De waarheid over Moslimbroederschap, deel 2

Rachel Ehrenfeld en Alyssa Lappen

FrontPage Magazine, 16 juni 2006
Vertaald en bewerkt door redactie Frontaal Naakt

Islamitische economie en geschiedschrijving zonder ‘ongelovigen’. Met dat soort tactieken wil de Moslimbroederschap de Dar al-Harb islamiseren. Deel 2 van een serie van 4: via Amerika rukt het grootste jihadnetwerk op naar de wereldheerschappij.

In 1963 plantte de Moslimbroederschap (MB) zijn wortels in de Verenigde Staten. De eerste mantelorganisatie was de islamitische studentenvereniging MSA. In het eerste deel van deze serie is al gemeld dat de MB infiltreren in universiteiten beschouwt als onderdeel van zijn ‘flexibiliteitsstrategie’. Sinds de jaren ’60 speelt de Broederschap in op ontwikkelingen in het Midden-Oosten om vorderingen te boeken en geestverwanten te werven voor het islamiseren van de VS. In hun idee is Amerika een stuk van de Dar al-Harb, het land van oorlog, ofwel ‘een land dat toebehoort aan de ongelovigen die nog niet zijn onderworpen aan de islam’.

Moslims geloven sinds de 9de eeuw in het dogma van de Dar al-Harb, gebaseerd op de klassieke moslimse definitie van niet-islamitisch grondgebied. De Egyptische spirituele leider Sayyed Qutb breidde deze ideologie verder uit. Ofschoon hij van 1948 tot 1950 op een Amerikaanse studiebeurs in de VS kon studeren, haatte Qutb Amerika en de westerse waarden. Na zijn terugkeer naar Egypte sloot hij zich aan bij de MB en werd hun belangrijkste ideoloog, na oprichter Hassan al Banna. In 1966 werd hij door de Egyptische regering als staatsgevaarlijk sujet geëxecuteerd.

In navolging van de giftige kritiek van Qutb maakte de MB de VS tot doelwit van opruiïng. Net als elders is ook hier de strategie heimelijk; de MB opereert via politiek activisme en het uitbuiten van de ‘zwakheden’ (istid’af) van de VS op momenten dat het goed uitkomt. Ook hielp de organisatie bij het opzetten van moskeeën, islamitische scholen, zomerkampen voor de jeugd en prominente islamitische verenigingen, vaak gefinancierd door de Saoedi’s. Een onderzoeksverhaal uit 2004 van de Chicago Tribunestelt: de MB is ‘een belangrijke factor in het conservatiever worden van moslimorganisaties in dit land’.

Volgens moslimleiders als de Libanees-Amerikaanse soefi Hisham Kabbani en de Italiaan sjeik Abdul Hadi Palazzi leidt de MB, ofwel de Ikhwan, de extremisten. Dezen beheersen ten minste 80 procent van de meer dan 3000 moskeeën in Amerika. Volgens de Tribune heeft de MB zelfs een eigen beroepscollege opgericht, de Islamic American University (IAU), gevestigd in een buitenwijk van Detroit, waar leraren en predikers worden opgeleid. Bestuursvoorzitter van de IAU is de bekende MB-leider Yusuf Al Qaradawi, als islamitisch theoloog afgestudeerd aan de Egyptische Al Azharuniversiteit. Al Qaradawi werd in 1999 de VS uitgezet en woont in Qatar. In 1995 verklaarde hij: ‘We zullen Europa veroveren, we zullen Amerika veroveren, niet door het zwaard maar door onze Da’wa [bekering, red.].’

De ‘flexibiliteitsstrategie’ in de VS
Op de website van de MB staat hun doel onder het kopje ‘Het vestigen van de Islamitische regering’. De MB schrijft: ‘Het voorbereiden van de maatschappij wordt bewerkstelligd door plannen voor het verspreiden van de islamitische cultuur, voor media-uitingen, moskeeën en Da’awa [mensen uitnodigen tot de islam, een plicht voor alle moslims, red.], en het werken in openbare instellingen als vakbonden, parlementen en studentenverenigingen.’
Naar alle waarschijnlijkheid kweekt de MB in het geheim nieuwe leden op in moskeeën, koranscholen en islamitische ‘culturele centra’ die ze zelf hebben helpen oprichten; de nieuwelingen krijgen ook morele en financiële steun.

