De blanke man
Marco de Baar
Naakt omdat het moet (foto: Iwase Yoshiyuki)
Martin Bosma, Jolande Sap en Ton Elias schrijven om de beurt een column voor de NRC, en zoals je wellicht al verwachtte, zijn Bosma’s verhaaltjes feitenvrij, niet geremd door enige voorkennis en vaak -met gestrekt been- op de man.
Afgelopen week was het weer raak: Bosma ging in op een van zijn troetelthema’s: deomroepen en het klimaat.
Linkse elite
Bezoekers van mijn blog weten dat ik zelfbenoemde klimaatsceptici met een morbide interesse volg. Waarom willen ze toch zo graag oordelen over een veld dat ze zelf continu als ‘te complex’ omschrijven, om er daarna zelf allerhande sterke statements over te doen? Sterker nog, ze doen die statements zonder zelf
- data genomen en geanalyseerd te hebben,
- een model gemaakt en geëvalueerd te hebben,
- een meetsysteem gebouwd en bediend te hebben of zelfs
- een artikel in de vakliteratuur te hebben gelezen.
Het stuk van Bosma is inhoudelijk een ramp, of beter gezegd, het stuk is gewoon niet inhoudelijk. Maar toch is het wel interessant omdat het de hardste vorm van het scepticisme prachtig samenvat: De linkse elite -een consortium van pers en politici- grijpt het klimaat aan om haar agenda, herverdeling van welvaart, door te drukken. Zelf maakt deze elite zich het overigens natuurlijk niet al te zwaar en reist de wereld rond van -jawel- uw belastingcenten.
Cultuur-Marxistische term
Maar een ding zou ik willen weten van Bosma: waar staat in de Navier-Stokes vergelijking, of in de kwantummechanische beschrijving van het CO2 molecuul, of in de stralingsbalans van de aarde, de ‘Cultuur-Marxistische term voor de blanke man die het altijd gedaan heeft’? Als Bosma me die term kan aanwijzen, wil ik er over nadenken. Tot die tijd is het gezwets van de bovenste plank.
Het is natuurlijk precies andersom: Door deze positie in te nemen ontslaat de hard-nosed scepticus zich van de plicht om inhoudelijke kritiek te geven. Bosma schaart zich hiermee onder de grootste blaaskaken van onze tijd: Rush Limbaugh, Alex Jones, Lord Monckton,‘wonderkind en kunstenaar’ Baudet, en sinds januari ook de Londense burgervader Boris Johnson.
Staat van Nederland
Het zijn allemaal mensen die nooit een differentiaalvergelijking hebben opgelost en geen ervaring hebben met data-analyse. Het zijn zwetskousen, complotdenkers, aluhoedjes en verkopers van hete lucht. Maar helaas hebben ze een grote invloed op de politiek in de VS en de UK en ook hier in Nederland. Het zou lachwekkend moeten zijn, maar het is treurig! Bosma is bijvoorbeeld part-time voorzitter van onze Tweede kamer, en dat zegt veel over de staat van Nederland.
Marco de Baar is als liberaal voor de volle ontplooiing van het individu, inclusief een rijke intellectuele en culturele ontwikkeling. Hij kan niet accepteren dat de VVD de anti-intellectuelen en de cultuurbarbaren van de PVV gedoogt. Bovenstaand stuk is eerder gepubliceerd op activescience, blog over Wetenschap en Wetenschapsbeoefening.
RSS