Languedoc-Roussillon (2)

Peter Breedveld

Ik had nog iets willen schrijven over de Carrefour en de Intermarché, de gigantische Franse supermarkten waar je echt álles kunt kopen, en waar je zo een dag kwijt bent, als je tenminste geen kinderen bij je hebt die alleen maar naar het zwembad willen en verder niks, maar mijn Twittervriendin Bertine Moenaff wees me op het ultieme stuk dat Janneke Vreugdenhil al heeft geschreven over ‘pretpark supermarché’.

Rest mij nog te wijzen op de Franse Lidl, waar je voor 150 euro je karretje vollaadt met kostelijkheden als eendenborst, konijn en al die andere dingen die het Franse leven zo aangenaam maken. Deze maand was er een speciaal Ramadanhoekje ingericht met onder andere heerlijke, en ik meen echt ‘heerlijke’ Marokkaanse wijn, voor minder dan drie euro per fles.

Dáár houdt deze Hollandse jongen van, bourgondisch leven voor minder geld dan je in Nederland kwijt bent als je overal op beknibbelt. Ik gebruik de vakantie met mijn kinderen altijd om de sterrenchef uit te hangen en ze krijgen ’s middags (ik houd Spaanse etenstijden aan, dan duurt de dag langer) gerechten voorgeschoteld als eend met kersen en konijn met honing-citroen-thijmsaus, een heerlijke vette Franse kip die ik in rode wijn met achterlijk veel knoflook laat stoven en gebakken banaan met frambozensaus als toetje.

De kinderen – en ik overdrijf echt niet – zien alleen al door mijn eten uit naar de vakanties, want het zijn lekkerbekken, net als ik. Blij dat ik niet van die kinderen heb die helemaal niks lusten, behalve appelmoes en kipnuggets. Ik had eens een vriendje van één van de kinderen te eten en die begon te janken toen ik zei dat-ie zijn sinaasappel moest opeten.

Bij het zwembad zat een sympathiek Nederlands stel (uit Amsterdam, ook nog! – What are the odds, huh?) – dat vroeg wat we gingen lunchen. Ik zei ‘konijn met hong-citroen-thijmsaus’ en hun mond viel open. “Konijn?! Waar haal je dat?” Dat ik die bij de Lidl vandaan had, vonden ze natuurlijk nóg verbijsterender, maar jeetje, hoe kun je nou drie weken in Frankrijk kamperen en niet weten dat je hier gewoon – buiten kersttijd! – konijn in een doorsnee winkel kunt halen? En dat het fruit in de supermarkt smaakt zoals fruit hoort te smaken, en de wijn ook.

Dat doet me denken aan een Nederlandse vrouw die ik jaren geleden aan de rand van het (fantastische) zwembad van de Spaanse camping El Templo del Sol hoorde declameren dat ze in de vier weken, die ze daar was, nog niet buiten de muren van die camping was geweest. Ze leek er een soort trots in te scheppen. Op een andere camping, in Frankrijk, waar alleen maar Nederlanders zaten, zei een vrouw tegen me dat ze dat zo fijn vond, omdat ze dan geen ‘buitenlands’ hoefde te spreken. Op die camping heb ik het trouwens twee dagen volgehouden. Ik ben daar gevlucht, echt gevlucht, ook al had ik vijftienhonderd euro voor de huur van een bungalow vooruitbetaald en was de kans nihil, dat ik dat geld terug zou krijgen.

Afgelopen woensdag hebben we twee steden in de regio bezocht, Béziers en Nîmes. De bevolking van Béziers is in 1209 gedecimeerd door soldaten van de katholieke kerk, die op Katharen jaagden. Van de pauselijke gezant hadden de soldaten opdracht iedereen af te slachten, Katharen en katholieken, “want God zal de zijnen wel herkennen.”

