Home » Archief » Shoarma (1)


[21.11.2006]

Shoarma (1)

Lagonda

Man05 (139k image)

Jagshemash! Uw columnist is naar Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan geweest, en heeft zich kostelijk vermaakt. De film is schurend en bijtend, ontregelend, anarchistisch, smakeloos en gitzwart, en dus zeker niet voor iedereen geschikt, maar ik heb me gek gelachen. Het typje dat Sasha Baron Cohen van Borat heeft gemaakt, is perfect, en komt onder regie van Larry Charles (die tevens waakt over de nagels-op-het-schoolbord-humor van Curb Your Enthusiasm) hilarisch tot leven. Borat spaart niets of niemand, en het lef en improvisatievermogen van Cohen — die nooit uit zijn rol valt — zijn te prijzen. In een aantal scènes gaat hij zo ver over de schreef, dat je je afvraagt hoe hij het er in hemelsnaam levend van af heeft gebracht. Gaat dat zien!

De grote vraag is echter wie of wat nou precies met deze film op de hak wordt genomen. Hoewel men in Kazakstan, waar ze nog nooit van cultuurrelativisme hebben gehoord, oprecht meent dat de film enkel en alleen gemaakt is om hun land te bespotten, en de film bol staat van de jodenhumor (dat wil zeggen: antisemitische grappen gemaakt door joden), lijkt de consensus toch te zijn dat de film met name moet worden gezien als kritiek op die domme Yanken. Lachen hoor! Preutse Amerikanen die weglopen voor een zoen van een man, en ook nog eens vreselijk antisemitisch blijken te zijn. Tsja — is dat nou zo typisch voor Amerikanen? Ik vraag me af wat een Borat bij Europese intelligentsia boven tafel had weten te krijgen — die zijn ook niet allemaal even dol op joden, moet u weten. Wat had een Anja Meulenbelt zich heimelijk laten ontvallen in een gesprek met Borat? Je vraagt het je af.

Hoewel sommige Amerikanen inderdaad hun masker laten vallen, blijkt dat de meesten toch tamelijk normaal reageren, en Borat vaak zelfs geduldig tegemoet treden, alsof hij een naïef kind is, dat gewoon niet beter weet. Nee, de werkelijke spot die Borat bedrijft is veel gelaagder, want los van die paar Amerikanen die er minder fraai afkomen, zit je ondertussen wel mooi anderhalf uur naar een weinig vleiende karikatuur van een moslim te kijken. Vreemd dat we daar nog niemand over hebben gehoord.

Tijdens een scène waarin een dame geduldig aan Borat uitlegt waar toiletpapier precies voor dient, valt bij mij echter het kwartje: multiculturalisme, flitst het door mijn hoofd — daar gaat deze film over. En dan met name over de bedenkelijke notie dat de cultuur van een vreemdeling een heilig ontzag verdient, en boven elke kritiek verheven is. Zelfs die xenofobe rot-Amerikanen blijken in de praktijk braaf het multiculturele evangelie te belijden. Borat confronteert hen met gedrag dat ze van een landgenoot nooit zouden pikken, maar verreweg de meesten van zijn slachtoffers durven het niet aan hem de oren te wassen. Hij kan gewoon zijn achterlijke gang gaan, en niemand die hem een strobreed in de weg legt. En áls er al sprake is van wederzijds cultureel begrip, dan is dat met betrekking tot zaken waar geen begrip voor zou moeten zijn, namelijk antisemitisme, homofobie en seksisme. Mijn two cents is dat Cohen, zelf Joods, zich ernstige zorgen maakt over hoe in het Westen de meer onwenselijke ideeën uit Islamitische hoek salonfähig gemaakt worden — uiteraard onder de vlag van dat fántástische multiculturalisme.

Tsja. Multiculturalisme. Laten we het daar eens over hebben.

