De wraak der marxisten, deel 3 (slot)
Fjordman
Vertaling/bewerking: Bernadette de Wit

Multiculturele correctheid gaat niet over tolerantie of diversiteit. Het is een aan het marxisme ontleende antiwesterse ideologie, ontworpen om de westerse beschaving te ondermijnen. Dat schreef blogger Fjordman vorig jaar op Gates of Vienna.
De Free Congress Foundation heeft een interessante brochure op zijn website, Political Correctness: A Short History of an Ideology, onder redactie van William Lind. Volgens Lind wil politieke correctheid gedrag, gedachten en zelfs onze woorden veranderen. Tot op zekere hoogte is dit al gelukt’. In feite gaat het om cultureel marxisme: Het middel is veranderd, maar de boodschap is nog hetzelfde: een radicaal egalitaire maatschappij, opgelegd door staatsmacht.’
Zoals in het klassieke economische marxisme bepaalde groepen a priori goed waren, bijvoorbeeld arbeiders en boeren, en andere groepen (de bourgeoisie en kapitaaleigenaren) bij voorbaat slecht, zo zijn ook in het cultureel marxisme bepaalde groepen altijd goed’, bijvoorbeeld feministische vrouwen. Blanke mannen zijn automatisch slecht, het equivalent van de bourgeoisie in het oude marxisme.’
Beide vormen van marxisme hebben een analysemethode die automatisch de gewenste antwoorden geeft.’
Raymond Raehn, die een hoofdstuk van de brochure schreef, noemt de volgende overeenkomsten tussen politieke correctheid en marxisme: Verlies van vrije expressie, gedachtecontrole, omkering van de traditionele maatschappijordening en uiteindelijk een totalitaire staat.’
John Fonte beschrijft de culturele oorlog die nu in de VS woedt. Volgens hem is er onder de oppervlakte van de Amerikaanse politiek een intense, ideologische strijd aan de gang tussen twee wereldbeschouwingen.’ Hij deelt ze in in gramsciaans’ en tocquevilliaans’, naar respectievelijk de 20ste-eeuwse Italiaanse communist Antonio Gramsci en de 19de-eeuwse Franse intellectueel Alexis de Tocqueville. De uitkomst van die strijd tussen de intellectuele erfgenamen van beide mannen zal bepalen wat voor soort land Amerika over enkele tientallen jaren zal zijn’.
Gramsci geloofde dat het dominante waardesysteem eerst moest worden gedelegitimeerd en dat er een contra-hegemonie’ moest worden gecreëerd (een nieuw waardesysteem voor de ondergeschikte groepen) voordat de gemarginaliseerden macht konden behalen. Een hegemonie speelt zich af op alle terreinen van de samenleving scholen, kerken, de media, verenigingen, het gezin en dus speelt de oorlog om de posities’ zich overal af. De feministische slogan het persoonlijke is politiek’ komt hiervandaan. Volgens Fonte is een groepsmoraal’, ofwel de gedachte dat alles wat de belangen van de onderdrukten’ dient goed is, de kern van dit wereldbeeld.
Ook is het links-feministische begrip verinnerlijkte onderdrukking’ (de idee dat leden van onderdrukte groepen de waarden en denkwijze van hun onderdrukkers overnemen) rechtstreeks ontleend aan de marxistische notie vals bewustzijn’. Vandaar dat alles, met inbegrip van vrije expressie, die objectief’ de mensen in de laagste klasse schaadt, onrechtvaardig is (en buiten de wet moet worden gesteld)’.
Fonte volgt ook het spoor van de verbreiding van het cultureel marxisme in de westerse academische wereld [zie hierover Frontpage Magazine en Campus Watch, red.]. Het leidt er soms toe dat studenten worden gehersenspoeld, dat wil zeggen dat ze hun eigen opvattingen overboord moeten gooien als die niet stroken met die van de linkse hoogleraar. Dit wordt voorgesteld als kritisch denken.
John Fonte denkt dat het verzet tegen het cultureel marxisme in de VS vooral komt van een stroming die hij hedendaags tocquevillisme’ doopt. Het zijn auteurs die de observaties van De Tocqueville over de Amerikanen delen (ze zijn individualistisch, christelijk en vaderlandslievend en ze combineren dat met een dynamisch, rusteloos ondernemerschap dat de nadruk legt op gelijke kansen voor individuen en afscheid neemt van een groepsmoraal).
De strijd tussen beide stromingen woedt momenteel in de meeste Amerikaanse instellingen. Ze zijn het bijna nergens over eens. Tocquevillianen geloven dat er objectieve morele waarheden zijn die voor iedereen in alle tijden gelden. Gramscianen geloven dat waarheid’ subjectief is en afhangt van historische omstandigheden. Tocquevillianen geloven in individuele verantwoordelijkheid, gramscianen dat het persoonlijke politiek’ is. Uiteindelijk willen de tocquevillianen het Amerikaanse regime overdragen; de gramscianen willen het transformeren.’
