Islamkritiek

Christopher Hitchens

Foto: Ryan McGinley

Welnu, ik ben ervan overtuigd, dat de voornaamste bron van haat in de wereld, religie en georganiseerde godsdienst is. Ik ben daar absoluut van overtuigd. En ik ben blij dat u applaudisseert, want het vormt een enorm probleem voor degenen die opponeren tegen het voorstel van vanavond, nietwaar? Hoe gaan ze de godsdienst uitbannen? Hoe willen ze een halt toeroepen aan de uitdrukkingen van godsdienstige walging, haat en vooroordelen?

Ik spreek als iemand die hier regelmatig het doelwit van is, en niet slechts in retorische zin. Ik ben het doelwit geweest van menige doodsbedreiging; en ik kan, binnen een kleine afstand van waar ik woon in Washington, twee of drie mensen noemen, wiens namen u ongetwijfeld bekend zijn, die op dit moment nergens heen kunnen zonder een veiligheidsescorte, vanwege de kritieken die ze hebben geuit op één monotheïsme in het bijzonder. En dit vindt plaats in de hoofdstad van de Verenigde Staten.

Dus ik weet waar ik het over heb, en ik moet ook opmerken, dat het soort mensen dat mij opbelt en zegt dat ze weten waar mijn kinderen naar school gaan – en ze weten in ieder geval wat mijn thuisnummer is en waar ik woon, en die vertellen wat ze hen aan gaan doen en aan mijn vrouw en mijzelf, en die ik serieus moet nemen omdat ze het mensen aangedaan hebben die ik ken – precies die mensen zijn die de bescherming zullen zoeken van de hate speech-wetgeving, als ik zeg wat ik denk over hun godsdienst.

Hetgeen ik nu zal doen.

Want ik heb geen enkele – wat je ‘etnische bevooroordeeldheid’ zou kunnen noemen – ik heb geen enkele weerzin van een dergelijke snit. Ik kan prima opschieten met wie dan ook van elke etnische achtergrond of seksuele oriëntatie of taalgroep. Behalve mensen uit Yorkshire uiteraard, die compleet onverteerbaar zijn. En ik begin een afkeer te krijgen van de verwarring die ons nu opgelegd wordt, en er viel iets van te bespeuren aan het begin van deze avond, tussen godsdienstig geloof, godslastering, ethniciteit, profaniteit en wat we zouden kunnen aanduiden als ‘multiculturele etiquette’.

Het is niet ongewoon vandaag de dag dat mensen de uitdrukking ‘anti-islamitisch racisme’ bezigen, bijvoorbeeld; alsof een aanval op een religie hetzelfde zou zijn als een aanval op een etnische groepering. Het woord ‘islamofobie’ begint de bijklank te verkrijgen van de woorden die eens gereserveerd werden voor raciale bevooroordeeldheid. Dit is een subtiele en bijzonder venijnige insinuatie, waarmee frontaal de confrontatie moet worden aangegaan.

Iemand zei “Wat als Jerry Falwell zegt dat hij een hekel heeft aan homo’s? Wat als mensen daarnaar handelen?” Luister: De Bijbel zegt dat je een hekel moet hebben aan homo’s. Als Falwell beweert dat hij dat zegt omdat de Bijbel dat leert, dan heeft Falwell het bij het rechte eind. Ja, het zou mensen er inderdaad wel eens toe kunnen aanzetten om naar buiten te gaan en geweld te gebruiken. Wat gaat u daartegen uitrichten? U staat tegenover een groep mensen die zullen zeggen ‘Waag het je hand tegen de Bijbel op te heffen en we roepen de hate speech-politie er bij!’. Wat gaat u doen wanneer u die valkuil voor uzelf heeft gegraven?

