Vrijspraak
Peter Breedveld
Dat Wilders zou worden vrijgesproken, had ik natuurlijk ook wel verwacht. Toch moet ik zeggen dat ik het opmerkelijk vind dat Wilders’ rechters over bijvoorbeeld zijn cineastische kunststukje Fitna oordelen dat dit niet zou aanzetten tot haat, of dat zijn uitspraken over moslims dat niet zouden doen.
Wie zich wel eens in de vochtige krochten van de domrechtse blogosfeer begeeft, kan daar zien hoe Wilders’ uitspraken wel degelijk aanzetten tot onversneden, obsessieve haat tegen moslims. Er wordt rijkelijk uit ’s mans oeuvre geciteerd als bewijs voor de perfide slechtheid van moslims. Andersom putten Wilders en zijn adjudant Martin Bosma even gul uit diezelfde haatblogs, zoals ik hier al herhaaldelijk heb betoogd.
Zelf weet Wilders ook dondersgoed dat hij aanzet tot haat, want hij is er altijd als de kippen bij om moord en brand te schreeuwen als iemand hém in verband brengt met de nazi’s, zoals hij met moslims doet.
Opmerkelijk is de vrijspraak ook, omdat niet zo heel lang geleden Hans Janmaat wel meerdere keren werd veroordeeld voor uitspraken als ‘we schaffen de multiculturele samenleving af’, en er sindsdien niet zoveel wezenlijks is veranderd aan de wet. Ayaan Hirsi Ali werd zes jaar geleden nog gewaarschuwd door de rechter, die vond dat ze ‘de grenzen had opgezocht van wat nog toelaatbaar te achten is‘. En Hirsi Ali is een bastion van tolerante beschaving, zeker in vergelijking met de onbeschofte hork Geert Wilders.
Zo zien we maar weer dat elk vertrouwen in de rechtsstaat volkomen naïef en misplaatst is. Het gaat om de tijdsgeest en de persoonlijke opvattingen van de rechters, zeker niet om een objectieve ‘toetsing van de wet’, zoals juristen dat altijd zo mooi noemen. Ook zou de uitspraak ongetwijfeld anders zijn als Wilders geen moslims, maar joden op de korrel had genomen. Als hij de niet de koran maar de thora had vergeleken met Mein Kampf.
Verder speelt ongetwijfeld ook de excentriciteit van de aanklagers – om het maar even vriendelijk zo te noemen – een grote rol. Die hebben er nou niet echt een sterke zaak van gemaakt, door bijvoorbeeld Wilders een citaat van Oriana Fallaci in de mond te leggen, of zich in te laten met een gevaarlijke gek als Jeroen de Kreek.
En het is nog niet afgelopen, dit bonte circus van Mo Rabbae. De stoet trekt nu op naar het mensenrechtencomité van de Verenigde Naties. Wilders is namelijk nog niet beroemd genoeg, zijn ideeën zijn nog niet wijd genoeg verspreid. Hij heeft nog niet genoeg de kans gehad zich aan de wereld te presenteren als underdog, als martelaar van de vrije meningsuiting.
Terwijl die vrijspraak juist een vreugdevolle gebeurtenis is. Juist voor de tegenstanders van Wilders. Want wat Wilders mag, dat mogen zij ook. Om Afshin Ellian te parafraseren: ‘Kom op, vrienden, betreed de bordelen en de gruwelkamers van Geert W. en zijn islamofobie! Daar vindt u enorme inspiratie! Leg de PVV op de snijtafel van de filosofie!’
Wilders maak je niet onschadelijk met verongelijkt gehuiliehuilie en oproepen tot censuur, maar door te ridiculiseren en te ontkrachten. Door inhoudelijke tegenargumenten in te brengen. Léés dat verschrikkelijke boek van Martin Bosma, dat Mein Kampf van de PVV’ers! Daar vind je alle munitie die je nodig hebt.
Ruggen recht en de hakken in het zand, stelletje snotteraars! Het wordt nu pas echt leuk! The gloves are off!
Peter Breedveld verklaart hiermee de Dolle Geert Wilders Demoniserings Dagen officieel geopend!
RSS