Helden en kakkerlakken
Willem de Zwijger

Bij de discussie en het debat over het paspoort van Ayaan Hirsi Ali zijn ten onrechte twee invalshoeken betrokken: het gelijkheidsbeginsel, en het asielbeleid. De juiste reden voor de directe en onmiddellijke woede over de uitzending van Zembla en de daarop volgende nietigverklaring van Ayaan’s naturalisatie is haar maatschappelijke betekenis: de eerste en enige Nederlander die vanwege een volstrekt legitiem standpunt in een safe house moet wonen en 24/7 door zes bodyguards moet worden bewaakt, omdat ze in deze eens vreedzame polder permanent bedreigd wordt, een bedreiging die bovendien in concreto werd vormgegeven door iemand die haar vriend vermoordde en een mes met een doodsbedreiging aan haar adres in zijn lijk stak.
Wie niet begrijpt dat in deze situatie de bescherming die voortvloeit uit de nationaliteit van een beschaafd land van levensbelang is, deugt niet voor de politiek, en ook nergens anders voor.
Het gelijkheidsbeginsel is hier niet aan de orde, omdat zich niemand in de verste verte in een vergelijkbare positie bevindt. Ayaan’s asielverhaal is niet relevant – ze is in elk geval nu, als wereldwijde point woman in de strijd tegen onverdraagzaamheid in de islam, zonder paspoort per direct een vluchteling met de hoogst mogelijke urgentie.
De vage pogingen van PvdA en de SP de problematiek van asielzoekers aan de situatie van Ayaan te verbinden – het “26.001” argument – waren misplaatst. Veel ernstiger nog waren drie postjes van PvdA-woordvoerder asielzaken Klaas de Vries op zijn weblog – hier, hier en hier – waarin voorafgaand aan het standpunt van Verdonk over de nationaliteit van Ayaan, precies hetzelfde irrelevante en misplaatste standpunt als dat van de minister werd ontwikkeld, mede gebaseerd op datzelfde arrest van de Hoge Raad. Het niet al te overtuigende optreden van Bos in het kamerdebat, dat meer uit leek op politieke schade voor het kabinet dan op bescherming van Hirsi Ali, krijgt door het standpunt van de Vries een nare bijsmaak.
Het echte licht werd in deze zaak onstoken door Femke Halsema, te beginnen in Buitenhof, nog duidelijk vóór het standpunt van Verdonk naar buiten kwam. Helder, schitterend, compromisloos, en bovendien een voorbeeld van hoe men in nood zijn vrienden leert kennen. Lees nog eens de lof van Peter Breedveld, inmiddels ex-VVD-lid, over haar interventie.
Tot slot nog enkele restanten. Anja vraagt zich maar weer eens af wat nu toch de bijdrage van Hirsi Ali is geweest. Anja’s antwoord is bekend, maar het echte antwoord geeft Nahed Selim.
Inmiddels begint behalve Anja overigens ook de kapotte grammofoonplaat over de linkse kerk, dan wel de linkse jihad, behoorlijk te vervelen. Er zijn politiek correcte kakkerklakken ter rechterzijde – vandaag bijvoorbeeld weer eens van Doorn in de NRC – en ter linkerzijde – zie Klaas de Vries. En er zijn mensen aan beide kanten die – als het er op aan komt – staan voor vrijheid en recht, van Femke Halsema tot Bibi de Vries. Dat is weer eens gebleken.
Willem de Zwijger is ‘de stem van politiek incorrect links’. Zijn weblog is een rijke bron van wijsheid en inzicht en zou veel meer bezoekers moeten trekken.
21 mei 2006 — Algemeen
Reacties op dit artikel zijn gesloten. Wilt u reageren?
Stuur een e-mail naar de redactie.





RSS