Béziers heeft een mooie kathedraal die tegelijkertijd indrukwekkend en intiem is. Het heiligdom is gevuld met dramatisch beeldhouwwerk en er is een toren die je kunt beklimmen en vanwaar je de hele omgeving kunt overzien. Een toren laten wij nooit aan ons voorbijgaan, hoe smal de kronkeltrap ook is en hoeveel treden er ook te nemen zijn. Er was een man die zich kennelijk ook door niets of niemand liet weerhouden de toren te beklimmen, ook al had hij een enorme stellage op zijn rug met een baby erin. De stellage was eigenlijk te breed voor de smalle trappengang, zeker aangezien de mensen, die weer naar beneden klommen, aangewezen waren op hetzelfde smalle trappetje als degenen die naar boven wilden, maar die man moest en zou zich met die stellage op zijn rug naar boven wurmen. De waanzin!

Die waren me trouwens niet eerder opgevallen, die stellages waarin je je kleine kinderen op je rug meedraagt. Ze zien er indrukwekkend en ingewikkeld uit en doen een beetje denken aan de draagstoelen waarin in vroeger tijden prinsen en prinsessen zich lieten ronddragen. Toen mijn kinderen klein waren, droeg iedereen zijn spruit in een simpele buidel op de borst (een echt wijvenmagneet, overigens! Echt, ik heb nog nooit zoveel sjans gehad als toen ik mijn oudste zoon ronddroeg in zo’n buidel!).

Ik zag ze opeens overal, die kinderdraagstoelen. In Nîmes bijvoorbeeld, zag ik het stel op de foto hieronder:

Zo is dat, laat je vrouw dat ding maar sjouwen. Ze zijn best zwaar, met een kind erin en het kan behoorlijk warm worden in Zuid-Frankrijk in augustus, hoor!

Béziers is een gezellig, Middeleeuws stadje dat een beetje Spaans aandoet. Er wordt ook gestierenvecht. We hebben er de ochtend doorgebracht en zijn toen doorgereisd naar het veel mondainere Nîmes. Die stad bestaat al sinds de Romeinse tijd en het meest tot mijn verbeelding sprak de Jardin de la Fontaine, met een waterbron waar omheen de Galliërs hun nederzetting, Nemausus (een watergod, daar komt dus de naam ‘Nîmes’ vandaan), hadden gebouwd. Je kunt de waterbron zien, het water wordt met enorme kracht naar buiten gestuwd.

In het park staat ook een Romeinse tempel en bovenin – het park is tegen een heuvel aangelegd – staat een fraaie Gallo-Romeinse toren. Die hebben we ook beklommen. Vandaar zijn we naar het Romeinse circus gelopen, langs het Maison Carrée, een Romeins tempelgebouw dat kennelijk is ingericht als filmzaal. We wilden het van binnen zien, kochten een kaartje en kregen toen 3D-brillen in onze handen gedrukt, waarna we in de rij moesten wachten tot we het gebouw in mochten. Ik zag dat er een filmvoorstelling over de ‘helden van Nîmes’ op het programma stond en daar had ik geen zin in. Ik ben sowieso die 3D-toestanden behoorlijk zat. We hebben de brillen teruggegeven en zijn weggegaan.

Terwijl ik dit schrijf, bevind ik me alweer onder de grijze Nederlandse lucht en dat valt me erg zwaar. Gisteren zijn we in één ruk van Zuid-Frankrijk naar Nederland gereden. De tocht voerde aanvankelijk door een spectaculair landschap vol prachtige vergezichten, rotspartijen, wijnvelden, dorpen die tegen heuvelruggen aanlagen en kerkjes op overhellende rotsen. Zodra we de grens tussen Noord- en Zuid-Frankrijk passeerden, begon de lucht te betrekken en in België regende het pijpestelen.

Vandaag begint de lange, grijze, deprimerende tijd die tussen gisteren en de volgende zomervakantie ligt. Best erg eigenlijk, dat ik pas het gevoel heb te leven als ik uit Nederland weg ben.

