Home » Archief » De beste CD’s van 2013


[29.12.2013]

De beste CD’s van 2013

Peter Breedveld

nieuw19
Foto: Marilyn Monroe door Richard Avedon

2013 was een uitstekend muziekjaar, ondanks het verscheiden van mijn grote held Lou Reed. Helaas heb ik veel gemist vanwege het offensief van Haatrechts tegen dit nederige margeblogje. Deze kerstvakantie heb ik gebruikt om het gemiste in te halen.

Zo ontdekte ik dat ook dit jaar weer veel zangeresjes onterecht werden gehyped. Zo’n Miley Cyrus mensen, wat mankeert jullie om daar massaal achteraan te lopen? Britney Spears 2.0 is het, meer niet. Geldt ook voor volksverlakkers als Sky Ferreira en Lorde. De één heeft wat meer pretenties dan de andere, die dus d’r tieten maar in de strijd gooit, maar het is allemaal hetzelfde: saaie wegwerppop.

Interessantdoenerige rijmelarij

Wat de laatste jaren doorgaat voor het neusje van de zalm in de popmuziek, is naar mijn bescheiden mening vooral lethargische kutmuziek van vroegoude, depressieve jongeheren waarvan de meesten de hitparades tien jaar geleden ook al terroriseerden met hun comateuze deuntjes. Ik heb de Top-50 van het blad Rolling Stone eens doorgenomen en moest de ene geeuw na de andere onderdrukken. Om de keuzes van onze vaderlandse popjournalisten moest ik zelfs hard lachen. Nick fucking Cave, de godfather van de interessantdoenerige prozac-rijmelarij, op één!

Overschatte kringloopmeuk

De ergste hype van het jaar is wat mij betreft Daft Punk – wat een hysterisch overschatte kringloopmeuk is dat, zeg! Ik concludeerde dat het meest energieke album van het jaar is gemaakt door de 66-jarige David Bowie, toen ik opeens Yeezus ontdekte van Kanye West. Dat vond ik altijd een rappende R&B-kloon, maar Yeezus is een geëngageerd en ontzettend agressief album dat je vol in de ballen raakt. Me like! En de tachtigjarige Yoko Ono heeft ook een nieuw album, Take Me to the Land of Hell, dat ontzettend goed is! Check deze video, met onder andere de twee overlevende Beastie Boys:

 

 

Veel voor mij nieuwe muziek heb ik ook ontdekt door de Britse Channel 4-serie Misfits, die ik misschien nog wel beter vind dan Breaking Bad, en die een soundtrack heeft van klassiekers die me nostalgisch deden terugverlangen naar de jaren tachtig en opwindende nieuwe muziek die me mijn ouderdomskwaaltjes deden vergeten. Ik heb nieuwe genres ontdekt met intrigerende namen als shoegazing en bands als Fourtet, The Fuck Buttons en Disclosure. Van die laatste is deze geniale video:

 

 

De interessantste ontwikkelingen zien we nog steeds in de dance-scene. Daar wordt trouwens ook de grootste meuk gemaakt. Die Nederlandse DJ’s met hun privéjets, die overal ter wereld optreden voor een miljoen mensen – I don’t get it. En iets is niet interessant als het uit Syrië komt, mensen. Het is erg wat daar gebeurt, maar dan hoeven we niet meteen de lat lager te gaan leggen, toch? Dit is goedkope bruiloftmuziek van zenuwachtige ADHD’ers. Weg ermee.

Verder heeft Iggy Pop een nieuw album gemaakt met The Stooges, maar dat verschilt niet van de pretentieloze pretrock die hij de laatste vijftien jaar maakt. Leuk, meer niet. Het nieuwe album van Beyonce, dat vind ik dan wel weer erg verrassend. En één van de plezierigste en ontroerendste ontdekkingen van het jaar is Valerie June, maar daarover straks meer.

Mekka van de Indie-muziek

Ik heb me ook verdiept in de Japanse Indie-muziek, daar heb ik de afgelopen weken al verslag van gedaan. Japan is wat mij betreft het Mekka van de Indie-muziek (evenals van de inwisselbare wegwerpmeuk, overigens). Man, man, wat komt daar veel moois vandaan.