De triomf van het gramsciïsme zou een einde maken aan het unieke, dynamische karakter van de Verenigde Staten. Het land zou worden geëuropeaniseerd en statisch, seculier en postpatriottistisch worden en gericht op groepsrechten. De gedachte van de gelijkheid voor de wet zou overboord gegooid worden. De belangen achter deze strijd zijn enorm.’
Een interessant aspect van politieke correctheid wordt aangeroerd door de Engelsman Anthony Browne in zijn boek The Retreat of Reason. Politiekcorrecte mensen zijn minder tolerant tegenover afwijkende meningen dan traditionele liberalen of conservatieven. Liberalen accepteren onorthodoxe visies als normaal. Het recht op van mening verschillen, was een gegeven in het klassieke liberalisme. Maar voor de politiekcorrecten heeft dat recht geen hoge prioriteit. Het schopt hun geprogrammeerde geest in de war. Wie zich niet conformeert, moet genegeerd worden, het zwijgen opgelegd of worden zwart gemaakt. Er zit een soft-totalitair kantje aan.
Omdat politiekcorrecte mensen niet alleen denken dat ze gelijk hebben, maar ook aan de goede kant staan, volgt daaruit dat andersdenkenden niet alleen ongelijk hebben, maar ook slecht zijn. In hun brein verschaft het najagen van deugdzaamheid het recht op het beknotten van de kwaadaardige opvattingen van degenen met wie je het oneens bent.’
Browne definieert politieke correctheid als een ideologie die bepaalde groepen als slachtoffers ziet die beschermd moeten worden tegen kritiek en die maakt dat gelovigen denken dat afwijkende meningen niet kunnen worden getolereerd’.
Niet voor niets is volgens Browne de weg naar de hel geplaveid met goede bedoelingen. Het ontbreekt de wereld niet aan goede bedoelingen, maar vaak wel aan goed redeneren.’
Browne legt meer de nadruk op geopolitiek dan op marxisme: Politieke correctheid is in essentie het product van een machtige, maar decadente beschaving die zich zeker genoeg voelt om de rede door de emotie te vervangen en de waarheid ondergeschikt te maken aan het goede.’
Sinds de opkomst van het moslimterrorisme voelt het Westen zich kwetsbaarder, waardoor mensen volgens Browne nuchterder zijn geworden over de werkelijke voor- en nadelen van de westerse beschaving: Tot op zekere hoogte zal de opkomst van de oosterse grootmachten, China en India, ervoor zorgen dat het westerse schuldgevoel zal verschrompelen. Als er eindelijk gelijkwaardige tegenmacht is om onszelf mee te vergelijken, hoeft het Westen niet langer te zwelgen in zelfhaat, maar zal het zijn identiteit opnieuw willen bevestigen. En op de lange duur zal politiek correctheid als een afwijking in het denken worden gezien.’
Maar voorlopig bereikt de politieke correctheid nog absurde hoogten. Neem de vorig jaar verijdelde islamitische terreurplannen in Canada (het was onder andere de bedoeling de Canadese premier te onthoofden en de metro van Toronto op te blazen). Internet- en krantenlezers weten zich nog wel te herinneren dat de hoofdcommissaris van politie zich in alle bochten wrong om aan te tonen dat het om gewone burgers ging, uit alle lagen van de maatschappij’. Het voorpagina-artikel in de New York Times van 4 juni 2006 was één grote oefening in het vermijden van het M-woord.
De Canadese criminoloog Mahfooz Kanwar stelt dat het multiculturalisme slecht voor de Canadese eenheid’ is geweest. Daardoor ontstaan getto’s waarin mensen ten onrechte zijn gaan denken dat het okee is dat ze zichzelf isoleren en zich niet hoeven aanpassen aan hun nieuwe maatschappij’.
De in Pakistan geboren Kanwar vond de mate van politieke correctheid rond de arrestatie van de 17 terreurverdachten in Toronto ziekmakend’: De politieke correctheid is te ver gegaan. De minderheden moeten zich aan de meerderheid aanpassen en niet andersom.’
De grootste Canadese moslimorganisatie pleitte na de arrestatie voor een Slim nationaal integratieplan’, wat dat ook moge betekenen. Gegeven de druk van moslims om in Canada de sharia in te voeren, bedoelen ze waarschijnlijk dat niet-moslims zich moeten aanpassen. Per slot van rekening waren de geplande aanslagen op Canadese burgers, als de Canadese autoriteiten naar hun linkse landgenote Naomi Klein zouden luisteren, geheel toe te schrijven aan het Canadese racisme en het feit dat het land niet multicultureel genoeg is.
Moslims willen Canadezen vermoorden, Canadezen glimlachen terug, zeggen hoeveel respect’ ze voor hen hebben en vragen wat ze nog meer moeten doen om hen te behagen.