Peter Breedveld, Reizen, 14.08.2011 @ 11:49

[Home]

38 Reacties

op 14 08 2011 at 12:19 schreef Turiddu:

Die supermarkten heb je uiteraard in Italië en Spanje ook, vaak met nog ruimere keuze dan die in Frankrijk.

op 14 08 2011 at 12:35 schreef HansR:

Leuk zo’n verhaaltje uit de buurt waar ik woon.

Best erg eigenlijk, dat ik pas het gevoel heb te leven als ik uit Nederland weg ben.

Ja, ik voel met je mee maar vergelijk dat even met foto 7.
De verwering van die hoofden geeft aan dat je eigenlijk hebt staan kijken naar het verleden. Verwar de warmte en de geschiedenis niet met het hedendaagse leven in Frankrijk.
Frankrijk heeft een geoliede en goed gemarkte toeristenindustrie. Weet wat je zegt als je zegt te leven als je weg bent uit NL.

Leven in de toeristenindustrie van Frankrijk is leven in een illusie. Een beetje zoals “The Crusaders sought the living among the dead. They mistook the visible for the invisible, confused the terrestrial and the celestial Jerusalem, and returned disillusioned” (Hegel)

(vergelijking vanwege je – terechte – ref naar de kruistocht tegen de katharen).

op 14 08 2011 at 12:45 schreef Roland:

Inderdaad, ik kan me nog een hypermarkt (Pryca, geloof ik) buiten Barcelona herinneren waar ze 20 jaar geleden al 76 kassa’s (ze waren genummerd, ik hoefde ze niet te ellen) naast elkaar hadden!

Groot is niet altijd beter (en de GB in Maaseik, vlakbij mijn huis, heeft ook al een beter assortiment vlees, kaas en wijn dan de twee keer zo grote AH in Roermond), maar bij supermarkten in het Bourgondische buitenland heb ik altijd het idee dat ik in een idioot grote delicatessenzaak rondloop.

Een van de grootste en tegelijkertijd meest simpele verschillen is hoe verbijsterend mager mager rundergehakt elders is. Dit is niet per se bij elk gerecht een voordeel, maar je betaalt tenminste niet voor water en je kan je eigen vet toevoegen.

op 14 08 2011 at 12:48 schreef Rob:

Wat Turiddu zegt, inderdaad.
Verder spreek ik vijf talen, maar “buitenlands” beheers ik helaas niet.

op 14 08 2011 at 13:22 schreef Peter:

HansR, dat ik een paar Middeleeuwse monumenten heb bezocht, wil niet zeggen dat ik alleen maar naar het verleden sta te kijken. Ik ben de afgelopen weken in Vietnam, Thailand, Engeland en Frankrijk geweest en de jaren daarvoor in tal van andere landen. Ik denk niet dat die landen ideaal zijn of zo, verre van dat.

Nee, het mooie van in het buitenland zijn is dat ik niet in Nederland ben, een land dat me steeds meer tegen gaat staan, vanwege de alomtegenwoordige lelijkheid.

op 14 08 2011 at 13:39 schreef Anna:

Mijn ouders zeulden Grote Broer (toen nog niet zo heel groot) en mij 25 jaar geleden ook al in stellage rond. Uit heimwee naar dat prachtige uitzicht zijn we allebei een kop over ze heen gegroeid.

Misschien dat ze daarom naar Frankrijk zijn verhuisd, om bij te komen.

op 14 08 2011 at 15:17 schreef HansR:

@Peter
Nee, het mooie van in het buitenland zijn is dat ik niet in Nederland ben, een land dat me steeds meer tegen gaat staan, vanwege de alomtegenwoordige lelijkheid.

Kan ik volledig in komen.

Maar ik vond jou zinnetje icm de geschiedenis van de streek te mooi om het citaat van Hegel te laten liggen : illusie als de bron van het kwaad. In deze marketing gedreven samenleving een aardige observatie denk ik dan.