In een nieuwsbrief voor jonge moslims zegt de bovengenoemde MSA dat het de collectieve plicht van alle moslims is om ‘de islamitische boodschap te verbreiden (Da’awa), een islamitische staat (khilafa) te vestigen en de moslimlanden te verdedigen (jihad).’ Dit eist de sharia, alsmede ‘sommige teksten van de Islamitische Beweging hierover’, zoals ‘de belangrijkste boeken van Hassan al-Banna [oprichter van de MB, red.], Abul A’la Mawdudi [Pakistaans rolmodel voor de MB,red] en Abdullah Azzam.’

Zelden zullen MB-leden aankondigen wat ze zijn, ze hebben immers geheimhouding gezworen. De MB heeft, opererend onder de onschuldig klinkende naam ‘Cultureel Genootschap’ ook organisaties opgericht als de moslimjeugd van Noord-Amerika (MYNA), het Noord-Amerikaanse islamitische kredietfonds NAIT, de islamitische medische beroepsorganisatie IMA, het islamitisch genootschap van Noord-Amerika ISNA en het islamitisch-Amerikaans genootschap MAS, aldus de Tribune, de Washington Post en het MAS zelf op zijn website.

Met hulp van de overleden MB-man Isma’il al-Faruqi heeft de groep ook het internationale instituut voor islamitisch denken IIIT opgericht, dat onderwijskundige boeken en pamfletten uitgeeft. Dit hoort bij het plan om uiteindelijk alle kennisgebieden te islamiseren: van economie via wetenschap en technologie tot kennis op zich (zie hierover ook wikipedia).
In het boek Muslims and Islamization in North America: Problems and Prospects beschrijft het instituut de obstakels die het tegenkomt in de overnamestrijd van de VS en Canada. Het IIIT overweegt zelfs het herschrijven van de geschiedenisboeken om de wetenschappelijke documentatie over het verleden uit te wissen en te vervangen door een islamitisch perspectief.
Een onderzoek van de Amerikaanse douane beschreef de methoden waarmee het IIIT terroristen heeft gefinancierd. Uit gegevens van de Amerikaanse belastingdienst blijkt dat het IIIT bijna 18.000 dollar overmaakte aan Rahim Ghouse, een Australisch-Maleisische zakenpartner van Yassin al Qadi, financier van Al Qaeda die op de terroristenlijst van de VS staat. De directie van het IIIT beroept zich op het vijfde amendement bij de Amerikaanse Grondwet.

De lijst van organisaties die openlijk het Dar al Harb-dogma onderschrijven, is nog niet compleet. Ook de Amerikaanse moslimraad (AMC), de islamitische raad voor public relations, MPAC, de bekende raad voor Amerikaans-islamitische relaties, CAIR, het islamitisch centrum voor Zuid-Californië (ICSC), het islamitische genootschap van Orange County (a href= target=_blank>ISOC) en vele anderen.

De meeste groepen ontkennen enige band met de Moslimbroederschap, maar ze hebben alle hetzelfde ideologische doel en gebruiken vaak zelfs gelijkluidende bewoordingen. Bijvoorbeeld de site van de MAS heeft het over een ‘religieuze, sociaal-culturele, onderwijs- en liefdadigheidsorganisatie zonder winstoogmerk’ die ‘een islamitische heropleving en hervorming’ nastreeft die ‘individu, gezin en samenleving wil verheffen’. Op de website van hun officiële orgaan The American Muslim verscheen een biografie van Hassan al-Banna. In het eerste nummer schreef de redactie, geheel in de van moslims bekende slachtofferstijl: ‘De Moslimbroederschap, opgericht in 1928 in Egypte, werd de eerste openlijk politieke massabeweging die de overmacht van seculiere en westerse ideeën in het Midden-Oosten tegenging. De Broederschap zag hierin de wortels van het verval van de islamitische samenlevingen in de moderne wereld en bepleitte een terugkeer naar de islam, als oplossing voor de kwalen die de moslimlanden overkwamen.’

De voormalige communicatiedirecteur van de MAS, Ismail (Randall) Royer, die ook voor AMC en de CAIR werkte, heeft toegegeven dat hij andere moslims op weg hielp naar een Pakistaans trainingskamp van Lashkar-e-Taiba, een erkende terreurorganisatie en tevens tak van de MB.