Dat is waar politieke correctheid toe leidt. En het is niet grappig. Politieke correctheid is moord. Er zijn al duizenden Europeanen door om het leven gekomen, en als er niks tegen wordt gedaan, zal het weldra hele landen doden, of het hele Europese continent.
In mijn ogen is de islam slechts een secundaire infectie, die we zonder politieke correctheid nog wel hadden kunnen overwinnen. Maar het Westen is verzwakt door het cultureel marxisme en rijp voor een overname. Het is culturele hiv, het eet ons immuunsysteem op tot het te verzwakt is om de islamitische infiltratie te weerstaan. Het moet vernietigd worden voordat het ons allemaal vernietigt.
De links-islamitische alliantie zal vergaande gevolgen hebben. Of ze verslaan het Westen, of ze gaan beide ten onder. We hebben de Koude Oorlog niet zo beslissend gewonnen als had gemoeten. Het marxisme mocht blijven voortwoekeren en kon steels en bij volmacht een nieuwe aanval op ons doen. Maar de flirt met de moslims is voor de marxisten potentieel gevaarlijker dan de val van de Berlijnse Muur.
Nogmaals William Lind: Ofschoon het laat is, is de strijd nog niet gestreden. Slechts heel weinig Amerikanen beseffen dat politieke correctheid eigenlijk marxisme in een ander jasje is. Naarmate dat besef groeit, zal de weerzin toenemen. Momenteel tiert politieke correctheid welig omdat die vermomd optreedt. Door openlijk verzet en door voorlichting en educatie kunnen we die camouflage afstropen en het marxisme onder de geflatteerde presentatie van compassie’, tolerantie’ en multiculturalisme’ zichtbaar maken.’
Politieke correctheid is marxisme met een neuscorrectie. Multiculturalisme gaat niet over tolerantie of diversiteit, het is een antiwesterse haatideologie, ontworpen om de westerse beschaving te ontmantelen. Als we dit kunnen aantonen, is een belangrijk deel van de strijd al gewonnen.
De eerste delen van deze serie staan hier en hier.
Algemeen, 31.01.2007 @ 21:30
[Home]
23 Reacties
op 31 01 2007 at 22:39 schreef elten:
De Amerikanen weten helemaal niet wie Gramsci en Tocqueville zijn, laat staan dat er een tegenstelling tussen de (niet bestaande) aanhangers van deze twee denkers zouden zijn.
Uw vriend John Fonde is behoorlijk in de war:
Tocquevillianen geloven dat er objectieve morele waarheden zijn die voor iedereen in alle tijden gelden. Gramscianen geloven dat waarheid subjectief is en afhangt van historische omstandigheden. Tocquevillianen geloven in individuele verantwoordelijkheid, gramscianen dat het persoonlijke politiek is. Uiteindelijk willen de tocquevillianen het Amerikaanse regime overdragen; de gramscianen willen het transformeren.
Gaat het nog over Amerika?
op 31 01 2007 at 23:47 schreef Elke:
Het gaat júist over Amerika.
Daar liggen de ideologische verhoudingen nog niet zo gedebiliseerd, zo tot infantiele sprookjesverhoudingen teruggebracht als in Europa.
De triomf van het gramsciïsme zou een einde maken aan het unieke, dynamische karakter van de Verenigde Staten. Het land zou worden geëuropeaniseerd en statisch, seculier en postpatriottistisch worden en gericht op groepsrechten. De gedachte van de gelijkheid voor de wet zou overboord gegooid worden.
Gericht op groepsrechten, hetgeen de individuele gelijkheid voor de wet vernietigt.
Zo had ik dat nog niet bekeken, maar verdomd als het niet waar is.
Daar ga ik eens diep over nadenken, en er concrete voorbeelden van zoeken.
Wie zich niet conformeert, moet genegeerd worden, het zwijgen opgelegd of worden zwart gemaakt. Er zit een soft-totalitair kantje aan.
Soft?
Vraag dat maar eens aan Fortuyn en Van Gogh.
En aan al die anderen, die het er ternauwernood levend vanaf brengen maar wel voortdurend voor hun leven moeten vrezen.
We zijn het tegenwoordig normaal gaan vinden, dat volksvertegenwoordigers en opiniemakers die een mening hebben die afwijkt van het "goede, correcte, linkse, multikuldenken" door een haag gewapende beveiligingsmensen omgeven moet worden.
En dan presenteert de ideologie die dat aanwakkert zich ook nog als vredesduiven -zogenaamd in tegenstelling tot "de slechten", die zogenaamd "agressief" zouden zijn.
En dat wordt nog voor zoete koek geslikt ook, ouders protesteren zelfs niet als hun koters dit soort lulkoek op school ingehoosd krijgen door de lerarenkamers vol marxistische propagandisten.
Hoe diep kan een volk zinken?
Dus wat nou soft?
