Extreemlinks bestaat niet

Roel de Rederijker

Gezocht met Google op 1/9/2007:
extreem-links: circa 70.600
extreem-rechts: circa 471.000

Volgt hieruit dat er meer extreemrechts dan extreemlinks gevaar is in Nederland ? Als je de media volgt, zou je dat kunnen denken. Zelden zal men op het NOS-journaal de term extreemlinks horen.

De onderzoekers Jaap van Donselaar en Willem Wagenaar (Anne Frank Stichting, Universiteit Leiden) gingen zelfs zo ver om te waarschuwen voor een toegenomen dreiging van extreemrechts (‘rechts-extremistisch’). De reden? Hoewel het totaal aan racistisch + extreemrechts geweld was afgenomen, zou het aandeel van extreemrechts geweld daarbinnen zijn toegenomen.

De vraag rijst nu: wanneer ’telt’ racistisch geweld als extreemrechts? Als de daders autochtoon-wit zijn en hun slachtoffer bij een kroegruzie iets als “kut-buitenlander” toeroepen? Het zou onzinnig zijn om dat extreemrechts geweld te noemen, maar het rapport lijkt dat wel te doen.

Telt een confrontatie tussen autochtone jongeren en moslimjongeren als extreemrechts geweld of als racistisch geweld?

Het is trouwens bevreemdend dat het rapport extreemrechts wel benoemt, maar nalaat om extremistisch moslimgeweld te benoemen. Wat moet men denken van de morele integriteit van een Monitor Racisme & Extremisme die het voortdurend heeft over extreemrechts, maar nooit over extremistisch moslimgeweld noch over extreemlinks?

Aan de universiteit is er niemand die extreemlinks bestudeert. En hoe gedragen de media zich, die de morele plicht hebben om objectief te zijn, en die met het belastinggeld van rechtse en linkse Nederlanders betaald worden?

Toen er iemand opstond om links te bekritiseren, vielen de journalisten van de publieke omroep over elkaar heen om hem te ‘weerleggen’ of belachelijk te maken. En toen hij door een linkse extremist werd doodgeschoten, was er bijna niemand die het woord ‘linksextremist’ in de mond nam. Linkse mensen noemden de dader ‘een gek’, want ze konden of wilden niet toegeven dat de dader een linksextremist was. Voor hen kan linksextremisme niet bestaan. Hetzelfde geldt voor de antifascistische onderzoeksgroep Kafka en voor de Anne Frank Stichting, die zich in moreel opzicht compromitteren door wel rechtsextremisme te onderzoeken maar niet links-extremisme.

Was Volkert van der Graaf, de moordenaar van Pim Fortuyn, gek? Volgens de rechter niet.

Bestaat extreemlinks? Politieke moord, taartstrontgooi-incident, de terroristische achtergrond van GroenLinks senator Sam Pormes, het goedpraten van extreemlinkse regimes door linkse parlementsleden (Ien van den Heuvel en anderen), de GroenLinks politicus die na de arrestatie van Van der Graaf om zich heen belt om extreemlinkse organisaties te waarschuwen om hun correspondentie te vernietigen … De feiten spreken duidelijke taal: extreemlinks bestaat.

Extreemlinks moet even hard vervolgd worden als extreemrechts. Als linkse politici dat niet hardop zeggen, compromitteren ze zichzelf, kweken ze terecht wantrouwen aan bij rechts, wat slecht is voor de dialoog tussen links en rechts.

Een andere mediavervorming is dat de Nazi’s altijd worden afgeschilderd als rechtse extremisten. Maar de Nazi’s waren, in hun begintijd, eerder linksextremisten dan rechtsextremisten. Het was in het begin een typische arbeidersbeweging, met als doelen werk en welvaart voor iedereen (‘jeder soll ein Volkswagen haben‘ was de slogan). De term Nazi is een afkorting van Nazional-Sozialist. Het ging in oorsprong om een socialistische beweging, die later afgleed tot het een gewetenloze oorlogs- en vernietigingsmachine werd.

De hypocrisie van de Anne Frank Stichting, van Kafka en van linkse mensen schuilt hierin dat gedaan wordt alsof er een wereld van verschil zou zijn tussen extreemlinks en extreemrechts. De werkelijkheid is dat extreemlinks en extreemrechts sterk op elkaar lijken. Ze bedienen zich beide van gewelddadige indoctrinatie, propaganda en geschiedvervalsing.

Als Nederlandse intellectuelen en media eenzijdig waarschuwen voor extreemrechts, maar niet voor extreemlinks, dan wantrouwt de burger terecht zowel de integriteit van de media als de morele status van die intellectuelen. Maar dat wantrouwen is slecht voor de democratie. Want democratie heeft behoefte aan een dialoog in vertrouwen tussen (niet-extremistisch) links en rechts. Dat vertrouwen ontbreekt wanneer rechtse mensen continu gevaar lopen om ten onrechte voor extreemrechts te worden uitgemaakt en wanneer wordt nagelaten extreemlinkse activisten te vervolgen.

Wat we nu zien in Nederland is het grote wantrouwen tussen links en rechts, en dat is precies een situatie die polarisering richting extreemlinks en extreemrechts in de hand werkt. Helaas draagt de Monitor Racisme & Extremisme zelf bij aan die polarisering door een eenzijdige focus op extreemrechts en en door het zwijgen over extreemlinks en over de extremistische moslims.

Roel de Rederijker allitereert zo leuk en zou de titel van een Suske en Wiske-album kunnen zijn.