Londonistan in wording
Melanie Phillips, TCS Daily, 11 mei 2006
Vertaling: Bernadette de Wit
LONDON Net als elders in Europa is de bevolkingssamenstelling in Het Verenigd Koninkrijk radicaal en zeer snel aan het veranderen. Volgens de conservatiefste schatting zal de bevolking de komende 30 jaar stijgen van 60 miljoen tot 66 of 77 miljoen; 83 procent van die nieuwe groei zal komen door immigratie en daarvan komt de meerderheid uit de Derde Wereld. De onwenselijkheid van zo’n drastische en nooit bediscussieerde ontwikkeling is een van de Grote Taboes van Engeland.
Al tientallen jaren is immigratie onbespreekbaar in Engeland. Vanaf de jaren ’60 kwam op grote schaal immigratie op gang, eerst uit het Caraïbisch gebied en daarna uit het Aziatische subcontinent. Die immigranten kwamen in een betrekkelijk homogene maatschappij terecht. Alras speelden ze in op het post-koloniale schuldgevoel van de Engelsen en dat leidde tot een zenuwpijn, een preoccupatie met de vermeend racistische houding van de autochtone meerderheid.
De Britse heersende klasse ging geloven dat het omhoog houden van de meerderheidscultuur racistisch was, dat de Britse geschiedenis iets was om je voor te schamen en dat de nationale identiteit de oorzaak was van vooroordelen, intolerantie en conflict.
Door dit taboe werd er nooit iets gedaan aan het wijdverbreide misbruik van het asielsysteem. Illegale immigranten verdwijnen eenvoudigweg in de Engelse maatschappij. Niemand weet wie naar Engeland is gekomen en wie vertrokken is. Daar komt nog bij dat de regering massale immigratie heeft aangemoedigd met als doel de aard van het land te veranderen.
De heersende cultuur van antidiscriminatie- en minderhedenrechten hield in dat rechters een stokje staken voor alle pogingen van kabinetten om de immigratie onder controle te krijgen. Daaraan lag de overtuiging ten grondslag dat alle burgers overal ter wereld precies dezelfde rechten moesten hebben als de Britten. Met als gevolg dat het burgerschap in Engeland is gesloopt en we de zeggenschap over de nationale grenzen, wetten en waarden zijn kwijtgeraakt.
Door die combinatie van ideologie en incompetentie heeft Engeland geen enkele controle meer over zijn grenzen. Weliswaar leven de meeste immigranten de wet na, maar de chaos die hierdoor ontstond heeft elk veiligheidsbeleid onmogelijk gemaakt. De veiligheidsdiensten hebben de middelen niet om van terrorisme verdachte personen te volgen.
Dit was een van de belangrijkste krachten achter wat nu wel spottend Londonistan’ wordt genoemd. Engeland is nu het epicentrum van de islamitische jihad in Europa. Het Britse loflied op de vrijheid van meningsuiting, de genereuze verzorgingsstaat en het feit dat immigranten eenvoudig in het systeem kunnen verdwijnen, heeft Engeland veranderd in een magneet voor islamistische terroristen en extremisten.
Maar iedereen die vraagtekens had bij de wenselijkheid van deze trends werd prompt gekapitteld als racist. Immigratie werd gehouden voor iets absoluut goeds. Multiculturalisme werd de drijvende kracht achter het Engelse leven, meedogenloos bewaakt door een leger van lokale en nationale bureaucraten die de bevolking een doctrine van staatsdeugden oplegden met als doel de zegeningen van de etnische en culturele verschillen te propageren en de waarden van de meerderheid uit te roeien.
Toen echter Engelse moslimjongeren zichzelf tot menselijke bommen ombouwden vorig jaar juli om hun medeburgers op te blazen, leek het aantrekkelijke multiculturalisme plotseling wat minder voor de hand te liggen. Niettemin blijft de greep van deze ideologie op de Britse psyche zo sterk dat Engeland niet in staat was de egoïstische excuuskronkels van de moslimgemeenschap te veroordelen, maar ze in plaats daarvan onderschreef.
Velen in Engeland waren het erover eens dat de oorzaak van de aanslagen op Londen een gebrek aan integratie was, islamofobie’ en woede over de oorlog in Irak. Niemand vroeg zich af waaróm die moslims dan niet wilden integreren. Er waren maar weinig mensen die doorzagen dat elke poging van het Westen zichzelf te verdedigen op zijn kop werd gezet en ten onrechte voorgesteld als agressie tegen de onschuldige moslimminderheid.