Een ander zei dat het antisemitisme en de Kristallnacht in Duitsland het gevolg was van tien jaar ophitsing tegen de Joden. Tien jaar? U maakt een grapje zeker! Het was het resultaat van tweeduizend jaar christendom, gebaseerd op één vers van één hoofdstuk uit het evangelie van Johannes, dat leidde tot pogrom na pogrom op elke Paasnacht, elk jaar weer, en dat honderden jaren lang, omdat het beweert dat de Joden het bloed van Christus over de hoofden van zichzelf en al hun kinderen afriepen, tot in de verste generatie. Dat is de legitimatie van en vergunning voor, en het aanzetten tot anti-Joodse pogroms. Wat gaat u daar aan doen? Waar is uw lullige subsectie nu? Zegt het bijkans ergens dat het evangelie van Johannes gecensureerd moet worden?

Zou ik, die Freud gelezen heeft en beseft wat de Toekomst van een Illusie werkelijk inhoudt, en die weet dat religieus geloof onuitroeibaar is zolang we een stomme, armzalig geëvolueerde zoogdierensoort blijven, zou ik mijzelf wijsmaken dat een of andere Canadese wet dit probleem zal oplossen? Alstublieft, zeg! Nee, ons probleem is dit: onze prefrontale kwabben zijn te klein, en onze adrenalineklieren te groot, en de verhouding van onze wijsvinger en duim is niet alles wat het zou kunnen zijn. En we zijn bang voor het donker, en bang om te sterven, en we geloven in de waarheden van heilige boeken die zo stompzinnig zijn, en zo duidelijk verzonnen, dat een kind er doorheen kan prikken, hetgeen alle kinderen ook doen, zoals men aan hun vragen kan zien.

Dus ik meen dat godsdienst zou moeten worden behandeld met spot, en hekel, en minachting. En ik eis dat recht op.

Maar laten we er nu niet omheen dansen. Niet alle monotheïsmen zijn hetzelfde op dit moment. Ze zijn allemaal gebaseerd op dezelfde illusie, ze hangen stuk voor stuk aaneen van plagiaten van elkander, maar er is er één in het bijzonder, die op dit moment een serieuze bedreiging vormt, niet alleen voor de vrijheid van meningsuiting en vrijheid van uitdrukking, maar van nog behoorlijk wat andere vrijheden ook. En dit is de godsdienst die het afschuwelijke trio tentoonspreidt van zelfhaat, zelfrechtvaardiging en zelfmedelijden. Ik heb het over de militante islam.

Wereldwijd vormt het een reusachtige macht: Het beheerst een immense hoeveelheid olierijkdom, verschillende grote landen en staten, met een enorm fortuin. Het pompt de ideologie van het wahhabisme en salafisme de wereld rond, vergiftigt maatschappijen waar het rondwaart, ruïneert de geesten van kinderen, verdwaast de jongeren in haar madrassa’s, traint mensen in geweld, en maakt een cultus van dood en zelfdoding en moord. Dat is wat het wereldwijd doet, wereldwijd is het vrij sterk. In onze samenlevingen doet ze zich echter voor als een kruiperige minderheid, wiens geloof je zou kunnen beledigen, en die alle bescherming verdient, die een kleine en kwetsbare groep nodig zou kunnen hebben.

Nu, het heeft nogal grote pretenties, is het niet? Het zegt dat het de laatste openbaring is. Het beweert dat God sprak tot één analfabete zakenman in het Arabisch schiereiland, driemaal via een aartsengel, en dat het resulterend materiaal – hetgeen zoals u kunt zien wanneer u het leest, grotendeels geplagieerd is van het Oude en Nieuwe Testament; bijna alles ervan eigenlijk, en klungelig gedaan ook nog – aanvaard moet worden als de goddelijke openbaring, zelfs als de definitieve en onveranderlijke, en dat degenen die deze openbaring niet aanvaarden, goed zijn om te behandelen als vee, als ongelovigen, als potentiële have en slaven en slachtoffers.

