Freek
Lagonda
Ooit heb ik over Freek de Jonge gelezen dat een journalist hem had gespot op een poenig feestje in een skybox van de Arena; Freek had de man op het hart gedrukt geen kond te doen van zijn aanwezigheid. Een voetbalfeestje, dat paste immers niet bij hem. Freek maakt zich blijkbaar nogal druk over wat zijn achterban van hem denkt.
Ik zag hem ooit optreden op – ik meen – de Uitmarkt, waar hij het podium deelde met Acda & de Munnik. Freek kaasraspte weliswaar uit volle borst mee, maar hield zich tegelijkertijd op een vreemde en schutterige manier afzijdig. Hij droeg geen clowneske theatercreatie van zijn vrouw, maar gewoon een spijkerbroek en een baseballjack. Ik dacht aan het verhaal over de skybox, en daarmee diende zich de verklaring aan voor zijn low-profile verschijning op de Uitmarkt; Acda & de Munnik zijn natuurlijk volks, en Freek wil daar wel aan meedoen, maar zich niet volledig committeren. En dus laat hij zeer weloverwogen met zijn kleding en zijn houding zien dat dit een niet-serieuze schnabbel is, alsof hij pas op de dag zelf tijdens de soundcheck werd gevraagd om een nummertje mee te doen. Dat de mensen maar vooral niet gaan denken dat Freek dit ook al serieus theater vindt. Freek maakt zich blijkbaar nogal druk over wat zijn achterban van hem denkt.
Tsja, Freek de Jonge. Hij gaat op tournee door België, met de voorstelling “Cordon Sanitaire”. Freek gaat namelijk, democraat in hart en nieren als hij is, aan de Vlamingen uitleggen dat zoiets niet netjes is: een politieke partij als het Vlaams Belang uitsluiten van deelname aan de democratie. Daarnaast gaat Freek, fatsoensrakker in hart en nieren als hij is, aan de Vlamingen uitleggen dat het toch vooral niet de bedoeling is men bij de verkiezingen ook daadwerkelijk op het Vlaams Belang gaat stemmen. Dat mag namelijk niet van de politiekcorrecte dwingelanden uit Nederland, die, zoals het dwingelanden betaamt, ineens grote moeite hebben met de democratie zodra een ongewenste partij mee gaat doen. Waar onze grachtengordel precies de pretentie vandaan haalt om Belgen de les te lezen weet ik niet, maar Freek heeft zich vol overgave aan deze potsierlijke missie gewijd. Freek maakt zich blijkbaar nogal druk over wat zijn achterban van hem denkt.
Ik snap deze schijterige houding niet. Naar wie moet hij nog zijn oren laten hangen? Hij is toch zelf een éminence grise geworden? De mening van Freek: nog steeds hangt half Nederland aan zijn lippen om deze te horen. Freek gaat echter gebukt onder de schaduw van denkbeeldige superieuren, aan wiens goedkeuring hem alles gelegen is. Hij blijft een domineeszoon. Zijn strijd tussen wat hij werkelijk vindt, en wat hij vindt dat hij moet vinden, is boeiend om naar te kijken.
Soms waagt hij het om her en der zijn eigen intuïtie en zijn eigen mening te laten zien, maar altijd verhuld, altijd met vijf slagen om de arm, en altijd in de vorm van vragen waar hij geen antwoord op durft te geven. Eigenlijk is hij niet zo links, eigenlijk is hij een elitist, eigenlijk heeft hij weinig op met moslims, eigenlijk heeft hij weinig geduld met domoren. Allemaal impopulaire standpunten voor de achterban; Freek waagt het nog niet ze te verwoorden. En… eigenlijk vindt hij het agnostische bestaan maar schraal en leeg. Freek probeert namelijk al zijn hele leven duidelijk te maken wat hij niet hardop durft te zeggen: dat hij altijd in een God heeft geloofd, onvoorwaardelijk en met heel zijn hart en ziel.
Lagonda schreef al teksten op een weblog, puur voor het eigen plezier, totdat Frontaal Naakt besloot hem aan de vergetelheid te ontrukken. Lagonda is 49 procent mannelijk, 51 procent vrouwelijk en 100 procent esotericus. Haar schrijfstijl wordt door sommigen ervaren als ‘een warm bad’, door anderen weer als ’totaal genadeloos’. Het is maar hoe de pet staat. Meer op de Lagonda blogspot.
RSS