Hafid Bouazza

‘Lof zij God die maakte dat het grootste genot van de mannen in de vagina’s van de vrouwen ligt en die het voor de vrouwen in de pikken van de mannen legde…’

Zo begint de 14de eeuwse verhandeling over erotiek van sjeikh Nafzāwī, De geurige tuin en de verrukking van de geest en hij gaat verder: ‘De vagina kent geen rust, wordt niet rustig en vindt haar plaats pas als de penis haar betreedt en zo ook voor de penis met de vagina.’

Allah dient geprezen te worden omdat hij zoiets perfect heeft geschapen, want alles is er voor het beste en wel op zijn Panglossiaans: de neus is er voor de bril, de vagina –- affijn, u begrijpt wat ik bedoel. Nu moest die vagina wel aan bepaalde voorwaarden voldoen: Breed van venusheuvel en geprononceerd van pudenda, vlezig van de venusheuvel tot aan de billen, nauw van ingang, niet vochtig, wel sappig, en zo heet dat de vlammen eruit lijken te slaan. Deze beschrijving treft men niet alleen bij Nefzawi aan, maar in elk ander boek over seks. En veel ervan hebben een theologische inslag.

Aangezien de islam alle facetten van het sociale en persoonlijke leven van de moslim in theorie bepaalt, is het niet verwonderlijk dat de islam ook seksuele richtlijnen geeft voor de ware gelovige. Deze richtlijnen zijn gebaseerd op teksten uit de koran en uitspraken en gedragingen die aan de profeet Mohammed worden toegeschreven. Dat de islam in Europa in de 17de eeuw omschreven werd als een pornografische godsdienst, had dan ook niet alleen te maken met het hedonisme van Mohammed, van wie een beroemde uitspraak luidt: ‘Van wereldse zaken heb ik vrouwen en parfum lief’ en het sensuele karakter van de paradijsbeschrijvingen in de koran, maar zeker ook met het belang dat er aan de (mannelijke) seksualiteit wordt toegeschreven. Seks diende voor Mohammed niet alleen tot voortplanting, maar mocht ook genoten worden in haar eigen recht; –hij stond coïtus interruptus dan ook toe als anticonceptie.

Dankzij elf september is de islam van een pornografische in een terroristische religie veranderd; een verandering die te betreuren valt. Ik herinner mij nog goed de Marokkaan, die, verbouwereerd door een uitspraak van een Arabische moslima op de televisie dat het Westen geobsedeerd door seks zou zijn, uitriep: ‘’Dat klopt niet. Wíj zijn bezig met seks!’ Deze man droeg zijn stereotiepe stempel met trots. Ik vraag mij af hoeveel er over is van de mythe van de onvermoeibare Arabier. Er wordt verteld dat een Arabier een vrouw van een kruisvaarder als krijgsgevangene nam en op de dezelfde nacht zeven keer de liefde met haar bedreef. De vrouw vroeg: ‘Doen alle Arabische mannen dit zo?’ Hij antwoordde: ‘‘Ja.’ ‘Nu begrijp ik,’ zei zij, ‘waarom God jullie de overwinning op ons heeft geschonken!’

Een Marokkaanse man die getrouwd was met een Nederlandse vrouw, hoorde van haar hoe haar vriendin vijftien keer op een nacht met haar vriend had geslapen. Hij vroeg of die potente vriend een Nederlander was. Toen het antwoord bevestigend was, snoof hij: ‘‘Dan is het een leugen. Een Nederlandse man kan dat niet. Marokkanen wel.’

Het moge duidelijk zijn, seksuele heldendom is vooral een kwestie van hoeveelheid. En natuurlijk van lengte; er is werkelijk niks in het bed nieuws als het gaat om seks. Zo wordt een anekdote verteld van een man die op een ladder kon staan terwijl zijn vrouw aan zijn erectie hing. En het volgende: Een man met een forse pik trouwde eens een vrouw. Tijdens het neuken stopte hij hem helemaal in haar vagijn (en er was geen vrouw die hem aankon), maar zij zei niks. Toen vroeg hij: ‘Hoe sta je ervoor? Is hij al aan de achterkant eruit gekomen? En zij antwoordde:’En jij –- bij mijn vader – heb je hem er al dan in gestopt?’

