Tempelhoeren
Lydia Vermeer
Het was heel leuk, wat James me te lezen gaf, van een zekere Deena Metzger. Eens, laten we maar zeggen in de goede oude tijd, was de goede relatie met de goden verbroken als je als soldaat met bloed bevlekt uit een oorlog terugkwam. De goede band met de goden kon alleen worden hersteld door bemiddeling van heilige tempelhoeren. Iedere vrouw kwam aan de beurt om, soms een jaar lang, tempelpriesteres te zijn, in dienst van Eros. Zij was dan de poort naar de goden. Via haar lichaam kwam je weer de gewijde goddelijke cirkel binnen, gezuiverd van het bloed en gespiritualiseerd. Seks en mysterie waren gekoppeld.
Later kwamen er priesters ten tonele, die zelf de route naar het goddelijke in handen wilden hebben. Zij brachten de vrouwen in diskrediet en legden de grondslag voor vrouwenhaat in het algemeen. Zij ontnamen de vrouwen hun functie en wilden zelf belangrijk worden. Daardoor werd de zegenrijke god Eros vervangen door de verderfelijke god Thanatos. Het is de taak van onze generatie om Eros te rehabiliteren, dat is de strekking van die geschiedenis.
Dat verhaal vertelde ik aan Petra, maar zij heeft een andere verklaring voor de traditie dat mannen altijd hebben geprobeerd vrouwen klein te houden. Mannen zijn jaloers. Vrouwen kunnen bijna onbeperkt seks bedrijven als zij willen. Een man stuit veel eerder op zijn grenzen. Dat vinden ze niet leuk, daarom leggen ze de vrouwen aan banden.
Die twee verklaringen hebben een grote overeenkomst: aan de wortel van beide ligt de afgunst. Herodotus zegt dat al, dat de afgunst de vader is van alle kwaden: Phthonos pater pantoon kakoon.
Fragment uit Terug naar Ariadne: bespiegelingen van een naaktmodel, uitgeverij Panta Menei, 1998.
RSS