Hopeloos verliefd op een moslimgoeroe, deel 1

83 Reacties

op 04 02 2007 at 14:33 schreef Elke:

"Ramadan zelf schrijft in zijn in 2002 verschenen boek L’islam en questions (vertaald als The Islam in questions) over zelfmoordaanslagen dat ze een ‘offer’ zijn die ‘hun rechtvaardiging vinden in decennia van opgestapeld lijden en westerse passieve verantwoordelijkheid’.

Jaja.
Pseudo-academische goocheltaal.
Maar het komt neer op hetzelfde dreinerige gejammer als wat je in Oud-West, Gaza en Beiroet op straat hoort: wij zijn zielig, jullie schuld, dus is moslimterreur normaal en zelfs rechtvaardig.

Ik herhaal mijn vraag.
Als je niet iedere moslim een terrorist mag noemen (niet iedere Afrikaan een infibulator, niet iedere Aziaat een zuursprenkelaar), waarom mag je dan iedere Westerling wel een koloniale schurk/slavendrijver die nog wat heeft goed te maken noemen?
Dat is namelijk wat Ramadan doet hier, met zijn "Westerse passieve verantwoordelijkheid".

Zo zie je maar weer; in het moslimse is het aloude "wat u niet wilt dat u geschiedt" nog lang niet doorgedrongen.
Integendeel; er schijnt meer te worden gedacht: wat ik met jou doe mag jij niet met mij doen want ik ben beter dan jij.
En dat gaat dan in Nederland, Nederlandse studenten onderwijzen, die allemaal al keurig tien tot twaalf jaar volgestampt zijn met zelfhaat dankzij de (extreem-)marxistische lerarenkamers, dus voortreffelijk voorbereid voor de Grote Boodschap van broeder Tariq….

op 04 02 2007 at 14:50 schreef Elke:

Bernadette, dank je voor het relaas met veel simpel checkbaar feitenmateriaal.
Dat zijn inderdaad de beste bananenschillen.

Ontluisterend beeld overigens.
‘t Is goddome gewoon zo’n klootzak achter de schermen van moslimterreur, islamisme en de mondiale golf van islamitische kolonisering.
Die vent hoort wat mij betreft in de bak, niet op een hoogleraarszetel.
Maar ja, ik ben maar een eenvoudig burger met burgerlijk rechtsgevoel, en geen rechter, en dus kan meneer zijn gang gaan.

Ben benieuwd naar zijn inaugurele rede…
Dat zal me een fraai staaltje intellectuelerig opgepimpte doublespeak worden.

op 04 02 2007 at 15:04 schreef vander F:

Ik ben benieuwd hoelang deze Grote Denker zijn gasthoogleerschap volhoudt.
Daar kun je uit opmaken hoe ernstig het is gesteld met de 5′e colonne der neo-marxisten, hoe diep ze zijn doorgedrongen in allerlei gelederen van onze maatschappij.

ook een aardige link, maar nu vanuit Islamistisch oogpunt,
http://www.expliciet.nl/content/view/3959/108/

"Geachte professor Van der Horst,

Niet zelden heeft het niveau tentoon gespreid in het werk van Nederlandse intellectuelen ons verbaasd. De door u geplande afscheidsrede, uw verhaaltje bij het fictieve onderwerp "Islam en antisemitisme" welteverstaan, had op ons precies dit effect. En blijkbaar op meer mensen, gezien het feit dat, zoals wij hebben begrepen, ook enkele van uw collega’s er bij u op aan hebben gedrongen om dit verhaaltje toch vooral niet af te steken bij uw afscheidsrede, omdat dit uw "reputatie als wetenschapper te gronde zou richten". De juistheid van deze reactie van uw collega’s op uw voornemen heeft ons in doen laten zien dat er in Nederland klaarblijkelijk nog wel intellectuelen van niveau zijn, en dat wij er dus goed aan doen vooral niet ons oordeel over de intelligentsia van de Lage Landen te baseren op voorbeelden zoals gesteld door u."

Kijk ze een beetje slijmen zeg.

op 04 02 2007 at 16:04 schreef Lia:

Die Antoine Sfeir, hoofdredacteur van het Franse tijdschrift Les Cahiers de L’Orient is in 2003 door Tariq aangeklaagd. Sfeir werd echter in het gelijk gesteld:

the French Middle East specialist Antoine Sfeir has publicly linked the influence exerted by Ramadan’s lectures in the banlieues of Lyon to the extraordinary flow of young Muslim men from the Lyon region to Afghanistan to join the forces of al-Qaeda. Incidentally, Mr. Ramadan sued Antoine Sfeir on account of the latter’s public statements to this effect in the magazine Lyon Mag – and he lost. The Court of Appeals of Lyon found in its decision of May 22, 2003, and as cited by Caroline Fourest, that preachers like Tariq Ramadan "may have an influence on the young Islamists and constitute a factor of incitation that could lead them to join the partisans of violent measures."

http://www.campus-watch.org/article/id/1329

op 04 02 2007 at 16:14 schreef Bernadette:

Ja, vanderF, ‘niveau’ = pro-moslims.
Wil de NL intelligentsia de goedkeuring van de Mohammedanen wegdragen, dan moeten ze hun bek houden en brave dhimmi’s worden.

@Elke: dat dacht ik nou ook. Net als we weer in het nieuws horen dat de NL scholieren geen barst leren op school, niet kunnen spellen, geen feitenkennis hebben enz., komt deze engerd hen lesgeven.
Helemaal rijp voor de da’wa, vrees ik. En als ze al onraad ruiken met hun boerenverstand, dan hebben ze nog niet het intellectuele gereedschap meegekregen om Ramadan tegen te spreken.
Als dat al zou worden toegestaan door de dhimmi’s op de EUR, want reken maar dat de liefhebbers van de ‘bruggenbouwer’ hun studenten flink zullen censureren.

Het wordt tijd voor een onderzoek à la Frontpage Magazine.com over de politiekcorrecte NL universiteiten. Begin maar met de EUR en de VU, zou ik zeggen.

op 04 02 2007 at 16:19 schreef Bernadette:

Mooi speurwerk, Lia. Les Cahiers de L’Orient is een internationaal zeer gezaghebbend wetenschappelijk tijdschrift.
Ramadan heeft tot op heden nog geen enkele rechtszaak gewonnen. Dat geeft nog enige hoop, de Franse rechters hebben ze tenminste nog alle zeven op een rij.

Als één ding duidelijk is, dan is het wel dat we in NL dringend behoefte hebben aan iets als Campus Watch.

op 04 02 2007 at 16:25 schreef Bernadette:

@Lia: in jouw link las ik ook nog dit:

It is also notable that while Mr. Ramadan claims to be an advocate of the integration of Muslims in western societies, in his lectures he makes this integration conditional upon the respect of four "pillars" of Muslim identity of his own devising. Whereas, as Mme. Fourest points out, these four "pillars" might seem harmless, they are so vaguely formulated – "to be able fully to live our spirituality and our pratices", for instance, or "to be able to act in the name of our faith" – that it would not be easy to say whether they are being respected or not. And if not, Mr. Ramadan is clear about the consequences: "If a society denies me one of these four points, I will resist this society, I will combat it."

En we weten nu hoe Ramadan dat dacht aan te pakken. Hij is een hoofdrolspeler achter de schermen van de Moslimbroederschap en verwante organisaties die niet terugdeinzen voor terreur.
Ook is hij als held van de banlieues in staat jongeren op te hitsen met een verhaal over hun zielige gediscrimineerde positie als moslims, die verzet (in de vertaling van de relschoppers: geweld, brandstichting en wanorde) rechtvaardigt.

op 04 02 2007 at 16:36 schreef vander F:

Goed, meneer zegt dus een actieve strijder te zijn:
"Mr. Ramadan is clear about the consequences: "If a society denies me one of these four points, I will resist this society, I will combat it."

Meneer heeft wat rechtzaken verloren, wordt in verband gebracht met de moslimbroederschap.
(als goede zoon uiteraard)

Heeft de Erasmus Universiteit ook iets van een gedragscode voor haar personeel?
iets met ‘onbesproken gedrag’ etc?
Beetje merkwaardige keuze, deze Tariq Ramadan….

Connecties binnen de universiteit?

op 04 02 2007 at 18:03 schreef Tjerk:

"Ramadan zelf schrijft in zijn in 2002 verschenen boek L’islam en questions (vertaald als The Islam in questions) over zelfmoordaanslagen dat ze een ‘offer’ zijn die ‘hun rechtvaardiging vinden in decennia van opgestapeld lijden en westerse passieve verantwoordelijkheid’."

Ramadan weet precies welke snaren hij moet beroeren. Doet me denken aan de socialistische steun voor de rechtvaardige strijd van Ayatollah Ruhollah Khomeini, Che Guevara, Fidel, Mao, etc. etc.

Het probleem is niet de strijd tegen onrecht, het probleem is dat de revolutionairen zich altijd ontpoppen tot meedogenloze dictators.

op 04 02 2007 at 18:17 schreef Elke:

De vrijwel onweerstaanbare smaak van macht, Tjerk.
Die doet hen vergeten dat ze slechts het scharnier tussen onrecht en recht zouden behoren te zijn.
Daardoor worden ze uiteindelijk precies wat ze eerst zo fel bestreden.
Zie het marxisme; al is dat duizenden malen zo bloedig geworden als hetgeen ze bestreden.

op 04 02 2007 at 18:55 schreef marij van Eck:

Wat opvalt in dit artikel is de hoeveelheid moslimorganisaties, al of niet achter de schermen, al of niet betrokken bij terreuraanslagen. Iemand met gezond verstand zegt dat al voldoende. Tariq Ramadan, die connecties heeft met veel van deze organisaties, wordt gasthoogleraar aan de Erasmusuniversiteit van Rotterdam. Heeft hij die benoeming te danken aan professoren zoals Plasterk, die vanmorgen in “Buitenhof”voor de gebruiken en regels van de Moslims opkwam? Een superdhimmi. Het vraagt veel van je incasseringsvermogen om die onzin aan te horen. In “Trouw” van zaterdag stond een artikel over Hirsi Ali die door haar uiterlijk zoveel indruk had gemaakt op mannen. Terwijl niemand het heeft over het playboyachtige uiterlijk van Ramadan, dat zeker meewerkt aan zijn populariteit. Diezelfde Ramadan schroomt ook weer niet om het Westen, voor bijna alles wat verkeerd is in de wereld, de schuld te geven. Dat alleen al, zou een doorslaggevende reden moeten zijn, om hem de toegang tot elke universiteit of andere instelling te weigeren.

op 04 02 2007 at 18:57 schreef Tjerk:

Hugo Chavez regeert tegenwoordig per decreet, vriendjes en familieleden op elke post. Het lijkt de Verenigde Staten wel. Alleen kun je daar nog steeds zeggen wat je wilt (veel effect heeft het toch niet). Of je nu door de hond of de kat….

Probleem met die revolutionairen is dat ze gaan denken dat het land zonder hen uit elkaar zal vallen. Je ziet het ook aan Mugabe, en aan Castro.

op 04 02 2007 at 19:10 schreef vander F:

Nou zijn ze in staat een Bandreas Baader uit te nodigen voor een gastcollege ‘participerend terrorisme’, ware het niet dat deze reeds een post partum abortus provocatus heeft ondergaan.

Mijn vraag is meer;
past de aanstelling van Dhr. Ramadan binnen een vorm van academische vrijheid.
Om vooraf Dhr. de mond te snoeren en weg te censurenen lijkt me eerder contra-productief, laat hem vooral doceren hoe de Broederschap denkt over ‘burgerschap en identiteit’.

Blijft natuurlijk de vraag staan of Dhr. bekritiseerd mag worden op de EUR.

Bernadette, je schrijft,
"Je houdt je hart vast voor de Rotterdamse studenten."

Misschien, maar je doet het ook voorkomen alsof die studenten naieve grootogige konijntjes zijn die gebiologeerd in de lichtbak van de stroper staren..(of vul ik dat zo in?)

op 04 02 2007 at 19:19 schreef vander F:

Allejezus veel sgreifvouten maak ik weer,
excuses.

op 04 02 2007 at 19:35 schreef Paardestaart:

Dank je wel Bernadette, voor je ijverige en onbezoldigde onderzoeksjournalistiek.

Het droevige bewijs voor de teloorgang van de functie van de vrije pers als waakhond van onze vrijheden en ons staatsbestel is natuurlijk dat het in heel Europa alleen de bemonkelde en geminachte ‘bloggers’ zijn die aan de nalatigheid van de schaamteloos-embedded pers tegenspel bieden.

