Home » Archief » De stront op je gezicht


[29.10.2018]

De stront op je gezicht

Fréderike Geerdink


Illustratie: Toshio Saeki

‘Bok’, zei mijn huisgenoot. ‘Weet je wat dat is, bok?’ Bok is Turks voor stront. Hij legde zijn hand op zijn achterhoofd en drukte zijn hoofd naar beneden, richting tafel, en liet zijn hand zijn hoofd schudden. Precies zo werden hij en zijn medegevangenen keer op keer met hun gezicht in de bok gedrukt. Een mogelijkheid het er weer af te wassen, was er niet. Wachten dus, tot het ingedroogd was, en dan pellen. Uiteindelijk kreeg je ook wel water, maar dan was het kiezen: drinken, of wassen.

Hij is niet emotioneel als hij het vertelt. Het is ook al even geleden. Het waren de jaren zeventig en tachtig in de beruchte gevangenis nummer 5 in Diyarbakir, Noord-Koerdistan, ook bekend als Zuid-Oost Turkije. Hij was een jonge twintiger. Een linkse, Koerdische revolutionair, net als al zijn mede-gevangenen.

Hij is gaan schrijven in die tijd. Herinneringen, journalistiek, gedichten, columns. Nu is hij een zestiger, en nog steeds een linkse revolutionair. Hij is nooit gestopt met schrijven, ondanks de druk die de Turkse staat decennia lang op hem heeft uitgeoefend. Nog steeds uitoefent, moet ik zeggen, zelfs nu hij inmiddels niet meer in Noord-Koerdistan woont maar in Zuid-Koerdistan, ook bekend als Noord-Irak. De basis, het doel van zijn schrijven is hetzelfde gebleven: het bestrijden van het fascisme van de Turkse staat.

Systematische onderdrukking

Als je dat fascisme ziet, neem je meteen afscheid van het idee dat Turkije een ‘gepolariseerd land’ is. Dat is het helemaal niet. Turkije is sinds de oprichting in 1923 een extreem-nationalistische, militaristische staat, waarin voor afwijken in welke vorm dan ook geen ruimte is. Koerden weten dat sinds 1923, maar in de loop van de geschiedenis zijn steeds meer groepen zich bewust geworden van de systematische onderdrukking. Dat levert spanningen op en geweld. Aan de buitenkant ziet dat eruit als polarisatie, maar dat is het niet. Het is een symptoom van fascisme.

Op het heerlijke Read My World-festival, dat dit jaar in het teken stond van Turkije, was ik gevraagd te spreken in een panel over ‘Journalistiek in een gepolariseerde samenleving’. Het was de bedoeling dat ik en mijn mede-panelleden parallellen zouden trekken tussen Turkije en Nederland. Immers, Nederland raakt ook steeds meer gepolariseerd. Hoe bedrijf je dan journalistiek? Wat is je verantwoordelijkheid als journalist?

God wat heb ik wakker gelegen van die vragen, jaren geleden toen een Turkse vriend me liet weten dat ik te ‘pro-Koerdisch’ werd. Mijn intuïtie vertelde me dat het, kortweg, gelul was, maar het duurde even voor ik me daar zeker over voelde. Journalistiek is moeilijker in een systeem als het Turkse, maar de kern van het werk blijft het zelfde: je zoekt naar de waarheid. Doordat de overheid niet open is, doordat politici niet bereikbaar zijn voor wederhoor, doordat veel niet geschreven mag worden en veel media willens en wetens aperte leugens verspreiden, veranderen je journalistieke methodes. Meer zelf met je poten in de modder staan, bijvoorbeeld, op de plekken waar degenen die lijden onder het systeem hun levens proberen te leven. Met eigen ogen zien wat fascisme doet met gemeenschappen. De waarheid bekijken. Die waarheid bleek vuil en die schreef ik op. Dat was niet pro-Koerdisch, dat was journalistiek.

Macht controleren

Het was een opluchting om te concluderen dat ik geen activist was geworden of pro-Koerdisch, maar juist meer journalist dan ooit. Ik kon weer met volle kracht vooruit. Niet dat er met activisme iets mis is, maar ik ben denk ik geboren als journalist en ik wilde niet wegdrijven van wie ik ben. Temeer omdat al dat denkwerk me er extra van doordrong hoe belangrijk de rol van de journalistiek is. We moeten de macht controleren, verantwoordelijk houden voor hun daden en de gevolgen ervan. Hoe destructiever die macht is, hoe essentiëler dat wordt. Het gevolg is automatisch dat je aan de kant staat van de verdrukten en ontrechten.

Dat geldt net zo goed voor Nederland. Want net zoals de analyse dat Turkije gepolariseerd is niet klopt, klopt het niet dat Nederland steeds verder gepolariseerd raakt. Het fascisme is in opkomst. De mensen die daardoor vrezen voor hun veiligheid en zij die weten dat uiteindelijk ieders veiligheid in het geding is, verzetten zich daartegen. Wat doe je dan als journalist? Je houdt je bij je vak. Je controleert de macht. Macht bestaat bij de gratie van machtelozen, dus voor die machtelozen doe je het, in het publieke belang. Het spreekt voor zich dat alles wat je schrijft en publiceert, op feiten gebaseerd moet zijn, van nieuwsbericht en interview tot reportage, van achtergrondverhaal en commentaar tot opinie. Journalistiek les 1.