Genoemde moslimraad AMC is opgericht in 1990 en verkoopt zichzelf als ‘een beweging voor politieke en burgerrechten’ en ‘rechtvaardigheid voor alle Amerikanen’. De raad wil de ‘effectieve participatie van Amerikaanse moslims in de politieke en beleidsorganen’ vergroten. Dat klinkt mooi en de overheid hoort dit graag, maar uiteindelijk gaat het hen om het bevorderen van een islamitische staat.

De oprichter van de moslimraad, Abdurrahman Alamoudi, zit een gevangenisstraf van 23 jaar uit voor zijn rol in een Libisch plan uit 2003 om de toenmalige Saoedische kroonprins, nu koning Abdullah, te vermoorden. In januari 2001 liet hij ook al zien hoezeer hij verknocht is aan de Amerikaanse democratie: hij sprak als afgevaardigde van de moslimraad op een terroristisch congres in Beiroet, waar hij (en tenminste vier andere Amerikaanse moslims) leiders van Al Qaeda, Hamas, Hizballah en de Islamitische Jihad ontmoette, evenals staatssponsors van terreur uit Syrië, Sudan en Iran.
Het congres stelde een verklaring op waarin de ‘Jihad (heilige oorlog) in al zijn vormen’ werd bepleit. Ook stond erin: ‘Amerika is een tweede Israël.’ Inderdaad beweren islamisten sinds jaar en dag dat de oorlog tegen Israël en de oorlog tegen Amerika een en dezelfde zijn. Toen deze terroristische opperhoofden elkaar ontmoetten in 2001 in Beiroet, brachten ze ook een communiqué uit met de volgende kreet: ‘Vernietig Israël… Boycott America’, inhoudende een koopstaking van Amerikaanse producten.

In het Witte Huis heeft men een positief beeld van moslims. De Amerikaanse moslimraad heeft zeer goede contacten met de leiders van het land. In 1991 en 1992 gingen imam Siraj Wahhaj en imam Warith D. Mohammed als eerste moslims voor in het gebed in het Huis van Afgevaardigden en de Senaat, volgens hun eigen website. De bezoekjes van terreurfinancier Alamoudi aan Bill Clinton en George W. Bush kregen veel aandacht in de media.

De Dar al-Hijrhah-moskee in Falls Church, Virginia is de belangrijkste MB-moskee in de regio Washington DC. Zijn voormalige geestelijke Anwar Aulaqi riep de gelovigen op ‘shaheed’ te worden (martelaar) en te ‘sterven voor Allah’. Aulaqi, geboren in de VS, kreeg zijn opleiding in Yemen. Volgens het rapport van de commissie-9/11 had hij in San Diego verschillende ontmoetingen met de WTC-terroristen.

De MPAC (moslimraad voor pr) steunt openlijk de MB. Op hun website staat een necrologie over sjeik Ahmed Yassin, de oprichter van Hamas, die in 2004 door Israël werd uitgeschakeld. Het artikel staat er nog steeds op; het betreurt het verlies van de terroristenleider, die onschuldige invalide.
Zoals Steven Emerson aantoonde in zijn boek American Jihad, steunde de MPAC in 2000 een demonstratie in Washington ter ere van de ‘Al-Aqsa intifada’. Die dag spoorde AMC-leider Alamoudi de menigte aan tot pro-Hamas- en pro-Hizballah-kreten. De politiek adviseur van de MPAC, Mahdi Bray, uitte ‘juichend zijn sympathie voor deze twee dodelijke terreurorganisaties’. Een andere adviseur van de MPAC, de cardioloog Maher Hathout, noemde de demonstratie later ‘de wegwijzer naar een nieuw tijdperk’. Hathout wordt gepresenteerd en ziet zichzelf als ‘gematigd’, maar Hassan al-Banna is zijn grote voorbeeld.
In een artikel uit 2003 zette de MPAC vraagtekens bij de strijd tegen tereur. Het artikel noemde de verijdelde complotten uit Seattle, Buffalo, Portland en Detroit helemaal geen ‘serieuze bedreigingen, zoals de regering ze aanvankelijk voorstelde’. Echter, in twee gevallen hadden de verdachten in Afghanistan gezeten voor een trainingskamp van de Taliban.

