Peter Breedveld

Illustratie: Mihály Zichy

Het vak ‘onderzoeksjournalist’ is ook niet meer wat het geweest is. Vroeger dacht je daarbij aan Carl Bernstein en Bob Woodward, die het Watergate-schandaal aan het licht brachten en president Nixon ten val brachten. Tegenwoordig moeten we het doen met paranoïde complotdenkers als Peter Siebelt en Carel Brendel, immer op jacht naar ‘rooien’ en ‘islamiseerders’.

Peter Siebelt laat ik voorlopig even aan mijn anonieme vriend Barracuda over, over Carel Brendel heb ik het hier eerder gehad. Toch komt onze boodschap blijkbaar niet goed over, want zowel Siebelt als Brendel worden steeds vaker als bron gebruikt door journalisten van gevestigde media.

Zoals vandaag weer in dit Elsevier-bericht over de geëxcommuniceerde PVV’er Carlo de Bruin. In het comité van aanbeveling van De Bruins stichting Aan de Slag in de Zorg zit een zekere Yassin al Forkani en Elsevier schrijft dat ‘de imam is volgens onderzoeksjournalist Carel Brendel betrokken bij de Nederlandse tak van het Moslimbroederschap.’

Als Brendel iemand beschuldigt van banden met de Moslimbroederschap, bedoelt hij daarmee dat die persoon de democratie wil afschaffen en de samenleving ‘islamiseren’. Die verdachtmaking heb je bij Brendel nogal snel aan je broek hangen. Zo heeft hij een hele tijd zijn tanden gezet in Ahmed Marcouch, die de PVV rechts voorbij streeft als het gaat om de aanpak van Marokkaans-Nederlandse criminelen, maar volgens Brendel heeft Marcouch toch banden met de Moslimbroederschap.

En onze eigen liberale moslima (if ever there was one) Hassnae Bouazza, die regelmatig korte metten maakt met de hypocrisie binnen islamitische organisaties en die menige baardman het bloed onder de nagels vandaan haalt, werd door Brendel aan de schandpaal genageld omdat ze in Vrij Nederland had durven schrijven dat de Egyptische geestelijke Yusuf al Qaradawi op zijn website pleitte voor verzoening tussen Joden en Arabieren. Er is geen woord van gelogen, maar voor Brendel was het aanleiding voor een verbeten haatcampagne tegen Hassnae, waarvan het vuurtje nog geruime tijd werd opgestookt door Brendels devote fans.

Ik wil maar zeggen: de soep zal met Yassin al Forkani ook wel weer niet zo heet worden gegeten als Brendel ‘m opdient. Dat blijkt inderdaad als we Brendels aanklacht doornemen. Ook hier gaat hij weer te werk volgens zijn principe van six degrees of separation (give or take a few degrees): Forkani was betrokken bij een door de Federatie van Islamitische Organisaties in Nederland (FION) georganiseerd congres, de FION is de Nederlandse tak van de Europese federatie FIOE, een bolwerk van de Moslimbroederschap. Forkani was op dat congres ‘begeleider’ (wat dat ook betekenen moge) van een lid van het European Council for Fatwa and Research van (daar is-ie weer!) Yusuf al Qaradawi.

Forkani was dus aanwezig op een congres.

Brendel weet ook wel dat die bewijslast zelfs voor zíjn doen nogal mager is, dus hij knutselt enthousiast verder: Forkani is woordvoerder van de Raad van Marokkaanse Moskeeën in Nederland, en die wordt voorgezeten door Yahia Bouyafa, die ook voorzitter is van de FION. Forkani vertegenwoordigde de Nederlandse Moslim Raad in het bestuur van de Stichting Verzorging Islamitische Zendtijd, en de NMR wordt ook door Bouyafa geleid. Forkani was betrokken bij het geruzie rondom de nieuwe moslimomroep, en stond tegenover Mohammed Cheppih, ‘oprichter van de inmiddels failliete Poldermoskee.’

Sapperdeflap! Als we op die toer gaan, kun je mij beschuldigen van banden met de Moslimbroederschap, want ik heb werk gedaan voor de Nederlands Islamitische Omroep. Carel Brendel geïnterviewd, onder andere, dus als hij in een héle villeine bui is, kan Brendel ook zichzelf verdachtmaken als wegbereider van de islamisering in Nederland.

Ik heb trouwens meerdere keren in dezelfde ruimte verkeerd als Mo Cheppih. Ik heb gepraat met Mo Cheppih. Ik heb gepraat met Tariq Ramadan, Mo Cheppih stond erbij. Ik heb verkering met een moslim die Qaradawi volgens Brendel ‘een toffe peer’ vindt. Jhim van Bemmel heeft me een keer geholpen met mijn website, toen die werd gesaboteerd door Edgar van Oostrum alias Lagonda en de joodse supremacist Daniël Teeboom. O nee, Van Bemmel hoort niet in het rijtje thuis. Die is voor als iemand van de Joop me wil beschuldigen van banden met de PVV.

En tadaah! Daar hebben we ‘m weer: ‘het zal na dit alles niemand verrassen dat Elforkani een fan is van islamgeleerde Al-Qaradawi’, schrijft Brendel. Ja, dat was Hassnae ook, Brendel. Jij bent een fan van Geert Wilders, dus wat heb jij Forkani eigenlijk te verwijten?

Banden met de Moslimbroederschap hebben we allemaal, en hoe ernstig is dat eigenlijk? De AIVD ziet de Broederschap niet eens als een bedreiging, al houdt Brendel stug vol van wel, omdat de Broederschap streeft naar ‘het creëren van een ultraorthodoxe islamitische zuil’.

Nou, nou, meneer Brendel, wat een puik onderzoek weer, en wat een schokkende onthullingen. Alles wat ze bij Elsevier hoeven te doen, is de boel klakkeloos overschrijven en wie er een paar vraagtekens bij zet, wordt gewoon in de volgende aflevering verdachtgemaakt.

Lang leve de rechtse journalistiek – het hedendaagse equivalent van Bijltjesdag. Het lachste is nog, dat Brendel zelf precies weet waar hij mee bezig is. “Allemaal ‘guilt by association’, zullen mijn tegenstanders opwerpen”, schrijft hij, waarna hij nog even koortsachtig verdergaat met associëren.

Peter Breedveld denkt dat Carel Brendel fout zou zijn geweest in de oorlog, want Brendel werkte ooit voor het Algemeen Dagblad, en het Algemeen Dagblad is zeg maar een slap aftreksel van De Telegraaf, en De Telegraaf was fout in de oorlog.