Multiculturalisme — de onnozelste winkeldochter uit de failliete boedel van Marx, en de meest stupide ideologie uit het rode wonderland. Behept met dezelfde schizofrene agenda die ook zo al typerend is voor het socialisme; enerzijds de hallelujaverhalen over een glorieuze toekomst vol gelijkwaardigheid en mensenliefde; anderzijds de messenslijperij van de rancuneuze onderdrukten die staan te popelen om, uiteraard volkomen rechtmatig, de boze onderdrukker te garrotteren. Want zoals het marxisme de Westerse economie wil vernietigen, zo is het de intentie van het multiculturalisme om de Westerse cultuur naar het schavot te slepen. Onze cultuur is namelijk volkomen leeg, nietszeggend en waardeloos, en mag op haar eigen grondgebied geen voorrang claimen, maar moet inbinden om al dat prachtigs uit andere landen de ruimte te geven. Deze andere culturen bevatten namelijk nog wel de diepe waarheden en nobele menswaardigheid die nodig zijn om tot het aards paradijs te komen.

Wat van ver komt, is namelijk lekker — maar dan moet het natuurlijk wel gaan om culturen waar het leven slechter is dan bij ons, en de mensen een stuk donkerder zijn. Amerikaanse cultuur telt niet; multicultuurminnaars die in extase raken van Surinaamse kipvleugeltjes, halen ineens hun neus op als het om McDonald’s en Walt Disney gaat. Zo is een Amerikaanse immigrant gewoon “een Amerikaan die hier komt wonen om zich de hele dag suf te blowen”, maar is een meneer die uit Iran komt en daar een boekje over schrijft ineens “een ontworteld mens”. En zo is een gezette Newyorkse theatermaakster iemand “aan wie de welvaart van haar vaderland niet voorbij is gegaan”, maar is de nog dikkere, maar zwarte, leidster van een groep poppenspelers uit Ghana “een wijze, krachtige en indrukwekkende vrouw; een ware oermoeder”.

Uiteraard is het multiculturele ideaal niet echt nieuw; de mens heeft altijd gefantaseerd over een toekomst waarin wij allen als broeders met elkaar omgaan. Maar ja, dat is er nog nooit van gekomen zoals u gemerkt heeft: de geschiedenis heeft uitgewezen dat de broederschap der mensheid op zijn best een romantische illusie is, zonder veel praktische waarde of inhoud. Het multiculturalisme gaat mank aan hetzelfde euvel; veel verder dan een paar bevlogen kreten gaat het namelijk niet. Het biedt geen enkel praktisch bestuurlijk kader, het biedt geen kwantificeerbare doelen, en heeft geen enkel idee of benul hoe een multiculturele samenleving geschapen, gereguleerd of beoordeeld kan worden.

Want wat is een multicultuur eigenlijk? Hoe bereiken we die? En waarom zou een multicultuur überhaupt levensvatbaar zijn — er is immers geen empirisch bewijs waarmee de werkzaamheid van het multiculturele model wordt ondersteunt, en ook de geschiedenis kent geen voorbeelden van succesvolle multiculturen. En als de te implementeren multicultuur zichzelf niet gelijk opblaast, wanneer en hoe stellen we dan vast in hoeverre de multicultuur een succes is? Wat doen we met onoverbrugbare culturele verschillen? Wat zijn eigenlijk de voordelen van een multicultuur, en wegen deze wel op tegen de nadelen? En: waarom zouden wij eigenlijk een multicultuur moeten wensen voor onszelf? Is dat hoger, beter, mooier? En waarom dan? Op al deze vragen heeft geen enkele multiculturalist het antwoord; hij babbelt wat over “tolerantie”, “global village” en “stuitend kolonialisme”, en dat was het dan wel. De interne constructvaliditeit van het multiculturele model — dus: de mate waarin dit model er in slaagt het begrip ‘multicultuur’ van een eenduidige en hanteerbare inhoud te voorzien — staat op drijfzand.

