien. Waarom dan nu zo’n ophef bij diverse partijen over wat ludieke reisbureau pamfletten met nare Rita promotie? Diegenen die nu pal voor de vrijheid van meningsuiting staan zijn natuurlijk wel een stel hypocrieten. Zoals iemand die paranoia is, achtervolgd kan worden, kan ook een hypocriet gelijk hebben.

Die posters moeten kunnen. Het zou de posterplakkers echter sieren als ze even fanatiek het vrije woord verdedigen binnen hun eigen gelederen. Dat zouden ze prima kunnen doen door bijvoorbeeld Anja Meulenbelt, 1e Kamer senator voor de SP, eens met een bezoekje te vereren. Hierbij dragen ze dan spandoeken met de tekst “Duld andere meningen op je web-log”. Voor het broodnodige shock&awe effect zou een spandoek met “Piranja, femi-nazi” niet misstaan.

op 16 11 2005 schreef Peter Breedveld:

Helemaal mee eens.

Die Louis Seveke was de schrijver van dit stuk, op 3 november in NRC:

Overheid moet eigen rol bij ‘terreur’ niet verdoezelen

LOUIS SEVEKE

Als een deel van de veronderstelde terreur op het conto van haar eigen medewerkers geschreven kan worden, moet de overheid absolute openheid van zaken geven, vindt Louis Seveke.

Zwaarbewapende politiemensen van een bijzondere eenheid bewaken een pand waar die nacht een terreuractie zou kunnen gaan plaatsvinden. Het huis zelf wordt ook van binnen bewaakt door vier politiemensen. Deze agenten weten niet beter dan dat het huis doelwit kan zijn van een relatief onschuldige actie. Om 5.20 uur die nacht gebeurt het dan: een bom explodeert en slaat een gat in de gevel van het pand. De bewakers in het huis blijven ternauwernood ongedeerd. Ze zijn later razend: de geheime dienst bleek te hebben geweten dat er een bomaanslag op het huis ging plaatsvinden. Maar daarvan had men de bewakers geen mededeling gedaan.

Gaat dit over een actie van de ‘Hofstadgroep’ in het ‘Nederland in de greep van terreur’, anno 2005? Nee. Plaats van handelen is het Gelderse dorpje Renkum. Datum: 29 februari 1980. Doelwit: het huis van een Nederlandse hoofdofficier van justitie. De aanslag wordt opgeeist door een groep die zich het Rood Volksverzet noemt. De groep houdt de desbetreffende justitie-autoriteit verantwoordelijk voor het afdekken van de mishandeling door bewakers van een gevangenzittende ‘kameraad’.

Vorige week werd door publicaties in NRC Handelsblad en een uitzending van Netwerk bekend dat handgranaten, die gebruikt zijn door mensen die volgens justitie tot de ‘Hofstadgroep’ zouden behoren, geleverd zouden zijn door een agent van de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD). Deze man, B. genoemd, zou figureren in verschillende terrorisme-onderzoeken, maar nooit aangehouden zijn. Dat wil zeggen: tot de publicaties. Nu zit hij vast. Netwerk opende met de veronderstelling dat het eigenlijk te absurd voor woorden is: “Een medewerker van de AIVD, die handgranaten geeft aan een groep mannen die ze beschouwt als levensgevaarlijk.”

Die praktijk behoort echter tot de werkwijzen van een dienst als de AIVD. Het voorbeeld aan het begin van dit stuk is er een uit de praktijk van de Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD), de voorganger van de AIVD. De zelfbekende BVD-agent Cees van Lieshout zou nauw bij de actie betrokken zijn geweest. Deze man, een kleine crimineel die zelf over een vuurwapen beschikte, infiltreerde eind jaren zeventig/begin jaren tachtig in het met de Duitse RAF sympathiserende Rood Verzetsfront en andere radicaal-linkse groepen. Hij was betrokken bij verschillende (pogingen tot bom-) aanslagen en zette daar ook toe aan. Meermaals heeft hij met, nietsvermoedende, medeactivisten geprobeerd wapens en explosieven te bemachtigen of te maken. Zelden werd hij vervolgd. Uiteindelijk is hij, na ontmaskering, met hulp van de BVD gaan rentenieren op het Griekse eiland Kreta.

