Een mening

Michiel Mans

De islam is achterlijk. Dat is mijn mening. Het woord van Mohammed is achterlijk, vaak tegenstrijdig en haatvol. Misschien was het deels verlicht naar zevende-eeuwse maatstaven, nu is het dat zeker niet meer.

Michiel Mans

Everyday Nakedness

Er was op 25 februari een miniscule demonstratie voor onbeperkte vrijheid van meningsuiting. Nu een mening.

De islam is achterlijk. Dat is mijn mening. Het woord van Mohammed is achterlijk, vaak tegenstrijdig en haatvol. Misschien was het deels verlicht naar zevende-eeuwse maatstaven, nu is het dat zeker niet meer. Mohammed’s ‘visoenen’ worden als het directe woord van Allah beschouwd en deze boodschappen zijn voor velen wet en onveranderlijk. De nogal variabele uitleg der ‘schriftgeleerden’ maakt het er niet beter op. Zeggen dat de islam achterlijk is, is niet hetzelfde als zeggen dat alle moslims achterlijk zijn. Ik vind de christelijke geloven ook achterlijk maar beschouw christenen niet onmiddellijk als achterlijk. Ik laat me regelmatig meeslepen door gebeurtenissen en dan generaliseer ik wel eens. Ik probeer het verschil te blijven zien, het wordt wel steeds lastiger. Ik vind het ook moeilijk om te bepalen wanneer iemand achterlijk en dom is en wanneer iemand alleen maar een soort slachtoffer is van indoctrinatie van kinds af aan. Het maakt voor mijn ergernis over de de gekte en absurditeiten weinig uit of het om het ene of het andere gaat. Een raam dat per ongeluk is ingegooid ligt in evenveel scherven als een express ingegooid raam.

Dat verschil tussen de islam afbranden en de gelovigen afbranden werd nog eens duidelijk uitgelegd in een krachtig pamflet, geschreven door schrijvers, intellectuelen en denkers met een brede samenstelling. Het verscheen oorspronkelijk in het Franse blad Charlie Hebdo.

“We weigeren afstand te nemen van onze kritische houding uit angst beschuldigd te worden van ‘Islamofobie’, een ongelukkig concept dat kritiek op de Islam als religie verwart met stigmatisering van diegenen die erin geloven. We verdedigen de universele waarde van de vrijheid van expressie, zodat in elk werelddeel een kritische geest jegens elke mishandeling en elk dogma kan bestaan.”

Het heeft eeuwen geduurd om de teerbeminde gelovige christenen wat te temperen in hun bekeerijver, reli-gekte, macht en invloed. In de islam zijn cultuur en religie nog meer verstrengeld. Een van de achterlijkheden is de obsessie met maagdelijkheid. Alleen de vrouwelijke maagdelijkheid natuurlijk. Ik heb nog nooit gehoord van eerwraak vanwege een niet maagdelijke jongen die gedood werd door woedende familieleden. Die obsessie en de bijbehorende misdrijven, de zorgen en angsten komen massaal voor in mijn land. Ik vind dat verschrikkelijk. Ik veracht een dergelijke idiote en hypocriete cultuur. Ik gruw ook van de slaafsheid van vrouwen die ik toch vaak waarneem. De mannen praten en beslissen, de vrouwen zwijgen en zitten meestal op de achtergrond. Als ze er al zitten. En dan de hoofddoeken en niqaabs, het is sufgeluld, ik weet het. Toch wil ik het af en toe wel uitschreeuwen. “Denk je dat ik je bespring als je geen hoofddoek draagt?” Wat is dit voor waanzinnige (oorspronkelijke) motivatie om zo’n ding te dragen. Het zijn ook steeds vaker kinderen die er al in verpakt zitten, met name op islamitische scholen. Ik noem het religieuze krankzinnigheid, totaal los van beoordeling op basis van rede en logica. En deze krankzinnigheid mag, het is niet verboden. Waar eindigt de vrijheid van godsdienst als die vol onvrijheid, dwang, indoctrinatie en discriminatie zit?

Kortom, kom bij mij niet meer aan met ‘respect’ voor je geloof en voor de grote profeet. Ik zal of pissig worden, of je vierkant uitlachen. De reactie zal afhangen van de hoeveelheid Allah-u-Aqbar idioterie die ik die dag op het journaal heb gezien.

Michiel Mans (1956) is grotendeels autodidact, een ‘lezer’ met interesses in geschiedenis, filosofie, politiek en wetenschap. Hij komt uit een nest van ‘boerenverstand’ aan moederskant en een ‘oud koloniaal uitzuigersgeslacht’ aan vaderskant. Een mix van Drents humanisme en rechts reactionair in een liberale, sceptische saus.