Hier zag je inderdaad de multiculturele poetsbeurt, de dwaze redenering waarmee die doctrine de aanhangers opsluit in de moeder aller catch-22′s.
Omdat minderheden altijd het slachtoffer zijn van meerderheden, zelfs als minderheden in de fout gaan, is het dus de schuld van de meerderheid. Dit is de klaagcultuur van slachtoffers. En de grootste exponenten van deze morele omkering zijn moslims met hun ziekelijke minderwaardigheidscomplex. Die doctrine is voor hen gemáákt.
En dus zien ze hun eigen agressie als verdediging. Ze geloven dat de islam volmaakt is, daarom moet de zwakte van de islam tegenover het Westen wel komen door westerse agressie. Omdat ze geloven dat hun cultuur wordt aangevallen, vinden ze het legitiem om de islam te verdedigen’ door aanslagen die natuurlijk ook al defensief’ zijn.
Hun overdreven gevoel voor schaamte en eer maakt dat het geringste al een groot onrecht wordt, nadeel vervormt tot paranoia en de islam zelf wordt gezien als een overal aangevallen religie, waardoor terroristen de ideale rechtvaardiging hebben voor hun aanslagen.
Hoe meer de vrije wereld zichzelf verdedigt, des te meer roepen de islamisten dat ze worden aangevallen. Evenzo: hoe meer gruwelijks ze het Westen aandoen, des te meer de islamisten roepen dat ze het slachtoffer zijn van islamofobie. Werkelijk, dit is een dialoog tussen krankzinnigen.
Maar het waarmerk van Londonistan’ een geestestoestand zowel als een veilige haven voor terroristen is dat niet-moslims ook een paar van die stijlfiguren hebben overgenomen vanwege de multiculturele obsessie dat het minderheidsstandpunt het enige legitieme is.
Door dat te doen, hebben ze niet alleen de vrije maatschappij in gevaar gebracht, maar ook de grond onder de voeten van de echt gematigde moslims weggegraven, de mensen die wel de waarheid, vrijheid en tolerantie in het hart van de westerse beschaving waarderen. Het probleem is dat links en sociaal-liberaal die bewondering niet langer deelt.
De nationale identiteit van Groot-Brittannië is gebaseerd op een bepaalde cultuur, geschiedenis, taal, godsdienst, wet en op gewoonten en waarden. Als het grote aantallen mensen verwelkomt die niet kunnen of willen assimileren in die identiteit, verliest die identiteit zijn herkenbaarheid. Dat te zeggen, is geen racisme. Het is nationale overleving.
Melanie Phillips is journalist en columnist bij de London Daily Mail en schreef het boek Londonistan. Haar website is www.melaniephilips.com.
Algemeen, 17.05.2006 @ 20:57
[Home]
14 Reacties
op 17 05 2006 at 22:38 schreef Fritzie:
Goh, werd ik dan toch voor niks uitgescholden voor smerige nationalist toen ik mijn sympathie voor Fortuyn toonde.
"De nationale identiteit van Groot-Brittannië is gebaseerd op een bepaalde cultuur, geschiedenis, taal, godsdienst, wet en op gewoonten en waarden"
Maar als je de wet volgt kun je natuurlijk uitgescholden voor NSB-er.
Correctheid en nauwgezetheid zijn typisch Nederlanse waarden.
Sommigen onder ons verwarren dit met kilheid en gevoelloosheid, maar dat is niet zo erg gezien het feit dat Tweede Kamerleden niet op de hoogte zijn van de betekenis van het woord VOORALSNOG en ook het woord CONSTATERING bij herhaling als BESLUIT zien.
op 17 05 2006 at 22:49 schreef Peter Breedveld:
Als een neurotische drammert je gelijk proberen te halen moet je onder het betreffende artikel doen, Fritzie. Waag het niet deze hele site te overspoelen met je geleuter.
op 17 05 2006 at 23:36 schreef Annelies van der Veer:
Ik heb nogal wat Britse cursisten gehad. Het zijn ongelooflijke cultuurrelativisten. Ze willen uit (Engelse) beleefdheid niets van hun westerse normen en waarden opleggen aan de nieuwkomers. Ze vinden die nieuwkomers wel raar maar ze denken dat ze goed langs elkaar heen kunnen leven, zonder elkaar te storen. M.a.w. ze sluiten hun ogen voor de problemen. Maar hoe lang houd je dat nog vol?