Mooi toch zo’n vakantie met zo’n conclusie :)

op 14 08 2011 at 15:19 schreef Peter:

Schreef Hegel dat? Dan moet ik wel een heel slecht mens zijn, want dat is precies wat ik (bewust) doe op vakantie: me overgeven aan illusie.

op 14 08 2011 at 17:04 schreef MNb:

Soms doe ik boodschappen aan de Franse kant (van de Marowijnerivier). Daar geef ik steevast meer uit dan dat ik me van mijn Surinaamse salaris kan veroorloven. Want de prijzen zijn er nog hoger dan in Frankrijk zelf. Inderdaad is een uur bij lange na niet genoeg.
Wat dat lekkerbekken betreft, gisteren heeft mijn vriendin dit klaargemaakt:

http://southamericanfood.about.com/od/saladssidedishes/r/Goedangan.htm

en eergisteren in kleine stukjes gesneden rundvlees, zo zacht dat het smelt op de tong. Ze combineerde het met sopropo:

http://surinaamsekeuken.web-log.nl/surinaamsekeuken/2009/08/sopropo-naturel.html

al gebruikt ze niet veel zout en roerbakt het met fijngesneden adjoema, de heetste peper op Aarde:

http://www.adjoema.net/adjoema/

De kleuren zijn niet zo mooi. Adjoema is felgeel, felrood of felgroen.

op 14 08 2011 at 23:25 schreef Eva:

Misschien ban je me omdat ik een captain-obvious-vraag stel, maar heb je Montaillou eigenlijk gelezen? Die is de moeite waard als je de geschiedenis van de Katharen interessant vindt.

op 14 08 2011 at 23:30 schreef Peter:

Nee, ik heb er alleen stripboeken over gelezen.

op 14 08 2011 at 23:49 schreef Eva:

Doen! En gooi dan “De kaas en de wormen” erachteraan.

op 15 08 2011 at 09:05 schreef C.Manders:

Nog wat over de franse supermarkten: (Carrefour); verkopen gewoon sterke dranken en daarbij staan dranken van € 600 tussen (cognacs en Whiskeys). Fransen jatten blijkbaar niet want het is heel makkelijk zo’n fles in een goedkopere verpakking te plaatsen en deze vervolgens af te rekenen.
Ook de verse vis afdeling in een dergelijke supermarkt is een bezienswaardigheid: soms ligt er een complete haai (van 2 meter) in de vitrine.
Wat mij nog het meeste zeer doet is de Hollandse kaas. Ook die is hier verkrijgbaar alleen tegen de helft van de prijs. Een kilo (goudse)kaas doet hier: € 4 per kilo. Heb serieus overwogen deze terug te exporteren naar NL!

op 15 08 2011 at 11:22 schreef G!:

achterlijk veel knoflook
Daar houd ik van. Die knoflook laat ik zelfs speciaal door familie uit Frankrijk naar Nederland slepen.

op 15 08 2011 at 13:33 schreef yurp:

C.Manders

‘Goudse’ kaas in het buitenland is meestal van een dusmatige slechte fabriekskwaliteit dat je hier net zo goed Euroshopper kaas kunt kopen tegen dezelfde prijs. Net als die bizarre Edamer en Eidammer kaasjes die je kunt kopen in het buitenland. Ik weiger em iig te kopen in het buitenland. Op de markt in Nederland haal je veul lekkerder Hollandse kazen.

op 15 08 2011 at 14:12 schreef Otto:

Ongeveer eens per maand rij ik naar de Auchan bij Lille (Rijssel). Ongehoord groot, minder ver rijden dan naar Maastricht, en Lille is nog eens best een leuke stad ook. De hypermarkt (er zijn er 2, Roncq en Englos, welke laatste vlak naast de snelweg ligt)heeft een keur aan lekkernijen uit de hele wereld, maar ik ga vooral voor stokbrood, wijnen, kaas (klopt wat u zegt mijnheer Manders), en vleessoorten zoals cote de boeuf en faux fillet.