Het zal de weldenkende mandarijnen een rotzorg zijn of de burgers van Eurabia stuk voor stuk over de mogelijkheden en het inzicht beschikken zelf de benodigde informatie bij elkaar te sprokkelen teneinde aan hun democratische rechten en plichten te kunnen voldoen. Dat de daarvoor onontbeerlijke onbuigzame integriteit en het grondig geïnstalleerde verantwoordelijkheidsgevoel ten aanzien van een kritische overheidscontrole door de ideologische gelijkschakeling al lang niet meer op de louter van staatswege gefinancierde opleidingsinstituten wordt onderwezen mag misschien geen wonder heten.
Het is alleen wel een dringend argument voor een herziening van de rol van de staat in een vrije, democratische maatschappij.

Dit treurigstemmende symptoom van de verschraling van ideeën en het politiek-filosofische discours dreigt de westerse wereld door de infiltratie van het cultureel marxisme te verstikken en tot slaven te maken.

De vernietiging van niet meer levensvatbare culturen of volken door vitaler of agressiever concurrenten is natuurlijk een heel gewoon natuurverschijnsel dat al duizenden jaren de geschiedenis zijn loop geeft, maar het is geloof ik wel een unicum dat gekoloniseerde burgers van een superieur systeem door hun eigen overheid gedwongen worden het veld te ruimen om het morele recht op hun moeizaam bevochten manier van leven te bewijzen, en daar nog zelf voor te moeten betalen ook, onder het mom de wereldvrede en de rechtvaardigheid te dienen

op 04 02 2007 at 19:47 schreef Paardestaart:

Om vooraf Dhr. de mond te snoeren en weg te censurenen lijkt me eerder contra-productief, laat hem vooral doceren hoe de Broederschap denkt over ‘burgerschap en identiteit’

Iemand censureren en de mond te snoeren is niet hetzelfde als er van afzien iemand aan te stellen ‘om bruggen te bouwen’

Als de studenten van de Erasmus géen grootogige konijntjes zijn, terwijl het met de weerstand van de rest van de pc-bende voor zelfs de abjectste ideeën zo droevig gesteld is; waar komt dan de buitengewone weerstand en waakzaamheid van konijntjes vandaan?

De vraag blijft natuurlijk hoe bezoldiging uit algemene middelen van een buitenlandse vijand van onze nog-intacte samenleving aan een openbare Nederlandse universiteit ooit verdedigd kan worden, als je tenminste niet gewoon van landsverraad of een geheime agenda wilt uitgaan..

op 04 02 2007 at 20:23 schreef vander F:

"MADRID – Naar schatting tweehonderdduizend mensen hebben zaterdag in de Spaanse hoofdstad Madrid gedemonstreerd tegen vredesonderhandelingen tussen de regering en de Baskische afscheidingsbeweging ETA.
"Geen onderhandelingen met moordenaars", riepen de betogers, daarmee verwijzend naar de ETA-aanslag van twee weken geleden in een garage in Madrid, waarbij twee mensen omkwamen. "
http://www.nu.nl/news/965354/21/Protest_tegen_onderhandelingen_met_ETA.html

Toe maar, 200.000 betogers tegen vredesonderhandelingen met de ETA.
Omdat het moordenaars zijn?
Of omdat het maar een ‘eigen’ en in feite marginaal clubje is waar je eigenlijk niet bang voor hoeft te zijn…….

Opvallend, niet zo moeilijk doen over de Islamistische ‘vrijheidsstrijders’ met hun aanslagen,
wel heel moeilijk doen over de ‘terroristen’ uit Baskenland.

op 04 02 2007 at 20:26 schreef Cor:

Broeder Ramadan doceert aan de Erasmusuniversiteit op voorspraak van de beruchte PvdA-ideoloog en migratie-professor Han Entzinger.

Entzinger heeft jarenlang beleidsadvies gegeven aan de overheid dat neerkomt op ‘geen assimilatie of integratie verwachten, moslims laten doorgaan met gezinshereniging en alles komt vanzelf goed’. Entzinger is met zijn nieuwe collega Ramadan weer lekker op dreef.
Beseft zo’n Entzinger wel dat de keuze voor Ramadan een oorlogsverklaring, een duidelijk ‘fuck you’ is naar de autochtone Rotterdammer? Waarschijlijk wel – die Entzinger verlustigt zich daar gewoon in; hij HAAT LeefbaarRotterdam.

op 04 02 2007 at 20:44 schreef Tjerk:

@Paardestaart: Bernadette zou haar stukken natuurlijk ook kunnen aanbieden aan bladen als Trouw, HP de Tijd, Elsevier, het Nederlands Dagblad of Opinio.

op 04 02 2007 at 20:56 schreef Paardestaart:

Dat zal ze ook heus wel doen, Tjerk – of anders doe ik het wel.
Maar als je eenmaal om rafelige redenen buiten de orde gesteld bent is er geloof ik heel wat nodig om je weer drijvend te krijgen

Men wordt in een totalitair klimaat niet graag gezien in het gezelschap van mensen die besmet verklaard zijn, of alleen maar lijken

Cultureel-marxisten zijn namelijk vele malen onverdraagzamer voor dissidenten of zelfs maar afwijkende meningen dan de vertegenwoordigers van de gehate burgerlijke samenleving die met beroep op de vrijheid en ‘de herverdeling van de macht’ zo hoognodig het veld moesten ruimen

op 04 02 2007 at 21:33 schreef barry:

Dat verhaal van die casettebandjes vind ik wel fascinerend. Ik wist niet dat hij daar miljoenen mee had verdiend. Toch kan ik mij niet voorstellen dat in dergelijke moskee winkeltjes braaf de rechten worden afgedragen. Zelfs niet als het om het woord van broeder Tariq gaat. Geld moet toch van financierders komen. Heb je daar meer informatie over?

op 04 02 2007 at 21:34 schreef barry:

Dat verhaal van die casettebandjes vind ik wel fascinerend. Ik wist niet dat hij daar miljoenen mee had verdiend. Toch kan ik mij niet voorstellen dat in dergelijke moskee winkeltjes braaf de rechten worden afgedragen. Zelfs niet als het om het woord van broeder Tariq gaat. Geld moet toch van financierders komen. Heb je daar meer informatie over?

op 04 02 2007 at 21:34 schreef simone:

Werkt Bernadette onbezoldigd?
Zo ja, ik heb ooit geld naar Peter Breedveld overgemaakt en zou graag ook het rekeningnummer van Bernadette de Wit willen hebben mits zij donaties wil accepteren. Ik vind dit soort stukken informatiever dan veel tijdschriften en kranten.

op 04 02 2007 at 21:40 schreef Tjerk:

Dat moge zo zijn, Paardestaart, maar het valt me wel op dat de mensen die buiten de orde worden gesteld eveneens notoire ruziezoekers en querulanten zijn. Ze weten het altijd beter dan alle anderen, en beschrijven hun conflicten alsof ze miskende genieen zijn.

Vraag is dus of die redenen wel zo rafelig zijn. Je kunt nog zoveel talent hebben, als je moeilijk bent om mee te werken, of mensen publiekelijk te kakken zet (net een beetje zitten grasduinen op de Gezonde Roker – platform voor gefrustreerd talent) dan moet je niet gek opkijken dat anderen daar geen zin in hebben, of denken: jij hebt nog een vriendje van mij gepiepeld.

Er hoeft niet altijd een kosmisch verband achter te zitten natuurlijk.

Het patroon is steeds hetzelfde: bij Hemelrijk, Kat enz. enz.

op 04 02 2007 at 22:19 schreef Pierre Gustav:

‘Hugo Chavez regeert tegenwoordig per decreet, vriendjes en familieleden op elke post. Het lijkt de Verenigde Staten wel.’

Ik zat meer te denken aan Cuba, Noord-Korea, Rhodesie oeps pardonnez moi Zimbabwe, Syrie of vult u zelf maar elke willekeurige socialistische heilstaat in.
Maar niet Tjerk, die denkt aan per decreet regeren en nepotisme direct aan de VS. Maar dat zal dan wel het gevolg zijn van een chronische ontsteking aan zijn linkeroog.

op 04 02 2007 at 22:52 schreef Tjerk:

@Pierre Gustav; ten eerste noem ik verschillende van die landen. Ten tweede mis je de ironie in de woorden (maar dat is wel vaker het probleem met idealisten, die hebben last van een chronische humorredux). Ten derde: het zijn gewoon de feiten: hoewel de Senaat in meerderheid tegen is, gaat Bush gewoon door met het zenden van meer troepen naar Irak. Regeren per decreet dus.

Ten vierde: leden van de Bushfamilie baat hebben bij het feit dat er een paar presidenten in de club zitten.

George zelf kon altijd rekenen op investeringen omdat zijn pa president was. Weliswaar was George een ramp van een zakenman, en een luilak, maar warme contacten met het Witte Huis zijn altijd hun gewicht in goud waard.

Anderoms werkt het ook de oom van George, William H.T. ‘Bucky’ Bush verdiende $450,000 met aandelenopties van defensieaannemer ESSI. Oom ‘Bucky’ zit daar namelijk in de raad van commissarissen.

Oh, en dat is meteen reden nummer vijf om hier op Frontaal Naakt over te beginnen: de meeste bezoekers en schrijvers hier zijn heel goed in het detecteren van dergelijke praktijken bij socialisten, maar vrijwel blind voor het zien van dezelfde praktijken bij kapitalisten.

op 04 02 2007 at 22:57 schreef Tjerk:

Hier is de link naar dat verhaal over Bucky Bush: http://www.commondreams.org/headlines05/0223-05.htm

Zei ik trouwens "kapitalisten"? Wat stom van me, aangezien die defensie-aannemers opdrachten vervullen voor de overheid, en dus betaald worden uit belastingcenten.

Centen die van medicair en educatie afgaan.

op 04 02 2007 at 23:10 schreef Bernadette:

Marij schreef:

Terwijl niemand het heeft over het playboyachtige uiterlijk van Ramadan, dat zeker meewerkt aan zijn populariteit.

In de roos, Marij. Daarom heb ik er iets over gezegd. Aantrekkelijke mensen hebben meer kans op invloed. Bij Ramadan verhindert dat fotomodeluiterlijk een helder zicht op zijn bedoelingen.

En hij is o zo slim: als Eurabia-vertegenwoordiger van een geheim radicaal genootschap, dat zelf geen terreurdaden pleegt, maar wel een enorm aantal actief-terroristische clubs aanstuurt (doel: het kaliefaat herstellen), blijft Ramadan netjes op de achtergrond en kan hij zijn gladde praatjes verkopen.

Graag wil ik iedereen nog eens herinneren aan de vierdelige serie over de Moslimbroederschap, vorig jaar verschenen op deze site.

Uit het eerste deel:

In het openbaar zal de Moslimbroederschap nooit geweld toejuichen omdat het Westen islamitisch terrorisme bestrijdt. In het ‘Project’ uit 1982 worden de leden opgeroepen tot een zekere gematigheid, zonder de islamitische principes te misbruiken: ‘We moeten lokaal of internationaal niet zoeken naar confrontatie met onze tegenstanders, dat zou de verhoudingen verstoren en het kan leiden tot aanvallen op de da’wa of zijn discipelen’.

op 04 02 2007 at 23:18 schreef Wampie:

Tjerk: "Dat moge zo zijn, Paardestaart, maar het valt me wel op dat de mensen die buiten de orde worden gesteld eveneens notoire ruziezoekers en querulanten zijn."

Ten eerste is er niet veel voor nodig om door de gevestigde orde ‘besmet’ te worden verklaard, en duurt het een leven om (n)ooit van dat predikaat af te komen. Ten tweede hebben dit soort buitenstaanders maar al te vaak gelijk, en zijn zij daarom zo bedreigend. Dat zij niet per se de gemakkelijksten zijn, is evident. Uitgekotst worden vindt niemand prettig, en het vraagt karakter om op de eigen weg door te gaan.

op 05 02 2007 at 01:26 schreef Bernadette:

Voor de geïnteresseerden hier een overzicht van serie van Frontpage Magazine over politiekcorrecte universiteiten.
Ik wou dat we zoiets in NL hadden…

op 05 02 2007 at 04:00 schreef Paardestaart:

Tjerk – je bent helemaal, hardstikke gek.

Wáarom is iemand die bij zijn argument blijft omdat hij gewoon niet anders kàn en zich op de hoogte stelt van dingen die anderen liever niet willen weten in ‘s hemelsnaam schuldig aan de hautaine hardleersheid en de ideologische ontoegankelijkheid van de gevestigde orde??

Waarom sta je er niet gewoon op dat houtsnijdende, dringende kritiek een redelijk onthaal krijgt, of hij nu van een engel komt of van een duivel??

Hoe kun je nou accepteren dat de mensen die voor onze belangen horen op te komen het discours vervalsen uit gepikeerdheid?

