Paaltjes

Judith Valentijn

Foto: Roskilde Festival

Hoi Peter, om eerlijk te zijn vind ik je laatste brief teleurstellend. Ik had een tirade verwacht, doorspekt met hysterische hyperbolen. Dat je me walgelijk ziek zou vinden omdat ik er geen problemen mee heb dat mannen zich aftrekken (al dan niet huilend) op foto’s van blote kinderen. Dit alles natuurlijk heel erg mooi verwoord, zodat de lezers aan je lippen zouden hangen en ik alvast van angst wat urine zou laten lopen.

Maar nee. Je denkt er net zo over als ik. Voor mij erg fijn, voor onze lezers denk ik ietwat teleurstellend. Die zitten nu opgescheept met een brave briefwisseling.

Gelukkig doe je ook wat pikante uitspraken. Zo ben je van mening dat een deel van het trauma bij een misbruikt kind ontstaat door de hysterie van de omgeving. Nu zou ik natuurlijk hysterisch kunnen typen dat je met deze gedachtegang aangeeft stiekem zelf een pedofiel te zijn en ongetwijfeld je eigen kinderen ongepast hebt aangeraakt, maar dat zou geforceerd zijn. Ook in deze moeilijke kwestie ben ik het met je eens.

Een paar maanden geleden biechtte iemand, die ik al jaren ken, uit het niets op dat zij vroeger wel eens werd aangeraakt door een rare oom. Het gebeurde wel vaker, het was geen geheim. De oplossing was vrij simpel, gewoon niet meer bij die oom op bezoek gaan als hij alleen thuis was.

Destijds was het iets wat gewoon gebeurde, er werd weinig ophef over gemaakt. Ik vroeg haar of ze een trauma had en ze vertelde van niet. De enige reden dat ze er nu weer aan moest denken is omdat haar zusje door diezelfde oom was aangeraakt en er opeens over was begonnen. Nu is het iets te kort door de bocht om dit enkele geval te presenteren als bewijs, maar in haar geval was er geen hysterie en ook geen trauma.

Hysterie lijkt sowieso wel dé ziekte van de 21e eeuw. En juist omdat we in een rijk land wonen waar echt alles goed gaat, hebben we de tijd om hysterisch te doen over werkelijk alles en proberen we de hysterie weer in te dammen door een lading nieuwe regels vast te leggen. Zo las ik laatst een bizar artikel over ‘homopaaltjes’. Deze paaltjes geven aan waar je als homo lekker buitenseks mag hebben. Wip je echter buiten de paaltjes, dan krijg je een boete.

Ik moest zo enorm lachen toen ik het las, want dit vat voor mij Nederland perfect samen. Zelfs iets lekker spannends als cruisen in recreatiegebieden wordt gereguleerd. Ik vraag me dan ook danig af hoe dit is bedacht. Tijdens de vergadering gaf de burgemeester aan steeds meer klachten te krijgen over cruisende homo’s in het bos. De oplossing? Een gebied aanwijzen waar het wel mag. Dan kunnen de mensen die niet geconfronteerd willen worden met homoseks ook van het bos genieten. Maar! Als mensen dan buiten de paaltjes seks hebben, krijgen ze wel een boete. Want we verzinnen al die regels niet zomaar, ze dienen wel nageleefd te worden.

En daarom komen ‘wij’ ook nooit van alle regeltjes af en zal integratie een illusie blijven. In het schijntolerante Nederland kan inderdaad alles, zolang je maar tussen de paaltjes blijft. Hier een hoekje voor homo’s, daar voor Marokkanen, hier voor misbruikte kinderen en het grootste gebied is voor de brave grijze massa die zich aan alle regeltjes houdt. En als zo’n Peter Breedveld zich dan stoort aan al die regeltjes, tja. Pech. Zonder regels zijn we verloren.

John Donne orakelde ooit; ‘No man is an island‘. In Nederland wel. We zijn allemaal ons eigen eilandje, keurig afgezet met paaltjes. Tussen die paaltjes kan en mag alles. Daarom koesteren mensen ook hun angst voor seks, dat houdt het overzichtelijk. Want wat moet er van de wereld worden als we onze seksualiteit accepteren en ons overgeven aan onze diepste verlangens? Ook al ben je het niet met me eens, ik kom toch weer uit bij Calvijn. Boete en schuld. Doe maar normaal, dan doe je gek genoeg. En als het je hier niet bevalt, dan ga je maar lekker ergens anders heen. Met je fratsen.

Judith Valentijn is hoofdredacteur van het webmagazine PinkBullets. Ze voert een briefwisseling met Uw Hoofdredacteur, waarbij haar brieven op Frontaal Naakt, en zijn brieven op PinkBullets worden gepubliceerd.