op 15 08 2011 at 14:26 schreef pimmetje:

Buitenland, buitenlands, buitenlander.
Drie woorden die me de kriebels geven.
Het bezitten van een Nederlands paspoort is een puur administratieve aangelegenheid die een mens niet minder wereldburger maakt.

op 15 08 2011 at 14:45 schreef pimmetje:

Hoe mensen het langer dan vijf tot tien minuten kunnen uithouden in die jumbo-achtige supermarkten, is me totaal onduidelijk. Ik noem zulke bedrijven meestal voedertroggen.
Informeer je even bij de locale bevolking, eventueel met handen en voeten als je de locale taal niet beheerst, en je krijgt, naast een persoonlijke en gewoonlijk erg aangename bediening, de beste producten van de locale markt. Je moet dan natuurlijk wel je eetgewoonten even aanpassen. Maar dat contact met de locale bevolking en de locale voeding maakt reizen nou net zo leuk. Toegegeven dat er hier en daar lekkernijen worden aangeprezen waar ik nou niet zo dol op ben. Maar er blijft genoeg te smullen over.

op 15 08 2011 at 14:57 schreef Edu:

@Peter : Zo is dat, laat je vrouw dat ding maar sjouwen. Ze zijn best zwaar, met een kind erin en het kan behoorlijk warm worden in Zuid-Frankrijk in augustus, hoor!

Tja, het was tenslotte ook háár beslissing om dat onding aan te schaffen, en het wagentje níet meer te gebruiken. Eén dag halsstarrig weigeren dat onding met 10kg+ te dragen was voldoende om het wagentje in ere te herstellen, en het onding naar de krochten van onzinnige spullen te verbannen.
En het wagentje wil ik best duwen, hoor! Plaatsen waar je met wagentje niet kan komen? Daar wil ik in 90% van de gevallen ook helemaal niet komen. Des te meer reden dus om een kinderwagentje te gebruiken! En wil mijn vrouw persé wel naar zo’n plek, dan zet ik mijn nazaat op mijn schouders, vouw de wagen op, en loop grommend gedwee achter haar aan.

op 15 08 2011 at 15:04 schreef otto:

Interessante links, MNb. Ik heb het even opgezocht en de Adjoema scoort 300.000 tot 500.000 Scoville-eenheden, dat is dus inderdaad al flink wat forser de Madame Jeannette. De Bhut Jolokia staat te boek als nóg heter. Zie dit voorbeeld:http://www.youtube.com/watch?v=1tRq8ExAHzk

NB al zoekende kwam ik op een surinaams recept met krabpoten en Adjoema, ga ik binnenkort maken.

op 15 08 2011 at 18:39 schreef yvonne:

“Leven in de toeristenindustrie van Frankrijk is leven in een illusie.”

Als je wilt wonen in Frankrijk zijn er genoeg plaatsen waar het leven geen illusie is. Het ligt er maar net aan welke eisen je stelt en wat je ervoor over hebt. Ik zit meestal in een klein dorpje in het departement la Creuse. Weinig inwoners, jongeren zijn weggetrokken (jippie) en weinig tot geen toeristen (jippie). In de ochtend op de fiets een stokbroodje halen, ‘s avonds potje zwemmen in de Creuze en daarna uitgebreid tafelen aan de rand van het water. Verder is er tussendoor genoeg te zien en te beleven, voor mij dan! (voordat half Nederland komt aankakken).

op 15 08 2011 at 18:46 schreef yvonne:

@MNb

MNb, kan jouw vriendin ook pindasoep maken? Zo ja, kan je het recept vragen? Ik heb het jaren geleden gegeten en het was heerlijk!

op 15 08 2011 at 18:52 schreef yvonne:

