Een tamelijk racistische kijk
José Carmo da Rosa
De demonstraties tegen de bezetting van Irak zijn niets anders dan selectieve verontwaardiging, georkestreerd door reactionaire politieke bewegingen en gebaseerd op primaire anti-Amerikanisme.
Waarom hebben deze mensen nooit van zich laten horen, toen Saddam, naast allerlei andere akkefietjes, in 1988 vijfduizend Koerden in Halabya heeft laten vergassen?
Waarom geen demonstratie tegen Milosevic, toen deze klaar stond om Kosovo schoon te vegen van etnische Albanezen? (Zonder de stevige interventie van de Amerikanen, via de NAVO, zouden niet veel Kosovaren overgebleven zijn om het na te kunnen vertellen)
Waarom zijn er nooit demonstraties tegen de nog voortdurende Russische bezetting van Tsjetsjenië, met de slachtingen van alles wat in de verste verte naar terrorisme ruikt? Of tegen de dictatuur van Lukashenko in Wit-Rusland?
Waarom moeten in Darfur de slachtingen door de Arabische milities van de Janjaweed tegen de burgerbevolking zolang doorgaan – met de openlijke steun van de Sudanese regering, zonder dat dit tot demonstraties leidt?
Een oplossing voor dit conflict zou volgens mij kunnen zijn dat de Amerikaanse troepen in Darfur (tijdelijk) samen met de Janjaweed zouden opereren. Zeker weten dat de linkse gemeente en masse aan het actievoeren zou slaan, en in dit geval tegen het doden van onschuldige zwarte burgers door Amerikanen. Misschien dat er dan snel een oplossing zou komen wie weet?
Volgens Ian Buruma noemt de Israëlische filosoof Avishai Margalit dit moreel racisme’. En Buruma gaat verder: Wanneer Indiërs moslims doden, Afrikanen Afrikanen of Arabieren Arabieren, doen de alwetende westerse commentatoren of zij niets merken, of vinden zij historische verklaringen of geven zij de naweeën van het kolonialisme de schuld. Maar wanneer blanken, of het nu Amerikanen, Europeanen, Zuid-Afrikanen of Israëliërs zijn, gekleurde mensen kwaad doen, breekt de hel los. Wie de westerse berichtgeving over de gebeurtenissen in Palestina vergelijkt met het veel verontrustender nieuws over Liberia of Midden-Afrika, ziet een wanverhouding die suggereert dat voor niet-westerse volkeren niet dezelfde morele maatstaven kunnen worden aangelegd als voor ons. Je zou kunnen zeggen dat dat terecht is, omdat wij slechts de verantwoordelijkheid voor onze eigen soort op ons kunnen nemen. Maar dat zou een tamelijk racistische kijk op de toestand in de wereld zijn.’
José Carmo da Rosa is een in Marokko geboren Portugees die in 1972 vanwege de koloniale oorlog tegen Angola, Mozambique en Guinee-Bissau naar Nederland vluchtte. In zijn jeugd was hij Marxist, maar George Orwells Animal Farm en Jung Changs Wilde Zwanen hebben uiteindelijk geleid tot zijn ontnuchtering.
RSS