Ik vind het verbijsterend dat Volkskrant-hoofdredacteur Philippe Remarque blijkbaar denkt dat die journalistieke principes aan ‘modernisering’ onderhevig kunnen zijn. Hij zei het niet alleen in het One World-stuk dat nu op social media de ronde doet, hij zei hetzelfde toen het redactiestatuut in 2016 veranderd werd – het volledige statuut is op de site van de krant overigens onvindbaar. Hij ziet niet dat die journalistieke principes juist zijn houvast zijn, zéker in tijden van opkomend fascisme.

Kapitalistisch systeem

Remarque: ‘Het expliciete doel om op te komen voor verdrukten en ontrechten roept vragen op over de onafhankelijkheid en objectiviteit en is een onbruikbaar criterium.’ Het ís ook geen criterium, het is de onvermijdelijke uitkomst van het bedrijven van journalistiek. Met onafhankelijkheid heeft het al helemaal niets te maken, want dat gaat puur over wie jou financiert. Dat is het kapitalistische systeem dat je doet streven naar sneller zijn dan de concurrentie en dus meer kliks binnenslepen, meer adverteerders, hogere verkopen. Als je streeft naar onafhankelijkheid, koppel je dáár dan (zo veel mogelijk) van los. En objectiviteit? De hoofdredacteur van de Volkskrant gelooft blijkbaar serieus dat zijn krant ‘objectief’ verslag doet. Dat zijn blik neutraal is. Nooit naar mensen van kleur geluisterd, nooit ‘Wit is ook een kleur’ gezien, of daarna niet in de spiegel gekeken.

Marcel Gelauff van het NOS-journaal, zelfde laken een pak. Hij zegt in het One World-stuk: ‘Cruciaal in ons denken als publieke nieuwsvoorziening is dat we zelf als redactie over nieuwsfeiten geen mening hebben.’

Verschijningsverbod

Het raakt me. Niet alleen omdat het mijn vak is dat zo naar de mallemoeren gaat, maar ook vanwege het enorme privilege dat alle journalisten in Nederland hebben. In Nederland hoeft geen journalist in ballingschap. In Nederland wordt geen columnist in het gevang gesmeten (wel werd er onlangs nog eentje verhoord wegens zijn werk). In Nederland hoeft geen krant of TV-station te vrezen voor overname door de regeringspartij of voor een door een rechter opgelegd verschijningsverbod. En wat doen veel collega’s met die vrijheid? Niets. Ze verklaren ‘opkomen voor verdrukten en ontrechten’ tot retro zoals retro bedoeld is’ en halen er een streep door. Terwijl we die vrijheid zouden moeten némen. We zouden moedig moeten zijn, de macht moeten tarten, pal moeten staan voor wie het onderspit delft. Desnoods tot we de stront van ons gezicht moeten pellen.

Fréderike Geerdink is journalist. Als Turkije-kenner en Koerdistan-correspondent leert ze veel over Nederland.

Fréderike Geerdink, 29.10.2018 @ 08:15

[Home]
 

1 Reactie

op 29 10 2018 at 08:16 schreef Peter:

Commentaar? Leesfrontaalnaakt@gmail.com.

 


Home

Archief

 

Become a Patron!
 

Let op: Toelating van reacties en publicatie van opiniestukken van anderen dan de hoofdredacteur zelf betekent geenszins dat hij het met de inhoud ervan eens is.

 

pbgif (88k image)
 

Vermaakt u zich een beetje met deze site? Laat uw waardering blijken met een kleine donatie (grote mag ook!): NL59 RABO 0393 4449 61 (SWIFT BIC RABONL2U) o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.

 

pbgif (88k image)
 

(Advertentie)
 

 

pbgif (88k image)
 

 Meest gelezen in oktober

O Huilen voor Wierd Duk
O Dat Wierd Duk zich nog journalist mag noemen, is bizar
O Ik moet naar het politiebureau komen omdat ik een laffe internettroll heb beledigd
O De terreur van de copypaste-antiracisten
O Het ijzingwekkend kille Heilige Gelijk van de #Metoo-psycho’s
O Ik ging naar het politiebureau om als verdachte te worden verhoord en wat er tóen gebeurde…!
O Sonja Barend Award
O Rapport over extreemrechts bewijst dat elke cent voor de AIVD weggegooid geld is
O Vijf ongemakkelijke waarheden over #Metoo
O De stront op je gezicht

Meest gelezen ever

O YouPorn
O Verplicht naakt douchen op school, jongens en meisjes bij elkaar
O ‘FUCK OFF ben je niet goed bij je kankerkop stinkhoer’
O Smerige kutnicht
O Fact-check: ging Adil Rashid vrijuit omdat hij moslim is? Neen.
O Konijntje Castricum
O Journalistieke principes
O Frontaal Naakt leeft!
O Holland for foreigners: Can’t you take a racist joke?
O Komt een Arabier bij Zomergasten

 

pbgif (88k image)
 

CONTACT
Stuur uw loftuitingen en steunbetuigingen naar Frontaal Naakt.