Uit onderzoek naar infiltratie door de BVD in vooral linkse actiegroepen in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw blijkt het geval van BVD-agent Van Lieshout niet op zich te staan. In augustus 1973 probeerde de dienst via een agent, codenaam Hagendoorn, een vuurwapen aan een lid van de Rode Jeugd te slijten. In het voorjaar van 1984 probeerde de BVD-agent John Wood vredesactivisten aan te zetten tot gewelddadige actie. Hij leurde onder hen onder meer met op een Belgische luchtmachtbasis ontvreemde granaten. Eind jaren tachtig nam een Nijmeegse BVD-agent, codenaam Jaffa, meermaals deel aan vernielingen en een bijna-brandstichting bij Shell-stations. Hij werd nooit gepakt, evenmin als zijn medeactivisten. In 1990 probeerde BVD-agent Hans D. activisten aan te zetten tot vernielingen bij sociale diensten. Later pleegde deze man samen met een, weer nietsvermoedende, medeactivist vernielingen op een kazerne in het Brabantse Vught. In hetzelfde jaar benaderde de dienst een Wageningse student plantkunde met het verzoek deel te nemen aan gewelddadige acties tegen het Shell-concern en lid te worden van groepen die vernielingen aanrichtten op proefvelden voor gentechnologie.

Het betreft een gangbare manier van handelen door en voor de geheime dienst: het laten groeien van een agent, onder intensieve coaching door de dienst, in een groep waarvan gedacht wordt dat deze staatsgevaarlijke activiteiten ontplooit. Niet zelden gaat dit gepaard met het plegen van of het aanzetten tot strafbare feiten. Tot 2002 was deze methode in feite illegaal. Zoals voor alle werkwijzen van de dienst ontbrak immers een wettelijke basis. Met de Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten 2002 (Wiv) is die wettelijke basis er gekomen. Het parlement stemde in met onder meer de bepaling, in artikel 21, dat agenten van de dienst zich – onder omstandigheden – schuldig mogen maken aan strafbare feiten. Geen enkel misdrijf is daarbij uitgesloten.

Eind 1998 werd een motie van het Tweede-Kamerlid Kalsbeek (PvdA) aangenomen, waarin het parlement uitsprak dat ten behoeve van de opsporing niet samengewerkt zou mogen worden met criminele burgerinfiltranten. Dit wegens het processuele afbreukrisico, de oncontroleerbaarheid en het risico dat al snel sprake zou kunnen zijn van uitlokking. Kamerleden van PvdA en VVD verklaarden in dezelfde periode echter dat de BVD wel criminele burgerinfiltranten kon inzetten. Dat is alleen al vreemd, omdat de inzet van agenten door de BVD/AIVD nog veel minder te controleren valt dan de inzet van infiltranten in het strafproces. Minister Donner maakte in maart 2003 een expliciete uitzondering voor de inzet van criminele burgerinfiltranten als het gaat om de terrorismebestrijding.

In het verleden is er meermaals uit parlementaire, juridisch-wetenschappelijke en onderzoeksjournalistieke hoek op gewezen dat de inzet van dergelijke agenten grote risico’s met zich meebrengt. Daarbij is onder meer verwezen naar de hiervoor genoemde casus. Maar natuurlijk ook naar de inzet van infiltranten in grote onderzoeken naar drugscriminaliteit.

Als grote voorbeeld in negatieve zin mag nog steeds de, door de commissie-Van Traa in het midden van de jaren negentig ontrafelde IRT-affaire gelden. De Nederlandse overheid bleek zelf, middels criminele burgerinfiltranten, grote partijen (hard)drugs te importeren. Het uitvoeren van politiek gemotiveerde aanslagen, mede op instigatie van agenten van geheime diensten, is tijdens de Koude Oorlog vaak gezien als onderdeel van de zogenoemde strategie van de spanning. Dat concept gaat ervan uit dat een door aanslagen murw gemaakte bevolking en volksvertegenwoordiging repressieve maatregelen tegen en een grote controle over (groepen van) burgers zullen accepteren.