Infiltratie in de academische wereld
Zelfs een oppervlakkig onderzoekje van de politieke standpunten op Amerikaanse universiteiten brengt al snel de anti-Amerikaanse ideologie aan het licht die wordt gedicteerd door de studentenbeweging MSA of Midden-Oostenfaculteiten.
In februari 2004 riep Amir Abdel Malik Ali, imam van de Oaklandmoskee, op een congres van de MSA West op tot het vestigen van een islamitische dictatuur in de VS. Deze zou de Grondwet en de Onafhankelijkheidsverklaring afschaffen.

In september 2005 kende het Carnegiefonds voor Internationale Vrede een beurs toe aan Mustafa Khalfi, naast zijn jarenlange beurs van de Fulbright-vereniging voor politieke wetenschap van het Congres. Hij zit nu in Washington DC en bestudeert het beleid van de VS in het Midden-Oosten, ‘met de nadruk op democratiebevordering’. Khalfi is hoofdredacteur van de Marokkaanse islamistenkrant at-Tadjid, die regelmatig pro-jihadpropaganda en anti-Amerikaanse artikelen publiceert en bovendien fondsen werft voor Hamas en andere verboden islamistische organisaties, waarvan de meeste afstammen van de MB. Ze zijn verenigd onder de koepelorganisatie De Eenheid van het Goede, ook wel de financiële jihad genoemd. Ze worden vertegenwoordigd door de in London gevestigde islamistische ‘liefdadigheidsorganisatie’ Interpal. Volgens het Amerikaanse ministerie van financiën is Interpal door zijn steun aan Hamas een internationale terroristische organisatie. At-Tajdid had tot februari van dit jaar een link naar de donateurspagina van Interpal.

Toch was Khalfi niet de eerste islamist met een openlijke antiwesterse agenda die dankzij een beurs ‘internationale studies’ kon volgen aan de John Hopkins universiteit. Het SAIS-instituut van deze universiteit (school of advanced international studies) benoemde in maart 2005 Anwas Ibrahim, de voormalige vice-premier van Maleisië, tot gasthoogleraar aan zijn afdeling buitenlandpolitiek. Ibrahim is mede-oprichter van het al genoemde International Institute of Islamic Thought (IIIT), dat volgens de Washington Post in de jaren ’80 is opgezet ‘door merendeels sympathisanten van de Broederschap, met geld van rijke Saoedi’s’.

Ibrahim is ook een grote fan van de pro-jihad-doctrines van al-Qaradawi. Maar onlangs stapte hij over van het SAIS naar het tot Prince Alwadeed bin Talal-instituut herdoopte centrum voor islamitisch-christelijke dialoog aan de universiteit van Georgetown, waar hij college geeft in ‘verschillende onderwerpen’.
Het is ironisch dat deze regent van de islamitische wereldjeugdbeweging, die Hamas steunt en ervan wordt verdacht geld te geven aan Al Qaeda en andere extremisten, de studenten uit Georgetown iets moet leren over ‘moderniteit in de islam’ en ,‘interreligieuze dialoog’.
Zo zijn er honderden die op Amerikaanse universiteiten het islamitische denken praktiseren.

Volgende week: hoe de Moslimbroederschap Europa verovert

Rachel Ehrenfeld is directeur van het American Center for Democracy in New York en ook verbonden aan het Centrum voor Corruptie en de Rechtsstaat. Ze schreef ‘Funding Evil: How Terrorism is Financed and How to Stop It’ (Bonus Books, 2003), ‘Evil Money’ (Harper Collins, 1992) en ‘Narcoterrorism” (Basic Books, 1990). Dr Ehrenfeld publiceert in de New York Times, Los Angeles Times, The Jerusalem Post en The Wall Street Journal en ze verschijnt regelmatig in televisieprogramma’s.

Alyssa Lappen is verbonden aan het American Center for Democracy. Ze werkte als redacteur van financiële tijdschriften, onder ander Forbes Magazine, en specialiseert zich nu in het Midden-Oosten en de Amerikaanse veiligheid.

 
Tweet

Algemeen, 02.08.2006 @ 21:28

[Home]