Genoeg geouwehoerd, hier volgt mijn persoonlijke Top-10 van 2013:

10: Juana Molina ‘Wed 21

De Argentijnse Juana Molina voert het tempo van haar liedjes met elk nieuwe album een beetje op. Dat gaat een beetje ten koste van de lome dromerigheid die ik op haar eerste albums zo verslavend vond, maar Wed 21 is even goed betoverend mooi. Molina ontpopt zich hier als een elektronische Tom Waits, maar lichtvoetiger, al vind ik de video van het nummer ‘Eras‘ angstaanjagender dan het donkerste dat Waits ooit heeft gemaakt.

 

 

9: Biollante ‘Alone in this world

Biollante is een monster in een aantal van de onvolprezen (in Nederland althans) Godzilla-films en de artiestennaam van een Japanse muzikant. Het mooie van ‘Alone in this world‘ is dat je die gratis kunt downloaden, maar kom op, mensen, geef de man een tientje voor zijn prachtige bijdrage aan het muzikale landschap. Dit is ideale muziek om je eens lekker bij in je zelfmedelijden te wentelen. Je bent tenslotte alleen op de wereld. O nee, je hebt altijd nog Biollante. Check de film!

 

 

8: Melt-Banana ‘Fetch

Melt-Banana is net zo gek als de naam doet vermoeden. Soort speedmetal-Frank Zappa op heliumgas. Wat een opwindende waanzin. Een muur van lawaai, gefundeerd door opzwepende ritmes en dan dat gekke stemmetje van de zangeres. Alsof je oma een overdosis ginsengthee heeft gedronken en really hit it off met je metalheadende buurman. Swingt de pan uit.

 

 

7: The Akabane Vulgars on Strong Bypass ‘Proclamation

Eerlijke, pure, melodieuze, meeslepende beukrock van drie stoeries uit Japan, en laat u niet bedotten door de truttige Miss Etam-kleding, die ze soms aanhebben. Zangeres/gitarist Yumi Uchizono zingt als een sigaarrokende dokwerker, haar zus Miki Uchizono stuwt de songs voort met haar pompende bas, streng in het gareel gehouden door drummer Kei Sofue.

Dit jaar brachten de Akabane Vulgars (volg ze op Twitter) maar liefst twee albums uit, een livealbum en een studioalbum, dat is dus Proclamation. Strakke rocksongs met speelse rifs en eclectischer dan u bij eerste beluistering misschien zou vermoeden. Ik meen bijvoorbeeld ook cabaretinvloeden te horen, en ergens waart de geest van Kurt Weill rond.

Alleen online te bestellen bij hun Amerikaanse agent, een advocaat uit ik meen San Diego die meteen van de gelegenheid gebruik maakt om via de mail eens lekker met je over Japanse muziek te lullen.

 

 

6: Valerie June ‘Pushin’ against the Stone’

Die stem! Ondefinieerbaar! Een beetje een schreeuwerige keelstem heeft Valerie June, maar wel heel breekbaar. Dit is Americana op z’n best. Soul, blues, jazz, alles wat het leven mooi maakt, zit hier in. Klinkt heel ouderwets en tegelijkertijd fris en nieuw. Ontroerende liedjes over liefde en hunkering en swingende liedjes over de almachtige God. Gewoon vreselijk mooi, en verder weet ik niet wat ik erover moet zeggen.

 

 

5: Smany ‘Komoriuta

Ook dit prachtige juweel is helemaal gratis te downloaden! Smany maakt etherische elektronica, dromerige liedjes tegen een achtergrond van elektronische geluiden en effecten, doorspekt met ambachtelijke akoestische gitaar en soms een instrument die ze van Tom Waits gestolen lijkt te hebben. Je waant je in een kristallen sprookjeswereld waar warme sneeuw uit de lucht dwarrelt. Beetje Fay Lovsky, beetje Björk ook wel, beetje Tom Waits, beetje Cibelle. Heerlijk om bij in slaap te vallen. Sommige nummers zijn gemixt door de crème de la crème van de Japanse Indie-elektronica.

 

 

4: ZZZ’s ‘Prescription

De ZZZ’s combineren hun hypnotische sirenengezang met gillende, jammerende gitaar en militarische bas- en drumpartijen. Hun nummers zijn gelaagde composities die opbouwen naar een orgastische climax en daarna vredig sterven als eendagsvliegen. Dit is zo fucking goed dat het nauwelijks te bevatten is. Eén van de grootste verrassingen van dit jaar. Natuurlijk uit Japan, maar ook voor Europeanen verkrijgbaar op iTunes.