Het is immers véel eenvoudiger voor aanstootgevende lieden om uit welbegrepen eigenbelang de andere kant op te kijken, zodat ze ook naast de mandarijnen op het hekje mogen zitten, godverdomme – je draait de zaken om!
Zijn klokkeluiders alleen maar lastige types die maar moeten hebben wat er bij staat in jouw optiek?
Dat is toch de limit?
Het gaat niet om iets onbenulligs, maar om ons overleven!!

Ik wìl hier niet nog eens tachtig moskeeën! Ik wìl geen sharia hier – ook niet een beetje!
Ik wil ze d’r úit!
Dit is MIJN land! Opzouten, godverdomme!
Iedereen die daar werk van wil maken krijgt mijn stem – al is het de duivel!

op 05 02 2007 at 11:32 schreef M. Devrindt:

Paardestaart,

Dit zal dan wel uitlopen op het uitdrijven van Beelzebub me behulp van de duivel.

op 05 02 2007 at 12:16 schreef barry:

@Bernadette
Bij de report reportage zit wel een klein addertje onder het gras in de vorm van het deskundig commentaar vanuit een als Pashapaleis gedecoreerde Nieuwe Kerk ( Hoe Symbolisch), van Marcel Maussen, schrijver van het Forum Rapport: "Ruimte voor de Islam?"
De reportage moet in eerste plaats opgevat worden als een pleidooi voor overheidsfinanciering van moskees. Misschien is het indirecte legitimering van mogelijke toekomstige regeringsvoorstellen op dit gebied.

op 05 02 2007 at 12:29 schreef Bernadette:

Barry schreef:

Dat verhaal van die casettebandjes vind ik wel fascinerend. Ik wist niet dat hij daar miljoenen mee had verdiend. Toch kan ik mij niet voorstellen dat in dergelijke moskee winkeltjes braaf de rechten worden afgedragen. Zelfs niet als het om het woord van broeder Tariq gaat. Geld moet toch van financierders komen. Heb je daar meer informatie over?

Barry, vanavond had KRO Reporter een uitzending over de financiering van moskeeën. Op hun website staat een hoop interessante achtergrondinfo, waaronder een stuk over de bedeltochten en, direct antwoord op je vraag, iets over ondoorzichtig islamitisch boekhouden.
Dus zou heel goed kunnen dat de rechten niet altijd worden afgedragen.

Hier nog een hilarisch stuk over hoe de A’damse Taibah-moskee ‘aandelen’ verkoopt waarmee gelovigen een plaats in Allah’s paradijs kunnen kopen.

Die cassettebandjes worden ook direct verkocht via de site van dat centrum (moskee, koranschool, bibliotheek) in Genève.
Ramadan is niet alleen rijk geworden van die bandjes, hij heeft ook tientallen boeken geschreven (royalty’s) en geeft zijn lezingen ook niet gratis. Dan nog de betaalde adviseurschappen en nu weer de Erasmusuniversiteit erbij.

op 05 02 2007 at 12:38 schreef vander F:

LOL.
De Taibah-moskee handelt in aflaten.
Dat moet onze Protestanten toch een gruwel zijn!
(ik zie Donner nog tussen de baarden van Aya Sofia scharrelen )

Redelijke journalistiek overigens,
bij Reporter vanavond.

op 05 02 2007 at 12:53 schreef Bernadette:

Vond ik ook, mooi werk van het KRO-team, goede interviews en ook de extra’s op de website zijn prima uitzoekwerk.

Geestigste citaat:

De belasting schaart de moskeeën in hetzelfde rijtje als Hell’s Angels, prostituees, belwinkels en woonwagenkampen. "Ook die zijn aangemerkt als financiële vrijstaat."

Daar komen we de maandamorgen wel mee door, denk je niet, vanderF ?

op 05 02 2007 at 12:58 schreef Bernadette:

Je hebt gelijk, was gevalletje journalistiek met een politieke agenda. Had ik niet bij stilgestaan.

Zelf dacht ik gisteren bij dat onderdeel: journalistiek irrelevant, dit is toch Buitenhof niet?
Zo’n Mausen die mogelijk wanbeheer en mislukking van een moskee als grootste risico van buitenlandse financiering noemt en erbij kijkt alsof dit heel erg is.
Terwijl iedere normale teeveekijker op dat moment natuurlijk denkt: elke mislukte moskee is goed nieuws en elke gelukte moskee is slecht nieuws, meer islamisering.

Zo had ik ook nog een puntje van kritiek: dat interview met die christen in Dubai die ver buiten Dubai-stad een kerk mocht hebben, maar geen toren met kruis erop. Die man juichte over de godsdienstvrijheid onder het Al Maktoem-koningshuis, maar wimpelde alle verdere vragen heel krampachtig, angstig af. Exact het scenario van geïnterviewden in alle dictaturen. Zo praat dus een dhimmi! Maar waarom werd de dhimmistatus dan niet uitgelegd door de KRO?

Toch viel er voor de goede verstaander veel te genieten. De woordvoerder van de Al-Maktoemdynastie (geldschieter voor heel wat moskeeën in Eurabia) die uitlegt dat de islam geen missie heeft, vervolgens doet alsof christenen met geweld anderen bekeren, en daarna met een zelfvoldane glimlach uitlegt dat mensen zich over het algemeen geheel vrijwillig tot de islam willen bekeren. Zo klinkt taqiyya.

Het meeste indruk maakte op mij de kaart van Europa met Arabische letters die op zijn kantoor hing. Dan dringt het weer tot je door dat de islam vooral een Arabische veroveringsgodsdienst is.

op 05 02 2007 at 13:31 schreef Elke:

Tjerk schreef: "Oh, en dat is meteen reden nummer vijf om hier op Frontaal Naakt over te beginnen: de meeste bezoekers en schrijvers hier zijn heel goed in het detecteren van dergelijke praktijken bij socialisten, maar vrijwel blind voor het zien van dezelfde praktijken bij kapitalisten.

[...]

Zei ik trouwens "kapitalisten"? Wat stom van me, aangezien die defensie-aannemers opdrachten vervullen voor de overheid, en dus betaald worden uit belastingcenten. "

Dus zijn het tóch weer collectivisten, lieverd.
Zie dat nou eens.
Alleen in de propagandaleuterijen der marxisten bestaan er nog Goede Socialisten en Slechte Kapitalisten (en vele Zwakkeren, de Slachtoffers van de Boze Kapitalisten, die nodig Gered moeten worden door je-weet-wel-wie).

De ganse Westerse wereld is allang algemeen sociaal-democratisch, annex politiek correct, annex collectivistisch geworden.
Amerika is ook al met die bezem geteerd, niet helemaal, maar het zit er al lekker in en collectivisten zijn ook daar al bij de vleet te vinden.
En het gaat gecertificeerd grandioos fout, als deze collectivisten het heft weer eens in handen nemen "In The Name Of We The People", om wat voor reden dan ook.

op 05 02 2007 at 14:04 schreef Elke:

In het Geval Irak zijn het dan collectivisten die belastinggeld In Naam van Het Volk naar commerciele bedrijven laten vloeien, die kennelijk hun vriendjes zijn.

Maar het kan nog erger.
Ze kunnen ook belastinggeld, altruistische giften of een combinatie daarvan ("Minister van Ardenne zegt -tigziljoen toe aan Giro 555") laten vloeien naar organisaties die niet eens commercieel zijn, maar ook vóór die dotaties al op belastinggeld draaiden.
Zie de werkzaamheden van de grote goede doelenorganisaties na de tsunami van december 2004.
Hoeveel kwam terecht bij de mensen die het zo hard nodig hadden?
Hoeveel bleef je-weet-wel-waar hangen; bij de Reddende dames en heren zelf, en de regeringen waarmee ze het altijd zo fijn kunnen vinden?
http://www.nu.nl/news.jsp?n=926727&c=10
http://www.doordacht.be/nieuws/pdf/derde_tsunami_personeel.pdf
http://news.bbc.co.uk/2/hi/programmes/newsnight/6194825.stm
http://www.doordacht.be/nieuws/pdf/tsunami_evaluatie.pdf
Etc. etc.

De genoemde 30% uh, "overhead- en managementskosten" uit link 2; dat zijn cijfers waar een commerciele ("kapitalistische") instelling als Halliburton alleen maar natte dromen van kan hebben.
En bovendien zijn deze dertigprocenters van de Zieligheidsindustrie niet commercieel, lopen dus geen eigen financiele risico’s, worden bij falen afgedekt door hun politieke vrienden en hoeven dus niks te presteren om voort te kunnen bestaan (een goede verklaring voor hun falen overigens).

Een uitzondering?
Helaas niet.
Lees dit verhaal maar eens:

Een president van een Derde Wereldland gaf een banket ter ere van een vooraanstaand econoom die zijn land bezocht. Tijdens het banket stelde de president een vraag aan de econoom: ‘waar blijft het geld?’

In plaats van te antwoorden vroeg de econoom aan de ober om hem een blok ijs te brengen. Er werd een blok ijs van één kilo binnengebracht. De econoom hield het omhoog, zodat iedereen het kon zien en gaf het toen aan degene die naast hem zat om door te geven. Het blok ijs ging van hand tot hand onder de ongeveer honderd gasten. Toen het uiteindelijk weer bij de econoom aankwam, was het geen blok van een kilo meer. Het leek meer op een knikker en de gasten droogden in stilte hun handen af.

‘Ik hoop dat het duidelijk is, mijnheer’, sprak de econom tot de premier.
Het speelde zich af in India. De premier was Pandit Jawaharai Nehru. Hij was na twee vijfjarenplannen niet tevreden over de mate van welvaart die zijn plannen hadden gebracht. Het verhaal is afkomstig van Mevr. Irani Sen, een consulente uit het Fair Trade-netwerk in India.

op 05 02 2007 at 19:02 schreef Tjerk:

Paardestaart: uiteraard lijdt iemand die meningen verkondigt die jou niet aanstaan aan een psychische stoornis – standaard reactie van mensen met grootse plannen voor de samenleving.

"Wáarom is iemand die bij zijn argument blijft omdat hij gewoon niet anders kàn en zich op de hoogte stelt van dingen die anderen liever niet willen weten in ‘s hemelsnaam schuldig aan de hautaine hardleersheid en de ideologische ontoegankelijkheid van de gevestigde orde??"

Het is juist die interpretatie die ik ter discussie stel. Laat me een voorbeeld geven. Stan de Jong kappittelt in een volgend artikel de Volkskrant en de journalist in kwestie die volgens Stan (bewijzen doet hij het trouwens niet) vuistdiep in mejuffrouw Thieme haar adressenboek zit.

Er zijn twee mogelijkheden: ofwel Stan heeft nog geen direct contact gehad met de Volkskrant – en dan is dit geen goede binnekomer; ofwel Stan heeft na een paar afwijzingen of ruzie besloten dat de Volkskrant niet de moeite van het investeren waard is, en dan zal men hem zien als rancuneus.

Je kunt de waarheid zeggen, maar de vraag is of jij daar de juiste persoon voor bent, of dit het juiste moment is, of je ertoe in de positie bent en of je de juiste toon treft. Stan zou ook kunnen zeggen: de Volkskrant is een goede krant, ze krijgen interessante mensen te spreken maar op dit onderdeel zouden ze wel wat koudwatervrees mogen overwinnen.

Stan is een journalist, maar uit zijn stuk blijkt niet dat hij de betrokken verslaggever heeft gebeld om te vragen waarom deze Maarten ‘t Hart buiten beschouwing gelaten. Hij gist dus.

Dat bedoel ik met suggestief. Stan trekt de conclusie dat het hier wel om een ‘vriendendienst’ zou gaan. Misschien. Misschien niet. Indien het zo is, moet je tien tot vijftien representatieve interviews pakken en aantonen dat vriendje vriendje interviewt. Vervolgens moet je vaststellen dat dit begrijpelijk en natuurlijk is (om voor de hand liggende redenen die je dan aanstipt) en daarna wijzen op de gevaren van zulke interviews. De lezer is immers heilig, maar die krijgt op zo’n manier wel een eulogie voorgespiegeld, zonder dat hij ervan op de hoogte is dat betrokkene is geinterviewd door een vriend en niet door een onafhankelijke journalist.

Als je dat goed uitwerkt kun je zoiets best geplaatst krijgen in een kwaliteitsblad. Maar je moet natuurlijk geen kranten gaan afzeiken.

"Waarom sta je er niet gewoon op dat houtsnijdende, dringende kritiek een redelijk onthaal krijgt, of hij nu van een engel komt of van een duivel??"

Omdat de duivel onaangenaam gezelschap is. Vooral als hij zijn pijlen op mij richt natuurlijk.