Ik voel meer voor de stelling ietsje verderop in het artikel: politieke correctheid is moord.
op 01 02 2007 at 02:41 schreef Paardestaart:
Wat bedoel je, Elten: De Amerikanen weten helemaal niet wie Gramsci en Tocqueville zijn??
op 01 02 2007 at 03:15 schreef Elke:
Dat’s politieke correctheid, Paard.
Cultureel marxisme.
Schrijft voor dat Amerikanen oerdom zijn.
En slecht.
Moet.
Want Amerika is de Vijand en die is dom en slecht.
Omdat de politiek correcten slim en goed zijn.
Snappie?
op 01 02 2007 at 08:28 schreef keesjemaduraatje:
zie ook het log over "uitgesteld leven" op het extreem reactionaire, neo-liberale en uiterst conservatieve weblog:
http://keesjemaduraatje.web-log.nl/keesjemaduraatje/2005/08/uitgesteld_leve.html
Waarin een verklaring wordt gegeven voor het wederom opleven van marxistische idealen onder de jeugd van Europa.
op 01 02 2007 at 12:35 schreef Bernadette:
Elten, je bent slecht op de hoogte van de ontwikkelingen aan Amerikaanse unievrsiteiten o.i.v. de oprukkende linkse politieke correctheid.
Als je hier meer over wilt weten, zie Frontpage Magazine.com
Ze hebben daar een serie over de universiteiten waar studenten worden geïndoctrineers in het cultureel marxisme. Reken maar dat die studenten tentamen doen in Gramsci.
En De Toqueville hoorde net als andere belangrijke Europese denkers altijd al bij het reguliere onderwijs, ook in de VS.
op 01 02 2007 at 15:56 schreef marij van Eck:
Drie hele interessante artikelen, Bernadette. Het politiek correcte denken heeft sommige mensen inderdaad geprogrammeerd. Horen ze iets wat daarin niet past komen ze tot in den treure met dezelfde pasklare antwoorden zoals:"Mijn moeder droeg ook een hoofddoekje of bij de SGP mogen vrouwen ook niks of priesters en dominees deugen ook niet.Er wordt op een knopje gedrukt en het antwoord floept eruit. Zoals Elten ook weer reageert. Kennen ze in Amerika dan Gramsci en de Tocqueville? "Door educatie kan mensen bijgebracht worden dat politieke correctheid eigenlijk Marxisme is in een ander jasje" staat ergens in het artikel. Een optimistische stelling waarin ik dan toch maar geloof om de moed niet te verliezen. Als mensen gaan inzien dat het links islamitisch denken tegen het Westen gekeerd is en de ondergang daarvan wil, zou er toch een ommekeer in het denken moeten ontstaan. Aan die gedachte klamp ik me vast.
op 01 02 2007 at 16:17 schreef Paardestaart:
"Dat’s politieke correctheid, Paard"
Ach toch – zou je denken?
Ik wou het niet geloven; ik wou Elten niet al te zeer beledigen door van het voor de handliggendste uit te gaan..
Hij is toch niet achterlijk?
Of zou hij soms menen dat Hirsi Ali’s ghostwriters ook heel Frontpage Mag. volschrijven?
En Sane?
Om er maar een paar te noemen?
Je zult verdomd lang moeten zoeken eer je op Nederlandse sites dezelfde eruditie vindt die je op amerikaanse sites tegenkomt, al is het met het onderwijs daar minstens net zo erg gesteld als met het onze
Poepoe – je moet wel minstens helemaal naar België!!
Als je ‘the desk of Paul Belien’ tenminste nog in Belgie kunt situeren..:-)
op 01 02 2007 at 18:59 schreef vander F:
ROFLOL!
Sorry Bernadette, inhoudelijk boeiende vertaling die ik nog aan het verwerken ben, maar de boel giert op het internet helemaal de bocht uit op dit moment.
Zet de Zyprexa klaar, deel de Semap uit, trek de cisordinol alvast op.
[B]Dames en heren, op links[/B], verzamelen zich de Marxisten en Islamisten zich, de vuist geheven.
http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/011610.php
[B]Ter rechterzijde[/B], verzamelen zich de Fascisten en Islamisten zich, de arm gestrekt.
http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=2534&titel=a_match_made_in_hell
Of….?
Kloppen beide aannames, en bevinden we ons in een omtrekkende ‘tangbeweging’ van Islamisten?
http://nl.wikipedia.org/wiki/Slag_bij_Cannae
op 01 02 2007 at 19:17 schreef Marijke de Jonge:
Ach ja, je bent op weg naar een ideale nieuwe wereld of niet, hè? Kwestie van lange adem en vriendjes zoeken die je na afloop met een bijl in de nek het bos in kunt sturen. Hebben we daar al die sociaalvoelende Iraniërs niet aan te danken die hier hun toevlucht zochten toen hun islamitisch-marxistische heilstaat wat minder heil bracht dan verwacht?
