Willem de Zwijger

Volkskrant-columniste Nausicaa Marbe liet zich door een net gepubliceerde bundel van de overleden journalist H.J. Schoo, lid van de Partij van de Arbeid, inspireren tot een tirade tegen de verwoestingen die ‘Links’ in Nederland zou hebben aangericht. Haar bloeddorstige inzichten kan ze in elk geval niet hebben ontleend aan Schoo’s prachtig, evenwichtig en rustig geschreven artikel uit dat boek dat de Volkskrant gisteren publiceerde.

Waar Marbe in haar column Schoo adequaat parafraseert en waar haar eigen mening begint is niet helemaal duidelijk, maar dit is in elk geval haar eigen opvatting:

‘Dat links nu tot verantwoording wordt geroepen, is dan ook geen oprisping van rechts dat bloed zou ruiken. Het is niet los te zien van de jarenlange, arrogante dominatie van links én de verkwanseling van zijn idealen. Een teken dat de tijd rijp is om een bres te slaan in die luidruchtige gelijkhebberigheid, en de jarenlange schade op te nemen.‘

Het gaat dan onder andere om het bevorderen van immigratie, het multiculturele ideaal en het optreden van de Duyvendakjes in de jaren ’80. Nu heeft Duyvendak, die blijkbaar meende dat de Staatsliedenbuurt destijds het centrum van het universum was, met zijn oproep tot het verwerken van de jaren ’80 de huidige commotie over zichzelf afgeroepen.

In werkelijkheid eindigde het enige kabinet, dat met recht links kan worden genoemd, in 1977. En in werkelijkheid waren de jachtig ’80 die van Lubbers, die in het voetspoor van Reagan en Thatcher overging tot de afbraak van de sociale zekerheid, het welzijnswerk, het onderwijs, de wetenschap en een begin maakte met de privatisering van alles. Schade, massale en aanwijsbare schade, die tot op de dag van vandaag voelbaar is. Duyvendak en zijn krakers waren in dat alles een voetnoot. Heel links was daarin een voetnoot.

Tegen de tijd dat de PvdA weer mee mocht regeren, eerst met Lubbers, daarna met D66 en de VVD, waren de ideologische veren afgeschud en kreeg Lubbers achteraf de PvdA-zegen voor zijn shocktherapie. In 1991 schafte de PvdA naar aanleiding van de WAO op een congres in Nijmegen de sociaal-democratie effectief en definitief af. Wat vervolgens Paars ook geweest moge zijn, links was het in elk geval niet, en in de PvdA hadden de sociaal-liberalen dan wel de Blairites het in het vervolg voor het zeggen.

Of links ‘jarenlang arrogant’ en ‘luiddruchtig gelijkhebberig’ is geweest valt te bezien, maar in elk geval lag de macht in de jaren ’80 bij hard rechts en in de jaren ’90 bij technocraten. De dubbele nationaliteit werd bijvoorbeeld destijds mogelijk gemaakt door CDA’er Hirsch Ballin, en nog afgelopen jaar door diezelfde HB bestendigd. Immigratie en multiculturalisme werden door sommigen van links en rechts (de vroege SP, Anton Constandse, Gerard van Westerloo, Bolkestein) bekritiseerd, maar door een meerderheid van links én rechts (Dijkstal, d’Ancona, Kalsbeek) omarmd.

De tirade van Marbe laat zien dat ook het rechts, dat intellectuele pretenties heeft, met het schuim op de mond de geschiedenis uit het oog verliest, en zich stort in de culture war als de kans zich voordoet. Zelfkritiek is bij rechts nog aanzienlijk minder in trek dan bij links. Om precies te zijn, een geval van een rechtse denker of politicus die achteraf bekend het verkeerd te hebben gehad wil mij niet te binnen schieten. En dat terwijl het toch juist rechts was dat zo enthousiast de Amerikaanse Vietnam-oorlog steunde, de Apartheid, de inval in Irak, en elke denkbare Israelische politiek.

Links heeft veel fouten gemaakt, en doet dat nog, maar aan de handen van rechts kleeft het leed en het bloed van miljoenen. Zo! Een inbraak in een Ministerie is toch werkelijk niet vergelijkbaar met steun aan de oorlog in Vietnam of de inval in Irak.

En was het niet rechts dat Domela in het gevang stopte, het stakingsrecht voor ambtenaren afschafte, het algemeen kiesrecht tegenhield tot het echt niet meer ging, homo’s hun rechten onthield, het recht op abortus en euthanasie tegenhield en gehuwde onderwijzeressen ontsloeg? Wanneer hebben we dáár de verwerking van mee mogen maken?

Schoo stelt in het artikel in de Volkskrant dat ‘populisme’ als dat van Fortuyn een reactie van burgers is op een tekort aan democratie. Na het eind van de verzuiling kwam er geen vervangend mechanisme van democratisch bestuur. Met een ‘daddy knows best‘-houding wordt de zwakke, indirecte, ‘geleide’ democratie met uitsluitend vertegenwoordigende partijpolitiek en verder heel veel benoemde topambtenaren en bestuurders voortgezet. Alle post-Fortuyn inzichten, die van de Nationale Conventie en van het Burgerforum, en het zo broodnodige referendum werden zo snel mogelijk weer bij het grof vuil gezet. Tegen de zin van de burgers in werd ons de hernieuwde EU-Grondwet opgelegd, volksuitspraak ten spijt.

Daar zit het echte probleem: niet links-rechts maar seculier-democratisch versus elitaire quasi-democratie. Fortuyn begreep dat. Zelfs Verdonk begrijpt dat.

Willem de Zwijger is ‘de stem van politiek incorrect links’. Hij rijdt een poenige SUV.