Zo werkt kritiek leveren in het echte leven niet. Iedereen weet dat je kritiek moet leveren nadat je vijf complimenten hebt gegeven. Polemieken zijn leuk, maar verwacht niet dat de ophaalbrug voor je neergelaten wordt nadat je de stad met vuur en zwaard hebt bestreden.

Ook het verschil tussen een dolende ridder en een Don Quichot is vaak moeilijk te maken voor wie nog geen draak gezien heeft.

Winston Churchill werd als een Don Quichot gezien, totdat bleek dat hij dit keer werkelijk een draak bij de staart te pakken had.

Het is ook niet zo dat journalisten niet op de hoogte zijn van het feit dat Ramadan controversieel zijn. Iedereen introduceert hem zo. Journalisten houden trouwens van controverse. Daar wordt het verhaal spannender van.

Wat mij echter interesseert is die dubbelspraak. Ik heb extracts van het boek van Fourest gelezen, en zelfs daarin wordt niet ondubbelzinnig duidelijk hoe we Ramadan moeten interpreteren. Is hij een stiekeme islamist die de filosofie gebruikt om zijn boodschap in te verpakken, of heeft dat medium wel degelijk invloed op de boodschap? Wil hij, zoals Ephimenco meent, maar niet uitwerkt, dat moslims hun plek innemen in de maatschappelijke instituten om die te islamiseren, of wil hij gewoon dat ze zich gaan gedragen als burgers?

En als het allemaal zo onduidelijk is, maakt het dan nog wat uit? De kritiek zou dan niet op Ramadan zelf moeten zijn, maar op zijn boodschap: die is dubbelzinnig, en kan gemakkelijk verkeerd geinterpreteerd worden.

Je zou het zelfs, in een ironische omkering zo kunnen formuleren, dat Ramadan vast geen islamisme bedoelt te prediken, maar zich zo genoodzaakt voelt dicht mij het islamistisch gedachtengoed te blijven, dat er geen onderscheid meer te maken valt tussen islamisme en burgerschap. De waarschuwing is dan hetzelfde, maar vermijdt zorgvuldig elke beschuldiging omtrent Ramadans intenties.

Je zou het ook nog anders uit kunnen werken: Ramadan mag dan zeer erudiet zijn en een brug willen slaan tussen Orient en Occident, maar zijn interpretatie van de islam is wel een zeer bepaalde vorm van islam. Het is geen mainstream, maar een fundamentalistische variant daarvan. Ramadan op de Erasmus halen is het equivalent van een evangelische fundamentalist die gestudeerd heeft aan Princeton voor de studenten zetten.

"Het gaat niet om iets onbenulligs, maar om ons overleven!!

Ik wìl hier niet nog eens tachtig moskeeën! Ik wìl geen sharia hier – ook niet een beetje!
Ik wil ze d’r úit!
Dit is MIJN land! Opzouten, godverdomme!
Iedereen die daar werk van wil maken krijgt mijn stem – al is het de duivel!"

Ten eerste: ik voel het sentiment ‘dit is MIJN land en als je mee wilt doen ben je welkom, maar als je het land onder theocratisch bewind wil brengen, ga je maar lekker ergens anders de godsstaat vestigen, met je mee.’ Maar er is wel een probleem en dat is hoe je die morele claim hardmaakt. Waar zit ‘m dat in?

Kan ik meer rechten laten gelden omdat mijn voorourders dit land mee hebben helpen opbouwen? Of zijn we allemaal als individuen in dit land ‘geworpen’ en heeft iemand die hier geboren wordt maar vasthoudt aan exotische tradities meer rechten? En tot wanneer dan. Hadden de kanninefaten, saksen en friezen met hun geloof en gebruiken de christenen eruit moeten werpen, toen die in de 6e/7e eeuw hier het evangelie kwamen prediken?

Dit land is het schuitje van ieder die op deze planken geboren is. We kunnen mensen hooguit dwingen op te houden met deinig maken of water in de schuit scheppen, en mee te helpen met roeien.

"Dit is MIJN land! Opzouten, godverdomme!
Iedereen die daar werk van wil maken krijgt mijn stem – al is het de duivel!"

Ook als dat gewelddadige etnische zuivering met zich mee zou brengen?

op 05 02 2007 at 19:55 schreef webmaster Nieuw Religieus Peil:

Meer over Hani Ramadan: http://www.nieuwreligieuspeil.net/node/21

op 05 02 2007 at 20:13 schreef Bernadette:

Tjerk begrijpt geloof ik niet helemaal wat journalistiek is:

Indien het zo is, moet je tien tot vijftien representatieve interviews pakken en aantonen dat vriendje vriendje interviewt. Vervolgens moet je vaststellen dat dit begrijpelijk en natuurlijk is (om voor de hand liggende redenen die je dan aanstipt) en daarna wijzen op de gevaren van zulke interviews.

Dat is geen journalistiek, dat is een scriptie, Tjerk. En wel eentje van iemand die later voorlichter bij de overheid wil worden en alvast aan het oefenen is.

Iedereen weet dat je kritiek moet leveren nadat je vijf complimenten hebt gegeven.

Er is een Groot Politicus aan Tjerk verloren gegaan!

op 05 02 2007 at 20:38 schreef Bernadette:

Las net een verhelderend interview op Frontpaga Magazine met een islamexpert:

All of Western logic is based upon the law of contradiction—if two things contradict, then at least one of them is false. But Islamic logic is dualistic; two things can contradict each other and both are true.

No dualistic system may be measured by one answer. This is the reason that the arguments about what constitutes the “real” Islam go on and on and are never resolved. A single right answer does not exist.

Dit verklaart wel waarom discussies met moslims vaak zo onbevredigend verlopen. Maar er is hoop:

Dualistic systems can only be measured by statistics. It is futile to argue one side of the dualism is true. As an analogy, quantum mechanics always gives a statistical answer to all questions.

For an example of using statistics, look at the question: what is the real jihad, the jihad of inner, spiritual struggle or the jihad of war? Let’s turn to Bukhari (the Hadith) for the answer, as he repeatedly speaks of jihad. In Bukhari 97% of the jihad references are about war and 3% are about the inner struggle. So the statistical answer is that jihad is 97% war and 3% inner struggle. Is jihad war? Yes—97%. Is jihad inner struggle? Yes—3%. So if you are writing an article, you can make a case for either. But in truth, almost every argument about Islam can be answered by: all of the above. Both sides of the duality are right.

op 05 02 2007 at 21:19 schreef elten:

Verhelderend?

op 05 02 2007 at 21:43 schreef Tjerk:

@Bernadette,

je schreef: "Dat is geen journalistiek, dat is een scriptie, Tjerk. En wel eentje van iemand die later voorlichter bij de overheid wil worden en alvast aan het oefenen is."

Er zijn sommigen die beweren dat onze hoogstaangeschreven journalistieke bronnen eigenlijk overheidsvoorlichting bedrijven.

Maar zonder gekheid. Met die scriptie zal het wel loslopen, zolang je er geen rapport van 60 pagina’s van maakt. De bewijsvoering is eenvoudig: interviews selecteren en even bellen met de journalist om te vragen waar hij/zij de betrokkene van kent. Bij geen antwoord: doorspitten.

De rest kan in 1 tot anderhalf A4-tje opgeschreven worden.

Tjerk "Iedereen weet dat je kritiek moet leveren nadat je vijf complimenten hebt gegeven".

"Er is een Groot Politicus aan Tjerk verloren gegaan!"

Nah, ik breng dergelijke wijsheiden namelijk zelf nooit in de praktijk.

By the way: ben jij van plan de komende dertig jaar als harpij door het leven te gaan of ga je het geluk nog eens najagen?

op 05 02 2007 at 22:03 schreef Peter Breedveld:

Over Stans stuk: het betreft hier een column waarin Stan uitlegt waarom hij denkt dat er misschien sprake is van een vriendendienst wat het artikel over Thieme in de Volkskrant betreft.

Het is toch ook wel frappant: een medewerker van Wilders zet een oproep op sites die door Kafka en NRC radicaal en extreemrechts worden genoemd (onder andere omdat de islam op zo’n site een hersenziekte wordt genoemd) en het is meteen nationaal nieuws. Marianne Thieme is lid van een bijzonder intolerant kerkgenootschap en daar wordt geen letter over geschreven.

En dat Maarten ‘t Hart wel in HP/De Tijd, en niet in de Volkskrant wordt opgevoerd, is zéér merkwaardig.

Stan signaleert. En natuurlijk zijn er mensen die dat afdoen met de constatering dat hij ‘rancuneus’ is. Dat is het eerste wat elke klokkenluider te horen krijgt: ‘rancuneus’. ‘O, die is rancuneus, luister daar maar niet naar’. Lekker makkelijk.

op 05 02 2007 at 22:30 schreef Bernadette:

Tuurlijk Peter, Stan is rancuneus. Ik ben een harpij. En wat was jij ook alweer? O ja, Verlichtingsfundamentalist. Was het bijna vergeten.

Toch wel frappant dat mensen die niet van nadenken houden altijd zeggen dat je daar ongelukkig van wordt. Niet voor niets mochten vrouwen tot ver in de 19de eeuw niet studeren, daar werden ze maar hysterisch van. En kleine jongetjes die dol op boeken zijn of zich oefenen in scherpzinnig commentaar, die zetten we weg als nerd of vervelende wijsneus.
Zo oud als de wereld.

op 05 02 2007 at 22:39 schreef Tjerk:

Niet "misschien sprake" Peter. Hij heeft het over een journalistiek een-tweetje en stelt vervolgens een suggestieve, retorische vraag, welke de boodschap overbrengt: daar lijkt het toch wel zeer sterk op.

Daarnaast presenteert hij zich als ‘in the know’. Stan weet kennelijk iets dat de gemiddelde Volkskrantlezer niet weet. Alleen over die Adventisten, of ook over de relatie tussen schrijver en auteur.

Ik oordeel daar verder niet over. Van mij mag iedereen schrijven wat hij wil, maar het is wel een mooi voorbeeld hoe journalisten die buiten de gevestigde orde op hun beurt ook hun best doen om die gevestigde orde tegen zich in het harnas te jagen.

Wil helemaal niet zeggen dat Stan geen goede punten maakt. Maar die zijn vooral aanleiding tot het stellen van vragen. Een vraag valt niet noodzakelijk samen met het antwoord.

Er is wel een algemeen antwoord te geven op de vraag waarom Marianne Thieme (nu) nog niet zo het vuur aan de schenen gelegd wordt: iedereen weet eigenlijk wel dat we niet zo netjes met dieren omgaan. We vinden allemaal dat het anders hoort, maar ja, vlees is toch al niet goedkoop…

Marianne is een beetje wereldvreemd, maar ze heeft een leuk koppie, komt goed uit haar woorden en ze staat voor een goede zaak. Is belangrijk: dat je staat voor een goede zaak.

Geert Wilders daarentegen komt over als enigzins gefrustreerd over zijn verbanning uit de VVD en stelt zich steeds fanatieker op tegenover Turkse en Marokkaanse immigranten. Als een boeteprofeet voorspelt hij de ondergang van de Randstad. Maar Geert is een boeteprofeet met macht. En dat is eng.

Dat maakt het heel aantrekkelijk om elke rechtextremistische faux pas hard af te straffen. Dat Geert de mond vol heeft van de onderdrukking van islamitische vrouwen (waar hij volgens mij verder geen moer om geeft) terwijl hij zelf een mogelijke vrouwenmepper (Graus) in zijn partij heeft, is natuurlijk te mooi om waar te zijn. Tja, een kruisridder hoog te paard, vangt harde klappen.

Je kunt je afvragen waarom Marijke Vos door de media niet harder is aangepakt inzake dat gifschip. Vermoedelijk is dat omdat journalisten zichzelf toch een beetje zien als de opinieleiders van de natie, die ‘zien’ wie goed en fout is. Marijke heeft ‘street credibility’. Geert niet.

op 05 02 2007 at 23:04 schreef Cor:

Mensen die buiten de orde vallen zijn niet eng, doorgaans. Juist de mensen die als een vis in het water door organisaties glibberen, berekenend, strategisch, wellevend en diplomatiek als het hun doel dient, genadeloos en sadistisch wanneer zij de mogelijkheid zien, zijn eng door hun macht.

op 05 02 2007 at 23:05 schreef Tjerk:

@Wacht eens even Bernadette,

Ik heb nooit beweerd dat Stan rancunees IS.

Mijn exacte formulering was:

"ofwel Stan heeft na een paar afwijzingen of ruzie besloten dat de Volkskrant niet de moeite van het investeren waard is, en dan zal men hem zien als rancuneus."

Dat is dus een uiting van een vermoeden mijnerzijds, hoe men bij de krant zal reageren indien aan de door mij beschreven voorwaarde is voldaan. Gewoon een beschrijving van de werkelijkheid. Geen oordeel.