Elten is òf aan het trollen, òf hij denkt dat ze in de VS nog steeds kojbojs en indjuns aan het spelen zijn. Of misschien heeft hij als hoogleraar gesolliciteerd bij een van die heikneuteruniversiteiten daar en hebben ze hem afgewezen? Of heeft hij gewoon niet opgelet toen de 20e eeuw tijdens geschiedenisles aan bod kwam?
Komen de VS in ons Gramsciaanse onderwijs eigenlijk nog wel aan de orde? Of gaat het dan alleen maar om vreselijke oorlogsmisdaden als Hirosjima en Nagasaki en de oprukkende horde born-again mannen in jurken die het vrijdenken daar bedreigt?
op 01 02 2007 at 20:49 schreef Cor:
Ik begin ‘m wel te diggen, dat epiteton ‘cultureel marxistisch’.
op 01 02 2007 at 21:52 schreef Rinus Duikersloot:
"Als we dit kunnen aantonen, is een belangrijk deel van de strijd al gewonnen."
Ik vrees dat het niet voldoende zal zijn. Multiculturalisme verklaart niet waarom men niks deed in aanloop naar de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Het verklaart ook niet waarom zoveel rechtse mensen(Bush en Verdonk oa) de Jihad niet begrijpen of zakelijke belangen(Baker) belangrijker vinden.
De Esdrujula Explanation biedt dan meer uitkomst: Stupidity, Cupidity, Timidity, Rigidity.
op 01 02 2007 at 22:24 schreef Elke:
Hee Paard en Marijke, hoeveel PvdA-ers zouden eigenlijk weten wie Gramsci en De Tocqueville zijn?
Ik ben allesbehalve onder de indruk van de eruditie op links, zie.
Gewoonlijk weten ze alleen wat Goed is, hun eigen blabla dus.
Van de Wiardi Beckmanstichting.
Of van Ronald Plasterk, Bart Tromp, Dick Pels, Diederik Duck.
En de blabla van Ton Heerts natuurlijk.
Al Gore, niet te vergeten, die kost het Vrije Westen op het moment ook miljarden die aan niks over de balk gesmeten gaan worden, dus dan is het goed.
Milieudefensie, Wakker Dier, de Meiden van Halal of elqalem.nl kunnen ook nog.
De Waarheid dus.
En zo.
Zou Al Gore de enige Amerikaan zijn die volgens links door de beugel kan?
Nu dan tenminste?
Toen hij nog president van de Steets wou worden was hij natuurlijk nog gewoon een Gore kapitalist.
Pun intended.
op 02 02 2007 at 02:45 schreef Paardestaart:
Sjonge Elten – denkbeelden sijpelen ongelabeld door; hoeveel mensen hebben actually Das Kapital gelezen denk je?
Of Freud?
Of de bijbel?
Of eh – de koran?!!
Toch komen de ideeën daar wel vandaan – iemand vangt ze op en stelt ze te boek, en de werkmieren gaan ermee aan de slag, tot het gezonken cultuurgoed is en iedereen denkt dat ‘ie het zelf heeft uitgevonden..
En Rinus en Elten – er ìs helemaal geen rechts; zéker in Nederland niet, maar toen het er nog wel was was de kennis en belezenheid bij iederéen een stuk hoger; bij iedereen die zich mengde in whatever de matter was tenminste
En waarom vóor de eerste en de tweede wereldoorlog niemand wat deed?
Alsjeblieft zeg: men ging allerwegen zwanger van marxisme – of van fascisme, wat natuurlijk maar een variant is
De ene helft zat zich in de handen te wrijven omdat hij het duizendjarig rijk verwachtte, en de andere helft dacht dat gebroken geweertjes en een wereldstaat de beste verdediging waren
En waarom de ‘rechtse’ mensen die je noemt zo weinig beslagen ten ijs komen? Omdat het cultureel marxisme in de hele wereld de afgelopen vijftig jaar de wind mee heeft gehad; die manier van denken is oppermachtig geworden – lees er de kranten en de magazines maar op na, of duidelijker nog: kijk naar de films!
Het is ook bespottelijk dat Bush door de elite in het westen zo verafschuwd wordt, want behalve dat hij gelovig is lijkt hij meer op hen dan ze denken..hij is er bijvoorbeeld ook van overtuigd dat ‘een kleine groep een prachtige godsdienst heeft gekidnapt’ om maar iets te noemen; hij meent ook dat er met Abbas te praten valt, en dat de ‘Palestinian people’ beschermd moeten worden tegen de Israeli’s
Dáarom zijn we zo machteloos en impotent; iedereen is met hetzelfde sop overgoten, en basically geloven we allemaal een beetje hetzelfde, ook al duurt het bijna een hele kabinetsperiode voordat de mannetjes die de komende jaren achter de dingen aan mogen hollen tot overeenstemming zijn gekomen
op 02 02 2007 at 03:19 schreef Rinus Duikersloot:
Paardestaart, niet iedereen was vóor de Eerste en de Tweede Wereldoorlog "zwanger van het fascisme of marxisme". De meesten wilden gewoon de feiten niet onder ogen zien. Bush heeft een sentimentele kijk op de zaken en weigert zich te verdiepen in de islam(stupidity). Er zijn ook tal van mensen die zich niet vanwege het multiculturalisme maar puur alleen vanwege het geld zich inzetten voor Arabische belangen(hebzucht, cupidity).
