Niemöller Redux

Matthijs Krul

Burger Niemöller, met wie ik het al eens eerder aan de stok had, gaat zich weer eens te buiten aan een racistische tirade. Het doel is te onderstrepen hoe kwalijk de zogenaamde massa-immigratie voor Nederland wel niet is.

Hij lijkt zich dit keer bijzonder bewust te zijn van de rassentheoretische grondslag van zijn opmerkingen, want in het hele artikel probeert hij van meet af aan de beschuldiging van racisme af te wimpelen door juist op dat racisme te wijzen. Daardoor zal het lijken of het verwijt van racisme bij voorbaat overbodig is en reeds voorzien.

Lampenkap ophangen

In de literatuur over genre-fictie heet zoiets een lampenkap ophangen: men neemt iets wat binnen het verhaal storend of weinig plausibel is – meestal omdat de schrijver geen andere oplossing kan vinden – maar om de aandacht van de lezer niet te verliezen, besluit de schrijven het fenomeen in kwestie juist onder de aandacht te brengen: zo denkt de lezer ‘ha, dat heb ik dus goed gezien’ en vergeet het verder, zodat het plot gewoon door kan gaan.

Zo is het met Niemöllers racisme, en met het rassendenken van vele nieuwrechts-figuren. Juist door van tevoren aan te geven dat hun critici hen terecht racisme zullen verwijten, hopen ze het effect van die beschuldiging teniet te doen. Dit is des te kwalijker omdat zo het sociale stigma van racisme ook inderdaad af zal nemen, zoals in Nederland al lange tijd het geval is. Dat leidt alleen maar tot nog meer Niemöllers. Oppassen dus.

Moord en brand

Niemöller zet weer eens zijn professorsstem op en schotelt ons een ‘wetenschappelijk’ betoog voor, ongeveer net zo serieus als de witte labjas van de ‘expert’ in een wasmiddelenreclame.

Deze keer gaat het om het ontslag van een medewerker van het Amerikaanse Heritage-Instituut, die werd verwijderd nadat bleek dat hij, nota bene aan Harvard, gepromoveerd was op een betoog over het schrikbarend lage IQ van recente migranten naar de Verenigde Staten.

Nu is het Heritage-Instituut ongeveer zo progressief als de SGP in Nederland, dus je zou verwachten dat dat Niemöller aan het denken zet. Maar dat vindt hij een pijnlijke bezigheid, dus in plaats daarvan roept hij moord en brand over de samenzwering om de waarheid over immigratie te verbergen.

Clownesk

Als iemand gepromoveerd is aan Harvard, kan het je vergeven worden dat je denkt dat er toch wel iets waar moet zijn van zijn aannames over het IQ van migranten. Maar laat ik dat meteen vooropstellen: dat is niet het geval. Tenslotte is Harvard ook de instelling waar de pop-economisch historicus Niall Ferguson een professoraat bezit. Ferguson haalde onlangs de kranten met zijn theorie dat econoom Keynes ongelijk had omdat hij teveel achter de jongens aanzat.

Zo clownesk kan het daar dus zijn. Daarnaast zit er een luchtje aan de hele promotie van die ontslagen Heritage-medewerker: zo wilde niemand in de examencommissie er positief op reageren. Maar enfin, laten we het laten zoals het is; we gaan er vanuit dat promoties niet zomaar worden uitgedeeld.

Lariekoek

Wat blijft er dan staan van Niemöllers verhaal? Allereerst, een bewering dat de tegenstanders van immigratie (zelf een wat vreemd concept) altijd met cijfers komen, en de voorstanders er nooit iets over zeggen.

Dat is sowieso lariekoek. Niemöller mag graag naar Wikipedia-pagina’s verwijzen om ons te vertellen dat er ‘een literatuur’ bestaat over zijn favoriete rassenstokpaardje: laat ik dan ook een eenvoudige link gebruiken om te wijzen op ‘een literatuur’ over de economische bijdragen van immigratie. Zo pluk ik een willekeurige recente studie in The Economic Journal (Nov. 2005) over de effecten van immigratie op Britse economische statistieken zoals werkgelegenheid en lonen, het soort zaken waar de ‘linkse’ Niemöller zich graag zorgen om maakt.

Netto resultaat: helemaal niets. Eenvoudigweg geen statistisch significant resultaat. Dit is natuurlijk maar één voorbeeld: er zijn honderden, zo niet duizenden studies over dit onderwerp, inclusief een aardig aantal metastudies. Het is een van de meest bestudeerde onderwerpen in de recente arbeidseconomie. Maar daar horen we Niemöller niet over, want dat komt hem niet uit.

Beklemmende realiteit

Niemöller schrijft ons verder, in een hautaine paragraaf in het midden van zijn stuk, zo op de toon van ‘dat wisten wij toch allang’, het volgende: “Met andere woorden: IQ is een statistische ‘constructie’. Het meet mentale mogelijkheden, ook wel intelligentie genoemd. (Oké, dat is feitelijk niet helemaal hetzelfde.) Het gemiddelde IQ van immigranten in de VS ligt substantieel lager dan dat van de blanke bevolking in de VS. En dat verschil zal ‘verschillende generaties’ blijven.”