 

 

3: Buddy Girl and Mechanic ‘Buddy Girl and Mechanic

Weer een rockband uit Japan. Ritmisch, melodieus, hypnotisch, supersexy. Vederlicht en donker mysterieus tegelijk. Broeierig, grenzend aan het psychedelische. Onweerstaanbaar. Hoe kun je nog talen naar Miley Cyrus als je dit hebt gehoord? iTunes en Amazon.

 

 

2: Kanye West ‘Yeezus

Ik had wel gehoord dat Kanye West een nieuw album uit had, maar iedereen zat alleen maar te kankeren op zijn megalomanie en zijn gekke fratsen. Ik kon niet geloven wat ik hoorde toen ik vorige week besloot toch eens naar Yeezus te luisteren en Jezus, wat een meesterwerk. Rolling Stone noemt het ‘Metal Machine Music translated into futuristic hip-hop‘ en dat vind ik vreemd, want Lou Reed nam Metal Machine Music, een bak herrie, op om van zijn platencontract af te komen. Dit is het agressiefste popalbum sinds Fear of a Black Planet van de beste hiphopgroep die ooit heeft bestaan en ooit zal bestaan. West stampt hier als een Godzilla op speed door een stad vol heilige huisjes. In fact, ik meen Godzilla’s karakteristieke gil te horen in het nummer I am a God. Dit is miljonairspunk, West heeft schijt aan de gevestigde orde en steekt dat niet onder stoelen of banken. En hoe ‘futuristisch’ Yeezus ook mag klinken, ik heb zelden zo’n respect voor de klassieken gehoord, bijvoorbeeld in Blood on the Leaves, met samples uit Nina Simones versie van ‘Strange Fruit‘, die Wests tekst, over wat mij voorkomt als de ondergang van een zwarte sterartiest, een donkere extra dimensie geven.

Fuck me, dit album blies me uit mijn stoel.

 

 

1: David Bowie ‘The Next Day

Er is geen God dan David Bowie en The Next Day zal de rest van mijn leven een speciale plek in mijn hart hebben, want het heeft me door de donkerste periode in mijn leven gesleept. ‘Here I am, not quite dying‘, zingt Bowie strijdbaar en verdomd als dat niet over mij ging. The Next Day is een zeer compleet, muzikaal en tekstueel gelaagd album met van alles wat, altijd met een echo naar Bowies roemrijke verleden op de achtergrond, maar altijd weer vernieuwend. Dan weer klinkt Bowie heel breekbaar, zoals in Where are we now, waar ik vochtige ogen van krijg, dan weer agressief en sardonisch, zoals in de titelsong of in If you can see me. Ik kan er geen genoeg van krijgen. O, als Bowie maar weer eens een concerttour ging doen.

 

 

Bowie, God, Peter Breedveld, 29.12.2013 @ 00:11

[Home]
 

12 Reacties

op 29 12 2013 at 02:01 schreef Olav:

Eén naam: Rokia Traoré.

Verder zoekt u het maar uit ;-)

op 29 12 2013 at 14:00 schreef Luisa Batista:

Heerlijk om te lezen en te luisteren. Veel van deze artiesten kende ik nog niet. Bedankt, Peter. :-)

op 29 12 2013 at 15:48 schreef vetklep:

Miley Cyrus is geweldig.
Met het geluid uit.

op 29 12 2013 at 15:55 schreef Leo Schmit:

Ik mis Cokestudio, Meesha Shafi

http://www.youtube.com/watch?v=RZ4k4035JdA

op 29 12 2013 at 16:37 schreef machiel:

Leuke lijst. Vooral die ZZZs en Buddy Girl and Mechanic. Verder denk ik van Bowie wat jij van Nick Cave denkt: overgewaardeerd.

op 29 12 2013 at 18:28 schreef Latifa Bouras:

Stromae! Heerlijke muziek!
PS: Miley kan zingen en Britney niet ;-)

op 29 12 2013 at 23:19 schreef Rena:

Leuke lijst! Bedankt voor Valerie June en Disclosure.
Wat Japan betreft heb ik jaren geleden in het Bimhuis m’n nierstenen laten vergruizen door Soil and Pimp haha de mensen op de eerste paar rijen konden niet blijven zitten, weggeblazen!

op 30 12 2013 at 00:03 schreef MNb:

Ik kan het alleen maar herhalen: The Akabane Vulgars zijn balsem op de ziel van een ouwe headbanger als ik. En ik ben dol op hun truttige kleding. Ook hardrock conventies moeten met voeten worden getreden.
De vorige keer schreef ik dat ze in Japan hun klassiekers kennen. En jawel – rond minuut 5 citeren de ZZZ’s Jimi Hendrix. Totaal uit context gerukt uiteraard; des te beter. Ik ben ook weg van hun drummer.
Ah, het goed om te weten dat hardrock/heavy metal een toekomst heeft en dat die in Japan ligt. Mijn dank daarvoor, PB.

op 30 12 2013 at 00:03 schreef Turiddu:

Ik ken er helemaal niemand of niets van en ik heb zo’n idee dat dat, met het oog op mijn gemoedsrust, wellicht ook beter zo kan blijven. Niettemin een goede jaarwisseling toegewenst en kijk een beetje uit met vuurwerk.

op 30 12 2013 at 05:26 schreef jvdheuvel:

Ik vind het heel bijzonder dat er mensen zijn die kunnen bijhouden wat de beste CD’s zijn in een bepaald jaar. Is mij echt nog nooit gelukt. Ja toen ik 10 was maar toen bestonden er nog geen CD’s.

op 30 12 2013 at 09:15 schreef arjan030:

Ik ben dol op Sky Fereira en heb een zwak voor Miley Cyrus’ Wrexking Ball wegens hartverscheurend, ondanks die productie, maar ik ben heel benieuwd naar de platen op jouw lijst, je enthousiasme werkt aanstekelijk!

op 30 12 2013 at 10:49 schreef igor stratoff:

Wat moet je hier nu van zeggen? Laten we het er op houden dat het een lijst is waarbij het vooral om de smaak van de samensteller gaat. Je onderbouwing is onderhoudend, een levendige stijl. Maar muziek moet voor zichzelf spreken. Wel lachen dat je Nick Cave als overrated, zichzelf herhalende artiest wegschrijft, terwijl juist hij voor het eerst in jaren met een echt goede plaat komt. Intens, diep en vol emotie. Niets deprimerends aan, een prachtig verhaal. Terwijl David Bowie weer met een overgeproduceerde, echt slechte plaat komt. Je omschrijving van ZZZ’s onderschijf ik weer wel, hoewel ik hem zelf niet echt de moeite waard vond.

Gelukkig maar dat meningen verschillen. Op naar 2014!

Nieuwe reactie
Naam:
E-mail:
Homepage:
  Afbeelding invoegen
 

 


Home

Archief

 

Become a Patron!
 

Let op: Toelating van reacties en publicatie van opiniestukken van anderen dan de hoofdredacteur zelf betekent geenszins dat hij het met de inhoud ervan eens is.

 

pbgif (88k image)
 

Vermaakt u zich een beetje met deze site? Laat uw waardering blijken met een kleine donatie (grote mag ook!): NL59 RABO 0393 4449 61 (SWIFT BIC RABONL2U) o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.

 

pbgif (88k image)
 

(Advertentie)
 

 

pbgif (88k image)
 

Meest gelezen in september

O Robert Oey is een held

O Salafistische homohaters en de mooie ovens van Adolf Hitler

O De Nederlandse politie verdient die taser niet

O Too big to fail

O Jodengespuis

O Get a grip, media, Nederland kan Ridouan Taghi makkelijk aan

O Voorsorteren op het Forum voor Democratie

O Journalistieke kwaliteitsnormen

O Kutkind

O Moet u al bijna kotsen?

 

Meest gelezen ever

O YouPorn

O Verplicht naakt douchen op school, jongens en meisjes bij elkaar

O De koning van het uittrekken van de damesslip

O Het totale en angstwekkende gebrek aan integriteit van de #Metoo-meute

O Het historische besef van Jeroen Pauw

O Opbokken met je racistische kinderfeestje

O De extreemrechtse terreur van Twitter-troll Ans Aarsema

O Anne Faber en de moslims

O Anita Borst is een held

O Smachten en soppen met Thierry Baudet

 

pbgif (88k image)
 

CONTACT
Stuur uw loftuitingen en steunbetuigingen naar Frontaal Naakt.

 

NIEUWSBRIEF
Ontvang gratis de Frontaal Naakt nieuwsbrief.

