Perfectie
Hanan Thadbath
Bij haar geboorte is de mens gescheiden van de volmaakte omgeving, de warme geborgenheid van de baarmoeder. Ze heeft daar voortdurend heimwee naar en ter compensatie zoekt ze volmaaktheid op allerlei andere gebieden. Dus wil ze een villa bezitten in plaats van een studentenkamer. Of ze is op zoek naar de perfecte schoenen, de perfecte lipgloss, de perfecte man, de perfecte baan, het perfecte toekomstbeeld.
Vooral op het gebied van mannen stellen wij vrouwen belachelijk hoge eisen. Het hilarische ervan is dat de ander onze tekortkomingen moet compenseren. Bezit hij niet wat dat jij niet hebt, maar waar je wel naar verlangt, dan is hij de lul vanwege je stomme eigen tekortkomingen. Perfectie is een bitch, waarbij je zelf moet ontdekken of je de pooier, de prostituee of de klant bent.
Wij vrouwen (dit geldt tevens voor mannen) willen, kunnen en doen dus ook steeds meer. Stel, je hebt een schoenenkast vol met schoenparen van alle kleuren, behalve geel. Al de aanwezige schoenen passen precies bij de bijbehorende kleding en het valt zelfs nog te combineren met andere kledingstukken. Wanneer je echter in de stad loopt en je ziet een paar gele schoenen, die zelfs in de uitverkoop zijn en in jouw maat, dan pak je ze. Ja, je pakt ze echt, hoor! Je moet ze gewoon hebben, ook al heb je al die andere mooie schoenen die ook allemaal onder die andere mooie jurkjes passen. Ik schat dat negen van de tien personen die gele schoenen zonder schuldgevoel zullen kopen, indien zij daarvoor de financiële mogelijkheden hebben. Met andere woorden: mensen zijn hebzuchtig. Ik praat het niet mooier of lelijker dan dat het is, want ik ben er ook medeplichtig aan. Shame on me, want ik zou honderd procent gaan voor de PPP (pakken, passen, pinnen).
Dit is slechts een voorbeeld van wat we doen in ons streven naar perfectie. We stoppen met het huidige baantje en gaan werken aan de overkant, want dat verdient beter. Vrouwen worden vandaag de dag vooral bekoord door de illusie dat het mogelijk is zichzelf te volmaken’. Je zou kunnen zeggen dat het bijna een obsessie is als je beseft hoeveel wij ons er bewust en onbewust mee bezighouden. We houden ons er zo mee bezig, dat we eigenlijk niet meer weten wie we zijn. We weten wel wat we willen doen, maar wie ben je? Er ontstaat bij iedereen verwarring tussen wie je bent en wat je doet.
Stel, er loopt een onbekende meneer X op je af, die geïnteresseerd is in wie je bent. Vervolgens antwoord je automatisch met je naam, je leeftijd, je woonplaats, wat je studeert, waar je werkt, wat je hobby’s zijn, oftewel je vertelt hem vooral wat je doet. Het stomme is dat het eigenlijk helemaal niets zegt over wie je nou bent.
Als meneer X op mij zou afstappen, dan zou ik eigenlijk moeten antwoorden met Ik ben een onafhankelijke en toch afhankelijke zelfbewuste sterke jonge vrouw met dromen, idealen en ambities die ik wil verwezenlijken en ik ben me bewust van mijn zwakheden, hoewel ik die niet snel of niet op de juiste manier zal uiten. Ik voel mij sterk, maar ik ben ook heel erg bang. Juist ja, bang!’ En toch antwoord ik met: Ik ben Hanan, ik ben 19 jaar, ik studeer Farmacie, ik fotografeer, ik surf en ik schrijf ..’
Tja, illusionisten toch?
Hanan Thadbath (1989) surft en fotografeert en schrijft, ze is maatschappelijk geëngageerd en medeverantwoordelijk voor de Meidensite, die vorige week is gelanceerd.
RSS