op 02 02 2007 at 12:58 schreef Rinus Duikersloot:
Helaas is het met de eruditie op rechts(enkele uitzondering daargelaten) ook al niet te best gesteld.
op 02 02 2007 at 15:49 schreef Michiel Mans:
Elke schreef,
"Hee Paard en Marijke, hoeveel PvdA-ers zouden eigenlijk weten wie Gramsci en De Tocqueville zijn?"
Je zou mij er ook mee te grazen kunnen nemen. Van Tokville heb ik wel eens gehoord maar een samenvatting van zijn hersenwerk, zou ik ook na het proppen van gloeiende poken in vers gestoken lichaamsopeningen, niet kunnen geven. En nu ik dit schrijf, who the fuck is Gramsci? Hoe elementair, en relevant, is het kennen van die twee in het grotere plaatje? Moet ik me nu in opperste verwijfeling gaan afvragen, samen met de nodige PvdA’ers, waar ik in gessus naam mijn meningen en ideeen op gebaseerd heb?
op 02 02 2007 at 19:45 schreef Edward:
Ondanks dat ik bijna altijd links heb gestemd heb ik sinds mijn jeugd al een hekel aan slachtoffercultus en de collectieve mentaliteit van veel linkse mensen. Al als 10 jarige had ik al aan de "soosjalistiese" spellingwijze.
Op een blauwe maandag heb ik hbo cultureel maatschappelijk werk geprobeerd. toen waren ook de hoogtijdagen van de politieke correctheid (midden jaren ’90). Het rare is dat je daar langzamerhand in gaat geloven. Het klopt echt dat je wordt gehersenspoeld, maar dan niet met dwang, maar op een ‘lieve’ manier. Enkele gebeurtenissen zijn nodig geweest om me daar van af te brengen. Ondanks mijn links zijn was ik dan ook niet echt gechoqueerd van Pim Fortuyn, hoewel ik het niet eens was met sommige van zijn economische ideeën.
Alleen twijfel ik of politieke correctheid alleen links is. Elke politieke partij heeft zijn PC. Ook van de rechterkant hoor je ook mensen zeggen dat men vooral op een vrouw moeten stemmen (de Geus). In de link "The retreat of reason" in bovenstaand artikel staat dat politieke correctheid in Groot Brittannië in 1997, vanaf Labour, zijn intrede deed. Volgens mij klopt dat niet helemaal. De komiek Benny Hill werd eind jaren ’80 van de tv gehaald omdat zijn grappen te vrouwonvriendelijk waren, dat is hij nooit te boven gekomen in 1992 overleed hij.
Zelf denk ik dat politieke correctheid sinds het hoogtepunt eind jaren ’90 op zijn retour is. Vooral 9-11 maakt volgens mij dat de echte pc niet meer zal kunnen terugkeren.
op 02 02 2007 at 19:47 schreef Edward:
Al als 10 jarige had ik al aan de "soosjalistiese" spellingwijze.
Had ik al een hekel aan bedoel ik dus.
op 02 02 2007 at 21:19 schreef Paardestaart:
Alleen twijfel ik of politieke correctheid alleen links is. Elke politieke partij heeft zijn PC.
Maar Edward – dat zèg ik toch??
Cultureel-marxisme is de norm geworden, dwars door alle partijen heen, getuige de dwingelanderige openbare ‘moraal’ die maakt dat iedereen die anders beweert niet alleen abuis is, maar zelfs slecht, en dus onmiddellijk z’n mond moet houden, of anders moet worden kalltgestellt
Vermoorden is het afdoendst, maar dat maakt teveel deining
Of pc is uitgerangeerd help ik je hopen, maar met de afbraak van het onderwijs en de verdwijning van het debat tussen de verafschuwde zuilen – die tenminste nog het voordeel hadden dat iedereen vanuit zijn eigen schuttersputje tegen de anderen zat te roepen, zodat er nog verschillende modellen bestonden – zijn de bronnen van andere ideeën vervuild of verdwenen in de woestenij van het geestelijk leven. Wie wat anders wil zal heel diep moeten graven, op rare plaatsen misschien wel
Grote bouwwerken worden moeizaam opgetrokken, maar met een enkele knal vernield, en probeer ze dan maar weer op te richten
op 02 02 2007 at 22:23 schreef Elke:
Tegenwoordig mag je nog slechts kiezen, welk kleurtje de partijdassen van je politiek correcte uitplunderaar zullen hebben.
Rood, groen of blauw.
