Lagonda

Als rector van deze Middelschool heet ik u van harte welkom op deze rondleiding! U weet, de Middelschool is voortgekomen uit het VMBO; een onderwijstype dat aanvankelijk wat problemen heeft ondervonden. Maar sinds de staatssecretaris van Onderwijs in 2005 heeft besloten dat leerlingen alleen nog maar vaardigheden hoeven te leren die ze al meester zijn, is het allemaal een stuk beter geworden. Als leerlingen moeite hebben met theorie, is het voor alle betrokken partijen beter om dit onderdeel te schrappen, en zich volledig op de praktijk te richten; je hoeft namelijk helemaal niet te weten hoe een auto werkt om hem te repareren. Deze benadering van het onderwijs heeft in 2009 uiteindelijk geleid tot de vorming van de Middelschool; een overkoepelend schooltype voor voortgezet onderwijs, waar alle leerlingen na de basisschool terecht komen.

Wij proberen hier het verschil in hiërarchie zoveel mogelijk weg te poetsen. De leerling ervaart een leraar nog te veel als autoriteit, en dat werkt contraproductief. De voortdurende dreiging die er van een leraar uit kan gaan, tast het zelfbeeld van de leerling aan. Wij willen niet meer de boeman zijn. Daarom spreken op de Middelschool de leerlingen hun leraar aan met “maat”; dat klinkt een stuk vriendelijker. De maat is je beste vriend. Samen met de maat stelt de leerling vast wat hij wil gaan leren. Wij vinden het belangrijk dat een leerling daar volledige zeggenschap over heeft; de leerling kan uiteraard zelf het beste bepalen waar zijn kennis nog hiaten vertoont. Daarnaast vertrouwen wij volledig op de natuurlijke nieuwsgierigheid van elke leerling.

Vanwege de moderne communicatiemiddelen is het geschreven woord praktisch dood; communicatie vindt alleen nog verbaal plaats, dus waarom zouden we de kostbare tijd van onze leerlingen verknoeien met nutteloze dictees? Het vak Nederlands is dus afgeschaft. Onze medelandse leerlingen waren al ontheven van de verplichting dit vak te volgen; zij zagen het onderwijs in onze taal als een aanval op hun cultuur, en daar hebben wij uiteraard alle begrip voor. Vervolgens hebben medelandse leerlingen aangegeven het onrechtvaardig te vinden als wij aan de Nederlandse leerlingen nog wel Nederlands zouden leren, omdat dit de Nederlandse leerling betere kansen biedt op de arbeidsmarkt. Toen is besloten het hele vak maar te laten vallen; wij waken er uiteraard voor discriminatie in de hand te werken.

Onvoldoendes geven we niet aan onze leerlingen; dat werkt uitermate demotiverend, en kan leiden tot faalangst. Als een leerling een periode niet of slecht presteert, dan is het voor ons duidelijk dat de leerling dan andere dingen aan zijn hoofd heeft. Het heeft totaal geen zin om een leerling onder dergelijke omstandigheden te toetsen; dat is voor de leerling alleen maar frustrerend, en levert ook een foutief beeld op van zijn vorderingen. Dat is uiteraard een situatie waar niemand baat bij heeft. Overigens zien wij een toets slechts als een momentopname; er zijn zoveel externe factoren die het resultaat van een toets kunnen bepalen, dat wij het onrechtvaardig achten ten opzichte van de leerling om hieraan een bindend oordeel te ontlenen.

Kijk, en in deze ruimte zitten de leerlingen die antilectisch zijn. Dat is een taalstoornis die een aantal jaren geleden is ontdekt. Of nou ja, het is niet echt een stoornis; het komt er op neer dat ze geen behoefte hebben aan lezen. Van veel kinderen met antilectie werd vroeger ten onrechte gedacht dat ze dyslectisch waren. Gelukkig is er tegenwoordig veel veranderd. Antilectische leerlingen krijgen hun lesstof via de televisie aangeboden. Ze kunnen ook gewoon naar een ander kanaal zappen wanneer ze daar behoefte aan hebben, en zo een beetje ontspannen; leerlingen kunnen op die manier dus zichzelf aansturen, en geven op die manier ook zelf aan wanneer ze weer klaar zijn om verder te leren. Nee, ze worden niet overhoord; dat legt alleen maar een ongewenste druk op de leerling. Middels hun kijkgedrag, en de waardering die ze geven aan de aangeboden lesstof, kunnen wij bepalen wat ze ervan hebben opgestoken.