Voor het bestaan van zo’n strategie in Nederland anno 2005 bestaat geen bewijs. Maar het gebruikte geweld door enkele terrorismeverdachten in combinatie met de – door sommige media ondersteunde – bangmakerij door de overheid van de bevolking, kan tot een vergelijkbaar resultaat leiden: acceptatie van – sec beschouwd – onnodige inperkingen van de grondrechten van (groepen van) burgers.

Nu wordt aannemelijk dat de geheime dienst mogelijk een doorslaggevende rol (het leveren van de wapens) heeft gespeeld in die geweldsontwikkeling. In een tijd waarin het bon ton is het woord terreur in de mond te nemen en waarin ook sprake is van zich – toch werkelijk tot op heden alleen in het (verre) buitenland – voltrekkende daadwerkelijke terreur en contraterreur, past dan geen selectieve openheid.

Als de overheid ervoor kiest zelf nadrukkelijk de trom te roeren, op het moment dat zij zogeheten terreurverdachten aanhoudt, als zij criminele burgerinfiltranten inzet, die kunnen leuren met wapens of explosieven, en als de overheid ook van de burgers verwacht waakzaam te zijn, dan dient zij zelf absolute openheid van zaken te geven, als aannemelijk wordt dat ten minste een deel van de veronderstelde terreur op het conto van haar eigen medewerkers geschreven zou kunnen worden.

Louis Seveke is werkzaam bij het Onderzoeksbureau Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (OBIV) te Nijmegen.

op 16 11 2005 schreef Frans Groenendijk:

“Zoals iemand die paranoia is, achtervolgd kan worden, kan ook een hypocriet gelijk hebben.”
Mooi geformuleerd. En ook belangrijk om te onthouden.

op 16 11 2005 schreef Cor Spaans:

Infiltranten, informanten en provocateurs zijn overal – al moet je uitkijken dat je niet paranoide wordt.

Waarschijnlijk de beste bron waarover de recherche kan beschikken is de informant, ofwel tipgever. De informant is onmisbaar bij het rechercheren. Hij heeft doorgaans kennis van gepleegde of nog te plegen misdrijven, omdat hij op een of andere manier tegen criminele groeperingen aanleunt. Ze zijn er in soorten en maten. Men onderscheidt de eenmalige informant, de gelegenheidsinformant, de beroepsinformant, de dubbelagent en de provocateur.
Een eenmalige informant is iemand, die op de een of andere manier achter een voor de politie interessant gegeven is gekomen en dit om de meest uiteenlopende redenen heeft doorgegeven. Vaak gaat het om mensen die in de regel fel gekant zijn tegen tipgevers. Pogingen om hen tot echte, langdurig productieve informant te ontwikkelen hebben weinig zin.
De gegenheidsinformant wordt veelal aangetroffen in de periferie van criminele groeperingen. Het zijn doorgaans mensen die graag een graantje meepikken, door de informatie die zij meestal terloops opdoen naar de politie door te spelen. In dit verband moet vooral gedacht worden aan portiers van nachtclubs en gokpanden, barkeepers, prostituées en taxichauffeurs.
De beroepsinformant is vaak zelf crimineel, in elk geval in die kringen vertoevend, waar hij min of meer beroepsmatig informatie doorspeelt aan de politie. Zijn motief is doorgaans puur winstbejag, veelal nog gevoed door haat, nijd, eigenbelang enzovoort. Deze groep informanten krijgt de meeste aandacht van de politie.
Sommige informanten trachten zowel informatie door te spelen vanuit het criminele milieu naar de politie, als vice versa. Dit type informant, doorgaans een crimineel die het spel naar twee kanten speelt onder het motto ‘waar twee honden vechten om een been, loopt een derde ermee heen’, wordt aangeduid als dubbelagent. Zodra blijkt dat een informant dubbelagent is, wordt het contact door de politie direct verbroken.
Andere informanten trachten anderen uit te lokken een of meer misdrijven te plegen om betrokkenen vervolgens aan de politie te verraden. Dit type informant, dat doorgaans handelt uit winstbejag, wordt provocateur genoemd. Zodra iemand als provocateur wordt ontmaskerd, wordt het contact met de politie onmiddellijk verbroken.
Binnen een politiekorps wordt een lijst bijgehouden met de namen van informanten die onbetrouwbaar zijn gebleken. Wordt een informant op deze zogenaamde zwarte lijst geplaatst, dan betekent dit doorgaans dat alle contacten met die informant zijn verbroken en dat de politie niet meer het initiatief zal nemen om met die bewuste informant in contact te komen.

