Prediker

Bozeblankemannen-website Het Vrije Volk heeft blijkbaar zo weinig ideeën waarmee men gaten kan schieten in het PvdA-partijprogramma, dat ze zich nu maar gaat bedienen van samenzwerings-theorieën om Job Cohen verdacht te maken. Met lasterlijke fantasietjes over de rug van wijlen Theo van Gogh als resultaat.

Complottheorie

Als iconen al tot de verbeelding spreken, doet hun gewelddadige dood dat nog veel meer. De dood van John F. Kennedy, Lady Diana en Pim Fortuyn vormden de aanstoot tot een stortvloed van complottheorieën.

Meestal haakt zo’n samenzweringstheorie aan bij een ongerijmdheid, om vervolgens heimelijke machten aan te wijzen die belang zouden hebben bij het verdwijnen van het slachtoffer in kwestie. Zo wijst misdaadromancier Thomas Ross op de snelle aankomst van de ME in ornaat, enkele minuten na de moord op Pim Fortuyn, en op de plotselinge ommezwaai van de LPF-fractie inzake de aanschaf van de Joint Strike Fighter:

,,Op de persfoto’s van de aanhouding van Volkert – luttele minuten na de moord – staan agenten in kogelvrije vesten en met een aangelijnde hond bij het tankstation hem op te wachten. Als je weet wat een doolhof Hilversum is, vind ik dat toch wel erg snel.”

Kijk, dat is een hard, ongerijmd feit dat als een spijker in je kop blijft steken. Want dat de ME toevallig net een busje met honden in dezelfde wijk had rijden waar op hetzelfde moment, slechts een paar honderd meter verderop, Pim Fortuyn werd afgeknald, is inderdaad ongelofelijk onwaarschijnlijk. De overheid stond erbij, keek ernaar en waste haar handen in onschuld, concludeert Ross.

Draaiboek

Opperhopman van Het Vrije Volk Duns Ouray denkt nu op soortgelijke manier de moord op Theo Van Gogh in de schoenen van Job Cohen te kunnen schuiven. Maar Duns Ouray is geen Thomas Ross, zoals we zullen zien. De Amsterdamse burgervader zou volgens Duns de moord op Van Gogh hebben laten gebeuren, om deze vervolgens op cynische wijze in zijn politieke voordeel om te buigen:

“Job Cohen had het draaiboek voor de moord op Theo van Gogh klaarliggen; maar deed niets om die moord te voorkomen.”

“Zo werd 2 november 2004 een dubbelslag voor Job Cohen. Op die dag werd zijn grootste criticus het zwijgen opgelegd. En de Cohen-strategie bleek uiterst succesvol in begeleiden van terreurdaden.”

Ook Duns haakt aan bij enkele ongerijmde feiten. Hoe was de stad Amsterdam in staat nog dezelfde avond een goed georganiseerde lawaaidemonstratie van de grond te trekken? En hoe kwam de gemeente Amsterdam erbij Lennart Booij de avond aan elkaar te laten praten? Op deze prangende vragen heeft Duns wel antwoord: omdat het draaiboek al klaarlag, daarom!

“In opdracht van Job Cohen had zijn [Lennart Booij’s] buro BKB een informeel draaiboek liggen voor een Islamitische terreurdaad in Amsterdam. Die terreurdreiging baarde de gemeente Amsterdam grote zorgen: met name de mogelijkheid dat de publieke opinie zich tegen de PvdA zou keren. En die zorg was niet ongegrond. Immers, de PvdA haalt zijn stemmen uit de terreur-hoek, en doet er alles aan om haar terreur-achterban de hand boven het hoofd te houden.”

Welja, moslimgemeenschappen vormen broeinesten van terrorisme (aanslagen zijn hier dan ook schering en inslag, toch, Duns?), en de PvdA houdt hen de hand boven het hoofd door terreurdaden onder het tapijt te vegen. Daar hebben PvdA-bestuurders zelfs draaiboeken voor klaarliggen. Om deze aantijging te staven, citeert Duns Ouray de voormalige burgervader van Amsterdam zelf:

“Ik [heb] vanaf het allereerste begin op twee borden gespeeld. Het eerste bord bestond uit een vergadering van het College van Burgemeester en Wethouders. (…) Op het tweede bord hebben we direct de driehoek [Burgemeester, Korpschef, Officier van Justitie] bij elkaar geroepen.”