Ik ken gedragskundige proefopstellingen met muizen die ingewikkelder in elkaar zitten.
op 05 02 2007 at 03:45 schreef Paardestaart:
Nederlands Dagblad
zaterdag 3 februari 2007
‘Europeanen plegen demografische zelfmoord’
Islamoloog en Midden-Oostenkenner professor Bernard Lewis verklaarde dezer dagen op een symposium in Jeruzalem dat Europa de strijd tegen de islamisering heeft opgegeven. Zijn collega Raphael Israeli gelooft dat Europa daarvoor een zware prijs gaat betalen.
JERUZALEM – Raphael Israeli gelooft dat Europeanen een zware prijs gaan betalen voor hun – in zijn ogen – naïviteit. Vier jaar geleden publiceerde hij het boek Islamikaze , waarin hij voorbeelden gaf van de opmars van de radicale islam in Europa. Over enkele maanden komt bij Vallentine Mitchell in Londen een nieuw boek van hem uit, met de titel The Third Islamic Invasion of Europe (‘De derde islamitische invasie van Europa’). Volgens de Israëlische professor maakt de islam ditmaal goede kansen.
De eerste invasie vond plaats in de zevende eeuw, vertelt de islamoloog in zijn kantoor op het Harry S. Truman Instituut van de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem. De moslims veroverden toen Spanje, Portugal en het zuiden van Frankrijk. In 732 stopte Karel Martel de opmars bij Portiers. Als dat niet was gebeurd, zou Europa vandaag islamitisch zijn geweest. Achthonderd jaar later werd de islam uit het zuiden van Europa verdreven. In 1492 werd de terugtrekking afgerond bij Granada onder de druk van de Spaanse reconquista .
De tweede invasie vond plaats in de vijftiende eeuw, toen de Ottomaanse Turken Europa vanuit het oosten aanvielen. Ze veroverden de Balkan en trokken op tot de poorten van Wenen, waar ze in 1683 werden verslagen. De terugtrekking verliep langzaam. Pas in de Eerste Wereldoorlog werd de Turkse heerschappij helemaal verbroken.
De derde invasie vindt volgens Israëli plaats op een totaal andere wijze. Hij gebruikt het Arabische woord ‘ dawa ‘. De islam rukt volgens hem op door penetratie, propaganda, bekering en demografische veranderingen. De gezinnen van de autochtone Europeanen zijn klein. Ook in rooms-katholieke landen is de groei van de bevolking teruggelopen. ,,De Europeanen plegen demografische zelfmoord”, luidt zijn conclusie.
Immigratiewetten
Een oplossing voor het probleem bestaat volgens hem niet. Toen hij zijn boek begon te schrijven, lag volgens hem Europa nog te sluimeren.
Nu beginnen de Europeanen zich bewust te worden van de ernst van de situatie. Europa kan de opmars van de islam afremmen of stoppen door de immigratiewetten te veranderen.
Maar de maatregelen zijn vanwege de Europese eenwording nooit sterker dan de zwakste schakel. Illegale immigranten blijven maar toestromen en de landen bieden bovendien de mogelijkheid van familiehereniging. Het aantal moslims in Europa zal zich verder uitbreiden.
De moslimbevolking verdubbelt bij elke nieuwe generatie – dat is ongeveer 25 jaar, aldus Israeli. In het ene land gaat de groei sneller dan in het andere. Toen hij jong was, woonden er in Egypte 25 miljoen mensen. Nu zijn het er 75 miljoen. De schattingen over het aantal moslims in Europa lopen uiteen. Israeli komt tot een getal van 30 miljoen.
Zware prijs
In Groot-Brittannië bijvoorbeeld nam het aantal immigranten met een miljoen toe gedurende de tien jaar van Tony Blair. Ongeveer driekwart van hen zijn moslims. Velen van hen zijn niet geregistreerd en tellen dus niet mee in de officiële statistieken. Inmiddels zijn de immigratiewetten in Groot-Brittannië zwaar verscherpt. Als Turkije bij de Europese Unie komt, komen er direct 75 miljoen moslims bij.
Israeli gelooft dat Europa een zware prijs gaat betalen voor de toelating op deze schaal van de islam op zijn grondgebied.
,,Mijn vrouw komt uit Zweden. Als ik naar de markt ga in Malmö, spreek ik Arabisch met de marktkooplui. Ze zijn dik tevreden. Ze zeggen: ‘Het gaat goed, we zijn volledig beschermd.’ Maar een van hen vertelde me: ‘Er is één ding dat we niet leuk vinden. We zijn nu Zweden, en we hebben dezelfde rechten als anderen. Maar we kunnen niet accepteren dat er een kruis staat op de Zweedse vlag. Daardoor worden onze gevoelens gekrenkt’.