En met de externe validiteit is het al niet veel beter gesteld: het multiculturalisme heeft zich nog nergens bewezen. Sterker nog — de multicultuur bestaat helemaal niet eens. Of dacht u soms dat Nederland een multiculturele samenleving was omdat u tegenwoordig met uw zatte discoharses een broodje shoarma gaat scoren in plaats van een zak met friet? Welnee! We hebben gewoon opportuun rondgeshopt in al het moois dat al die vreemdelingen brachten, en naar believen de krenten uit de pap aan de reeds aanwezige cultuur geplakt. De Turkse groenteman, het broodje shoarma, de iftar — maar net zo goed ook de Argentijnse tango en het line-dancen — ze horen inmiddels gewoon bij de Nederlandse cultuur. Voor culturele gebruiken waarvan *wij* de meerwaarde *voor onze eigen* cultuur niet zien, bestaat geen enkele interesse.

In de praktijk blijkt dus dat het multiculturalisme (of wat daarvoor door moet gaan) slechts bestaat bij de gratie van een zeer oppervlakkige interesse in andere culturen. De multiculturalisten bepalen in hun deftige en arrogante bedilzucht dat alles en iedereen mee dient te gaan in de rijkgeschakeerde lappendeken die zij voor ogen hebben, maar de lappendeken die zo is ontstaan, is helemaal geen multicultuur; het is gewoon óns speeltje, ónze staalkaart van exotische smaken en kleurtjes. Al die zogenaamde “andere culturen” zijn eerst netjes door ons postmoderne slachthuis gehaald, beoordeeld op modieuze relevantie, en vervolgens uitgebeend, gestript en gedroogd. Het zijn icoontjes geworden, stijltjes, jasjes die je aan en uit kunt trekken. Getemd, gevaarloos, en klaar om *onze* films, reclamespotjes, muziek en gerechten naar believen mee te larderen.

Het multiculturalisme — dat graag de Westerse cultuur ziet verdwijnen — blijkt dus in de praktijk paradoxaal genoeg alleen te werken omdát de Westerse cultuur zo rijk ontwikkeld is. Juist omdát onze cultuur zo allesomvattend is geworden, zijn wij in staat andere cultuuruitingen probleemloos te absorberen en aan te wenden om onze *eigen* cultuur van nieuwe uitingsvormen te voorzien. Multiculturalisten menen dat met dit proces de Westerse cultuur wordt uitgehold, en de vreemde cultuur wordt bekrachtigd en geëerd, maar het is juist andersom: het is de Westerse cultuur die er meer vlees van op de botten krijgt en haar voorsprong verder vergroot, en het is de vreemde cultuur die als een halfverorberd kadaver langs de weg blijft liggen.

Want aan die andere culturen wordt helemaal niks gevraagd. Die moeten het maar best vinden dat hun traditionele gerechten in onze fusionkeuken met schorseneren en kleibintjes versneden worden. Die moeten het maar best vinden dat hun krijgsdansen worden gebruikt in de videoclips van de Spice Girls; dat hun klederdracht wordt gebruikt om wasverzachter mee aan te prijzen; dat de beelden van hun Goden als achtergrondje opduiken in de laatste videogame. Het multiculturalisme is er namelijk enkel en alleen voor óns; om óns te vertellen hoe goed we zijn; om óns te dienen als morele meetlat voor ónze navelstaarderige zieltjes. Verder gaat de multiculturele interesse voor andere culturen niet.

En dus: immigranten, allochtonen, huis-tuin-en-keuken moslims! Zie en begrijp! U bent hier alleen met open armen binnengehaald om als exotische figurant aan onze grote blanke morality-play deel te nemen. Daarom dient u als kasplantje zorgvuldig bewaterd, bemest en afgeknepen te worden; u bent namelijk alleen politiek interessant in de rol van onherroepelijk slachtoffer, zodat u door blanke marxisten kan worden ingezet om blanke niet-marxisten tot schuldbewuste volgzaamheid te bewegen. Snapt u dat er mensen zijn die macht ontlenen aan uw achtergestelde positie? Beseft u wel dat multiculturalisten zich enkel over u en uw belangen ontfermen opdat u in de strijd tegen de burgermaatschappij als kanonnenvlees kunt worden ingezet? Snapt u dat u nooit hogerop zult komen in Nederland zolang het multiculturalisme door onze overheid wordt beleden? Snapt u dat allochtone rijlessen en gesubsidieerde Arabische ondertiteling u hier uiteindelijk geen stap verder gaan brengen?