 

pbgif (88k image)
 

BLURBS
“How does it feel to be famous, Peter?” (David Bowie)

“Frontaal Naakt dient een publiek belang” (mr. P.L.C.M. Ficq, politierechter)

“Ik vind dat je beter schrijft dan Hitler” (Ionica Smeets)

“Wie verlost me van die vieze vuile tiefuslul?” (Lodewijk Asscher cs)

“Pijnlijk treffend” (Sylvana Simons)

“Echt intelligente mensen zoals Peter Breedveld.” (Candy Dulfer)

“De Kanye West van de Nederlandse journalistiek.” (Aicha Qandisha)

“Vieze gore domme shit” (Tofik Dibi)

“Ik denk dat de geschiedenis zal uitmaken dat Peter Breedveld de Multatuli van deze tijd is.” (Esther Gasseling)

“Nu weet ik het zeker. Jij bent de antichrist.” (Sylvia Witteman)

“Ik ben dol op Peter. Peter moet blijven.” (Sheila Sitalsing)

“Ik vind hem vaak te heftig” (Hans Laroes)

“Schrijver bij wie iedereen verbleekt, weergaloos, dodelijk eerlijk. Om in je broek te piesen, zo grappig. Perfecte billen.” (Hassnae Bouazza)

“Ik moet enorm lachen om alles wat Peter Breedveld roept.” (Naeeda Aurangzeb)

“We kunnen niet zonder jouw geluid in dit land” (Petra Stienen)

“Jij levert toch wel het bewijs dat prachtige columns ook op weblogs (en niet alleen in de oude media) verschijnen.” (Femke Halsema)

“De scherpste online columnist van Nederland” (Francisco van Jole)

“Elk woord van jou is gemeen, dat hoort bij de provocateur en de polemist, nietsontziendheid is een vak” (Nausicaa Marbe)

“Als Peter Breedveld zich kwaad maakt, dan wordt het internet weer een stukje mooier. Wat kan die gast schrijven.” (Hollandse Hufters)

“De kritische en vlijmscherpe blogger Peter Breedveld” (Joop.nl)

“Frontaal Naakt, waar het verzet tegen moslimhaat bijna altijd in libertijnse vorm wordt gegoten.” (Hans Beerekamp – NRC Handelsblad)

“De grootste lul van Nederland” (GeenStijl)

“Verder vermaak ik mij prima bij Peter Breedveld. Een groot schrijver.” (Bert Brussen)

“Landverrader” (Ehsan Jami)

“Voorganger van de Linkse Kerk in Hersteld Verband.” (Carel Brendel)

“You are an icon!” (Dunya Henya)

“De mooie stukken van Peter Breedveld, die op Frontaal Naakt tegen de maatschappelijke stroom in zwemt.” (Sargasso)

‘De website Frontaal Naakt is een toonbeeld van smaak en intellect.’ (Elsevier weekblad)

“Frontaal Gestoord ben je!” (Frits ‘bonnetje’ Huffnagel)

“Jouw blogs maken hongerig Peter. Leeshonger, eethonger, sekshonger, geweldhonger, ik heb het allemaal gekregen na het lezen van Frontaal Naakt.” (Joyce Brekelmans)

‘Fucking goed geschreven en met de vinger op de zere plek van het multicultidebat.’ (jury Dutch Bloggies 2009)

Frontaal Naakt is een buitengewoon intelligent en kunstig geschreven, even confronterend als origineel weblog waar ook de reacties en discussies er vaak toe doen.’ (jury Dutch Bloggies 2008)

‘Intellectuele stukken die mooi zijn geschreven; confronterend, fel en scherp.’ (Revu)

‘Extreem-rechtse website’ (NRC Handelsblad)

‘Peter schrijft hartstochtelijk, natuurlijk beargumenteerd, maar zijn stijl volgt het ritme van zijn hart.’ (Hafid Bouazza) ‘Complimenten voor Frontaal Naakt.

‘Scherpe confrontatie, zelfs als die soms over grenzen van smaak heen gaat, is een essentieel onderdeel van een gezonde democratie.’ (Lousewies van der Laan)

‘De meeste Nederlanders zijn van buitengewoon beschaafde huize, uitzonderingen als Peter Breedveld daargelaten.’ (Anil Ramdas)

‘Peter Breedveld verrast!’ (Nederlandse Moslim Omroep)

‘Breedveld is voor de duvel nog niet bang’ (Jeroen Mirck)

‘Nog een geluk dat er iemand bestaat als Peter Breedveld.’ (Max J. Molovich)

‘Godskolere, ik heb me toch over je gedróómd! Schandalig gewoon.’ (Laurence Blik)

 

pbgif (88k image)
 

 

pbgif (88k image)
 

LINKS

 

 

 

RSS RSS