Peter Breedveld

Foto: Zo’é

‘Feiten eisen is mooi, maar als het gaat om kindermisbruik krijg ik daar altijd een beetje jeuk van’, schrijft Nadia Ezzeroili in de eerbare Groene Amsterdammer. Het gaat over Woody Allen, die er door de dochter van zijn voormalige geliefde Mia Farrow, Dylan Farrow, van wordt beschuldigd haar op zevenjarige leeftijd te hebben misbruikt. Een Woody Allen-kenner zet daar op The Daily Beast een aantal feiten tegenover, die het vuur van verontwaardiging tenminste iets zouden moeten temperen. Zo is er een uitgebreid politie-onderzoek geweest, dat zes maanden heeft geduurd, omdat Mia Farrow de beschuldigingen al uitte toen zij en Allen uit elkaar gingen. Dat onderzoek heeft niets opgeleverd dat erop duidt dat Allen Farrows dochter heeft misbruikt.

Irrelevant geneuzel

Maar daar krijgt Ezzeroili dus jeuk van. Ze heeft afgelopen zomer Allens laatste film gezien, Blue Jasmine, en daar snapte ze niks van en nu moeten Allens ballen eraf en dat de politie indertijd niks tegen Allen heeft gevonden, is voor haar ‘irrelevant geneuzel’. Nou ja, ze noemt dat onderzoek niet in haar stuk, Ezzeroili vindt het veel belangrijker dat de schrijver op The Daily Beast ook opmerkt dat Allen zijn brieven nog steeds op een oude typemachine schrijft. Iemand die jeuk krijgt van feiten, ziet er uiteraard geen been in die te verdraaien of weg te moffelen.

Dit zou allemaal zo erg niet zijn, als Ezzeroili de enige was die zonder een greintje bewijs iemands ballen wil zien rollen omdat ‘in het geval van kindermisbruik het bestaan van dat harde bewijs nou eenmaal zeldzaam is’.

Blinde woede

Nope, een zekere Aaron Brady beredeneert op Helleriaanse wijze dat het moreel verwerpelijk is om te zeggen dat Allen onschuldig is totdat het tegendeel is bewezen, omdat je daarmee impliceert dat Dylan Farrow liegt en dus het principe schendt volgens welk zij onschuldig is totdat het tegendeel is bewezen.

Ergo: Allen is schuldig totdat het tegendeel van Farrows onschuld is bewezen en dat, lieve mensen, vind ik het angstaanjagendste dat ik de laatste tijd heb gehoord.

Wat het allemaal nog griezeliger maakt, is de koelbloedig beredenerende wijze waarop Brady ons zijn complete waanzin voorschotelt. Ezzeroili maakt in haar blinde woede tenminste nog een zootje van haar zinnen, die je als dronken schaatsers steeds op hun reet ziet vallen. Brady’s proza blaakt van het zelfvertrouwen, waardoor je bijna zou gaan geloven dat het inderdaad onontkoombaar is dat Allen de zevenjarige Farrow heeft verkracht omdat ‘we are in the midst of an ongoing, quiet epidemic of sexual violence, now as always. We are not in the midst of an epidemic of false rape charges‘.

Razende harpijen

Ik heb deze stukken niet zelf opgezocht, ik krijg ze gepresenteerd op Twitter, waar links naar deze en soortgelijke stukken voorbijschieten als razende harpijen, en waar mensen die weigeren zich te laten meeslepen door de bloeddorst van degenen die Allens ballen op een schaal willen, worden ingedeeld bij de vertegenwoordigers van de ‘rape-culture‘ of, mogelijk nog erger, de fans van Woody Allens films.

En zo zie je mensen, van wie je twee weken geleden nog dacht dat ze redelijk en beschaafd waren, veranderen in hysterische heksenjagers die jeuk krijgen van feiten en redeneren dat iemand wel schuldig moet zijn, omdat hij niet onschuldig kán zijn.

Verkrachtingscultuur

Ik ben de laatste om seksueel geweld tegen vrouwen te bagatelliseren, ik ken de cijfers. Maar jaarlijks worden alleen in Nederland al tientallen mannen onterecht vervolgd voor misbruik van hun kinderen en ook dat is ernstig.

Ik ben als man zeer kwetsbaar voor beschuldigingen van misbruik en seksueel geweld en alleen al daarom hecht ik aan de principes van onze rechtsstaat, en dat wilde ik graag blijven doen zonder te worden uitgescholden voor een vertegenwoordiger van een verkrachtingscultuur.

Troebel water

Tekenend vind ik dat Ezzeroili de mensen, die tot haar grote ergernis aan feiten hechten, uitscheldt voor ‘feitenroepers’. Dat is een (naar ik aanneem onbedoelde) verwijzing naar Joost Niemöller, die degenen die zijn pseudowetenschappelijke rassentheorieën niet lusten, uitscheldt voor ‘racismeroepers’. Ezzeroili zou zich als zelfbenoemde ‘feministe van kleur‘ moeten realiseren dat ze met haar minachting voor feiten in hetzelfde troebele water zwemt als deze getormenteerde rioolbewoner.

Als alle lezers van Frontaal Naakt, het enige echte dissidente geluid in Nederland, nou maandelijks twee euro zouden storten, zouden de makers van deze website volkomen autonoom zijn! Stort op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.