Wat Peter betreft, heb ik het woord Verlichtingsfundamentalist zelfs niet in de mond gehad.

Wat jou betreft, mijn lieve harpij, beschrijf ik slechts een mogelijke toekomst. Precies omdat je daar een keus in heb.

op 05 02 2007 at 23:08 schreef Cor:

Neem nu zo’n zin als ‘Bernadette zou haar stukken natuurlijk ook kunnen aanbieden aan bladen als Trouw, HP de Tijd, Elsevier, het Nederlands Dagblad of Opinio.’ Brr, wat eng, zo doortrapt. Chapeau, Tjerk, het lijkt je werkelijk te liggen.

op 05 02 2007 at 23:20 schreef Peter Breedveld:

Je kunt je afvragen waarom Marijke Vos door de media niet harder is aangepakt inzake dat gifschip.

Ik vraag me dat niet af. Het is volstrekt duidelijk. Marijke is links en dus in orde, Geert is rechts en fout.

Maar Geert is een boeteprofeet met macht. En dat is eng.

Alsof die hele GroenLinks-kliek geen boeteprofeten met macht zijn. Met hun doemscenario’s en angstzaaierij.

Maar ja, Geert is rechts, GroenLinks is links. En links = in orde.

Bij mijn weten is Wilders niet uit de VVD verbannen, maar is-ie zelf vertrokken.

op 06 02 2007 at 01:30 schreef Tjerk:

"Maar ja, Geert is rechts, GroenLinks is links. En links = in orde."

Precies. Rechts heeft een imago-probleem. Daar zouden VVD en CDA eigenlijk eens een pr-bureau over na moeten laten denken.

"Alsof die hele GroenLinks-kliek geen boeteprofeten met macht zijn. Met hun doemscenario’s en angstzaaierij."

Ik heb de bordjes met "Het einde is nabij" de afgelopen jaren gemist in die kringen, geloof ik.

op 06 02 2007 at 02:01 schreef Bernadette:

Tjerk schrijft wartaal:

Stan weet kennelijk iets dat de gemiddelde Volkskrantlezer niet weet. Alleen over die Adventisten, of ook over de relatie tussen schrijver en auteur.

Iedereen die weet hoe-die moet internetten, is ‘in the know’ over de Zevendadagsadventisten.
En de relatie tussen schrijver en auteur?
Het zou me verbazen als die niet lijkt op de relatie tussen docent en onderwijzer, hoer en prostituée, verkoopster en winkelmeisje.

Nog eentje waar dominee Gremdaat jaloers op kan zijn:

Wil helemaal niet zeggen dat Stan geen goede punten maakt. Maar die zijn vooral aanleiding tot het stellen van vragen. Een vraag valt niet noodzakelijk samen met het antwoord.

@Cor, ik denk dat je gelijk hebt over dat doortrapte:

Van mij mag iedereen schrijven wat hij wil, maar het is wel een mooi voorbeeld hoe journalisten die buiten de gevestigde orde op hun beurt ook hun best doen om die gevestigde orde tegen zich in het harnas te jagen.

In zijn mailtje @Wacht eens even Bernadette reageert Tjerk op wat ik aan Peter schreef (LOL). Touché!
Graag wil ik Tjerk voordragen als buitengewoon hoogleraar hogere zuigkunde.

op 06 02 2007 at 13:09 schreef fritzie:

Bernadette,

Hoe is Tariq R. aan dat hoogleraarschap gekomen en wie hebben daar een sleutelrol in gespeeld ?

op 06 02 2007 at 13:55 schreef Bernadette:

@Fritzie, volgens Cor (zie hierboven) is dat op voorspraak van Han Entzinger gebeurd, hoogleraar migratiestudies in Rotterdam en PvdA-ideoloog.

Ik voeg daar nog aan toe de PR. Ramadan is razend populair en een echte ster in politiekcorrecte kringen in Europa, dus de EUR en de gemeente (die ‘m betaalt) profiteren een beetje mee door hem als ‘bruggenbouwer’ binnen te halen. Maar op zich heb ik me daar verder niet in verdiept, ik heb ook niet de EUR of de gemeente gebeld ofzo, het ging mij meer om de ontwetendheid over die man.

op 06 02 2007 at 15:27 schreef Cor:

@Fritzie:
Neem voor meer informatie over het hoogleraarschap van Tariq Ramadan aan de Erasmus Universiteit Rotterdam contact op met prof.dr. Han Entzingers voorlichtster: 010-4082135, kooistra@fsw.eur.nl

en met LeefbaarRotterdam-raadslid Victor Reijkersz: vic@xs4all.nl

op 06 02 2007 at 16:19 schreef Cor:

Nu luisterde ik gisteren bij de Voormalige Arbeiders Radioamateurs naar oud-premier Van Acht, en was onder de indruk van zijn griezelige taalgebruik. Op basis van Van Achts zinsnedes neem ik graag een voorschot op een Ramadan-college. Ik verwacht van Ramadan teksten als:

"Het is van meet af aan duidelijk geweest dat op westerse leest geschoeide vrouwen- en homoemancipatie voor de islamitische gemeenschappen in Rotterdam een onhaalbaar doel zou zijn, en in de loop van jaren zijn we ook tot de conclusie en het besef gekomen, dat het een onmogelijke opgave is de wet gelijke behandeling te handhaven, vol te houden, door te zetten, in een samenleving die daar in belangrijke mate niet meer in gelooft, die daar niet meer aan mee wil doen, met andere woorden: wat een heel principieel punt is. Wetgeving van deze aard kan alleen floreren en instant gehouden blijven op basis van, op het substraat van een dragend normbesef. In deze door de islam gedomineerde wijken kun je beter werken aan een moeizaam en langdurig normbesef, als je vindt dat het daaraan schort."

op 06 02 2007 at 16:54 schreef Elke:

Kortom: ze verdommen het gewoon om de regels van de democratische samenleving te accepteren, en omdat het er inmiddels zoveel zijn moeten we maar weer helemaal overnieuw beginnen met het ploeteren voor een samenleving die het individu respecteert.

op 06 02 2007 at 16:56 schreef Elke:

Cor schreef: "Voormalige Arbeiders Radioamateurs"

Ah ja, de Hillywoodse subsidiemiljonairs, de Voormalige Verworpenen der Aarde.

op 06 02 2007 at 20:43 schreef Cor:

Ik kijk uit naar deel 2 van Bernadettes verhaal over de bijzondere aantrekkingskracht die Ramadan heeft op linkspolitiek Europa en het soort volk (inschikkelijke journalisten uit de main stream media bijvoorbeeld) dat daarin meeloopt, niettegenstaande diens fundamentalistische boodschap en terroristische connecties.

op 06 02 2007 at 22:25 schreef Bernadette:

Update Tariq Ramadan

In de New York Times van 4 februari een lang, ambivalent stuk van Ian Buruma (die een al even ambivalent boek schreef over de moord op Theo van Gogh) over Ramadan. Een paar fragmenten die meer licht werpen op Ramadans linkse, antiliberale inborst:

“I want to be an activist professor,” he told me. This means that he spends more time writing, speaking and advising everyone from Tony Blair to the elders of mosques than on university teaching.

Traditionalist principles, for Ramadan, apply to politics as much as to religion. Muslims, he says, should not try to create a “parallel system” to Western democracy, let alone aspire to building a Muslim state. “There is no such thing,” he says, “as an Islamic order. We have to act to promote justice and inject our ethics into the existing system.” According to Ramadan, the global order of neoliberal capitalism allows the wealthy West to dominate the world. Resisting this order is part of his task as an activist professor, who derives his “universal principles” from his Muslim faith. This message not only provides educated European Muslims with a political cause but is also pushed with considerable success at such international leftist jamborees as the World Social Forum, where the world’s antiglobalists meet.

The youngest of six children, Tariq was named after Tariq Ibn Ziyad, the North African Muslim who conquered Spain in 711. Ramadan denies being a member of the Muslim Brotherhood — one of whose credos is “God is our goal, the Prophet our model, the Koran our law, holy war our way and martyrdom our desire” — but is proud of his illustrious background. To many Muslims al-Banna is still a very great man. When I met Ramadan later in the week at the gigantic East London Mosque, I heard him being introduced, with a tone of reverence, as al-Banna’s grandson. “With older people it lends authority to what I’m saying,”

In his book, “Western Muslims and the Future of Islam,” published in 2004, Ramadan lists various approaches to Islam, from “political literalist Salafism” — militant, anti-Western, in favor of the Islamic state — to “liberal reformism,” which sees faith as an entirely private affair. I asked him at the mosque where he placed himself. “A Salafi reformist,”

Speaking about his grandfather, Ramadan observed: “People say that his ideas formed the basis of Al Qaeda. This is not true.” The spiritual father of revolutionary Islam, according to Ramadan and others, was another Egyptian Muslim Brother, Sayyid Qutb, who advocated a holy war against the idolatrous West. Ramadan pointed out that “Qutb actually joined the Muslim Brotherhood after my grandfather was killed. They didn’t even know each other.

Hm, dat ze elkaar kenden, heb ik gewoon van de site van het Centre Islamique de Genève geplukt (de necrologie van vader Saïd.)

“In my family, resistance was a key concept, resistance against dictatorship and colonialism. When I was 18, I started to travel to southern countries, in Latin America, India and Africa. The people I met were often leftists.

Ramadan prefers to see the family legacy in terms of “Islamic socialism, which is neither socialist, nor capitalist, but a third way.” In this reading, his father’s friendship with Malcolm X is much more significant than any Saudi Arabian connection. This is why Ramadan was a popular speaker with African-American Muslims before his visa was revoked.

The murderous tyranny to be resisted, in Ramadan’s book [Western Mulsims and the Future of Islam], is “the northern model of development,” which means that “a billion and a half human beings live in comfort because almost four billion do not have the means to survive.” For Ramadan, global capitalism, promoted by such institutions as the International Monetary Fund and the World Bank, is the “abode of war” (alam al-harb), for “when faced with neoliberal economics, the message of Islam offers no way out but resistance.”

Just as Marxists claim a universal validity for their political ideology, Ramadan says he believes that religious principles, as revealed in the Koran, are universal. It was as a universalist that Ramadan promoted the right of Muslim women to wear the veil at French schools. “Rights are rights,” he said, “and to demand them is a right.”

The message of Islam is justice. The neoliberal order leads to injustice.

Gilles Kepel, a leading French scholar of Islam, describes in his book “The War for Muslim Minds” how Ramadan “reached out to make alliances with the far left, working a territory abandoned by his rivals” — rivals, that is, like André Glucksmann, once a Maoist, now a supporter of the war in Iraq.

Hier een voorbeeld van de islamitische jij-bak, volgens Fourest typisch voor Ramadan:

Ramadan posted an article on a Web site named Oumma.com, titled “Critique of the (New) Communalist Intellectuals.” This article had been turned down by both Le Monde and Libération. Ramadan’s main argument was that “French Jewish intellectuals” — like Bernard-Henri Lévy, Alain Finkielkraut, Bernard Kouchner, André Glucksmann and Pierre-André Taguieff (in fact not Jewish at all) — who used to be “considered universalist intellectuals” had become knee-jerk defenders of Israel and thus “had relativized the defense of universal principles of equality and justice.” Ramadan was trying to turn the tables on those who accuse Muslims of obsessing about their victimhood by accusing “Jewish intellectuals” of doing precisely that, thinking of just their own tribal concerns, while Ramadan’s pursuit of justice for Palestinians was supposedly part of a universalist project.

Buruma vergeet helemaal tegen te werpen dat de islamitische ethiek helemaal niet ‘universeel’ ís: de mensheid is onderverdeeld in moslims (dar al-islam) en ‘ongelovigen’ (dar a-harb, het land van de oorlog).

On global capitalism he speaks like a 1968 left-wing student revolutionary, but on social affairs he can sound like the illiberal conservatives whom those students opposed.

[Caroline Fourest] told me over the phone that she considered Ramadan “more dangerous than the obvious extremists, precisely because he sounds more reasonable.” The question of women is key to this.

The question is how far secular society should be pushed to accommodate Islamic principles. “We are in favor of integration,” Ramadan says in a recorded speech, “but it is up to us to decide what that means. … I will abide by the laws, but only insofar as the laws don’t force me to do anything against my religion.”

I walked through Brick Lane, in London’s East End, on the way to the mosque where I was to meet Ramadan one day in December. Brick Lane used to be a poor Jewish area, where refugees from Russian pogroms eked out a living in the Sunday markets, cheap clothing stores and kosher dining halls. Now the Jews have moved up and on, and the area has become “Bangla Town,” home to Bangladeshis and Pakistanis. Brick Lane itself is lined with curry restaurants and stores selling “Muslim fashion” — head scarves, burqas, men’s baggy pants, even “Halal cosmetics.”
(…)This is the world in which Tariq Ramadan operates, an urban Western environment full of educated but frequently confused young Muslims eager to find attractive models they can identify with.