Overheidsdienaren die contact houden met informanten worden contactambtenaren ofwel runners genoemd. Het runnen, ofwel begeleiden van informanten, wordt over het algemeen gedaan door ervaren rechercheurs, die beschikken over goede contactuele eigenschappen en een flinke dosis mensenkennis. Een informant wordt doorgaans begeleid door twee contactambtenaren. Dit heeft onder meer als voordeel een betere bescherming van de individuele politieambtenaar en een zekere continuïteit van de informatie.
Aan de runner worden hoge eisen gesteld op het gebied van intelligentie, logisch redeneringsvermogen, relativeringsvermogen, nuchterheid en stabiliteit. Dit is noodzakelijk, vooral omdat deze contactambtenaren niet alleen informanten, maar ook infiltranten moeten kunnen begeleiden.
Infiltranten houden zich bezig met het heimelijk verkennen van criminele milieus. Soms vindt dat plaats in algemene zin, soms heeft men een bepaalde groep of bepaalde personen op het oog.
Men onderscheidt de informant-infiltrant, die geen politiebeambte is, en de politie-infiltrant, ofwel undercover-agent. We spreken van diepte-infiltratie, wanneer politie-infiltranten voor onbepaalde tijd onderduiken in het criminele milieu.

Een speciaal type infiltrant is de agent-provocateur, oftewel lokbeambte. Dit zijn ambtenaren die een strafbaar feit uitlokken, om de dader te kunnen arresteren. De bekendste vorm betreft de pseudokoper, een politiefunctionaris die zich voordoet als iemand die drugs wil kopen, met het doel de dealer op heterdaad te betrappen, of op deze wijze te infiltreren. Sinds de IRT-affaire is deze vorm van uitlokking omstreden.
Het doel van infiltratie is altijd het verkrijgen van betere opsporingsresultaten. Daarbij moet voortdurend in acht gehouden worden, dat de verdachte niet mag worden gebracht tot andere handelingen dan die, waarop zijn opzet reeds was gericht. Deze regel is vastgelegd in het zogeheten Tallon-arrest.

De strenge regelgeving rond infiltratie en uitlokking geldt vooral in het strafrecht. Bij zaken van staatsveiligheid wordt zo nauw niet gekeken. De algemene inlichtingen- en veiligheidsdienst AIVD heeft ruimere bevoegdheden.
De AIVD is altijd op zoek naar informatie die betrekking heeft op het veiligheidsbelang van Nederland, en zoekt deze informatie zowel in binnen- als buitenland. Het is ons staatsbelang om terroristische aanslagen te voorkomen, alsmede grootscheepse rellen rond bijvoorbeeld sportevenementen of politieke bijeenkomsten, en het ontstaan van burgeroorlog tegen te gaan.
De AIVD maakt daartoe veelvuldig gebruik van informanten, informant-infiltranten, politie-informanten en agents-provocateurs.