Wordt vervolgd…

Lagonda schreef al teksten op een weblog, puur voor het eigen plezier, totdat FrontaalNaakt besloot hem aan de vergetelheid te ontrukken. Lagonda is 49% mannelijk, 51% vrouwelijk en 100% esotericus. Haar schrijfstijl wordt door sommigen ervaren als ‘een warm bad’, door anderen weer als ‘totaal genadeloos’. Het is maar hoe de pet staat. Meer op de Lagonda blogspot.

Algemeen, 21.11.2006 @ 09:53

[Home]
 

12 Reacties

op 21 11 2006 at 14:25 schreef Ivo:

Geweldig stuk!
Dat deel over "broodje shoarma" had ik zelf eens willen gebruiken maar daar ben ik dan mooi te laat mee.
Blanke multculti’s die de djembe (altijd de zelfde ritmes, altijd de zelfde breaks) of de didgeridoo (didgeridon’t!) misbruiken en in Eurodisney een groter gevaar zien dan in de studentenfuifjes in Darfur of rechtspraak in Iran hangen mij mijlenver de keel uit.

op 21 11 2006 at 14:26 schreef Afrodite:

Superb as usual Lagonda!

op 21 11 2006 at 14:54 schreef Rick:

Ik ben meer dan meenigeen ingewijd in het esoterisme van Lagonda, ik lees veel, heel veel! Niettemin beschouw ik Lagona als de meest heldere geest van allen, alle dure oud papier columnisten ten spijt. Lagona staat op eenzame hoogte als het aankomt zowel zuiver inzicht als schrijfstijl en woordkeus, mijn complimenten!

op 21 11 2006 at 15:51 schreef Michiel Mans:

Puik stuk Lagonda.

Een succesvolle multicultuur bestaat niet. Er bestaan wel landen waar culturen elkaar niet de hersens inslaan. Of maar af en toe een beetje.

Amerika wordt wel eens als succesverhaal van de multicultuur opgevoerd. Dat is deels correct, deels schijn. Om te beginnen werd de oorspronkelijke cultuur bijna uitgeroeid door een allegaartje aan Europeanen van diverse culturele pluimages. De tegenstellingen en animositeit tussen zwart, blank en hispanic, zijn soms lokaal zeer scherp. Om maar niet van de wops, micks, kikes en gooks te spreken.

In Afrika, waar Europese kolonialen grotendeels de grenzen hebben bepaald zonder met etnische of culturele verschillen rekening te houden, is het deels hierom nog steeds een klerezooi. Een Afrikaan is net zomin een multiculturalist als een Europeaan. Van Hutu’s en Tutsi’s in Ruanda tot Hausa, Igbo en Yoruba’s in Nigeria. Men organiseert zich ‘cultureel’ langs tribale, etnische en-of religieuze lijnen. Import uit India kon af en toe rap oprotten, in Uganda bijvoorbeeld.

In Noord-Afrika hebben de Arabieren regelmatig moeite met Berbers en andersom. En Darfur? Hier botst niet alleen de etniciteit maar ook de cultuur van gesettelde landbouwers en rondtrekkende veetelers. Bijna allen moslim, allen donker tot zeer donker.

Dat de multicultuur in Irak alleen met een niets ontziende staatsterreur, ‘vreedzaam’ kon worden gehouden, lijkt me duidelijk. Daar bepaalt de religie in belangrijke mate tot welke ‘cultuur’ je behoort. Zo ook in Iran en Turkije. Israël en de Palestijnen liggen voor de hand maar Palestijnen, wat dat dan ook precies zijn, leven niet altijd vreedzaam samen met de inheemschen in Jordanië of in Libanon. Ze zijn ook al uit Koeweit geschopt. Niet iedereen vond het een verrijking van de lokale cultuur. Kopjes thee werkten al heel snel niet meer.