Vervolgens, verbluffend maar waar, concludeert hij hieruit dit: “Dat is de beklemmende realiteit van deze dag, waarin het mooie land dat de VS heet, wordt overspoeld met mensen die het omlaag gaan trekken naar een armoedige, criminele chaosstaat. Een beetje zoals de trotse industriestad Detroit ten onder ging toen de ‘Afro-Amerikanen’ er het bewind overnamen.”

Je moet wel lef hebben. Ten eerste, zoals ik al eerder aan dezelfde Niemöller meermalen uitgelegd heb, is IQ inderdaad een ‘statistische constructie’. Sterker nog, het is oorspronkelijk ontworpen om gradaties van mentale handicaps te meten, en enig ander legitiem doel heeft het nooit gehad. Er is geen sluitende causale noch statistische relatie tussen IQ en intelligentie.

Armoede en chaos

Dat weet Niemöller inmiddels ook: zijn slechte geweten is nog net eerlijk genoeg om dat, zij het tussen haakjes, toe te voegen.

Maar dat maakt nogal wat uit! Zelfs al zou het zo zijn dat migranten een lager gemeten IQ hebben, totdat we weten waar dat door komt, wat dat feitelijk betekent (bijvoorbeeld een test die de verkeerde vragen stelt, of niet begrepen wordt), laat staat wat dat met intelligentie te maken heeft, kan Niemöllers betoog, over hoe immigratie ons tot armoede en chaos brengt, niet werken. Dat is net zoiets als in paniek vaststellen dat er in Nederland minder kerstbomen verkocht worden – een Niemöller zou er meteen de ondergang van onze cultuur in zien, terwijl misschien mensen wel gewoon minder te besteden hebben.

Het zou onze schijnsocioloog sieren als hij statistiek eens serieus zou nemen. Over de problemen met IQ-tests en de banden met intelligentiemeting heb ik al eerder geschreven: zie de link hier, evenals hier en hier (Engelstalig).

Welvarende stad

Veel ernstiger is de boude bewering dat de stad Detroit tenonder ging toen de Afro-Amerikanen er het bewind over namen. Hoe durft hij! Deze Afro-Amerikanen kwamen nu juist naar Detroit en andere industriesteden omdat zij in het Zuiden te lijden hadden onder segregatie en onderdrukking. Zij zochten een goede baan en een opleiding. Zij richtten onder andere de eerste militante zwarte industriële vakbonden op.

Zolang het met de Amerikaanse autoindustrie goed ging, was Detroit een relatief succesvolle, welvarende stad met een rijk cultureel leven. Het was in Detroit dat Martin Luther King voor het eerst zijn “I Have A Dream”-speech hield, en de stad werd het Noordelijke centrum werd in de strijd tegen de segregatie en discriminatie. Het zijn generaties zwarte arbeiders die samen met hun witte broeders de Fords bouwden waar ook Europeanen graag in rondreden. Deze stad zag om die reden de eerste zwarte man gekozen worden tot hoofd van de lokale vakbondsfederatie (AFL-CIO), evenals trouwens de eerste zwarte chef van politie.

Globalisering

Dat was nog in de jaren van boom. In werkelijkheid is de stad tenonder gegaan aan het precies het tegenovergestelde van wat Niemöller betoogt: de ondergang van de zware industrie overal in de VS, net als elders in de Westerse wereld, als gevolg van de globalisering en de bijkomende verplaatsing van de productie naar de lage lonen-landen. Net als met de industrie in lelieblank Noord-Engeland, waar geen raciale theorie aan te pas kan komen.

Als Niemöller er echt iets van af zou willen weten, kan hij het in deze tijdlijn nalezen, geleverd door de universiteit in Detroit; of hij kan een bezoek brengen aan het Wright Museum of African American History, al in de jaren ’60 opgericht door een locale medisch specialist: ook een zwarte man dus. Maar dat vindt Niemöller vast eng, want in Detroit heerst tenslotte een “armoedige, criminele chaostaat [sic]”.

Vreemde kleuren en gebruiken

Niemöller bedoelt met al deze redeneringen eenvoudigweg het volgende: immigratie leidt tot vreemdelingen in het land, met vreemde kleuren en gebruiken. Dat vindt de voormalig ‘linkse’ kleinburger eng. Dus gaat hij zijn toevlucht zoeken in het selectief opdelven van quasi-wetenschappelijk materiaal om nog eens vooroorlogse rassentheorieën een nieuw leven in te blazen. Iedereen weet dat best.

Maar het mag niet gezegd worden.

Matthijs Krul heeft economische geschiedenis gestudeerd aan de London School of Economics en doet nu promotieonderzoek aan de Brunel University in Londen. Dit stuk is eerder gepubliceerd op zijn blog. Hij heeft ook een Engelstalige politieke blog. Volg hem op Twitter.