Een bekend voorbeeld waarbij informanten en infiltranten worden gebruikt, betreft de bestrijding van hooligans bij voetbalclubs als Feijenoord of Ajax. Informanten bij voetbalclubs kunnen bijvoorbeeld aan de politie doorgeven, welke rellen voorbereid worden, en wat de namen van de harde kern van relschoppers zijn.
Ook bij politieke partijen worden informanten gebruikt. Op deze wijze wordt in de gaten gehouden in hoeverre de partijideologie en activiteiten van leden stroken met het landsbelang, de veiligheid en de vreedzaamheid bij politieke manifestaties en demonstraties.
Bekend is bijvoorbeeld de mislukte actie van de toenmalige BVD om middels een infiltrant bij de politieke partij Groen Links tijdig informatie over op handen zijnde illegale acties van milieufanatici en antimilitairisten te verkrijgen, teneinde deze (gewelds)acties te voorkomen.

Wanneer een partijideologie wordt gezien als bedreigend voor het landsbelang, de orde, veiligheid en vreedzaamheid in de samenleving, wordt de rol van infiltranten groter. Het doel van de AIVD wordt dan het uitschakelen van de organisatie die de gevaarlijke ideologie aanhangt. Een beproefd middel om zo’n politieke groepering te ontmantelen is het optreden van een agent-provocateur.
De agent-provocateur kan door de AIVD worden ingezet ter bestrijding van ondemocratische politieke partijen, in bepaalde gevallen zelfs zonder dat van tevoren verdenking bestaat ten aanzien van strafbare feiten.
Diverse gevallen zijn bekend van infiltratie door agents-provocateurs bij neonazistische groepen. In Duitsland is uitgekomen dat een zeer aanzienlijk deel van de actieve leden van de neonazipartij NPD bestond uit agents-provocateurs. De Duitse regering wilde deze partij verbieden en moest daarvoor een dossier opbouwen met belastende informatie. Via de Duitse veiligheidsdienst werden aanhangers van de NPD uitgelokt tot oproer en overtreding van de wetten. Uiteindelijk is de rechter er niet in geslaagd deze partij een verbod op te leggen, maar het is de vraag hoe lang de Duitse neonazi’s zich nog kunnen manifesteren middels de NPD. De verwachting is, dat deze aanhangers van de nazi-ideologie (een dictatoriale mengeling van nationalisme en socialisme) dermate gemakkelijk te verleiden zijn tot het beramen van gewelddaden, terreuractiviteiten en het zaaien van haat, dat een verbod op hun organisatie alsnog door de rechter uitgesproken zal worden.

Ook Nederlandse neonazigroepen hebben te maken gekregen met infiltranten die gewelddaden en andere wetsovertredingen hebben uitgelokt, met als doel de organisaties te kunnen ontmantelen. Maar niet alleen extreme socialisten als neonazi’s kregen te maken met agents-provocateurs. Alle jonge partijen die een sterk anti-immigratiestandpunt hebben ingenomen, zijn reeds in hun embryonale fase geconfronteerd geweest met agents-provocateurs.
De sterk tegen immigratie en islamisering agerende politicus Alfred Vierling (Centrumpartij, Centrumdemocraten, Nederlands Blok) weet hierover mee te praten. Hij schrijft op de website www.heemland.nl: ‘Nadat op 29 maart 1986 te Kedichem het hele hotel was afgefikt onder toeziend oog van de BVD en nadat daarover anderhalve huichelachtige parlementaire krokodillentraan was geplengd zonder berouw, verliet ik de politiek, zeggend tegen de pers: “Ik wil wel een gedeputeerde zijn in een democratie, maar geen geamputeerde in een anarchie”. Wel heb ik nog getracht Het Nederlands Blok op te zetten, maar daar kwamen BVD-infiltranten opaf, die letterlijk een pistool op tafel legden. Dit was wel een te opvallend rolattribuut van een agent-provocateur. Vierling exit, maar niet dood.’

Het is zeer onwaarschijnlijk dat een extreme partij als NieuwRechts van Michiel Smit niet te maken heeft met infiltranten en provocateurs. Hetzelfde geldt voor groepen als de Internationale Socialisten of de Arabisch Europese Liga. Infiltranten zijn uit op het verzamelen van informatie en kenmerken zich als stille, ijverige administrateurs. Zo’n beetje de rol die Mat Herben op zich nam toen hij voortdurend stilletjes op de achtergrond aanwezig was bij Fortuyn en administratieve zaken voor hem afhandelde.
Provocateurs daarentegen zijn nadrukkelijker aanwezig. Zij hebben als functie het in discrediet brengen van een organisatie, waarna een strafrechtelijk traject gevolgd kan worden om naar aanleiding van een opgebouwd dossier met belastend materiaal de organisatie te kunnen verbieden.