Aha! zegt Duns, met zijn gebruikelijke scherpe perceptie:

“De woorden van Cohen zijn onbedoeld eerlijk. Cohen heeft die dag “gespeeld”. Onbewust geeft Cohen ook toe dat dit spel niet eerlijk was, … het was “op twee borden.” En Cohen is trots op zijn meesterprestatie: dat hij de familie van Theo voor zijn karretje kon spannen. Met hun zegen mocht Cohen spreken. Natuurlijk kon men de lawaaidemonstratie “binnen een paar uur organiseren”, het stond immers allemaal in het draaiboek van Lennart Booij.”

Wat een half-alfabeet ben je dan, als je een schaakmetafoor zo verhaspelt, dat ‘op meerdere borden spelen’ het synoniem wordt voor vals spelen. Joehoe! Duns, doe eens nadenken! Simultaanschaken heet dat, en daar is niets oneerlijks aan. Vorig jaar heeft de Nederlander Ton Sijbrands het wereldrecord blind simultaandammen verbeterd door op 28 borden tegelijkertijd te spelen, zonder dat hij ze zag. Heeft hij soms ook vals gespeeld, omdat hij meerdere partijen tegelijkertijd moest dammen?

Dikke duim

Ernstiger is dat Duns Ouray geen enkele bron geeft voor zijn bewering dat het draaiboek vóór de moord op Van Gogh al klaar lag, of dat Booij’s bedrijfje dit plan voor Cohen op de plank bewaarde. Drie jaar geleden kwam Duns ook al met die bewering, en omdat hij ditmaal niet over zogenaamd belastende citaten van Cohen beschikte, legde hij ze hem zelf maar in de mond.

“[B]urgemeester Cohen van Amsterdam. Cohen had een vooruitziende blik. “Het is goed mogelijk dat er eens iemand vermoord wordt door een fundamentalistische moslim.” zo voorzag Cohen. En Job vervolgde: “Dan is het natuurlijk de plicht van mij, als burgervader, om dat in goede banen te leiden.”

En dus schakelde Cohen het bureautje van Lennart Booij in om het scenario voor een lawaai-demonstratie op de plank te leggen. Zo kon het volk mooi zijn woede en frustratie ventileren. En natuurlijk moest de begrafenis ook gepland worden, want daar moest Cohen wel spreken. Ziedaar een mooie opdracht voor onze vriend.

U ziet, Cohen en Booij hadden het bedje al gespreid klaar liggen voor Theo …”

Merk op dat Duns hier Cohen met aanhalingstekens en al citeert, maar diens woorden uit zijn eigen dikke duim zuigt. Geen bronverwijzing, niks. Haal bovenstaande citaten van Cohen door Google, en u zult zien dat Duns citaten verzint waar u bij staat, de jokkebrok.

En ook hier schitteren de bronnen voor zijn beweringen door afwezigheid. Elke verwijzing ontbreekt naar de nauwgezette reconstructie in de Volkskrant waaruit blijkt dat het idee van een lawaaidemonstratie wegkomt bij de familie en door wethouder Duco Stadig wordt opgepikt. Geen enkele verwijzing ook naar het uitgebreide portfolio op de website van Booij’s bedrijfje BKB, waar tal van overheidsinstanties worden genoemd als opdrachtgever,– behalve de gemeente Amsterdam (nou ja, als dát geen cover-up bewijst…)

Pamela Hemelrijk

De enige bron die Duns in dit verband wél noemt, is een stuk van Pamela Hemelrijk uit 2004 op aluhoedjessite Klokkenluideronline. Daarin beschuldigt de Nederlandse complottenkoningin Lennart Booij, Cohen en die hele dekselse Linkse Kerk ervan de regie over de moord op hun venijnigste criticus naderhand te hebben gekaapt, om de aanklacht tegen links die er in besloten lag weg te spindokteren.