In India en Indonesië is het wel of niet moslim zijn, rede tot fors bloedvergieten. Afghanistan is helemaal een mooi voorbeeld. Per vallei kunnen de tribale culturen al botsen. Zou elke Chinees, elke andere Chinees als elke andere Chinees zien? Ik betwijfel het.

Zuid-Amerika dan? Als je geen bosindiaan bent, mengt het redelijk. Prem zei echter ooit dat men in Suriname langs etnische lijnen stemt. Nationalisme is het continent helaas ook niet vreemd maar dat mag je geen culturele tegenstelling noemen. Toch?

En dan wij blanke christenen in Europa. Het heeft een stief kwartiertje geduurd maar we kunnen elkaar redelijk tot goed pruimen. Natuurlijk pruimen de Britten die Fransen nog steeds niet, en andersom. Verder dan hilarische humor over knoflook, iets met bovenlippen of kikkerbillen, gaat het niet. Voorlopig dan. Bratwurst, pullen bier en fietsen, vallen de Hun ten deel. Duitsers wonen hier in grotere getalen, vreedzaam geïntegreerd in dan Marokkanen. Ondanks alles… . Het kan dus wel maar het is uitzonderlijk. Het kan als je dezelfde klederdracht hebt, je veelal hetzelfde gedraagt, dezelfde of een vetrouwde taal spreekt en dezelfde of een vertrouwde religie aanhangt. Kleur, vrij uitzonderlijk, speelt steeds minder een rol van betekenis.

Kortom, de multicultuur als verrijking door de strot duwen is spelen met vuur. Als het mis gaat, neem ik geen enkele cultuur wat kwalijk. Wel het culturele keukenpersoneel die het menu opleggen.

op 21 11 2006 at 18:35 schreef vander F:

Hmm, Rousseau nog niet genoemd?
even uit wiki:
"In dit essay, Discours sur les sciences et les arts, stelde hij dat de vooruitgang van kunst en wetenschap niet gunstig was geweest voor de mensheid (in West-Europa). De vooruitgang van kennis had regeringen sterker gemaakt en de individuele vrijheid geknecht. Rousseau concludeerde dat materiële vooruitgang de mogelijkheid van oprechte vriendschap had ondermijnd en vervangen door jaloezie, angst en wantrouwen. Hierin toonde hij zich voor het eerst een tegenstander van de vooruitgang die zo door zijn vrienden van de Encyclopédie en de Verlichting werd nagestreefd."

en

"In zijn Discours sur l’origine et les fondements de l’inégalité parmi les hommes (Vertoog over de ongelijkheid tussen mensen) uit 1755 stelt hij dat de mens van nature, dus in primitieve staat, en voorafgaand aan enige opvoeding, zoals een ‘edele wilde’ of ‘nobele wilde’ (‘bon sauvage’) goed is en alleen door ervaringen in de maatschappij gecorrumpeerd wordt. De onbedorven natuurstaat is verdwenen door het in eigendom nemen van land, bronnen, mensen, en dergelijke, de oorzaak van ongelijkheid en uitbuiting. De huidige staat is een schepping van de machtigen uit eigenbelang."

goh….
z’n tijd vooruit zeg maar,
zou zich heden ten dage heerlijk hebben kunnen uitleven.
Samen met anja Meulenbelt?

op 21 11 2006 at 19:34 schreef Paardestaart:

Nou – tijd vooruit..

