Strijd

Willem de Zwijger

Paul Avril

Volgens Geert Wilders is het niet al te ingewikkeld. De islam is een totalitaire ideologie. Hij citeert sociaal-democraat Jacques de Kadt, die in 1939 het nationaal-socialisme ‘de nieuwe islam’. Het gaat Wilders niet om de moslims, maar om islam en koran. Gelukkig kennen de meeste moslims islam en koran niet precies, en dat geeft ons nog enige tijd om intussen de vrijheid te redden.

De tegenstanders van Wilders zien het nog veel simpeler. Hij is een racist, en een groot gevaar. Meer smaken biedt het repertoire van Nederland Bekent Kleur in al haar gedaanten niet. Het geeft de zelfverklaarde anti-racisten een erg goed gevoel. Over zichzelf.

Natuurlijk is er een probleem, ook met de islam. Het is, bijvoorbeeld, de enige godsdienst die, indien consequent gevolgd, afvalligheid met de dood wil bestraffen. Hirsi Ali werd met de dood bedreigd vanaf het moment dat ze door Mohammed Cheppih en Ali Eddaouidi in Rondom Tien tot afvallige werd verklaard. Ze werkte toen nog voor het wetenschappelijk bureau van de PvdA.

De islam kent in beginsel geen onderscheid tussen geloof en staat, tussen openbaar gedrag en private opvattingen. De islam erkent ook au fond de onderschikking van godsdienst aan het overheidsgezag, het algemeen belang niet. Vooral niet als ze de meerderheidsgodsdienst is.

Bepaalde opvattingen van islam leidden er toe dat Hirsi Ali het land uitvluchtte, Theo van Gogh vermoord werd, en Verdonk, Wilders, Ehsan Jami, Afshin Ellian, Job Cohen en Ahmed Aboutaleb bedreigd en van staatswege beschermd moeten worden om in leven te blijven. Sooreh Hera, een andere bedreigde afvallige, wordt door de gemeente Amsterdam naar de daklozenopvang verwezen. De Italiaanse bekeerling tot het katholicisme werd meteen vanuit Cairo verketterd en bedreigd.

Allemaar waar. Godsdiensten deugen niet, en van de godsdiensten deugt de islam nog het minst, en de uitgangspunten ervan zijn strijdig met met de Verlichting, met Voltaire, met de scheiding van kerk en staat, en van geloof en openbaarheid, met tolerantie. Het Zwolse meisje dat een beroep deed op de Nederlandse tolerantie om een boerkini te mogen dragen in het zwembad, en in één adem (bij Pauw & Witteman) haar zusters in het geloof, die géén hoofddoek dragen, als onvolkomen moslima’s neerzette, ze brandt op mijn netvlies.

Geen tolerantie voor de intoleranten. Geen tolerantie met de intoleranten! Zeker.

Maar aldoende gooien we niet het kind met het badwater weg. Oorlogsrecht handhaven in vredestijd is eenvoudig. Het is een stuk lastiger krijgsgevangen fatsoenlijk te behandelen als het er op aankomt. Guantanamo. Marteling is abject en ontoelaatbaar in een stabiele wereld, maar het komt er op aan in een tijd van terrorisme. Seculariteit sprak in de jaren zeventig vanzelf, maar wordt beproefd in het aangezicht van de islam.

Capitulatie is een optie, die van Dijkstal, van Thijn en de hunnen. Mondje dicht, niet over hebben, bij voorkeur moslims als onderdrukte groep beschouwen, en voor het gemak de meerderheid als racistisch wegzetten. Het verbieden, zoals Wilders dat wil, is een andere optie. Sluit de islamitische scholen, geen nieuwe moskeeën. Niks tegen moslims, maar wel hun geloof onmogelijk maken.

Secularisme is een beginsel dat, geboren uit eeuwen Europese bloedbaden, persoonlijke opvattingen met rust laat, maar tegelijkertijd in de openbaarheid de hoogst mogelijke eisen stelt aan gemeenschappelijk gedrag. In de samenleving mag iedereen beweren wat hij of zij wil, maar iedereen geeft elkaar een hand, kijkt elkaar recht in de ogen, draagt in het zwembad een badpak en in de sauna of op het naaktstrand helemaal niks, en probeert op geen enkel moment de algemene norm te doorbreken door anderen tegen hun wil particuliere gedragsregels op te leggen.

Het terugdringen van Koopzondagen. Zeuren over Gouden Bikini’s of Mohammed-cartoons. Jengelen over Wilders-filmpjes. Democratie is niet voor bange mensen, en seculariteit is niet voor kleinzieligen. De ware gelovige weet beter, laat de rest met rust, en die rest verlangt van iedereen het handhaven van de seculiere norm. Wie zich druk wil maken over zedenverwildering doet dat maar in de consistorie, of tijdens de catechisatie, en wie bezwaar maakt tegen Fitna of tekeningen van Mohammed heeft daarvoor de moskee. Op straat zijn en doen we gelijk en voorspelbaar. En we laten elkaar in ere, dat wil zeggen: met respect.

Seculier respect. Alledaags en begrijpelijk gedrag, het accepteren van kritiek, ook op godsdienst. De kunst je eigen individuele levensbeschouwing te relativeren, althans de consequenties ervan niet aan anderen te willen opleggen. De voortdurende strijd tussen virulente afkeer van sommige opvattingen en het seculiere uitgangspunt van het elkaar beoordelen op gedrag.

Uiteindelijk zal dat laatste, het verzet tegen de boerka, de boerkini, de betutteling, tegen het verbod op filmpjes en het beknibbelen op koopzondagen, tegen hoofddoeken achter gemeentebalies of op scholen, en het opkomen voor gemeenschappelijk gedrag veel effectiever blijken dan de roep om een verbod op ‘de islam’ of welke autoritaire ideologie dan ook.

Seculariteit is superieur aan zowel de capitulatie van Dijkstal en van den Broek als aan de wens tot repressie van Wilders. Seculariteit kost meer moeite, meer analytisch vermogen, maar heeft meer kans op succes.

En juist nu wordt seculariteit op de proef gesteld, en vereist daarom strijd.

Willem de Zwijger is ‘de stem van politiek incorrect links’. Hij rijdt een poenige SUV.