Velen ook geloven dat ‘allochtonen’ uiteindelijk toch kiezen voor zeg maar, het kapitalisme en dat ze al die lappen wel uit/af zullen doen. Misschien duurt het even…
Deze zin begrijp ik niet helemaal: "Daar komt nog bij dat de regering massale immigratie heeft aangemoedigd met als doel de aard van het land te veranderen."
Waarom had Engeland als doel de aard van het land te veranderen? Toch niet uit schuldgevoel? Ik mis de verklaring voor die zin.
op 17 05 2006 at 23:39 schreef Michiel Mans:
Natuurlijk hebben ze in GB dezelfde problemen als wij. In Frankrijk ook, en Duitsland, Belgie en Italie. We zijn mensen. Het ‘systeem’ is overal hetzelfde. Het systeem is eveneens werkzaam in Marokko, de Berbers vs de Arabieren. In Libanon en Jordanie ging het mis met de Palestijnen, ook in grote getalen binnengekomen immigranten in een korte tijd. Het zijn allemaal varianten op discriminatie. Dat zit in onze genen. Die worden genegeerd door domme en kortzichtige politici.
P.s Peter, soms zit ik in het tekstvenster te rammelen en moet rechts ervan naar de roestige pisbak tronie van Meulenbelt kijken. Is daar geen aangenamere illustratie voor te vinden? Jij hebt toch wat met esthetica?
op 17 05 2006 at 23:50 schreef Henk:
Anja naakt Michiel ?
op 18 05 2006 at 07:41 schreef Peter Breedveld:
Peter, soms zit ik in het tekstvenster te rammelen en moet rechts ervan naar de roestige pisbak tronie van Meulenbelt kijken. Is daar geen aangenamere illustratie voor te vinden? Jij hebt toch wat met esthetica?
Ik zal eens vragen of Gregorius nog iets heeft liggen.
op 18 05 2006 at 10:01 schreef Barry:
Annelies die zin refereert naar Eurabia. Zeker Frankrijk en GB zitten nog opgescheept met hun redelijke kersverse imperiale verleden. Door Engeland een soort afspiegeling te laten zijn van het vroegere Empire, denkt het ook de morele en politieke leiderschap over het Gemene Best te behouden. Zij zitten alleen met een nogal veeleisende groep opgescheept die ook geïncorporeerd moet worden. Maar net als hier worden zij (het politieke establishment) desnoods moslim om de macht te behouden. Het is een ongelukkig samengaan van deJihad en het door de politieke kaste aangehangen universalisme. De EU en VN apparatsjiks
op 18 05 2006 at 12:01 schreef Michiel Mans:
Ik dacht meer aan een Ferrari GTO Henk. Dat is echter niet Peter’s ding. Een plaatje van een dorre vlakte met een een berg prikkeldraad kan ik ook mee leven. Dan weet ik wie er bedoeld wordt.
op 18 05 2006 at 12:07 schreef Elke:
Annelies schreef: " Waarom had Engeland als doel de aard van het land te veranderen? Toch niet uit schuldgevoel? Ik mis de verklaring voor die zin. "
Dat is inderdaad niet uitgelegd.
Misschien gebeurd bij het inkorten van het stuk, tijdens het proces van "kill your darlings"?
Moet je wel uitkijken dat de overgangen tussen de alinea’s blijven kloppen…
Zo te zien is Nederland nog stééds een gidsland, maar is de gids sinds een poosje een andere route ingeslagen.
We liepen voorop in "tolerantie", die later uit niets anders bleek te hebben bestaan dan uit onderdrukking en verkettering van andersdenkenden.
Nu lopen we kennelijk voorop in het kankeren op onze bestuurlijke elites, vanwege de multikulchaos die ze er van hebben gemaakt.
De politieke incorrectheid is hier definitief uitgebroken en verspreidt zich ondanks de tijdelijke restauratie van de oude machten snel, en ze wordt als een geuzennaam gedragen ook.
Waarschijnlijk omdat langzamerhand duidelijker wordt, dat intoleranten en kryptoracisten ("allochtonen zijn zwak") zichzelf decennialang als heiligen hebben afgeschilderd.