 

NIEUWSBRIEF
Ontvang gratis de Frontaal Naakt nieuwsbrief.

 

pbgif (88k image)
 

BLURBS

“How does it feel to be famous, Peter?”
(David Bowie)

“Ik vind dat je beter schrijft dan Hitler”
(Ionica Smeets)

“Wie verlost me van die vieze vuile tiefuslul?”
(Lodewijk Asscher cs)

“Pijnlijk treffend”
(Sylvana Simons)

“Echt intelligente mensen zoals Peter Breedveld.”
(Candy Dulfer)

“De Kanye West van de Nederlandse journalistiek.”
(Aicha Qandisha)

“Vieze gore domme shit”
(Tofik Dibi)

“Ik denk dat de geschiedenis zal uitmaken dat Peter Breedveld de Multatuli van deze tijd is.”
(Esther Gasseling)

“Nu weet ik het zeker. Jij bent de antichrist.”
(Sylvia Witteman)

“Ik ben dol op Peter. Peter moet blijven.”
(Sheila Sitalsing)

“Ik vind hem vaak te heftig”
(Hans Laroes)

“Schrijver bij wie iedereen verbleekt, weergaloos, dodelijk eerlijk. Om in je broek te piesen, zo grappig. Perfecte billen.”
(Hassnae Bouazza)

“Ik moet enorm lachen om alles wat Peter Breedveld roept.”
(Naeeda Aurangzeb)

“We kunnen niet zonder jouw geluid in dit land”
(Petra Stienen)

“Jij levert toch wel het bewijs dat prachtige columns ook op weblogs (en niet alleen in de oude media) verschijnen.”
(Femke Halsema)

“De scherpste online columnist van Nederland”
(Francisco van Jole)

“Elk woord van jou is gemeen, dat hoort bij de provocateur en de polemist, nietsontziendheid is een vak” (Nausicaa Marbe)

“Als Peter Breedveld zich kwaad maakt, dan wordt het internet weer een stukje mooier. Wat kan die gast schrijven.”
(Hollandse Hufters)

“De kritische en vlijmscherpe blogger Peter Breedveld”
(Joop.nl)

“Frontaal Naakt, waar het verzet tegen moslimhaat bijna altijd in libertijnse vorm wordt gegoten.”
(Hans Beerekamp – NRC Handelsblad)

“De grootste lul van Nederland”
(GeenStijl)

“Verder vermaak ik mij prima bij Peter Breedveld. Een groot schrijver.”
(Bert Brussen)

“Landverrader”
(Ehsan Jami)

“Voorganger van de Linkse Kerk in Hersteld Verband.”
(Carel Brendel)

“You are an icon!”
(Dunya Henya)

“De mooie stukken van Peter Breedveld, die op Frontaal Naakt tegen de maatschappelijke stroom in zwemt.”
(Sargasso)

‘De website Frontaal Naakt is een toonbeeld van smaak en intellect.’
(Elsevier weekblad)

“Frontaal Gestoord ben je!” (Frits ‘bonnetje’ Huffnagel)

“Jouw blogs maken hongerig Peter. Leeshonger, eethonger, sekshonger, geweldhonger, ik heb het allemaal gekregen na het lezen van Frontaal Naakt.” (Joyce Brekelmans)

‘Fucking goed geschreven en met de vinger op de zere plek van het multicultidebat.’
(jury Dutch Bloggies 2009)

Frontaal Naakt is een buitengewoon intelligent en kunstig geschreven, even confronterend als origineel weblog waar ook de reacties en discussies er vaak toe doen.’
(jury Dutch Bloggies 2008)

‘Intellectuele stukken die mooi zijn geschreven; confronterend, fel en scherp.’
(Revu)

‘Extreem-rechtse website’
(NRC Handelsblad)

‘Peter schrijft hartstochtelijk, natuurlijk beargumenteerd, maar zijn stijl volgt het ritme van zijn hart.’
(Hafid Bouazza)

‘Complimenten voor Frontaal Naakt. Scherpe confrontatie, zelfs als die soms over grenzen van smaak heen gaat, is een essentieel onderdeel van een gezonde democratie.’
(Lousewies van der Laan)

‘De meeste Nederlanders zijn van buitengewoon beschaafde huize, uitzonderingen als Peter Breedveld daargelaten.’
(Anil Ramdas)

‘Peter Breedveld verrast!’
(Nederlandse Moslim Omroep)

‘Breedveld is voor de duvel nog niet bang’
(Jeroen Mirck)

‘Nog een geluk dat er iemand bestaat als Peter Breedveld.’
(Max J. Molovich)

‘Godskolere, ik heb me toch over je gedróómd! Schandalig gewoon.’
(Laurence Blik)

 

pbgif (88k image)
 

 


 

pbgif (88k image)
 

LINKS


RSS RSS