Misschien vereist seks wel een bepaalde intelligentie en daar bedoel ik niet alleen technische hoogstandjes of andere kunstgrepen mee, maar een soort intuïtieve intelligentie. Wie weleens seks heeft of eennachtelijke standjes, weet hoe moeilijk en moeizaam bevredigende seks kan zijn – tenminste, voor de man die het ook de vrouw naar de zin probeert te maken en om Mohammed recht te doen, moet hier vermeld dat hij zijn volgelingen aanmoedigde iets aan voorspel te doen. ‘Bespring uw vrouwen niet,’ sprak hij, ‘maar zend eerst een bode.’ Men vroeg: ´Wat is een bode, o profeet?’ Waarop hij antwoordde: ‘‘Lieve woorden en kussen.’

Wat we verder weten over zijn seksuele gedragingen is dat hij tijdens de daad zijn hoofd bedekt hield, tegen de vrouw zei: ‘‘Wees op je gemak’, voordat hij aan het werken toog. Voorts besprak hij seksuele zaken openlijk met de mensen die om raadgeving kwamen vragen.

En verder weten we, om in de actualiteit te blijven, dat hij niet besneden was. Er is veel over geschreven en gepolemiseerd door de eerste islamitische geleerden over dit vraagstuk. Er was geen verslag bekend namelijk over een mogelijke besnijdenis. De consensus van de theologen werd uiteindelijk dat Mohammed, als uitverkorene van God, besneden werd geboren. (Arabieren geloofden overigens voor de islam dat, als een jongen was gebaard tijdens volle maan, hij van nature besneden was, i.e. behept met een kleine voorhuid die niet de gehele eikel bedekken kon.)

Het belangrijkste vers in de koran over seks is te vinden in het tweede hoofdstuk, vers 224: ‘Jullie vrouwen zijn een akker voor jullie. Gaat tot jullie akkers hoe jullie dat willen.’ Dat woordje ‘‘hoe’ is dubbelzinnig, want het kan in het Arabisch ook ‘‘waar’ betekenen. Daarover is in theologische werken hevig gediscussieerd: ‘hoe jullie willen’ zou inhouden dat seks in verschillende standjes bedreven mag worden. De overlevering wil namelijk dat bepaalde Arabieren de liefde enkel bedreven op hun flanken. Dit zou de manier bij uitstek zijn om de vagina zo bedekt mogelijk te houden – het was niet kies om dat lichaamsdeel zomaar open en bloot te vertonen (hierover later meer). Toen een vrouw echter een man kreeg die haar vagina alle hoeken van de tent liet zien, beklaagde zij zich bij de profeet, waarop Allah hem het voorafgaande vers zond. De Kama Sutra heeft dus Allahs zegen.

Het zal niemand verbazen dat van die ‘‘bepaalde Arabieren’ in latere bronnen ‘‘joodse stammen’ werd gemaakt: een teken van de seksuele achterlijkheid van joden ten opzichte van moslims.

Het is de bekende theoloog Al-Ghazāli (1058-1111) die de orthodoxe regels voor goed islamitisch geslachtsgemeenschap heeft neergepend. Volgens hem dient het lichaam van zowel man als vrouw bedekt te zijn tijdens de daad. Hoe minder vertoon van schaamte, hoe beter. ‘Het echtpaar mag op bed niet met het hoofd naar Mekka wijzen. Om het karakter van een vrouw te ‘behouden’, dat wil zeggen ervoor te zorgen dat ze geen overspelige neigingen ontwikkelt, moet de man één keer in de vier dagen seks hebben met zijn vrouw. Dit vraagstuk over de hoeveelheid aan seks die een moslim dient te hebben om zijn vrouw tevreden te stellen, is van groot belang, aangezien het al snel na de dood van Mohammed werd voorgelegd aan deskundigen. Eén zo’n deskundige was van mening dat een moslim eens in de drie dagen seks moet hebben met de vrouw.

Voordat men aan de daad begint, dient bismillah gezegd te worden, In naam van Allah, en moeten enige verzen uit de koran gedeclameerd worden. Deze vroomheid dient vooral voor een edel (lees: mannelijk) nageslacht. Een Arabische bron vermeldt de anekdote van een man die alleen maar dochters kreeg. Hij beklaagde zich hierover bij een imam en deze ried hem aan voortaan, voordat hij tot zijn vrouw inging, astaghfiroellah te zeggen, Moge God mij vergeven. Toen hij dat eenmaal deed, kreeg hij tien zonen. Moet ik nog uitleggen dat dit verhaal impliceert dat het krijgen van dochters een straf Gods is voor onbewuste zonden?