En hier het slot:

Ramadan offers a different way [from Ayaan Hirsi Ali], which insists that a reasoned but traditionalist approach to Islam offers values that are as universal as those of the European Enlightenment. From what I understand of Ramadan’s enterprise, these values are neither secular, nor always liberal, but they are not part of a holy war against Western democracy either. His politics offer an alternative to violence, which, in the end, is reason enough to engage with him, critically, but without fear.

Ja, zo praat een dhimmi. Als we nou maar aardig zijn tegen die Ramadan, dan komt er hopelijk geen geweld.

op 06 02 2007 at 23:28 schreef Tjerk:

@Bernadette

"Tjerk schrijft wartaal"

En bovendien heeft hij logisch vermogen ter grootte van een doperwt,is hij politiek-correct, doortrapt en een enorme zuiger.

Ik denk dat ik maar een lijstje ga aanleggen om boven mijn bureau te prijken.

Nu over die wartaal. Ik schreef: "Stan weet kennelijk iets dat de gemiddelde Volkskrantlezer niet weet. Alleen over die Adventisten, of ook over de relatie tussen schrijver en auteur."

"Iedereen die weet hoe-die moet internetten, is ‘in the know’ over de Zevendadagsadventisten."

Duh! Ik was zelf ook al voor Stans stuk ‘in the know’ over wat Zevendedagsadventisten waren. Het gaat me uiteraard om de relatie tussen Marianne Thieme en die Adventisten.

Interpreteren is ook een vak. Als je een stuk leest, zul je momenten hebben dat je denkt: nee, zo stom kan zelfs hij niet zijn. Als dat het moment is waarop je bezig bent te proberen iemand vliegen af te vangen, sla je de plank mis.

"En de relatie tussen schrijver en auteur?
Het zou me verbazen als die niet lijkt op de relatie tussen docent en onderwijzer, hoer en prostituée, verkoopster en winkelmeisje."

Nog meer vliegen. Je begrijpt best wat ik bedoel. Het was laat. Valt me nog mee dat je de spelfouten er niet uithaalt. Over zuigen gesproken…

"Nog eentje waar dominee Gremdaat jaloers op kan zijn:

Wil helemaal niet zeggen dat Stan geen goede punten maakt. Maar die zijn vooral aanleiding tot het stellen van vragen. Een vraag valt niet noodzakelijk samen met het antwoord."

Dit is een mooi voorbeeld van een drogreden. ‘Gremdaat’ hahaha – onzin toch jongens? Toch? Toch? Er zit geen argument in, behalve een retorisch argument.

"In zijn mailtje @Wacht eens even Bernadette reageert Tjerk op wat ik aan Peter schreef (LOL). Touché!"

Het ergste is dat je die toon van verontwaardiging waarschijnlijk nog meent ook. Dat berichtje van jou aan Peter bestond uit commentaar over dingen die ik geschreven had of zou hebben.

Intussen ga je op geen enkel inhoudelijk argument in, en geef je ook geen enkel inhoudelijk argument. Puur diskwalificatie via ad hominems (ik geef toe, ik heb het je ook makkelijk gemaakt: ik moet voortaan mijn postjes maar uitprinten en nalezen, wie weet vallen er wel spijkers op laag water te vinden).

op 06 02 2007 at 23:53 schreef Bernadette:

Elke schreef iets dat mij uit het hart gegrepen is:

ze verdommen het gewoon om de regels van de democratische samenleving te accepteren, en omdat het er inmiddels zoveel zijn moeten we maar weer helemaal overnieuw beginnen met het ploeteren voor een samenleving die het individu respecteert.

En dat geldt trouwens ook voor andere ‘soorten’ allochtonen en andere kwesties. Woon je in de stad in een huurwoning, dan ligt bij de bewonersvereniging van het blok de bewijslast waarom er opgetreden moet worden tegen vervuiling en geluidsoverlast.
Die bewonersvereniging moet maar wat ‘toleranter’ zijn tegen ‘andere culturen’.

Het gaat dus niet alleen om vrijheid, maar ook om ethiek en wellevendheid. Allochtonen uit 3de-wereldgroepsculturen hebben individueel een veel lagere morele, publieke standaard dan autochtonen uit een individualistische, democratische cultuur.

op 07 02 2007 at 11:36 schreef Benedictus:

Ter informatie. Bron: Trouw

dinsdag 6 februari 2007

Oprecht en ongrijpbaar

door Eildert Mulder

De filosoof en arabist Tariq Ramadan heeft een ambitieus doel: een westerse islam. Wat hij zegt en schrijft staat altijd in het teken van dit doel.

(foto)

Tariq Ramadan wil verzoenen en doet daarom ambivalente uitspraken.

Hij wil dat Westerse moslims volop meedoen aan het leven

Voor een ding hoeft Rotterdam niet te vrezen, dat het de komende twee jaar stil zal zijn in de stad. De benoeming van Tariq Ramadan tot gasthoogleraar ’identiteit en burgerschap’ zal garant staan voor een onstuitbare lavastroom aan gesproken, gedrukte en gedigitaliseerde woorden.

Het Rotterdamse stadsbestuur verwacht van Ramadan een impuls aan de discussie over de islam. Het vorige college, met inbreng van Leefbaar Rotterdam, nam het initiatief tot druk bezochte islamdebatten.

Het huidige college heeft een andere signatuur maar wil niet dat het stil wordt rondom de islam. De leerstoel die Ramadan krijgt, rouleert.

Er zijn mensen die langer dan twee jaar nodig hebben om op stoom te komen. Maar Ramadan is er niet het karakter naar om lang te moeten wennen op een nieuwe werkplek.

Zijn lijfspreuk zou kunnen zijn: „Ik discussieer en daarom ben ik.” Het is een plezier om hem bezig te zien in een debat op de Franse tv, nooit een moment verveling.

Maar juist doordat hij zo ontzettend veel zegt en schrijft is het niet altijd duidelijk wat hij echt vindt. Het is geen doen om al zijn schriftelijke en mondelinge bijdragen aan de maatschappelijke discussie, op internet en daarbuiten, bij te houden. Elk oordeel, negatief of positief over Ramadan, heeft daardoor een relatief karakter.

Er kleven twee negatieve etiketten aan hem: ’omstreden’ en ’wolf in schaapskleren’.

Voor een deel dankt hij dat aan een voorouder. Hassan Al-Banna, oprichter van de Egyptische moslimbroederschap, was de grootvader van Tariq Ramadan. De broederschap, die tegenwoordig een wankele gedoogstatus heeft in Egypte, streeft naar invoering van de sjariawet.

Ramadan heeft zijn grootvader niet gekend, hij werd in 1949 vermoord.

Het is niet zo eenvoudig om een definitief oordeel te vellen over de Moslimbroederschap. De aanhangers zijn vaak degelijke, betrouwbare mensen. Maar de Moslimbroederschap had wel gewelddadige trekken, dat geldt versterkt voor latere, radicale afsplitsingen, in Egypte en daarbuiten.

De ’broeders’ hadden veel aanhang in de Palestijnse stad Gaza, die van 1948 tot 1967 onder Egyptisch bestuur stond. Hamas heeft zijn wortels mede in de Moslimbroederschap.

Volgens de Amerikanen heeft Ramadan Hamas financieel gesteund en daarom is hij sinds 2004 niet meer welkom in de VS. Voor wat het waard is. De negatieve berichten over Ramadan lijken verder vooral te zijn gebaseerd op het spreekwoord: ’de appel valt niet ver van de boom’.

Ramadan groeide in twee landen op, in Egypte en in Zwitserland. Dat wil zeggen: fysiek groeide hij op in Zwitserland, waarheen zijn familie in de jaren vijftig, nog voor de geboorte van Ramadan, uitweek, toen het leven voor aanhangers van de broederschap in Egypte ondraaglijk werd.

Maar mentaal bleef Ramadan ook Egyptenaar. De voertaal thuis was Arabisch. De kleurrijke verbale cultuur van de oevers van de Nijl is bij de heftig gesticulerende Ramadan nog duidelijk hoor- en zichtbaar, ook als hij Frans spreekt.

Ramadan studeerde Franse literatuur, filosofie, Arabisch en islamologie. Hij is een kenner van de Duitse filosoof Friedrich Nietzsche en promoveerde op een islamitisch onderwerp.

Ramadan verenigt twee culturele tradities in zich, de Europese en de Arabisch islamitische. Dat is meteen zijn grote handelsmerk en levensproject. Hij wil dat Westerse moslims volop meedoen aan het maatschappelijke, culturele en politieke leven. Hij gruwt van een islamitisch getto.

Op een vraag of moslims in het Westen op den duur een grote, politieke macht zullen vormen antwoordde hij: „Ik hoop van niet.”

De grondgedachte is dat de islam niet aan een cultuur is gebonden. Weliswaar is de islam ontstaan in de cultuur van het Midden Oosten. Maar nadien heeft de godsdienst zich uitgebreid naar gebieden met andere culturen, zoals zwart Afrika, India of Indonesië, waarop ze een stempel heeft gedrukt, zonder dat die culturen zijn verdwenen.

Op dezelfde manier is er een Westerse cultuur met een islamitisch stempel of een islam met een Westers stempel mogelijk. Ramadan hoopt dat Westers gevormde moslims bijdragen aan de democratisering en liberalisering van de landen in het Midden-Oosten, nu nog voor het overgrote merendeel dictaturen, zij het in gradaties.

Dat grote project is Ramadans kracht en zwakte. Je weet nooit of hij, wat hij zegt, ook meent of dat hij het zegt uit strategie.

In een Canadese radio-uitzending, waarin luisteraars vragen konden stellen, had hij het over de Britse minister Jack Straw, die lelijke dingen had gezegd over de boerka.

Wat hij daarvan vond. Dat vertelde hij niet, hij zei alleen maar dat de opmerking van Straw hoe dan ook ongelukkig was omdat op dat moment geen Britse moslim het zich kon veroorloven om het eens te zijn met Jack Straw.

Wat in het oeuvre van Ramadan lijkt te ontbreken is een Homerische scheldpartij aan het adres van Bin Laden. Ook dat zal wel weer een tactische bedoeling hebben. Hij lijkt van kwikzilver maar is toch hoekig, als het aankomt op de Koran.

Een Canadees vroeg hem wat hij vond van homoseksualiteit. Hij antwoordt dat volgens de islam dat tegen „Gods project met menselijke wezens” is. Zijn houding tegenover homo’s: „Ik ben het oneens met wat u doet maar respecteer wie u bent.” Bizar zijn Ramadans economische ideeën. Hij klampt zich vast aan een letterlijke uitleg van het islamitische renteverbod, wil dat zelfs niet matigen tot een verbod op woeker.

Er klinkt bij hem een ondertoon van links gedachtengoed uit het stenen tijdperk. Hij hoopt op bondgenootschappen tussen moslims en antiglobalisten.

Verder zit hij met het probleem dat volgens zijn tegenstanders alles wat hij doet óf fout óf niet goed is.

Dat haalt hij zich ook weer zelf op de hals doordat hij altijd strategisch denkt. Zo riep hij in een Arabischtalig stuk op tot een opschorting van alle lijfstraffen en doodstraffen.

Hij wil dat eerst de islamitische wetsgeleerden daarover allemaal discussiëren, een vrome wens.

Ramadans betoog zit overigens goed in elkaar. Hij trapt niet in het verweer dat de sjariawet zoveel onmogelijke voorwaarden stelt voor de doodstraf op bijvoorbeeld overspel, dat hij daardoor nooit zal worden uitgesproken of uitgevoerd.

Ramadan constateert namelijk dat de doodstraf op dit soort ’vergrijpen’ wel degelijk wordt uitgevoerd, het is algemeen bekend dat in een land als Iran steniging voorkomt.

Ramadans ’moratorium’ lijkt in de moslimwereld het hoogst haalbare omdat hij, als hij verder gaat en oproept om de sjaria niet letterlijk te nemen, grote delen van de moslimwereld met hem uitgepraat zijn.

Maar voor Westerse begrippen gaat hij natuurlijk niet ver genoeg, daar luidt de eis dat hij onverbiddelijk de dood- en lijfstraffen in de sjariawet afwijst, zelfs als hij daarmee tegen een uitdrukkelijke tekst van de Koran zou ingaan. Reactie dus: Tariq Ramadan is ambivalent, zelfs over lijfstraffen.

Doordat hij alles met alles wil verzoenen doet hij noodgedwongen ambivalente uitspraken. Hij is open over zijn ’agenda’, hij wil een combinatie van islam met de Westerse cultuur. Maar zijn ambivalentie voedt het wantrouwen dat hij nog een andere agenda heeft, die van radicale islamisering.