Ondertussen brave mensen die bezorgd waarschuwden voor de multiculturele ontsporing, wegzettend als racisten, nazi’s en fascisten.
Uit dit stuk proef ik dat de Britten langzamerhand ook genoeg beginnen te krijgen van die schijntolerantie en andersdenkendenverkettering: "Dat te zeggen, is geen racisme. Het is nationale overleving"
Hier haal ik duidelijke, en heel herkenbare ergernis uit over de politiek correcte gewoonte, om critici te verketteren en beschuldigen van racisme en andere bruine gedachten.
Ze zullen over niet al te lange tijd dus wel beschaamd terugdenken over wat er met Killroy-Silk is gebeurd.
op 18 05 2006 at 12:38 schreef Klefbeer:
London, was dat niet het multiculturele Valhalla?
Tenminste, dat heb ik me onlangs laten vertellen door de één of andere onnozelaar op de teevee, die er nota bene een boek over had geschreven!
op 18 05 2006 at 12:57 schreef Rinus Duikersloot:
Melanie Phillips is ook de auteur van twee artikelen over Ayaan Hirsi Ali:
A woman of valour en Submission in the Netherlands
op 20 05 2006 at 14:53 schreef Bernadette de Wit:
Zeg Elke, wil je me niet betichten van verkeerd vertalen zonder me eerst even netjes om een toelichting te vragen?
De zin waar Annelies naar vroeg, was mij ook opgevallen. Helaas legt Phillips het niet uit. Daar kan ik als vertaler niks aan doen.
Wel vermoed ik dat Barry’s interpretatie de juiste is, ander werk van Phillips kennende.
‘Kill you darlings’, beste Elke, is een ingreep waar alleen auteurs recht op hebben. In feite is het motto hier zelfbeheersing.
Een eindredacteur kan om lengteredenen of om het stuk scherper of leesbaarder te maken, bepaalde passages schrappen of aanpassen, vragen om aanvullingen die de onderbohwing beter maken, of de volgorde omgooien als de auteur een niet-optimaal origineel aanbood. Maar ook die mag niet aan de inhoud komen
Een vertaler kan dat allemaal niet doen.
Soms heb ik de gecombineerde rol op me genomen, omdat een stuk te lang was. Telkens heb ik in de discussie daarna toegelicht wat ik had geschrapt of aangepast en waarom. (B.v. een lange passage met Korancitaten vervangen door een link.)
Ik hoop dat het nu wat duidelijker is geworden.
op 20 05 2006 at 22:09 schreef Fritzie:
Het beperkt zich natuurlijk niet tot Londen:
"If European politicians are serious about preventing a schism between population groups, affirmative action is essential — not only at the workplace, but also for small business loans, home loans, public procurement and school admissions. British Prime Minister Tony Blair, who in July was faced with the shortcomings of integration in the UK, should take advantage of the country’s presidency of the EU to make affirmative-action programs the top priority at next month’s summit of European leaders in Brussels.
Rick van der Ploeg is professor of economics at the European Institute in Florence and a member of the World Heritage Committee of UNESCO. Heleen Mees is an independent adviser on EU affairs in New York. "
Uit: http://www.taipeitimes.com/News/editorials/archives/2005/12/06/2003283232
Met dank aan Micha Kat van klokkenluideronline.nl
op 26 05 2006 at 09:33 schreef P:
"Daaraan lag de overtuiging ten grondslag dat alle burgers overal ter wereld precies dezelfde rechten moesten hebben als de Britten."
Dat klopt niet. En ik zou zo graag zien dat er mensen komen die dat hele links/rechts gedoe overstijgen. Want dan, en alleen dan zie je wat er is gebeurd:
Men heeft immigranten als minderheden behandeld. En dat zijn ze niet. Minderheden zijn vaak oorspronkelijke bevolking die in de verdrukking komen door een dominante cultuur. Minderheden zijn bobenal autochtoon. De reden waarom er zo spastisch gereageerd werd door een generatie is dat minderhedenkwesties in Europa al meerdere keren tot dramatische oorlogen heeft geleid. Oost_Europa is pas een stabiele plek sinds de ethnische zuivering van god weet welke bevolkingsgroep.
Immigranten daarentegen zijn geen minderheden. Als je die dan toch als zodanig wil beschouwen importeer je ineens een minderheden probleem.
RSS