(Met dank aan het Woordenboek juridische terminologie en politiejargon, J. van der Wijk 2003)

op 17 11 2005 schreef fritzie:

Bedankt Cor, netjes geschreven.

op 17 11 2005 schreef Peter Breedveld:

Heb jij dat geschreven, Cor?

op 17 11 2005 schreef Cor Spaans:

Ja, een jaar of twee geleden heb ik op basis van genoemde bron en wat ge-google deze tekst samengesteld en gepubliceerd op enkele forae.

op 17 11 2005 schreef CS:

Shit, zes jaar Latijn en ik doe het nog fout: het moet natuurlijk fora of forums zijn. Toch?

op 17 11 2005 schreef Sagunto:

@Peter,

Ter vermaak in barre tijden hier een stukje huisvlijt:

de kraker voor het aankomende carnaval: Alááf Hakkenbar! Hier is de download: http://rapidshare.de/files/7773593/Those_Fearless_Funnymen_-_Allaaf_Hakkenbar__Theo_van_Gogh_-_carnaval-remix_.mp3.html

x-cuses voor de plug, zal’t nooit meer doen :-)
Sterkte met de dreigert.

op 17 11 2005 schreef Peter Breedveld:

Ja dank je, Sagunto. Krijg ik geen virus als ik dat download?

op 17 11 2005 schreef Sagunto:

@Peter

Welzeker niets ernstigs. Behalve de onbedwingbare neiging om op feestjes & partijen te exploderen met een “Allááf Hakkenbarrr!”.

op 17 11 2005 schreef Lagonda:

Grappig — ik hoor ambachtelijke GS-samples. Ik dacht dat iedereen tegenwoordig alleen nog maar Reason gebruikte voor dit soort werk.

op 18 11 2005 schreef fritzie:

Cor,
Gek hè, zitik al die tijd toch aan Volkert te denken ?
“Ze gijzelen, stichten brand, saboteren auto’s, hebben voor miljoenen euro’s schade aangericht en dreigen dat ze mensen zullen vermoorden. Voor dieractivisten is Nederland het walhalla: de politie krijgt geen greep op ze, inlichtingendiensten worden teruggefloten en justitie straft niet of nauwelijks.
“

[url]http://www.geocities.com/mediacontrole/simonrozendaal28062003.html[/url]

op 18 11 2005 schreef Cor Spaans:

Ik weet niet wat je precies bedoelt.
In verband met theorien over de moorden als op Fortuyn, Van Gogh en Severe voeg ik stadaard gaarne toe: “Er was een tweede schutter, op het dak.” Dat geeft toch altrijd weer een alternatieve kijk op de gang van zaken.

op 18 11 2005 schreef BigPete:

@Cor Spaans
Een tweede schutter op dak? Heb je ooit weleens een wapen van dichtbij gezien? Waarschijnlijk niet. Denk je nu echt dat een politie arts het verschil niet ziet tussen een kogel uit e pistool en een kogel uit een geweer? Of dacht je misschien dat je vanaf het dak met een pistool iemand kon neerschieten? Hele knappe jongen die dat voor elkaar krijgt.

op 19 11 2005 schreef fritzie:

Wat betreft infiltratie verhaal van je.
Agent provocateur etc.
Tweede schutter op het dak ? Die kan moeilijk snel wegkomen lijkt mij.
Maar o6o5 van Van Gogh verwijst wel naar iets dergelijks.

op 19 11 2005 schreef Cor Spaans:

BigPete,
Zelfs bij 9/11 en bij de moord op Hazes wil ik opmerken: “Er was een tweede schutter, op het dak.”

Tweet

Algemeen, 19.11.2005 @ 21:06

 

 

[Home]