De omstreden wolf in schaapskleren dus. De beste remedie tegen die verdenking zou een luide, openlijke vervloeking van Bin Laden en zijns gelijken zijn, uitgesproken in de Erasmus Universiteit en uitgezonden door Al-Jazeera.

Copyright: Trouw

op 07 02 2007 at 12:35 schreef Bernadette:

Update: Ayaan Hirsi Ali over Tariq Ramadan

In de Guardian een bespreking van haar nieuwe boek Infidel (dat volgens Michelle Malkin beter ‘Apostate’ had kunnen heten).

Een paar fragmenten:

‘Tariq Ramadan is filled with contempt for Muslims because he believes they have no faculties of reason,’ she replies in a beguilingly friendly tone, as though she had remarked that he had an excellent taste in shirts. ‘If I say that terrorism is created in the name of Islam suddenly they take up terrorism? He gives me so much more power than I have. Why don’t my remarks make him turn to terrorism? Because he’s above that. Like many believers in multiculturalism, he puts himself on a higher plane…’

Dat is raak getypeerd, en de reden dat Ramadan de lieveling is van weldenkend Europa. Hij is hun goeroe omdat hij erboven staat, althans, aan de buitenkant.

She also argues that it’s important to address white liberals because they need to overcome the self-censoring effects of post-colonial guilt. (…)
She characterises the manner in which liberals sidestep such details as a confusion of facts and strategy.

En dat laatste zien we hier ook vaak, bij mensen die zeggen ‘de toon is belangrijk als je moslims wilt overtuigen’.

op 07 02 2007 at 12:36 schreef Elke:

Dat komt omdat de individualisering van een samenleving alleen dán kan plaatsvinden, wanneer al die individuen snappen dat daarnaast hun eigenbelang opgesloten ligt in het algemeen belang.
Dat is de bron van de algemeen aanvaarde, informele sociale codes in geindividualiseerde, democratische samenlevingen.

Groepsculturen zijn tribaal: buiten het directe belang van de "clan" is er maar bar weinig wat hen interesseert.
En verantwoordelijk voelen ze zich al helemaal niet voor aangelegenheden buiten de directe invloedssfeer van hun clan.
Vandaar ook de reactie van allochtone ouders als men klaagt over het asociale gedrag van hun kinderen, met name wanneer dat asociale gedrag tegen autochtonen of leraren is gericht: "daar moet de politie/school maar wat aan doen".

Het heeft me even gekost voordat ik dit snapte.
De vraag waarom in tribale culturen naar onze begrippen excessief rouwbeklag wordt betoond bij overlijden van clanleden, maar men met een stalen gezicht om een lijk (vermoord, ziek of verhongerd) heenloopt, bleef in me doorwroeten.
Zo kwam ik er op, destijds.

op 07 02 2007 at 15:57 schreef Bernadette:

Aanvulling: Infidel blijkt gewoon de Amerikaanse vertaling te zijn van Mijn vrijheid.

op 07 02 2007 at 19:13 schreef Paardestaart:

Kan ik meer rechten laten gelden omdat mijn voorouders dit land mee hebben helpen opbouwen?

Ja, natuurlijk. Het is ons erfdeel – geen roofbuit.

Ook als dat gewelddadige etnische zuivering met zich mee zou brengen?

Ja natuurlijk!

Vooral omdat dat niet komt door degene die niet alleen mijn stem, maar ook die van anderen heeft gekregen, zodat hij paal en perk aan de islamisering van nederland zou kunnen stellen, maar omdat dat vermoedelijk zo laat pas zal gaan gebeuren dat onze bezetters menen zich te weer te kunnen stellen.

En ja – dan breekt de pleuris uit, dat hoop ik tenminste. Anders is het met Nederland afgelopen.

Ik vind ‘gewelddadige etnische zuivering’ een zeer tendentieuze formulering.
Wij mogen ons verdedigen tegen degenen die Europa heim ins islamitischen reich willen brengen.
Dat heeft niets met etniciteit te maken.

op 07 02 2007 at 20:39 schreef Tjerk:

@Paardestaart; mooi is dat. De overheid moet zich niet met religie bemoeien, want dat is een prive-zaak, maar tegelijkertijd zal ze volgens jou genoodzaakt zijn moslims verdrijven.

Ik citeer hier uit een andere draad: "Ben je nou helemaal belazerd?? De overheid moet zich helemáal niet bemoeien met de inhoud van wat dan ook!De overheid moet de wet handhaven, de veiligheid waarborgen en verder helemaal niks..!

Dat de overheid meent allerlei mooie dingen te moeten bevorderen is het begin van de linkse kerk geweest, en zal een eind maken aan onze vrijheid.."

Je lijkt niet in te zien dat wanneer de overheid gaat uitmaken wie of wat een ongewenst element is, vanwege zijn of haar overtuigingen, onze vrijheid ook in de prullenbak verdwijnt. Eerst moslimradicalen, daarna moslims, daarna moslimapologeten.

"Ik vind ‘gewelddadige etnische zuivering’ een zeer tendentieuze formulering. Wij mogen ons verdedigen tegen degenen die Europa heim ins islamitischen reich willen brengen."

Ah, dus ook de blanke ‘verraders’ die zich tot de islam bekeerd hebben krijgen van jouw ideale overheid de keus tussen maken dat ze wegkomen of op de trein gezet worden (ik laat even in het midden of dat de trein naar Turkije of Polen zal zijn.)
Natuurlijk is het wel to the point. Etnisch en religieus verschil valt hier grotendeels samen. Moslims zijn vooral Marokkanen, Turken, Somaliers en wat andere asielzoekers.

Inconsistent is het wel: wij mogen ons verdedigen tegen degenen die ‘ons erfdeel’ willen veroveren; maar de Arabieren moesten wel werkeloos toezien hoe Europese zionisten Palestina veroverden en hun orde invoerden.

Is het wezenlijke punt dan niet eigenlijk, dat als je blank en seculier-humanistisch bent, je gewoon op een hoger beschavingsniveau staat dan kleurlingen met hun achterlijke patriarchale cultuur? Alleen dan kun je volhouden dat wij het recht hebben ons te ontdoen van de kakkerlakken die onze keuken bederven en dat de Europese joden ook het recht hebben Palestina vrij van Arabieren te maken om daar een joodse democratie te stichten. Arabieren/moslims zijn daar immers toch nooit toe in staat, dus eigenlijk zonde om hen dat land te laten beheren, toch?

op 07 02 2007 at 23:26 schreef Marijke de Jonge:

Alleen dan kun je volhouden dat wij het recht hebben ons te ontdoen van de kakkerlakken die onze keuken bederven(…)

Je inspireerde me, Tjerk.

Doordat we allemaal belasting betalen, zijn we in onze natiestaat in feite één grote familie. Via staatsinstellingen onderhouden we samen ons huis en houden we elkaar in leven. De laatste decennia is een aantal verre familieleden komen aanlopen van wie niet altijd zeker is dat ze óók kunnen koken, witten, verven en behangen – of dat zelfs maar willen leren. Bovendien heeft ons huis 6 kamers, terwijl er eigenlijk 10 nodig zijn. Omdat we geen onmenselijke Scrooge willen zijn, hebben we ze een bed, lakens en dekens gegeven en hebben we leren leven met nachtelijke blèrende baby’s die er ook ineens bijkwamen.

De verre familieleden komen uit een krot en zeiden dat ons eten veel lekkerder was dan dat van hen. Hun huismeester is een wrede tiran. Ineens begint een groot deel van onze verre familie ons eten te verafschuwen en te kankeren over de grootte van de badkamer en de kleur van het behang. Waarom zouden we ze, na ze jaren kook- en verflessen te hebben gegeven, niet eens zeggen dat ze gewoon mee moeten doen – of opkrassen? Zeker nu blijkt dat sommigen niet alleen maar kankeren, maar zelfs spugen in ons eten en hun huismeester lopen te verdedigen terwijl ze eerst beweerden dat hij ze naar het leven stond. Laten ze hun eigen krot maar gaan opknappen, hun huismeester leren zich fatsoenlijk in het algemeen belang te gedragen, en gewoon zelf lekkerder leren koken.

Vriendelijke achterneven en -nichten die meedoen met koken en verven kunnen natuurlijk blijven. Daar bouwen we wel een kamer voor bij. Maar de egoïstische, asociale ooms en kleinzoons die niet geïnteresseerd zijn in witten en behangen, me aan m’n schort trekken terwijl ik aan het koken ben, kunnen best terug naar hun eigen krot. Daar kunnen ze zich uitleven zoveel als ze willen. Die horen niet tot mijn familie, tenminste niet zolang we verplicht zijn elkaar via staatsinstellingen in leven te houden.

en dat de Europese joden ook het recht hebben Palestina vrij van Arabieren te maken om daar een joodse democratie te stichten.

Er wonen één miljard Arabieren in Israël die het daar beter hebben dan hun ‘broeders’ in omringende landen.

op 07 02 2007 at 23:27 schreef Elke:

Een democratische staat heeft het recht, ja zelfs de plicht om totalitaire groeperingen/denkbeelden uit haar midden te weren.
Deze groeperingen accepteren immers de spelregels van de democratische maatschappij niet, en bedoelen haar te ondermijnen.
Alle andere denkbeelden hebben gelijkwaardige rechten binnen een democratische maatschappij.

Om dat "etnische zuivering" te noemen is totalitaristische propaganda.
Voorlopig worden de enige "etnische zuiveringen"die in Nederland plaatsvinden, gepleegd door islamitische allochtonen, die mensen van een ander ras/geloof of homo’s uit hun buurt wegpesten.

En vergis je niet door je blèren "er zijn ook goede moslims die helemaal niet totalitair zijn".
Dat is lulkoek.
De islam is een totalitaire, want theocratische politiek/economisch/juridisch/militaire structuur.
Die "goeie moslims" hebben dus per definitie helemaal geen stem.
Het zijn de totalitaire elites die de dienst uitmaken en de huidige situatie van segregatie, rassenhaat, superioriteitsgevoelens en kolonisatiedrang bij allochtonen aan zitten te zwengelen.

Het uitdrijven van totalitarisme gebeurt daarom altijd, per definitie, door:
- uitdrijving/berechting van hun elites
- uitsluiting van politiek/maatschappelijke participatie door hun organisaties, leden, symphatisanten (de door de totalitaire marxisten zo diepgehate Berufsverbote! Wat was "iedereen" daartegen, oeioei, maar dat was nu eens precies hoe het moest: lid van een ondemocratische groepering, aanhanger van een ondemocratisch denkbeeld? Jij lust de democratie dus niet? Dan lust de democratie jou niet – eigen keuze!)
- actieve bestrijding van hun (para)militaire structuren

Dit komt neer op "indivduele (democratische) rechten boven groepsrechten".
In plaats van de fascistische kijk die ook in Nederland meer en meer opgang doet "groepsrechten boven individuele rechten.
Bijv. homo mag islam geen bloeddorstig kutgeloof noemen (want anders beledigt hij een groep).
Imam (= aansturende elite van groep) mag wel fatwa uitspreken over cabaretier die een grapje over de islam maakte, vanwege religieus/raciale groepsrechten (art. 6, 147, 137).

op 08 02 2007 at 01:50 schreef Paardestaart:

Kan me niet schelen dat ze hier geboren zijn; dat alleen maakt een moslim niet tot een loyaal Nederlander, is wel gebleken

Dat de overheid geen recht zou hebben om staatsgevaarlijke mensen uit te wijzen volgt niet uit de opvatting dat een staat zich verrre moet houden van ingrepen in de religie en de openbare moraal – die twee dingen hebben niets met elkaar te maken: per slot van rekening is het de eerste plicht van een staat om de veiligheid van zijn burgers te garanderen; hun moraliteit is net als hun geloof of hun politieke opvattingen aan hèn, en aan niemand anders.

Verder: ik heb al eerder gezegd dat islam niet een gewone religie is; het is overwegend een totalitaire, racistische staatsopvatting die ‘uitvindingen van mensen’, zoals het burgerlijk recht en de democratie bijvoorbeeld niet accepteert als volwaardige inspiratiebron om een maatschappij op te bouwen, en die dus tot nader order niet kan samengaan met de democratie.

Het is me duidelijk dat ons dat voor een staatkundig vraagstuk stelt. Ik heb daarom al vaker gezegd dat het beter zou zijn in de gegeven omstandigheden om een uitzonderingstoestand uit te roepen, om de maatregelen te kunnen nemen die noodzakelijk zijn en toch onze rechtsstaat in stand te houden; het zal anders nog een hele toer zijn de macht die de overheid verkregen heeft door de maatregelen die de laatste tijd genomen zijn om de veiligheid te waarborgen weer terug te veroveren – staten staan macht heel ongaarne af
Er is niets zo heerlijk voor regeringen om zijn gang te kunnen gaan zonder inmenging van ‘domme’ en lastige burgers

Daarom natuurlijk is de stille staatsgreep gaande om ons land op te doeken en de macht en ons zelfbeschikkingsrecht aan vreeemdelingen over te dragen; en wat hèbben de boven ons gstelden een spijt dat ze toegestemd hebben in een referendum..