Dit is gewoon de bron van alle nog steeds heersende idealen over ‘vrede en eenheid’ die ons parten spelen
Hier onder andere zie je waar het utopische wereldbeeld vandaan komt dat het handvat aanreikte om alles wat in de weg stond hygiënisch te kunnen ausradieren, in naam van ‘de betere wereld’
Van Rousseau kun je gewoon een rechte lijn trekken bijvoorbeeld naar Elias en Margaret Mead – die doorborduurden op deze romantische fantasieën en die ongegeneerd de argumenten bij hun voortvarend geconstrueerde wereldbeeld zochten, in plaats van – omgekeerd – aan de hand van de werkelijkheid hun gedachten te ordenen.
Ze strooien nog steeds jonge studenten hetzelfde zand in de ogen
Hoe totalitair wereldverbeteraars zijn, zelfs de wetenschappers onder hen, blijkt wel uit de woedende weerstand waar kritiek op de ideeën en onderzoeksresultaten van de vaders van de antropologische beweging mee wordt geconfronteerd: zelfs nu worden kritische geluiden over de beweringen van Margaret Mead nog in de ban gedaan en verketterd

Het romantisch wereldbeeld is nog onverkort van kracht, en we moeten constateren dat niet wetenschap en kennis ons wereldbeeld verandert: het verandert geloof ik vanzelf – heel diffuus, bij iedereen, en die verandering maakt pas een andere invalshoek ook bij wetenschappers mogelijk
Zij lijken wel de plaats van de georganiseerde religie te hebben ingenomen in hun weerstand tegen nieuwe ideeën; ze zijn zeker niet opener van geest dan de kerkvaders, in elk geval..

Ik hoop van harte trouwens dat baron Cohen dit werkelijk bedoeld heeft; in dat geval heeft hij vermoedelijk de veiligste weg gekozen om de aanval te openen. Directe spot zou hem zeker minder verteerbaar hebben gemaakt voor de culturele elite die bepaalt wie in is, en wie out – vooralsnog

Ik weet tenminste niet of iemand gisteren de onuitstaanbare discussie tussen drie heren heeft uitgezeten..Veel gefilosofeer over de oorzaak van de ‘gesloten luiken’ en de angstige, bekrompen argwaan waarachter volgens hen ons land zich heeft teruggetrokken…
Werkelijk àlles kwam ter sprake;
Rottenberg, en Bas Heyne plus iemand die ik niet kon thuisbrengen hadden het over de opkomst van nieuwe sterke landen, de te snelle veranderingen van de laatste decennia – alles behalve de ontnuchterende reality-check die onze bejubelde nieuwe medelanders hebben veroorzaakt en die blijken door haat en afkeer van alles wat het westen typeert bewogen worden

Degene die het stukje Wiki schreef is ook niet mis trouwens zeg
Een echte gelovige..Sjongejonge

op 22 11 2006 at 03:28 schreef RFT:

Over politiek misbruik maken van zogenaamde achter gestelden, een zeer apropos contributie van Leon:
http://www.elsevier.nl/opinie/weblog/asp/artnr/126261/weblogid/4/index.html

op 22 11 2006 at 11:01 schreef Peter Breedveld:

Sacha Baron Cohen zou laatst in een interview hebben gezegd dat de doelgroep van zijn film mensen zijn die denken dat het Kazachstan uit zijn film echt bestaat. Ik vermoed dat hij onder invloed van al die meningen over zijn film nu zelf aan het rationaliseren slaat. Ik denk dat hij gewoon iets is gaan doen en uiteindelijk was Borat het resultaat.

Larry David (van Curb your enthusiasm) werkt ook zo. Hij heeft een vaag plotje, een situatie, en verder moeten de acteurs zelf maar zien wat ze daarmee doen. Het resultaat is meestal een aantal onthutsende waarheden over onze werkelijkheid, genant, pijnlijk, hilarisch, plaatsvervangende-schaamte-verwekkend, maar volgens mij zijn die voor David zelf ook een verrassing.

op 22 11 2006 at 12:06 schreef Lagonda:

Rousseau even gelaten voor wat het was — tis al zo’n lap geworden.