Koranvers 224 uit het tweede hoofdstuk, kan, zoals gezegd, ook vertaald worden als: ‘‘Ga tot uw vrouwen in waar u dat wilt.’ In dit geval zou God anale seks toestaan. Ook over dit punt is veel geschreven, hoewel de gangbare opinie is dat de islam anale seks niet toestaat. Mohammed zou hebben gezegd: ‘Ga niet tot uw vrouwen in hun roer-mij-niet’. (Hij gebruikte een eufemisme voor de aars.) En verder zou hij anale seks met vrouwen hebben bestempeld als de ‘‘kleine sodomie’ – en aangezien op de ‘‘grote sodomie’ (homoseksualiteit) een straf stond, kan men deduceren dat tevens de kleine variant strafbaar is, zoals in bepaalde staten in Amerika.

De koran lijkt dit te bevestigen, want daarin staat voorafgaand aan bovengenoemd citaat: ‘‘En zij vragen u omtrent de menstruatie, zeg: Het is iets schadelijks. Mijd vrouwen tijdens menstruatie en nadert hen niet totdat zij rein zijn. Als zij eenmaal rein zijn, ga tot hen in waar God u dat bevolen heeft.’

De islam kent vier hoofdstromingen, een van die stromingen is de Mālikī-school, genoemd naar zijn grondlegger, de theoloog en jurist Mālik ibn Anās (ca. 715-7950). Deze man zou anale seks onder bepaalde omstandigheden wel hebben toegestaan. Het zou minder zondig zijn dan masturbatie, want wie masturbeert, volgens de profeet, zal nimmer het paradijs aanschouwen. Hijzelf heeft dat furieus ontkend en mensen vervloekt die hem dat in de mond hebben gelegd. Ironisch genoeg is deze getergde man tevens verantwoordelijk voor een van de weinige referenties aan orale seks die ik in de oude Arabische literatuur heb kunnen vinden. Fellatie en cunnilingus leken, afgaande op de literatuur, niet tot het seksuele repertoire van de Arabieren te behoren, slechts in een enkel modern seksuologisch werk werden deze handelingen behandeld, maar ik ben vooral geïnteresseerd in de klassieke periode. (Op YouPorn zuigen enkele Arabische vrouwen erop los, hoewel ik een likkende Arabier nog niet heb gezien, maar ik heb dan ook niet ijverig gezocht en ben meestal afhankelijk van wat vrienden mij doormailen).

In een werk uit de vijftiende eeuw dat handelt over vrouwen en seks, is een passage gewijd aan het vraagstuk of het een moslimman geoorloofd is naar het vagijn van een vrouw te kijken.

Er zijn tegenstrijdige overleveringen van Mohammed hierover, één die dat toestaat en een ander die dat verbiedt en beide standpunten worden als ‘zwak’, dat wil zeggen niet authentiek, betrouwbaar beschouwd. Wat het verbod betreft, Mohammed zou hebben gezegd dat niemand naar de vagina van zijn vrouw of moeder mag kijken, omdat dit blindheid zou veroorzaken.

Wat de andere traditie betreft, zou hij hebben gezegd: ‘God heeft de vrouw tot een kledingstuk voor u gemaakt en u tot een kledingstuk voor haar. Ik zie dat van de vrouwen en zij zien dat van mij.’

De consensus was dat het slecht was op medische en niet-religieuze gronden.
Mālik zou hebben gezegd dat het niet deert ‘als een man naar de vagina van zijn vrouw kijkt tijdens de gemeenschap of ‘eraan likt met zijn tong.’ Maar deze toevoeging wordt gezien als een ‘permissieve overdrijving.’

Zelfs in de Arabische Kama Sutra, de al genoemde De geparfumeerde tuin en de verrukking van de geest, wordt orale seks niet genoemd. In een andere bron wordt wel gesproken over orale seks en ander seksueel deviant gedrag, namelijk in het werk van Tawhīdī (gest. 1023). Hij schrijft over een vooraanstaande man die innig verliefd was op een slavin, ‘die hij op haar rug legde, ‘haar benen optilde en in haar holte droppelings een hoeveelheid brandewijn goot. Daarna legde hij zijn lippen op haar labia en zoog totdat hij alles had opgedronken. Verder dronk hij haar urine wanneer zij ongesteld was.’

Dit laatste is wel te waarderen in deze man: aangezien een vrouw anders ruikt als zij ongesteld is, is het wel voor te stellen dat haar urine dan ook anders smaakt. De auteur bestempelt dit echter als een ‘zeldzame ziekte, want mensen worden door verscheidende beproevingen belaagd.’