De volgende truc is nu om ons de volgende keer niet te laten stemmen over een ‘grondwet’ maar het verdrag dat de laatste fase van de eenwording van Eurabia inluidt een andere naam te geven…convenant, of zo
Of ‘spelregels’

Whatever – het blijft noodlottig landverraad, evenals alle verdragen die er al gesloten zijn toen ons verteld werd dat we ons nog niet hoefden druk te maken over wat er nu weer getekend werd, en die geen staatsrechtgeleerde kan overzien op de groteske consequenties die nu nog sluimeren in het hoofd van een ongeborene…

De grootste hoax van de geschiedenis is zich aan het voltrekken, en onze elite is zich van geen kwaad bewust; men laat zich gevleid in slaap sussen door praatjes over ‘hoogopgeleiden’ die in tegenstelling tot laagopgeleid xenofoob grauw zich grotelijks en correct verheugen in ‘de éenwording’ van ‘Europa’

op 08 02 2007 at 12:01 schreef Tjerk:

@Elke, ik heb geen problemen met het weren van totalitaire groeperingen/denkbeelden,- maar met het op 1 hoop gooien van alle mensen die zich tot een bepaald gedachtengoed bekennen met daadwerkelijke uitvoerders van dat gedachtengoed.

Indien zo, dan zouden we katholieken ook moeten aanpakken omdat de top een ondemocratische structuur en maatschappijvisie heeft.

Beroepsverboden en ostracisme worden door de ‘marxistische media’ toch allang uitgevoerd? Of wil jij gewoon beroepsverboden voor de juiste mensen?

Wat individuele rechten boven groepsrechten betreft maak je goede punten.

Ik deel je zorg omtrent ontwikkelingen naar een totalitaire maatschappij, alleen zie ik het gevaar van twee kanten komen.

op 08 02 2007 at 12:03 schreef Bernadette:

Eh, Marijke, er wonen 1,4 miljoen (en niet 1 miljard, dit was zeker een slip of the pen?) Arabieren in Israël. Bijna 20 procent van de bevolking, al neemt hun aantal ook daar snel toe via de ‘demografische’ methode. Daarvan ruim 80 procent moslims (met het hoogste kindertal van alle bevolkingsgroepen) en de rest christenen en druzen (de Arabische joden die naar Israël verhuisden, zijn hierbij niet meegerekend.)
Inderdaad hebben ze het in Israël vele malen beter dan in Arabische landen, al zullen de meesten dat nooit toegeven. Maar gelukkig sommigen wel.

Ik vind je familievergelijking heel mooi.

op 08 02 2007 at 12:12 schreef Tjerk:

@Marijke; het vervelende is dat die mensen hier zijn geboren. En alle burgers zijn gelijk voor de wet ondanks etnische afkomst of religie. Bovendien hebben overheid en bedrijsleven zelf toegestaan dat de voormalige gastarbeiders afvloeiden in onze WAO en WW. Bovendien heeft de overheid zelf besloten dat uitzwaaien met een flinke bonus te veel geld zou kosten (wat een bak, achteraf bezien).

Ieder volk oogst de toekomst die ze zaait. Ik ben niet tegen een ruimhartig exitbeleid voor profiteurs (ik zie dat als een investering) maar daar zit de oplossing niet in. De oplossing zit ‘m in het doorbreken van die abuse driehoek die Elke beschrijft door ieder kind in Nederland ervan te doordringen dat hij zijn eigen leven maakt, dat hij keuzes heeft, dat hij alleen slachtoffer is van de omstandigheden voor zover hij dat toelaat, en nog wat meer psychotherapeutische zelfinzichten.

op 08 02 2007 at 14:06 schreef Bernadette:

Paardestaart schreef:

Het is me duidelijk dat ons dat [de islam als totalitaire politieke ideologie] voor een staatkundig vraagstuk stelt. Ik heb daarom al vaker gezegd dat het beter zou zijn in de gegeven omstandigheden om een uitzonderingstoestand uit te roepen, om de maatregelen te kunnen nemen die noodzakelijk zijn en toch onze rechtsstaat in stand te houden; het zal anders nog een hele toer zijn de macht die de overheid verkregen heeft door de maatregelen die de laatste tijd genomen zijn om de veiligheid te waarborgen weer terug te veroveren – staten staan macht heel ongaarne af.

Dit is precies het dilemma waar de ‘multiculturele’ samenleving voor staat. Door op grote schaal allerlei immigranten uit ondemocratische 3de-wereldgroepsculturen toe te laten, onder wie veel moslims, is de eenheid van de rechtsstaat ernstig onder druk komen te staan.

Iedereen is gelijk voor de wet in gelijke omstandigheden. Maar als Marokkanen, Antillianen, Surinamers enz. oververtegenwoordigd zijn in criminaliteit, terrorisme, tienerzwangerschappen e.d. en er geen publieke moraal op nahouden, wat dan?
Dan zijn de omstandigheden niet langer gelijk. Onze wet is gemaakt voor (Europese) Nederlanders die zijn opgevoed met ‘wat gij niet wilt’, enz. .

In die immigrantengroepen heb je die individuele verantwoordelijkheid niet. Onze vrijheden spreken hen niet aan of ze zijn niet in staat er goed mee om te gaan (wegens laag IQ en/of stammencultuur).

Die uitzonderingstoestand klinkt als de enige uitweg. Maar zal er nooit doorkomen omdat de grote partijen vooral lokaal de ‘allochtone achterban’ nodig hebben om hun macht in stand te houden.

Hier en daar hebben praktijkmensen wel eens geopperd dat je voor Marokkaanse straatdieven een ander soort straf zou moeten bedenken. Dan weerklinkt meteen luid geroep over diskriminaatsie.
Maar het zou een aardig beginnetje zijn van die ‘uitzonderingstoestand’ van jou.

op 08 02 2007 at 16:01 schreef Elke:

Tjerk schreef: "@Elke, ik heb geen problemen met het weren van totalitaire groeperingen/denkbeelden,- maar met het op 1 hoop gooien van alle mensen die zich tot een bepaald gedachtengoed bekennen met daadwerkelijke uitvoerders van dat gedachtengoed.

Indien zo, dan zouden we katholieken ook moeten aanpakken omdat de top een ondemocratische structuur en maatschappijvisie heeft."

Inderdaad.
Dat impliceert het.
Maar lees wel even nauwkuerig, Tjerk.
Ik hamer op individuele rechten
Iemand mag katholiek zijn.
Thuis.
Hij kan ook nog ambtenaar wezen.
Maar geen katholieke ambtenaar, die homostellen weigert te trouwen.
Dat is het nuanceverschil.

En voorts: het blijft een keuze om gelovig te zijn.
Mensen moet daar de minder aardige randverschijnselen maar zelf van dragen, in plaats van die af te schuiven op mensen die niet gelovig zijn.

Misschien komen we met dat onderwerp "vrije keuze" dan ook eens toe aan de discussie over de vertikale doorwerking van art. 6, vrijheid van godsdienst?
Want in dit land hebben we het alleen over de horizontale doorwerking ervan, het recht van religieuze groeperingen om hun religie te belijden.
Over de godsdienstvrijheid van het individu dat binnen die religieuze gemeenschappen geboren wordt, zijn keuzerecht om al dan niet lidmaat te zijn, wordt zelden gepraat.
Kinderen worden als zuigeling al ingelijfd bij een geloof, bij sommige geloven expliciet voor het leven.
Vanaf de brabbelleeftijd wordt er al druk aan het lidmaatschap van het kind binnen die gemeenschappen gewerkt.
Vraag maar eens aan Christen-Unie stemmende ouders die het toch zo hoog hebben zitten met de multiculturaliteit, of ze het dan geen goed idee zouden vinden om hun bovengemiddelde schare kinderen allemaal een andere godsdienst mee te geven…en boeddhistje, een moslimpje, een katholiekje, een hindutje en een Binnen-Mongolisch sjamanistje.
Zo leuk, die diversiteit!
Toch?

op 10 02 2007 at 04:51 schreef Edwin:

Citaat Tjerk
"Inconsistent is het wel: wij mogen ons verdedigen tegen degenen die ‘ons erfdeel’ willen veroveren; maar de Arabieren moesten wel werkeloos toezien hoe Europese zionisten Palestina veroverden en hun orde invoerden."

Als Tjerk beter de geschiedenis van dat gebied zou kennen dan zou hij weten dat in de negentiende eeuw Palestina een dunbevolkte regio was waarin zowel joden als arabieren leefden. In die tijd kwam de immigratie van joden op gang naar dat gebied vanwege anti-semitisme in Oost-Europa. Deze joden creeerden economische bedrijvigheid waar vervolgens veel arabieren op af kwamen vanwege de werkgelegenheid. Tegelijkertijd kochten een aantal joden grond op van arabische grootgrondbezitters die zelf niet in Palestina verbleven.

In de negentiende en twintigste eeuw was sprake van zowel arabische als joodse immigratie van Israel. Van "werkeloos toezien" zoals Tjerk suggereert was lang niet altijd sprake: vanaf de 19e eeuw hebben militante en/of jaloerse arabieren aanvallen op hun joodse buren uitgevoerd. In de 20e eeuw heeft de groot-moefti van Jerusalem vele malen de arabieren tot gewelddadigheden aangezet tegen de joden. Voor en na de oorlog was hij een trouwe bondgenoot van Adolf Hitler.

Tenslotte is het flauwekul om alleen van "Europese zionisten" te spreken. Minstens een derde van de joden is afkomstig uit de Arabische wereld: verdreven door Arabieren.

Het slachtofferschap van de arabieren zoals gesuggereerd wordt door Tjerk is een historische onwaarheid. Verschillende keren hadden de arabieren een eigen staat kunnen hebben (eind jaren dertig, eind jaren veertig, eind jaren negentig), maar vanwege een agressieve ideologie en dito mentaliteit hebben ze hun eigen glazen ingegooid.

op 10 02 2007 at 04:57 schreef Edwin:

Correctie:
"In de negentiende en twintigste eeuw was sprake van zowel arabische als joodse immigratie van Israel." moet zijn: "In de negentiende en twintigste eeuw was sprake van zowel arabische als joodse immigratie NAAR PALESTINA."

Overigens moet nog vermeld worden dat er nooit sprake is geweest van een soevereine Arabische staat genaamd Palestina. Palestina is ettelijke eeuwen een regio binnen het Ottomaanse Rijk. Vandaar dat Tjerks vergelijking van Palestina met Nederland in het aangehaalde citaat uit mijn vorige bijdrage ook om die reden volstrekt niet opgaat.

op 10 02 2007 at 15:54 schreef Bernadette:

@Edwin: dank voor deze uitstekende en relevante informatie.

op 11 02 2007 at 17:39 schreef Rinus Duikersloot:

Hopelijk leest Eildert Mulder dit informatieve stuk van Bernadette want dan weet hij meteen waarom Tariq Ramadan zich niet tegen Bin Laden uitspreekt.

Aan wie ook een reeks kan worden besteed is Mohammed Cheppih. Hij is oud-directeur van de Nederlandse afdeling van die Muslim World Liga, een organisatie die ook nog in de jaren tachtig bij de regering van Soedan heeft aangedrongen op de executie van de islamitsche hervormer Mahmoed Taha. Naar eigen zeggen stonden de Hofstadbruidjes bij Cheppih op de stoep met de vraag of hij een advocaat kon regelen.

Ter aanvulling op Edwin: de Europese joden kwamen eind 19e eeuw als geroepen want lang daarvoor waren de joden in Palestina al het slachtoffer van islamitisch geweld.

op 20 02 2007 at 09:52 schreef R. Hartman:

@Paardestaart
"en wat hèbben de boven ons gstelden een spijt dat ze toegestemd hebben in een referendum.."

Ik ben het helemaal met je eens, maar dit zinnetje bevat een fundamentele fout: het zijn de onder ons gestelden. Dat ze dat zelf anders zien wil niet zeggen dat we daar maar in mee moeten gaan. Dat is een fout van dezelfde ordegrootte als meegaan in de acceptatie van de Islam-intolerantie die de PC-kerk voorstaat.

Laten we dus vooral blijven benadrukken dat zij onder ons gesteld zijn; wij betalen hun salarissen, en zij zijn dienstbaar aan ons, althans, dat zou zo moeten zijn.