Ik ben langs de discussie gezapt; ik zag die muffe kop van Heyne, en in milliseconden wordt dan in mijn ruggenmerg al de beslissing genomen om verder te zappen — dat komt mijn brein al helemaal niet meer aan te pas. Dat heb ik ook bij o.a. Jan Mulder, gelul over voetbal, en randdebielen die op Veraunika hun relatie om zeep proberen te neuken in een villa/huis of op een tropisch of onbewoond eiland.

op 22 11 2006 at 12:10 schreef Frans Groenendijk:

Maar een ding erger dan de multiculturele samenleving: de monoculturele.
Als u begrijpt wat ik bedoel.

op 22 11 2006 at 12:16 schreef Lagonda:

Ik begrijp precies wat je bedoelt. Ook al zo’n vreemd hiaat in de theorie van het multiculturalisme: hoe is er in hemelsnaam een multicultuur te smeden met mensen die hoofdzakelijk uit monoculturen afkomstig zijn?

op 22 11 2006 at 18:05 schreef Rinus Duikersloot:

zit je ondertussen wel mooi anderhalf uur naar een weinig vleiende karikatuur van een moslim te kijken. Vreemd dat we daar nog niemand over hebben gehoord

Annelies van der Veer heeft er wel iets over opgemerkt:

http://hoeiboei.web-log.nl/hoeiboei/2006/11/borat_flying_in.html

Nieuwe reactie
Naam:
E-mail:
Homepage:
  Afbeelding invoegen
 

 


Home

Archief

 

STEUN FRONTAAL NAAKT MET EEN TIKKIE!

 

 

 

Become a Patron!
 

Let op: Toelating van reacties en publicatie van opiniestukken van anderen dan de hoofdredacteur zelf betekent geenszins dat hij het met de inhoud ervan eens is.

 

pbgif (88k image)
 

Vermaakt u zich een beetje met deze site? Laat uw waardering blijken met een kleine donatie (grote mag ook!): NL59 RABO 0393 4449 61 (SWIFT BIC RABONL2U) o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.

 

pbgif (88k image)
 

MEEST GELEZEN IN AUGUSTUS

O In Nederland kun je helemaal niet zijn wie je wilt zijn

O Sander Schimmelpenninck en de fopfeministen

O Op Twitter laat je je sociale gezicht zien, in het stemhokje ga je voor Fort Europa en weg met de bruintjes

O Mannen met nagellak

O Witte homohaat bestaat niet

O Auschwitz open voor de zwarten

O Woke? Ik kan het niet meer horen

O YouPorn

O Liever Turks dan Domrechts

O Yossarian in Madrid (2)

 

MEEST GELEZEN EVER

O YouPorn

O Hoi, Jesse Klaver, ik heb geen zin om te boeten voor jouw papatijd

O De koning van het uittrekken van de damesslip

O Ik word vervolgd wegens belediging van een seriebelediger

O Verplicht naakt douchen op school, jongens en meisjes bij elkaar

O Ga je nu Wierd Duk ontslaan, Telegraaf?

O Ik ga naar Japan verhuizen

O Hoi, Onderwijsraad, zit de mensen eens niet zo in hun nek te hijgen!

O Kappen met je hypocriete gejank, landgenoten, je racisme schijnt door

O Lekker hitsen tegen migranten met Wierd Duk en Lucas Hartong

 

pbgif (88k image)
 

CONTACT
Stuur uw loftuitingen en steunbetuigingen naar Frontaal Naakt.

 

NIEUWSBRIEF
Ontvang gratis de Frontaal Naakt nieuwsbrief.

 

pbgif (88k image)
 

BLURBS
“How does it feel to be famous, Peter?” (David Bowie)

“Frontaal Naakt dient een publiek belang” (mr. P.L.C.M. Ficq, politierechter)

“Peter schrijft hartstochtelijk, natuurlijk beargumenteerd, maar zijn stijl volgt het ritme van zijn hart.” (Hafid Bouazza).