Over knoflook gesproken, voor de minder bedeelden

En paar teentjes knoflook klein snijden, in de olie aanbakken en een blikje gepelde tomaten erbij gooien. Zout,peper en wat suiker, zachtjes laten sudderen totdat het de saus ingedikt is. Eten o.a. bij spaghetti.

op 15 08 2011 at 19:05 schreef yvonne:

MNb

Tip voor Horatius. Een Surinaamse buurman die fladder aan het koken is.

op 15 08 2011 at 21:17 schreef Sasha Berkman:

Yvonne: woon jij toevallig in amsterdam? ifso wil ik wel eens met je eten :)

op 15 08 2011 at 21:53 schreef C.Manders:

@Yurp..

Die (goudse)(merk)kazen zijn van een constante kwaliteit! Vaak zitten daar (merk) kazen tussen als Maaslander, Maasdammer, Leerdammer, etc. Dus zo slecht is die kwaliteit niet.
@Pimmetje: je bent overduidelijk…; weinig in franse supermarkten geweest. Anders had je niet zo dom geluld. Sorry hoor: maar franse hypermarkten zijn zeer beslist geen Voedertroggen. Zo zou je de NLse supermarkten kunnen kwalificeren..; met hun voedings-supplementen en hun houdbaarheids-stoffen!!

op 15 08 2011 at 22:07 schreef C.Manders:

@Peter

..Die vrouwen met die Kinder-draaginstallaties..; dat moeten BESLIST franse vrouwen zijn! Het leven is Frankrijk is uiterst traditioneel: De Hoofdtaak Franse vrouwen is: zorgen voor de kinderen , boodschappen doen en lekker koken! Meer is er niet voor hen! Ja: vreemd gaan! En dat doen ze vollop. Omdat het Leven hier zo Haantjes-achtig is.. (mannen voorop!)..worden mannen als DSK zo schoon-gescheten!
Heb het hier in de praktijk meegemaakt: man brengt vrouw naar de Supermarkt..; en blijft vervolgens in de auto zitten. Vrouwen doen hier de boodschappen! En na afloop…; met een volle KAR boodschappen..;laat Hij (de man), zijn vrouw gewoon worstelen met de boodschappen. En haar gewoon de boel inladen! Hoe zwaar het ook is!!
Frankrijk anno 2011! NL jaren 50..; vorige eeuw!

op 15 08 2011 at 22:25 schreef yvonne:

@Sasha

Niet zover daar vandaan. Volgens mij moeten we met z,n allen een keer vlaaien gaan eten in Limburgia. Zou zeer gezellie zijn, denk ik.

op 15 08 2011 at 23:12 schreef MNb:

Jazeker kan ze dat, Yvonne. Maar ik ben te lui om haar speciale recept op te vragen en dat allemaal in te gaan typen. Dus:

http://startgoogle.startpagina.nl/?start=0&q=pindasoep

Bovendien is het met pindasoep als met zoveel soepen: gebruik je verstand, je intuïtie, probeer eens wat uit en perfectioneer tenslotte naar eigen smaak.

Eens met Manders. Franse hypermarkten zijn verbazingwekkend goed gesorteerd. Waar de Nederlandse supermarkt 10 verschillende merken van hetzelfde product aanbiedt, biedt de Franse hypermarkt 10 fundamenteel verschillende variaties aan.

op 16 08 2011 at 12:21 schreef pimmetje:

@C.Manders

Nee, je hebt het mis. We hebben hier drie van dergelijke monsters waar ik wel eens, zij het met tegenzin, kom. Parkeerplaats voor een paar duizend auto’s, maar toch bijna geen plek. Tien bioscopen, waar ik wel eens naartoe ga bij gebrek aan alternatief. Tientallen restaurants, soms wel handig. Talloze afdelingen met wat je maar denkt nodig te hebben en een voedertrog met de meest exotische levensmiddelen. Helaas voor jou, koop ik mijn eten bij de winkeltjes in mijn directe omgeving of op de markt. Exotische maaltijden eet ik wel daar waar ze bij de locale cultuur horen. Mijn maag draait al om bij de gedachte dat ik daarvoor naar zo’n consumptiekathedraal zou moeten.
Overigens viel het me op dat Peter Breedveld ook geen fotootje van zo’n monster heeft opgenomen in het bovenstaande stukje.