Wel, zal ik u iets zeggen? Ik geloof niet dat Mohammed die stemmen ooit gehoord heeft. Ik geloof er niets van. En de waarschijnlijkheid dat ik gelijk heb, tegenover de waarschijnlijkheid dat een schaapherder, sorry, zakenman, die niet kon lezen, werkelijk stukjes uit het Oude Testament aan zich gedicteerd kreeg, plaatst mij denk ik veel dichter bij de objectief juiste positie.

Maar wie is degene die onder vuur genomen wordt? Degene die zulks propageert, en zegt dat ik maar beter kan luisteren, omdat ik, als ik dat niet doe, in gevaar ben? Of ik, die zeg: ‘Nee, ik denk dat dit zo onnozel is dat je er zelfs een spotprent over kunt uitbrengen.’
En omhoog gaan de borden, en op stijgen de kreten, en het gehuil en het geschreeuw: “Onthoofd hen, die…” Dit is in Londen, dit is in Toronto, dit is in New York. Het is midden onder ons nu. “Onthoofd hen! Onthoofd degenen die spotten met de islam!” Worden zij gearresteerd vanwege hate speech? Nee. Zou ik daarentegen in de problemen kunnen komen vanwege het zeggen wat ik zojuist gezegd heb over de profeet Mohammed? Ja dat zou heel wel zo kunnen zijn. Waar liggen uw prioriteiten, dames en heren? U geeft weg wat het meest kostbaar is in uw samenleving, en u geeft het weg zonder een gevecht, en u looft zelfs de mensen die u het recht willen ontzeggen u hiertegen te verzetten. Schaam u terwijl u dit doet. Maak het beste gebruik van de tijd die u nog rest. Dit is werkelijk ernstig.

Welnu, als je waar dan ook kijkt – want we hebben vanavond bezweringen gehad van een nogal kwijlende en ziekelijke soort, inspelend op ons medelijden: ‘Hoe moet het dan met de arme homo’s, hoe zit het met de arme Joden, de vrouwen in hun ellende, die de beledigingen niet aankunnen, en de slaven en hun nakomelingen, en de stammen die het niet gered hebben en verteld werd dat hun land verbeurd was?’ – Kijk waar u maar wilt voor de rechtvaardiging van slavernij, voor de onderwerping van vrouwen als have, voor het verbranden en geselen van homoseksuelen, voor etnische zuivering, voor antisemitisme, voor al deze dingen, en u hoeft niet verder te zoeken dan een beroemd boek dat op elke kansel ligt, in deze stad, en in elke synagoge, en in elke moskee. En laten we dan eens zien of u het feit kunt rijmen dat de kracht die de voornaamste oorzaak van haat is, tegelijkertijd het vaakst om censuur roept.

En wanneer u zich aldus realiseert dat u vanavond met een reusachtige valse antithese bent opgezadeld, hoop ik dat dit u er desondanks niet van zal weerhouden de motie die voor u ligt de klinkende steunbetuiging te geven die het verdient.

Ontzettend bedankt! Welterusten straks. And stay cool!

Dit is het tweede deel (deel 1 vindt u hier) van een redevoering, gehouden door Christopher Hitchens, journalist en publicist (The Missionary Position, God is not Great, The Portable Atheist) en tegendraads Brits-Amerikaans publiek intellectueel, in het kader van een debat op 15 november 2006 aan Hart House, universiteit van Toronto, getiteld Be It Resolved: Freedom of Speech Includes the Freedom to Hate, over de vraag of het verbod op hate speech nu wel of niet uit de Canadese wetgeving gehaald zou moeten worden.

De hedendaagse reïncarnatie van Voltaire legt zo welsprekend en kristalhelder uit waarom de vrijheid van meningsuiting niet anders dan absoluut kan zijn, dat Prediker nu maar eens de transcriptie en vertaling voor zijn rekening genomen heeft, omdat hij meent dat elke burger, elke politicus, elke gelovige, en elk kind op elke school waar ook ter wereld dit betoog met enige regelmaat zou moeten overwegen alsof het een tekst uit een canoniek boek betrof.

« terug naar home