“Ik vind dat je beter schrijft dan Hitler” (Ionica Smeets)

“Peter is soms een beetje intens en zo maar hij kan wél echt goed schrijven.” (Özcan Akyol)

“Jij levert toch wel het bewijs dat prachtige columns ook op weblogs (en niet alleen in de oude media) verschijnen.” (Femke Halsema)

“Literaire Spartacus” (André Holterman)

“Wie verlost me van die vieze vuile tiefuslul?” (Lodewijk Asscher cs)

“Pijnlijk treffend” (Sylvana Simons)

네덜란드 매체 프론탈 나크트(Frontaal Naakt)에 따르면, 네덜란드 라 (MT News)

“Echt intelligente mensen zoals Peter Breedveld.” (Candy Dulfer)

“De Kanye West van de Nederlandse journalistiek.” (Aicha Qandisha)

“Vieze gore domme shit” (Tofik Dibi)

“Ik denk dat de geschiedenis zal uitmaken dat Peter Breedveld de Multatuli van deze tijd is.” (Esther Gasseling)

“Nu weet ik het zeker. Jij bent de antichrist.” (Sylvia Witteman)

“Ik ben dol op Peter. Peter moet blijven.” (Sheila Sitalsing)

“Ik vind hem vaak te heftig” (Hans Laroes)

“Schrijver bij wie iedereen verbleekt, weergaloos, dodelijk eerlijk. Om in je broek te piesen, zo grappig. Perfecte billen.” (Hassnae Bouazza)

“Scherpe confrontatie, zelfs als die soms over grenzen van smaak heen gaat, is een essentieel onderdeel van een gezonde democratie.” (Lousewies van der Laan)

“Ik moet enorm lachen om alles wat Peter Breedveld roept.” (Naeeda Aurangzeb)

“We kunnen niet zonder jouw geluid in dit land” (Petra Stienen)

“De scherpste online columnist van Nederland” (Francisco van Jole)

“Elk woord van jou is gemeen, dat hoort bij de provocateur en de polemist, nietsontziendheid is een vak” (Nausicaa Marbe)

“Als Peter Breedveld zich kwaad maakt, dan wordt het internet weer een stukje mooier. Wat kan die gast schrijven.” (Hollandse Hufters)

“De kritische en vlijmscherpe blogger Peter Breedveld” (Joop.nl)

“Frontaal Naakt, waar het verzet tegen moslimhaat bijna altijd in libertijnse vorm wordt gegoten.” (Hans Beerekamp – NRC Handelsblad)

“De grootste lul van Nederland” (GeenStijl)

“Verder vermaak ik mij prima bij Peter Breedveld. Een groot schrijver.” (Bert Brussen)

“Landverrader” (Ehsan Jami)

“You are an icon!” (Dunya Henya)

“De mooie stukken van Peter Breedveld, die op Frontaal Naakt tegen de maatschappelijke stroom in zwemt.” (Sargasso)

‘De website Frontaal Naakt is een toonbeeld van smaak en intellect.’ (Elsevier weekblad)

“Frontaal Gestoord ben je!” (Frits ‘bonnetje’ Huffnagel)

“Jouw blogs maken hongerig Peter. Leeshonger, eethonger, sekshonger, geweldhonger, ik heb het allemaal gekregen na het lezen van Frontaal Naakt.” (Joyce Brekelmans)

‘Fucking goed geschreven en met de vinger op de zere plek van het multicultidebat.’ (jury Dutch Bloggies 2009)

Frontaal Naakt is een buitengewoon intelligent en kunstig geschreven, even confronterend als origineel weblog waar ook de reacties en discussies er vaak toe doen.’ (jury Dutch Bloggies 2008)

‘Intellectuele stukken die mooi zijn geschreven; confronterend, fel en scherp.’ (Revu)

‘Extreem-rechtse website’ (NRC Handelsblad)

‘De meeste Nederlanders zijn van buitengewoon beschaafde huize, uitzonderingen als Peter Breedveld daargelaten.’ (Anil Ramdas)

‘Peter Breedveld verrast!’ (Nederlandse Moslim Omroep)

‘Breedveld is voor de duvel nog niet bang’ (Jeroen Mirck)

‘Nog een geluk dat er iemand bestaat als Peter Breedveld.’ (Max J. Molovich)

‘Godskolere, ik heb me toch over je gedróómd! Schandalig gewoon.’ (Laurence Blik)

 

pbgif (88k image)
 

 

(Advertentie)
 

 

pbgif (88k image)
 

LINKS

 

 

RSS RSS