Hassnae Bouazza

Illustratie: Wilhelm von Gloeden

Daniel Teeboom heeft een maand geleden het programma Advocaat van de Duivel gezien, waarin Geert Wilders terechtstond in een gesimuleerde rechtszaak. In Trouw van vorige week zaterdag vraagt Teeboom zich af waarom Wilders geen kritiek mag uiten op de politieke islam en Israël wel mag worden vergeleken met Nazi-Duitsland.

Nu weet ik niet hoe de ontvangst was van Teebooms televisie, maar Nazi-Duitsland kwam in het programma niet aan bod, net zo min als Israël. Voor sommigen leiden alle wegen naar Rome, voor Teeboom leiden die altijd en onvermijdelijk naar Israël.

Teeboom schrijft dat hij zag hoe de aanklagers, Thomas von der Dunk en ikzelf, genoten van hun overwinning. Dat Teeboom het ons kwalijk neemt dat we tevreden zouden hebben gekeken, is potsierlijk. Teeboom veroordeelt mensen op basis van hun blik. Bovendien was er niks om overdreven tevreden over te zijn, het was een simulatie, niet echt dus.

In het programma draaide het om drie stellingen: Wilders veroorzaakt maatschappelijke onrust, hij minacht het parlement en hij discrimineert. Teebooms bewering dat Von der Dunk en ik vinden dat Wilders moslims niet mag kwetsen, heeft hij uit zijn uit zijn duim gezogen, want dat kwam helemaal niet aan de orde.

Vervolgens gaat Teeboom over op zijn specialiteit, het wegzetten van andersdenken als antisemiet. Dit doet hij in mijn geval door te wijzen op een stuk van mij in Vrij Nederland waarin ik erop wees dat de islamitische geestelijke Yusuf al-Qaradawi, in weerwil van wat op islamofobe websites over hem wordt beweerd, op zijn eigen website vrouwenbesnijdenis afkeurt en verzoenend spreekt over Joden.

Dat ik, zoals Teeboom beweert, zou hebben geschreven dat Qaradawi ‘eigenlijk heel gematigd is omdat hij onderscheid maakt tussen het zionisme en Joden in het algemeen’, is onjuist en zo na te lezen in het desbetreffende stuk.

Het is bovendien nogal vreemd dat Teeboom ruim drie weken na dato alsnog deze uitzending bespreekt om zijn stokpaardje Israël te berijden. Vooral ook omdat recent Gretta Duisenberg in hetzelfde programma terecht stond. Duisenberg werd schuldig bevonden aan onder andere antisemitisme, dus er was geen reden voor Teeboom zich wederom in zijn slachtofferschap te wentelen. Wat zal hij gebaald hebben.

Ik heb me zowel in NRC Handelsblad als op de site Frontaal Naakt, waarvoor ik veel schrijf, uitgesproken tegen Wilders’ échte vervolging en gepleit voor zijn onbeperkte vrijheid van meningsuiting. Teeboom heeft dit als trouwe bezoeker van de site gelezen, maar verzwijgt dit feit, omdat het zijn rammelende betoog ondermijnt.

Teeboom heeft ook mijn stuk in de Volkskrant gelezen waarin ik jongeren, die ‘hamas’-leuzen scandeerden, scherp veroordeelde, maar ook dat laat hij buiten beschouwing.

Maar er is wel meer wat Teeboom verzwijgt. Teeboom en ik, we hebben namelijk een verleden. Ontevreden met de koers die de site Frontaal Naakt voer, heeft Teeboom niet alleen geprobeerd de site te saboteren, ook heeft hij mij er op verschillende sites van beticht een Holocaustontkenner te zijn. Teeboom is vooral geïnteresseerd in zijn eigen vrijheid van meningsuiting en aarzelt niet andersdenkenden door middel van sabotage en laster de mond te snoeren.

Dit wordt nog duidelijker in de discussie onder zijn stuk waarin hij mij van discriminatie beticht. Holocaustontkenning, discriminatie. Teeboom is niet van de kleine woorden, maar hij kan zijn beschuldigingen niet staven met bewijzen. Onder het dunne suikerlaagje van ogenschijnlijke beschaving schuilt veel venijn en onverwerkte rancune.

Waar het allemaal mee begon: Wilders mag zo hard uithalen als hij wil, het zou alleen voor hem pleiten als hij de sportiviteit zou hebben zijn tegenstanders aan te horen. Als je, zoals Wilders, weigert met moslims het gesprek aan te gaan, dan heb je niet alleen een probleem met de politieke islam, zoals Teeboom beweert, maar met alle moslims. Het valt op dat Wilders’ adepten zich vaak genuanceerder uiten dan de beste man zelf.

Ik ben het niet die Wilders of welke ideologische tegenstander dan ook in zijn vrijheid wil beperken. Dat doet Daniel Teeboom door andersdenkenden verdacht te maken of te proberen ze kalt zu stellen. Als ik mij van dezelfde tactiek als Teeboom zou bedienen, zou ik me hardop afvragen hoe het met zijn dubbele loyaliteit gesteld is omdat hij, een Nederlander, in het Israëlische leger heeft gediend en bij grensposten ongetwijfeld Palestijnse levens zuur heeft gemaakt, maar zo ben ik niet.

Het verbaast me dat Trouw zich laat gebruiken om persoonlijke rekeningetjes te vereffenen en frustraties af te reageren.

Dit is de oorspronkelijke versie van een opiniestuk dat vandaag in dagblad Trouw staat. Hassnae Bouazza (حسناء بوعزة) schrijft voor Vrij Nederland, De Volkskrant, nrc.nl, de website van het Vlaams-Nederlandse huis deBuren en de Arabische site van de Wereldomroep. Dat ze nog tijd heeft om in het geheim voorbereidingen te treffen voor de vestiging van het kalifaat in Nederland, mag een wonder heten.