Laatste fatwa

Peter Breedveld

Illustratie: Yilmaz Aslantürk

Wie herinnert zich niet de scène in Life of Brian, waarin Brian er bij zijn massa volgelingen op aandringt zelf na te denken, in plaats van een leider te volgen:

“You don’t need to follow me, You don’t need to follow anybody! You’ve got to think for your selves! You’re all individuals!” – “Yes!” roepen zijn volgelingen in koor, “We’re all individuals!” En Brian weer: “You’re all different!” En zijn volgelingen, in koor: “Yes, we are all different!”

Aan die hilarische scène doet Tofik Dibi’s Laatste Fatwa me denken. Dibi roept moslims aller landen middels een fatwa op om zelfstandig te denken, nadat hij heeft uitgelegd dat fatwa’s ‘topdown besluiten’ zijn die moslims ‘opdragen hoe te denken, voelen en handelen.’

Fatwa’s reduceren moslims volgens Dibi tot ‘willoze onderdanen’, die niet zelf kunnen nadenken, maar ironisch genoeg doet Dibi dat zelf ook, door ervan uit te gaan dat moslims zelfs een fatwa nodig hebben om zelfstandig na te denken.

En dat in een tijd waarin zowat alle Arabische volken in opstand komen tegen hun dictators, waarin de vrouwenbeweging in de islamitische wereld steeds nadrukkelijker van zich laat horen. Ik zou toch een beetje beledigd zijn, als ik een moslim was. En dan natuurlijk meteen te horen gekregen hebben dat ik van die typische lange moslimtenen heb.

Maar dat is niet mijn grootste bezwaar tegen de Laatste Fatwa. Mijn bezwaar is dat Dibi en de twee mede-ondertekenaars van zijn stuk tien jaar na 9/11 alsnog door het stof gaan om de islamofobe brullers te behagen die in de loop der jaren het maatschappelijke debat zijn gaan domineren. Dibi doet alsof er vanuit de moslimwereld nooit stelling is genomen tegen de aanslagen van 11 september 2001, alsof er een brede consensus onder moslims bestaat over het uithuwelijken van kinderen en het verminken van vrouwen.

Met andere woorden: Dibi geeft Geert Wilders gelijk, die zegt dat alle misstanden, die in Dibi’s stuk worden genoemd, onlosmakelijk met de islam te maken hebben. Dat elke moslim een potentiële terrorist is, per definitie antisemiet, homofoob en misogyn.

Terwijl het bij uitstek moslims zijn die zich verzetten tegen vrouwenonderdrukking, tegen steniging, uithuwelijking en noem maar op. Ze doen dat met gevaar voor eigen leven, ze lopen het risico op gevangenisstraf, stokslagen of erger. Ze doen dat in Afghanistan, Pakistan, Saoudi-Arabië, Indonesië, in al die landen waar het van bloedstollende moed getuigt je te verzetten, terwijl in Nederland de zelfbenoemde islamgeleerden vanachter hun computerschermen – of vanuit Nieuwspoort – hun makkelijke oordeeltjes vellen.

‘Extremisten hebben het islamitische geloof gekaapt, onze diepste levensovertuiging in gijzeling genomen’, schrijft Dibi, terwijl de Nederlandse moslims zich al jaren van hun beste kant laten zien, hun schouders ophalen over de cartoons van Gregorius Nekschot, er zelfs om lachen, en de Goebbeliaanse haatpropaganda van Hans Jansen van zich af laten glijden.

Tegelijkertijd heeft het gedachtegoed van Geert Wilders zich in Oslo van zijn zwartste kant laten zien en worden in Nederland de cartoonisten en columnisten vooral bedreigd door woedende PVV’ers.

Over dát extremisme geen woord in de Laatste Fatwa. Evenmin rept Dibi over de terreur, die de moslimwereld al zestig jaar lang teistert door toedoen van de Westerse bemoeienis in het Midden-Oosten, of over het feit dat de Taliban, Saddam Hoessein, het Saoudische koningshuis en de meeste van de dictators, die nu door hun eigen volken worden verjaagd, hun machtspositie vooral te danken hebben of hadden aan Amerika en Europa.

Had Dibi het daarover wel gehad, dan was hij niet meteen op Twitter al de hemel in geprezen door zijn blanke meesters en meesteressen die een zelfkastijdende moslim altijd wel weten te waarderen, maar die liever niet aan de minder frisse kantjes van hun eigen beschaving worden herinnerd.

Hij zal het evenwel zonder de goedkeuring van de baas van Nederland, Herr Wilders, moeten doen. Wat nou, fatwa om de islam te bevrijden van extremisten, bromt die, ‘wat we nodig hebben is een fatwa om ons van de islam te bevrijden!’

Dat is dan je dank, Dibi. Je buigt diep om Wilders te paaien, en die blijft toch alleen maar geïnteresseerd in een grondige Endlösung van het moslimprobleem.

Wat we nodig hebben is dus geen oproep aan moslims om zich van hun redelijke kant te tonen, maar een beroep op onze eigen leiders om zich wat beschaafder te gedragen. In plaats van naar Afghanistan te roepen dat ze zich daar van het juk van de baardmannen dienen te bevrijden, moeten we hier een menselijker beleid voeren ten aanzien van diegenen die zich tegen die baardmannen hebben verzet, en zich ternauwernood het vege lijf konden redden door naar Nederland te vluchten.

Ook zijn het niet de moslimextremisten waar we in Nederland bang voor moeten zijn, maar de extremisten onder de Wildersfans, die zich veilig genoeg voelen om op hun blogs openlijk te fantaseren over genocide en zelfmoordaanslagen.

Met andere woorden: lef kan Tofik Dibi zeker niet worden ontzegd. Maar hij staat wel tegen de verkeerde boom te blaffen.