Slachtoffer

Frans Smeets

Théo van Rysselberghe

Of je het nu domrechts, sluwrechts, nieuw rechts of extreemrechts noemt, een ding moet je de aanjagers van de nieuwe tijdsgeest nageven, het is toch knap hoe ze zichzelf continu in de slachtofferrol van links weten te draaien.

Misschien heb ik iets gemist, maar werd in 1989 de muur niet naar onze kant omgeduwd? Had de PvdA niet haar ideologische veren afgeworpen en het economische liberalisme omarmd? Is de laatste twintig jaar niet bijna iedere overheidsfunctie aan de krachten van de markt overgeleverd? Is niet bijna elke publieke dienst geprivatiseerd of geliberaliseerd? Is het monopolie van de staatsomroepen niet gebroken en kunnen Henk en Ingrid zich niet hersendood staren naar tientallen zenders met allerlei debiele spelletjes en afzeikprogramma’s? (Zou domrechts dat bedoelen met Cultureel Marxisme?)

Is de sociale zekerheid de laatste twintig jaar niet van elke franje ontdaan en is het hebben van een uitkering niet verworden tot een vernedergang? Zijn de inkomensverschillen niet vergroot tot soms bizarre proporties?
Zijn al die Henken en Ingrids, die zich met de verlokking van een inbouwkeuken zich in de schulden hebben gestoken, soms genaaid door links? Is het managementgezwets, dat ons tot waanzin drijft, linkse prietpraat?

En om dicht bij huis te blijven: als de bouwput Eemshaven hele vliegtuigladingen vol Turkse mannen overvliegt om met gevaar van eigen leven en tegen hongerloon energiecentrales te laten bouwen zet links dan de grenzen open?

Hoezo de schuld van links?

Het geschreeuw van rechtse partijen over ‘linkse schuld’ is dan ook veel boter op heel veel hoofden.

Hoe graag Wilders het ook anders zou willen zien, de voedingsbodem voor zijn electorale succes is grotendeels het gevolg van rechts beleid. Een electoraat dat terug wil naar de valse romantiek van sociaal-democratische bestaanszekerheden van weleer, toen de straten nog roomblank waren. Zekerheden die geslachtofferd zijn op het altaar van het economisch liberalisme. Een beleid dat de VVD actief heeft gesteund en waarvoor ze verantwoordelijkheid heeft genomen.

Het beleid waar Wilders tot voor zijn vertrek bij de VVD voor gestaan heeft, namelijk: vrijhandel, oftewel vrijheid van kapitaal, goederen, diensten èn arbeid. Dan ook niet miepen als de ‘human resource‘ in je achtertuin komt wonen en zijn eigen kerkje bouwt.

De PVV is dan ook helemaal niet anti-links, maar anti-liberaal, anti-globalistisch, anti-establishment en natuurlijk anti-Islam. Ze wil harde repressie, een homogeen (lees: blank) land en zich verschuilen achter de dijken. De economische agenda van de PVV is keihard SP.

Maar mag de SP via een economisch gelijkheidsideaal proberen de oude wereld te herstellen, de PVV streeft naar een blanke samenleving waar onze kinderen in de klas voor de driekleur het Wilhelmus moeten zingen.

En de door dit ‘rechts’ gekoesterde slachtoffergroepen als: onderdrukte vrouwen, homoseksuelen of joden komen van een koude kermis thuis, zodra ze niet meer als knuppel of excuus-Truus gebruikt kunnen worden om de Islam mee om de oren te slaan.

Henk en Ingrid zappen gewoon door van de Toppers naar de brandstapel. Het zal ze een worst wezen.

En ja mensen, laten we niet vergeten dat Wilders zelf ook slachtoffer is van de Noorse massamoord. Er worden zevenenzeventig kinderen voor ‘het goede doel’ door een gelijkgestemde geëxecuteerd en de man wentelt zich in een slachtofferrol. De arme ziel is slachtoffer van links. Ach gut. Je zou hem bijna kopje thee aanbieden.

De slachtofferrol van Wilders sluit perfect aan bij gevaarlijke totaalmalloten en fantasten op PVV-fansites voor wie Breivik een slachtoffer van links was, doorgedraaid in het cultureel marxisme (wat is dat nou eigenlijk?). Iedere Marokkaanse puber die een fiets jat, moet tegen de muur, maar nu is er ineens volop begrip voor de motivatie van de dader.

De het-is-de-schuld-van-links-types doen me nog het meest denken aan de voormalige gestaalde kaders van de CPN, voor wie elk noodlot en wissewasje de schuld van het kapitaal was. Alleen hebben deze lui het in Nederland nooit zover geschopt dat hun schuldtoewijzing en vijandbeeld main-stream werd. Het politieke klimaat in Nederland heeft zich echter laten gijzelen door Wilders zijn anti-linksretoriek. Het is stuitend om te zien hoe onderdanig en angstig links zich gedraagt en het slachtoffer Wilders en zijn aanhang de wind in de zeilen houdt.

De anti-linksretoriek is een gevaarlijke vorm van revisionisme die buiten elke historische werkelijkheid staat.
Er is namelijk helemaal geen schuld aan de veranderingen die de samenleving de laatste vijftig jaar ondergaan heeft.

Alleen al het woord schuld suggereert, dat iemand die veranderingen in beweging heeft gezet en dat dit negatief zou zijn. Het is ons gewoon overkomen en het is helemaal niet negatief. Henk en Ingrid zijn ook helemaal geen slachtoffer. Als er al slachtoffers zijn, dan heten die niet Henk en Ingrid, maar Sjonnie en Anita. Ik adviseer Henk en Ingrid hun Turkse Riviera’s in te ruilen voor een weekendje plattelanden in Oezbekistan, als ze zo graag terug willen naar oude tijden.

De politiek heeft in een pluriforme samenleving nauwelijks invloed op de grote maatschappelijke veranderingen en dat is maar goed ook. De landen waar de overheid meent dit wel te kunnen hebben, zijn landen waar je niet wilt wonen. Dat zijn landen met een homogene samenleving waarin anders-zijn bestreden wordt. Dat zijn landen die grenzen optrekken, dat zijn landen zonder welvaart, dat zijn landen waar alle problemen veroorzaakt worden door één enkel allesomvattend woord. Dat is Geertwilderstan.

Frans Smeets ziet, buiten zijn vrouw, domrechts als het grootste risico op vroegtijdig overlijden.