Hemelrijk baseert zich vreemd genoeg op een uitvoerige feitenrapport dat Lennart Booij haar toezond, waaruit juist het tegenovergestelde blijkt. Voor het goede verstaan: Lennart Booij werkte in die tijd al jaren nauw samen met Theo van Gogh, die de regie deed van het praatprogramma Krachtstroom, dat Booij samen met journalist Youri Albrecht presenteerde. Daarnaast liet Booij het monster van de Pythagorasstraat regelmatig opdraven bij discussieavonden die BKB organiseerde.

“09.30 Telefoon, Van Gogh vermoord, Lennart checkt dit nadien bij Gijs van de Westelaken (Column) en hij moet dit helaas bevestigen

11.00 Spoedoverleg op kantoor, BKB heeft van Gogh als hoofdgast op de Amerikaanse Verkiezingsnacht die wij organiseerden, uitgenodigd. Wat doen we nu? We besluiten niets af te lasten, maar wel voor een soberder opzet te kiezen. Daarnaast willen we op het Leidseplein iets doen, onze woede en verdriet uiten, met een spandoek of met een moment van stilte.

11.30 Telefonisch overleg met de Gemeente, hoe pakken we zoiets aan? men reageert paniekerig, Leidseplein is moeilijk te beveiligen, daarbij wacht men op persconferentie van de Burgemeester.

(…)

12.00 Telefoon gaat, Job Cohen. Hij vraagt wat we willen doen, hij heeft met familie van Gogh gesproken. Zij willen in ieder geval lawaai, emotie, niets stils. Wij beamen dat en vinden het aanbod om vanaf nu samen te organiseren goed. Dat geeft logistieke ruggesteun. Cohen denkt aan de Dam als lokatie.”

Tot zover. Als er iets blijkt uit dit feitenrapport, dan is het juist wel dat het spindokteren zich uitsluitend in het hoofd van Hemelrijk bevond. Laat staan dat er van te voren een draaiboek voor de moord op Van Gogh klaar lag, zoals Duns ervan maakt. Wat er wel ondubbelzinnig uit blijkt, is dat Van Gogh’s kompanen bij BKB ná de moord samen met Cohen de handen ineen hebben geslagen om in no-time een stadsbrede manifestatie op te zetten, vanuit hun eigen behoefte uiting te geven aan hun woede, onmacht en verdriet.

Verwrongen wereldbeeld

Puik staaltje kanalisering van volkswoede dus door Cohen. Daar is niets on-integers of cynisch aan, om als burgemeester te voorkomen dat de vlam in de pan slaat. Tenzij je zoals Duns graag je apocalyptische horrorscenario’s omtrent de islam bevestigd ziet, natuurlijk. Of zoals Hemelrijk ervan uitgaat dat overheidsbestuurders, en PvdA-burgemeesters in het bijzonder, eenvoudigweg niet in staat zijn adequaat en integer op te treden. Tja, als je met dergelijke dogma’s de werkelijkheid benadert, kun je nog een complottheorie baseren op het dagboek van Anne Frank.

‘Spontaan georganiseerd’ wordt in Hemelrijks kwaadwillige lezing ‘gespindokterd door de vermaledijde Linkse Kerk’, wordt in Duns z’n lasterlijke lezing: ‘het draaiboek lag al vóór de moord klaar’. Het tekent het verwrongen wereldbeeld van de boze blanke man in z’n kruistocht tegen de sjariasocialisten. Voorbijgaand aan feiten, bronnen en bewijzen beschuldigt hij vanaf zijn blog anoniem Jan en alleman die wel maatschappelijk succes hebben. ‘Dat kan helemaal niet! Dat mag helemaal niet! Want ze opereren potverdrie niet volgens mijn libertarische dogma’s!’

Om zijn afkeer van de aankomende PvdA-premier te ventileren, schroomt Duns Ouray zelfs niet het door hem speciaal daartoe opgedolven lijk van Theo van Gogh te berijden. Het tekent wel hoezeer deze kwaadsprekende fantast inmiddels elk gevoel voor fatsoen heeft verloren.

Zelf is Prediker (oogst van 1976) er heilig van overtuigd dat de CIA de moord op Kennedy door gefrustreerde anti-Castro reactionairen in de doofpot heeft gestopt, omdat ze wilde verhullen dat de dienst haar eigen illegale moordcommando’s niet meer in de hand had.