Zionistisch racisme

Frans Smeets

In december 2009 las ik een artikel van een zekere Wim Kortenoeven met de titel ‘Kruistocht der Verachtelijke Ariërs’ op de site ‘Loor Schrijft‘. Op zich raak ik niet meer snel verwonderd van de stukken op deze soort sites. Steeds de bekende stereotypen, persoonlijke aanvallen, verdachtmakingen, krentenpikkerij en veel grote woorden. Het bekende domrechtse geluid waarin slechts de ‘kleuren’ zwart en wit figureren.

De inhoud van Kortenoevens stuk komt er op neer dat allen, die kritiek hebben op Israël of voor de Palestijnse zaak vechten, antisemitisch en antizionistisch zijn. Kritiek op Israël is volgens Kortenoeven een goed georganiseerde kruistocht van ‘arische’ christenen met als doel de vernietiging van de Israëlische staat of, nog erger, de vernietiging van de Joden. Joden die niet dezelfde mening als Kortenoeven hebben, krijgen een filantroopse behandeling. Zo wordt de heer Meijer van ‘Een Ander Joods Geluid‘ volgens Kortenoeven:

‘volgens velen door Joodse zelfhaat gedreven en koketteert hij op ongehoorde wijze met zijn Auschwitz-ervaring, die hij misbruikt als legitimatie om voortdurend tegen het Jodendom en Israël aan te schoppen.‘

In het artikel wordt de vredesactivist Uri Avneri op een lijn met Mussert gezet, omdat hij een vriendschappelijke relatie met de Palestijnse leiding heeft. Vervolgens draaft de schrijver helemaal door en heeft hij het alleen nog maar over collaborateurs. Schijnbaar mogen Joden van de heer Kortenoeven slechts één mening hebben op straffe van beschuldiging van geestelijke labiliteit en collaboratie. De titel van het artikel zegt natuurlijk genoeg.

Wat me dan weer wel verwonderde, was dat de man als researcher en redacteur voor het CIDI werkt. Sinds wanneer laat het CIDI zich met dit soort ‘onderzoekers’ in?

Ik heb het CIDI als verdediger van Israël altijd hoog in het vaandel gehad. Je hoeft het niet altijd met de organisatie eens te zijn om te zien dat het CIDI toch altijd de Israëlische zaak goed en keurig heeft weten te verdedigen. Althans, dat dacht ik.

Als het CIDI zichzelf als documentatiecentrum van Israël serieus zou nemen, dan zou ook het gehele politieke spectrum dat in Israël actief is zich in deze organisatie kunnen vinden en zou een andere mening als die van Een Ander Joods Geluid gewoon binnen de organisatie kunnen functioneren. Sinds wanneer staat Israël niet meer voor debat en polemiek?

In het Palestijns-Israelisch conflict is het CIDI steeds verder geradicaliseerd in een organisatie die elk kritisch geluid of gezond debat smoort met een soort Bushdoctrine: ‘Wie niet voor ons is, is tegen ons.’ Van een gerespecteerde verdediger van Israël is het CIDI veranderd in een organisatie van meelopers die alles, wat Israël doet, blind en kritiekloos volgt. Heldhaftig aangifte doen tegen een puber die grof over schreef gaat, maar met de hand over het hart strijken bij racisme als dit van een Israëlisch politicus als Avigdor Lieberman afkomstig is.

Maar ook geen woord over de xenofobe en racistische bloggers die sterk pro-Israël zijn. Geen kritisch geluid over Wilders die de deportatietrein weer op de rails wil zetten. Het CIDI zwijgt. Racisme schijnt voor het CIDI een selectieve zaak te zijn. Racisme binnen het antiracisme. En als zelfs eigen medewerkers zich al bezondigen in rassendenken en graag hun stukken plempen op in racisme gedrenkte sites als Loor Schrijft, wat moet je dan nog van de geloofwaardigheid van het CIDI denken?

Op een kritische noot van mij reageerde Kortenoeven aldus:

‘Ik ben een grote fan van Loor en bij ons op het CIDI-kantoor lopen er nog meer rond. En hoe weet u, meneer, hoe er binnen de Joodse gemeenschap over Loor gedacht wordt? Ik heb daar nog nooit iets negatiefs over Loor gehoord.’

En dat laatste is vooral zorgwekkend. Het CIDI dat zich blindstaart op de onvoorwaardelijke steun van de pro-Israëlische Islamfoben van domrechts. Een onvoorwaardelijke steun die niet gebaseerd is op een politieke of rationele afweging, maar primair door Islamfobie gedragen wordt. Israël is voor hen een opportunistisch strijdtoneel voor hun racistische wanen. Zou Israël ooit vrede sluiten met de Palestijnen, dan schuiven ze gewoon een landje op naar Tsjetsjenië als de volgende dichtstbijzijnde oorlog die in hun straatje past. Loor zou waarschijnlijk een Russische grootvader uit de hoed toveren als bewijs van haar Slavisch bloed.

Vreemde snuiters, die openlijk zinspelen op het deporteren of nuken van Palestijnen, die “bewijzen” dat Maarten van Rossem in de voetsporen van Hitler treedt, dat de Holocaust een islamitisch idee was of tegenstanders van de nederzettingenpolitiek wegzetten als collaborateurs. Het CIDI in het domrechtse vaarwater van debielen, xenofoben en racisten. Zolang iedereen maar pro-Israël is.

Het opportunisme en korte-termijn-denken in een pro-Wilders klimaat mag misschien aantrekkelijk lijken, op langere termijn leidt dit tot een aantasting van de geloofwaardigheid en een vervreemding van de gematigde pro-Israëlici in Nederland die gewoon een discussie willen. Het zorgt voor een identificatie van Israël met een radicale politieke stroming die in alles botst met de ideeën waarvoor Israël ooit werd opgericht. Het CIDI moet eens bij zichzelf te rade gaan hoe het zijn slogan ‘Voor Israël, voor vrede, tegen racisme en antisemitisme’ invulling gaat geven in een klimaat waarin de oorlogshitsers en racisten de toon bepalen. Niet voor het CIDI, maar voor Israël.

Knutselaar Frans Smeets is natuurlijk gewoon een antisemitisch zwijn dat wordt aangestuurd door Paus Benedictus XVI.