Daarnaast achten wij het onontbeerlijk dat niet alleen de leerling wordt beoordeeld, maar dat ook de leerling terugkoppeling kan geven over het functioneren van de maat. Dat is alleen maar eerlijk en rechtvaardig; kritiek krijgen kan heel confronterend zijn, en de leerling mag niet het idee krijgen dat hij niks terug kan zeggen. Een keer per twee weken kan een leerling “een maat de maat nemen”, zoals wij dat hier noemen. Deze evaluaties leveren waardevolle informatie op. Als een maat bijvoorbeeld vaak te horen krijgt dat “hij gewoon een lul is”, dan kan hij op deze feedback zijn functioneren aanpassen. Het komt maar een enkele keer voor dat een maat wordt geschorst.

De enige dwang die wij op de Middelschool hanteren, betreft de respectvolle inachtneming van de gebedsmomenten van de medelandse leerlingen. Hiertoe hebben we deze speciale gebedsruimte ingericht. U ziet dat de achterwand van glas is. De Nederlandse leerlingen zijn verplicht via deze wand het gebed gade te slaan. Zo leren wij onze leerlingen dat er meer in het leven is dan de scooter of de disco. Wij dienen respect te tonen voor culturen. Met dit in het achterhoofd zijn ook de vakken Biologie en Geschiedenis verdwenen. De medelandse leerlingen hadden vanuit hun overtuiging grote moeite met de evolutietheorie, en geneerden zich kennis te nemen van informatie omtrent de menselijke voortplanting. Ook weigerden ze kennis te nemen van onze imperialistische historie, en hebben ze ons erop attent gemaakt dat het beter zou zijn als ook de Nederlandse leerlingen verschoond zouden blijven van kennis omtrent ons beschamende verleden.

Helaas hebben we ook een aantal leerlingen die lastiger te handhaven zijn, en onder de invloed van hun ouders zijn belast met een ongezond ambitieniveau. Deze leerlingen stellen zorgwekkend hoge eisen aan zichzelf. Wij doen wat we kunnen om deze leerlingen te behoeden voor de stress die dit veroorzaakt, maar sommige ouders zijn behoorlijk vasthoudend in hun tirannieke opvattingen, en blijven hun kinderen voorspiegelen dat ze iets moeten bereiken in het leven, en dat ze daarvoor moeten werken. Wij vinden het ziekelijk en pervers dat sommige ouders blijkbaar graag zien dat hun kind zijn leeftijdsgenoten overvleugelt. Intens treurig, hoe een kind zo het slachtoffer kan worden van de onvervulde ambities van iemand anders.

Maar we doen ons best. We zijn trots op de generatie die we grootbrengen. Een generatie met een ego zo groot als een kathedraal, maar die niets zal bereiken om zich over op de borst te kloppen. Een generatie die mondig is, maar niets heeft te zeggen. Een generatie die zich hyperintelligent waant, maar geen gedachten meer heeft; die zich geïnformeerd waant, maar niet meer het verschil weet te maken tussen zin en onzin, nut en onnut, waarheid en leugen. Een generatie die gelooft dat vrijheid te koop is in de winkel, dat een logo volstaat als overtuiging, dat individualiteit wordt gedemonstreerd door de ringtone van je mobieltje of de kleur van je armbandje. Een generatie die door ons wordt behoed voor het lijden, maar uiteindelijk zal smeken om een harde hand. Wij doen echt ons best.

Lagonda schreef al teksten op een weblog, puur voor het eigen plezier, totdat Frontaal Naakt besloot hem aan de vergetelheid te ontrukken. Lagonda is 49% mannelijk, 51% vrouwelijk en 100% esotericus. Haar schrijfstijl wordt door sommigen ervaren als ‘een warm bad’, door anderen weer als ’totaal genadeloos’. Het is maar hoe de pet staat. Meer op de Lagonda blogspot.