Nu we toch hier zijn aangeland, kan ik de lezer het volgende verhaal uit dezelfde bron niet onthouden; hij vertelt over een hofklerk die ‘op de clitoris van zijn joodse (!) slavin zoog. Daarna stak hij zijn vinger in haar aars en haalde hem eruit en legde wat hij eruit had gehaald op het puntje van zijn tong, terwijl hij deze woorden sprak: ‘Dit is de essentie van wijn, smakelijker voor mij dan appels!”’

Een andere verwijzing naar cunnilingus vond ik in de schimmenspelen van de Egyptische oogarts Ibn Dāniyāl (gest. 7 nov. 1310):

Als minnaars haar vagijn aanschouwen met eigen ogen
Willen ze dat zij hen haar kittelaar zou zogen

De enige beschrijving van fellatie (tot nu toe) vond ik een middeleeuwse erotologische verhandeling De terugkeer van de grijsaard naar zijn jeugd door de kracht van de gemeenschap, waarin een vrouw na vijftien keer een man aldus weer tot leven wekt:

Ik wilde opstaan, maar zij zei: ‘Blijf op je plaats zitten.’ Zij nam hem er met haar hand uit en stak hem in haar mond en begon eraan te zuigen en ze bleef hem zo prikkelen totdat hij rechtop ging staan…

Hoewel er dus volgens de orthodoxie ingetogenheid en vroomheid tijdens het liefdesspel werd aangeraden of zelfs bevolen, konden de geest en het vlees van de moslims niet beteugeld worden. Zo werd er ook geschreven over wenselijkheid, nut en toelaatbaarheid van de rahaz geschreven: dat wil zeggen, het bewegen en kronkelen, het krenselen en slangen tijdens de daad. Mocht een vrouw zich laten gaan tijdens de seks, zowel in volume als in beweging? Het gekerm tijdens de daad wordt overigens ‘qaba’ genoemd. Mocht ze vuige taal uitslaan? Het antwoord daarop luidde: omdat vrouwen van vooraanstaande personen en zelfs metgezellen van de profeet dat deden, is het toegestaan. Vooral omdat het dient ter verhoging van haar genot (of orgasme, want het standaard Arabisch kent geen apart woord voor orgasme, alleen voor ejaculatie; in moderne woordenboeken wordt een orgasme omschreven als ‘de ‘pijn van wellust’; in Marokko zeggen ze ‘‘een hoofd halen’, dat is, een hoogtepunt bereiken.) Het is in dit verband dat ik, voor zover ik weet, de enige beschrijving van een vrouwelijk orgasme uit de Arabische klassieke literatuur heb gevonden. Het gedicht dateert uit eind 8ste begin 9de eeuw en is gericht aan de vrouw van de poëet:

En jij Umāma weet niet
Dat jij alle vrouwen overtreft in nauwheid en gloed
En wat mij bekoort aan jou tijdens de gemeenschap
is het leven van je tong en het sterven van je blik

Een beschrijving van een vrouw die zich helemaal laat gaan, vindt de lezer in deze regels:

En zij kermde en veinsde angst en onderdanigheid
En liet de tranen stromen uit haar ogen
En zij riep: – O mijn lief en hebbeding! Doe je best!
Ik ben je slavin! Pak hem! Geef hem helemaal!
Geef hem! Ik wil hem met mijn hand binnenlaten
En mijn hart ermee genezen van zijn kwaal!

Het is een fragment uit Alf layla wa layla, beter bekend als Duizend-en-Een-Nacht, geschreven in rijmend proza dat ik in dit geval tot een gedicht heb omgevormd. Het meeste proza uit de klassieke periode was rijmend, slechts een enkeling week daarvan af. In De gouden ezel van Apuleus vindt men ook een voorbeeld ervan, bij een beschrijving van een wild zwijn en het is vooral in de talrijke beschrijvende passages van de Duizend-en-Een-nacht dat de verteller teruggrijpt op dit kunstige middel.

De ‘‘nauwheid’ van Umāmah duidt natuurlijk op haar vagina en Arabieren hadden (en hebben, als ik mannenpraat mag geloven) een voorkeur voor een nauwe en liefst droge vagina. De verklaring hiervoor moet worden gezocht in de besnijdenis: met de voorhuid verliest de besneden man tevens duizenden gevoelige zenuwuiteinden. Vandaar misschien ook de bijna obsessieve aandacht voor anale seks met vrouwen zowel in literaire als theologische werken. Deze openheid in theologische context valt te prijzen, want een bekend spreekwoord luidt: ‘Er is geen schaamte in religieuze zaken.’

En daarbuiten ook niet, voeg ik eraan toe.

Hafid Bouazza (1970) prikkelt de zinnen en verruimt de geest met zijn woorden. Onderga zijn boeken.