,,Ik zei: ‘Ze waren aardig voor jou, ze gaven je bescherming. En nu wil je zeggen dat ze hun nationale symbolen moeten veranderen? Toen je hier kwam, wist je dat die er waren. Als dat je tegenstaat, kom hier dan niet.’ Hij stond er echter op dat ze zijn gevoelens niet mogen bezeren, omdat hij en de zijnen dezelfde rechten hebben als anderen.”
In zijn boek geeft Israeli vele citaten van moslims die erop duiden dat ze niet naar Europa kwamen om zich aan te passen, maar om Europa te veranderen. ,,In Engeland zeggen ze dat openlijk en zonder schaamte. Sjeik Umar al-Bakri zei: ‘Over twintig jaar wappert de islamitische vlag bij Westminster en Downing Street.’ Veel mensen nemen hem niet serieus. Hij neemt zichzelf wel serieus.”
Evangelie
Sommige christenen hebben gezegd: de komst van de moslims is een zegen, omdat ze die dan kunnen bereiken met het evangelie. Israeli geeft toe dat een aantal moslims christen zijn geworden, maar het aantal vallen volledig in het niet bij de Europeanen met een christelijke achtergrond die de overstap hebben gemaakt naar de islam. ,,In de afgelopen tien jaar zijn 50.000 Fransen en 50.000 Britten overgegaan tot de islam. Sommigen geloven dat de islam de toekomst heeft. Anderen hebben er een romantisch idee van, geïnspireerd door figuren als ‘Lawrence of Arabia’. En weer anderen zijn ervan overtuigd dat de islam de ware godsdienst is.”
,,In Europa gaan steeds minder jonge mensen naar de kerk. Ze hebben geen doel meer in hun leven. Ze zien dat de jonge moslims naar de moskee gaan. Voor hen draait alles om de moskee. Sommigen willen zien wat daar gebeurt. Ze raken verder en verder van de kerk en hun eigen achtergrond verwijderd. Ze voelen zich dan ook tot de moskee aangetrokken.”
Een deel van de moslims heeft zich helemaal aangepast aan het leven in Europa. Ze trouwen met Europeanen en ze sluiten zich aan bij de liberale cultuur.
,,Maar ik ben bang dat het in de meeste gevallen anders gaat. Als een moslimman een Franse vrouw trouwt – en dat gebeurt duizenden keren – zijn de kinderen volgens de moslimtraditie eveneens moslim. Ook als de vrouw zich formeel niet bekeert, beschouwen moslims haar als opgenomen in de moslimtraditie. Maar als een moslima met een Fransman omgaat, wordt zij als verraadster beschouwd. Als zij met hem trouwt, wordt ze onrein door het seksuele contact met een niet-moslim.”
Fundamentalisten
In de immigrantenwijken zijn de fundamentalisten actief. Ze stellen onomwonden dat Europa moet worden overgenomen en zijn bereid daartoe geweld te gebruiken. In de afgelopen jaren heeft er een toename plaatsgevonden van geweld.
Europese politici zullen in toenemende mate rekening moeten houden met de moslimkiezers. Die zullen weer hun eigen eisen stellen, bijvoorbeeld op het gebied van de familiehereniging. Israeli wil geen tijdpad geven, maar hij verwacht dat een groeiend deel van de bevolking de invoering van de sharia (islamitische wetgeving) gaat eisen. ,,Het is niet zo dat je van de ene dag op de andere overgaat van de grondwet naar de sharia. De sharia kan langzamerhand invloed gaan krijgen op de wetten die een land aanneemt. Je kan de sharia niet helemaal naast je neerleggen, omdat je rekening moet houden met een groeiend deel van de bevolking. Er zijn al hele gebieden waar niemand bij de verkiezingen kan winnen, als hij niet de steun heeft van de moslims.”
,,Europa is zeer naïef geweest, net zoals de rest van het Westen. Wij, westerlingen, denken: ‘als wij het beste met de anderen voorhebben, dan hebben ze dat ook met ons. Als wij tegenover hun vriendelijk en open en beleefd en weet ik veel wat zijn, dan is de hele wereld zo. Als je hen maar een kans geeft, dan komt alles wel goed’. Maar zo zit het niet in elkaar. Het is legitiem als ze de immigratie beschouwen als een manier om economisch en educatief vooruitgang te boeken. Maar ze vinden dat Europa deel moet worden van de islamitische wereld.”
op 05 02 2007 at 14:21 schreef Appelscha:
"Een oplossing voor het probleem bestaat volgens hem niet"
Nou dan zit er niets anders op dan onze baard maar vast te laten staan niet? Aan onvermijdelijkheden kun je je alleen maar aanpassen. We zitten enkel met het dilemma: sturen we onze kinderen die toekomst in of nemen we geen kinderen zodat we het proces versnellen? We moeten ook maar ophouden met "islamofobe" uitspraken te doen, want dat kan straks allemaal tegen ons worden gebruikt. En als het allemaal toch niet helpt …






















RSS