‘Maak van Antillen een Nederlandse provincie’
Peter Breedveld

De Curaçaose ex-revolutionair Stanley Brown (hij was één van de leiders van de mislukte revolte op Curaçao op 30 mei 1969) is kandidaat voor de statenverkiezingen op 27 januari. Hij wil dat de Antillen een provincie van Nederland worden.
Wat is MOD.POR?
MOD.POR staat voor Movementu Opshon D pa Provinsia Outonomo den Reino: Beweging Optie D voor een Autonome Provincie van het Koninkrijk. We hebben een referendum gehad over de toekomst van Curaçao. Er waren vier opties: onafhankelijkheid, behoud van de huidige situatie, de status aparte zoals Aruba heeft en optie D: een provincie van Nederland worden, net zoals Limburg. Vanwege de globalisering, de Europese Unie en al dat soort dingen ben ik er al jaren voor dat we een Nederlandse provincie worden.
Hoe is de staatsrechtelijke situatie nu?
De Antillen zijn nu een federatie van vijf autonome eilanden met een zwakke centrale regering op Curaçao. Dat functioneert niet. We hebben een sterk centraal gezag nodig. Ik heb heel lang gedacht dat het aan de corruptie lag, aan het slecht functionerende justitionele apparaat, aan slecht bestuur enzovoort. Inmiddels ben ik tot de conclusie gekomen dat dat niet de hoofdredenen zijn. De hoofdreden is ons staatsrechtelijk bestel. Een meerderheid van de bevolking wil niet dat we onze autonomie opgeven. We willen geen controle van Nederland. We willen alleen maar bakken geld en dan doen en laten wat we willen.
En dus moeten de Antillen een dertiende, overzeese provincie van Nederland worden.
Een wet maken voor zestien miljoen mensen kost net zoveel tijd en brainpower als een wet voor 130.000 mensen. Maar tussen die zestien miljoen mensen zit meer talent dan tussen 130.000 mensen. Om het op een populaire manier uit te leggen: een voetbalelftal dat een land van zestien miljoen mensen vertegenwoordigt, speelt beter dan een elftal van een land van 130.000 mensen. Je vindt hier geen elf goede voetballers. Zo vind je hier ook geen elf goede juristen en elf goede doctoren, elf goede rechters…
Is MOD.POR een one issue-partij? Gaat het u alleen om die staatsrechtelijke hervorming?
We houden ons ook bezig met andere issues, waarvoor we creatieve oplossingen hebben. De werkeloosheid op Curaçao is erg hoog: twintig procent, vierenveertig procent van de jongeren is werkeloos. Toch wordt twintig tot veertig procent van het laagbetaalde werk hier gedaan door illegale arbeiders van elders in de Cariben. Werk is er dus wel. Vanwege de loonbelasting en de sociale lasten is een legale werknemer echter achtendertig procent duurder dan een illegaal. Daarom willen we de loonbelasting op het minimumloon afschaffen zodat de concurrentiepositie van de Curaçaose arbeider ten opzichte van de illegaal verbetert.
Ook willen we tweetalig onderwijs invoeren. De elite heeft bewust gekozen voor Papiaments als voertaal in het onderwijs. Papiaments is een prachtige taal, ik hou veel van Papiaments, maar in de wereld kom je er niet ver mee. De rijke elite houdt zo echter de onderklasse onder controle.
Lopen veel Antillianen warm voor uw idee om van de Antillen een Nederlandse provincie te maken?
Antillianen leven met hun kont naar de toekomst en hun kop naar het verleden. Ze lullen over slavernij en kolonisatie, dat de Nederlanders onze vijanden zijn, die ons uit Afrika hebben gehaald. Maar wij zeggen: dat was in de zestiende en zeventiende eeuw, we zitten nu in de eenentwintigste eeuw, word wakker! Mijn grootmoeder zit in de hel met één of andere Nederlander, laat ze het dáár uitvechten. Wij moeten hier leren leven met de kleinkinderen van deze mensen. Maar dat wordt me vaak niet in dank afgenomen. Toen we met deze beweging begonnen werden we verraders genoemd, omdat we met de Nederlandse onderdrukker zouden samenwerken. Maar de Antillen zijn nooit een wingewest geweest. Ze hebben Nederland alleen maar veel geld gekost.
Hoeveel zetels zijn er te verdelen bij deze verkiezingen?
Veertien.
En hoeveel hoopt u er te winnen?
Eén. Het probleem is dat de democratie niet optimaal functioneert in een land waar zestig, zeventig procent van de bevolking financieel afhankelijk is en niet voldoende opleiding heeft. Veertig procent van onze leerlingen zijn drop-outs van de lagere school, die kunnen niet eens lezen en schrijven. Sommige grote partijen worden door buurland Venezuela en door drugshandelaren gefinancierd. Voor de revolutie van 30 mei 1969 was de macht in handen van een blanke elite. Nu is die in handen van een zwarte elite, terwijl de economische macht nog steeds in handen van de blanke elite is. Maar nu is er door de drugshandel ook een zwárte economische elite ontstaan die graag legitiem wil worden door politieke partijen om te kopen.
MOD.POR heeft zo’n honderdvijftigduizend euro tot haar beschikking met fundraising en dergelijke. Wij moeten concurreren met partijen die 1,3 miljoen euro tot hun beschikking hebben. Ik ben er trots op dat ik samen met de zwarte massa een blanke elite omver heb geworpen. De blanken waren toen mijn doodsvijanden. Nu nog meer, want ze hebben liever dat je de stad afbrandt dan dat je hier een Nederlands controlesysteem invoert. Het is lekker vissen in troebel water.
Kent u Marco Pastors?
Die wil hier militairen naartoe sturen om orde op zaken te stellen, nietwaar? Op Curaçao is de roep om noodmaatregelen ook erg sterk. In het drugscircuit zijn steeds meer afrekeningen waarbij ook onschuldige omstanders het slachtoffer worden. Veel mensen durven ’s avonds de straat niet meer op en als je voor de rechter staat, ben je er niet zeker van dat die niet is omgekocht. Je weet niet of je je buurman wel kunt vertrouwen, of die onderwijzer die dat kind laat overgaan terwijl ze nauwelijks kan lezen of schrijven. Maar in plaats van allerlei populistische maatregelen moeten we aan sociale hervorming gaan doen. Bijstand is hier alleen voor vrouwen met kinderen, jonge mannen hebben hier niks: geen werk, geen uitkering, wat moeten ze doen?
Het is juist die onderklasse die op MOD.POR zou moeten stemmen. Maar op de dag van de verkiezingen wordt er een etentje aangeboden, krijgen mensen een hemd, een T-shirt, tien gulden voor busgeld, een telefoonkaart en dan stemmen ze maar op degenen van wie ze dat allemaal hebben gekregen. Ze kijken niet verder dan hun neus lang is.
U hebt er een harde dobber aan
Een zeer harde dobber. Ik ben al veertig jaar bezig en ik ben nu op een leeftijd dat ik denk: Laat me doodgaan voordat deze boot helemaal zinkt’.
Zie ook Red de Antilliaanse democratie!
14 januari 2006 — Algemeen
Reacties op dit artikel zijn gesloten. Wilt u reageren?
Stuur een e-mail naar de redactie.





RSS