op 16 08 2011 at 12:25 schreef yurp:

@C.Manders

Oh, ik was ook nog wel wat nagemaakte troep tegengekomen maar ik geloof je wel hoor. Sowieso zijn er in buitenlandse supermarkten veel meer fatsoenlijke producten te vinden. Iets wat je in Nederland eigenlijk alleen een beetje bij de MAKRO vindt. Naast Franse, Italiaanse en Spaanse supermarkten steken de Nederlandse idd armetierig af. De visafdeling hier bestaat meestal uit een pakje tilapiafilet, een gerookte makreel en een potje rolmops. Te treurig voor woorden. En je betaalt je de ziekte ervoor. Zeker de Albert Heijn stoort me steeds meer met alle voorverpakte kant en klaar smaaktverstrerkte zut maaltijden die ze steeds meer aanbieden. Een fatsoenlijk stukje vlees vind je er niet meer en ook groente en fruit wordt steeds verder teruggebracht ten faveure van de voorgesneden uitgedroogde portiezakjes. Blech..

op 16 08 2011 at 12:28 schreef yurp:

@yvonne

Mijn variant daarop is een klassieker uit Sardinië. Een gedroogd pepertje, teentje knoflook, gesnipperd uitje en laurierblad in olijfolie aanbakken, blikje tomatenpuree erbij en even ontzuren, aanlengen met wat water en lekker laten pruttelen. Heerlijke pastasaus voor nog geen euro.

op 16 08 2011 at 18:50 schreef yvonne:

MNb

Oke, ik ga het zelf proberen, kijken of het wat wordt.

@Yurp

Die kende ik nog niet. Ga ik ook maken, ben benieuwd.

op 16 08 2011 at 22:06 schreef C.Manders:

mmm! Je eet hier veel beter! Sorry hoor! Maar je kan hier (in France) leverproducten vinden die zowat geen reedt kosten: Pathe voor 99 cent! Nogmaals: wat me hier het meeste steekt: is Nederlandse kazen voor Bedumprijzen! Iets wat IK dus niet begrijp! Voor 10 euro eet je in Vietnamees restaurant een 3 gangen maaltijd: top kwaliteit. Hoe ze doen;; weet ik niet; maar het is wel Mogelijk.

op 16 08 2011 at 23:31 schreef leo schmit:

Nu we het toch over Frankrijk hebben, ik probeer me door Celine heen te worstelen; ‘Voyage au bout de la nuit’ (1932).

‘mentir et le croire, s’atrappe comme le gale’: het liegen en het geloven erin (de leugen), nestelt zich als een kanker. Dat geldt nog steeds.

Verder ben ik Dordogne bezoeker, al heb ik ook in La Creuse mooie ervaringen gehad.

op 17 08 2011 at 16:23 schreef yurp:

@C.Manders

Ik probeerde ooit een mooi klassiek eendgerecht te bereiden. Echt niet dat je nog ergens in Nederland de ingewanden van de eend kunt vinden.. mag niet want dat is niet hygienisch genoeg. Hoe denkt u dan dat ik dit recept ga maken mensen van de Keuringsdienst van Waren?

op 17 08 2011 at 17:03 schreef You On A Gin:

yurp, da’s raar. In diervoeder mag het dan weer wel, tot de botten aan toe. Aan salmonella kan het niet liggen; dat kunnen honden ook oplopen en wij van eieren en kippenvlees. Mag dat echt hier niet?

op 17 08 2011 at 17:43 schreef yurp:

@You On A Gin

Volgens de poelier echt niet. Ik geloofde hem.