Home » Archief » Kunstbeeld


[22.11.2008]

Kunstbeeld

Frans Smeets

Z12 (55k image)
Illustratie: Anders Zorn

Iedereen die wel eens een museum, galerie of academie voor moderne beeldende kunst bezoekt, kent het gevoel dat je ergens naar moet kijken wat totaal buiten jouw belevingswereld staat.

Een hoop zand met een stukje metaal erin, propjes papier bij elkaar geveegd, een samenraapsel van afval zonder logica, een breiwerkje met dildo (zucht) en als je echt pech hebt, dan kom je terecht in wat ze ‘Performance Art‘ noemen. Een individu of groep mensen die denkt dat zijn intuïtieve handelen een kunstzinnige waarde heeft, simpelweg, omdat hij kunstenaar is. Een waarde, althans voor henzelf.

Het onbegrip heeft in het verleden tot amusante incidenten geleid. Van poetsploegen die kunstwerken opruimden, een sokkel die tentoongesteld werd en het meest bekende voorbeeld was de vernieling van Who’s afraid of Red, Yellow and Blue van de kunstenaar Newman, waarbij het schilderij tijdens de restauratie met de verfroller werd overgeschilderd. Totale kosten restauratie inclusief nasleep: rond de één miljoen gulden.

De dwingende stilte van musea geeft je het gevoel van domheid. Iedereen om je heen grijnst ongemakkelijk, trekt eens aan zijn sik, zet zijn te grote bril recht en staart wezenloos net iets te lang. Maar allen pretenderen het kunstwerk te begrijpen en zullen het nooit in hun hoofd halen om de onschendbaarheid en onfeilbaarheid van het kunstwerk te verachten. Simpelweg, omdat ze niet durven. Want iedereen denkt van iedereen dat ze ‘het’ begrijpen en dat zij zelf de enige dommeriken zijn, niet in staat de genialiteit van de maker te doorgronden. Maar laat u niet foppen. In werkelijkheid begrijpt niemand er een snars van. Het is kunst, omdat de maker zegt dat het kunst is.

Zelf ben ik al een aantal jaren geabonneerd op Kunstbeeld waar veel van deze onbegrepen kunst besproken wordt (ken uw vijanden.) In huize Smeets heet dit “Juist Ja”- kunst. Aanvankelijk probeerde ik open te staan voor de beschrijvingen van deze kunstwerken, maar in de loop van de tijd ben ik ze steeds dommer gaan vinden. Het is hetzelfde kritiekloze gezwets (een paar uitzonderingen daargelaten) dat ik al dertig jaar aanhoor. Dezelfde terminologie, dezelfde rechtvaardigingen, maar bovenal dezelfde kritiekloze en incestueuze relatie met het imago van de kunstenaar.

De laatste uitgave sloeg werkelijk alles en je kunt je afvragen in wat voor wereld sommige mensen leven. Daarin gaat Machteld Leij in gesprek met de kunstenaar Navid Nuur (wie kent hem niet?). Het volledige artikel is hier (pagina 1) en hier (pagina 2) te lezen.

In het hele artikel staat werkelijk niet één kritische vraag of opmerking. Het is alsof Baghwan door een van zijn discipelen ondervraagd wordt. Alles wordt geaccepteerd, er wordt niet doorgevraagd, kritiek kennen we niet en het lijkt of de vaak stupide en kinderlijke antwoorden van Nuur slechts dienen om het Kunstbeeld van Machteld in stand te houden. Sterker nog, ze geeft toe met dat typische kunstjargon, dat ze er eigenlijk geen moer van snapt ( ‘geven hun ideeën niet prijs’ en ‘niet snel te doorgronden’), en ze ziet dit niet als een motief om de maker het vuur eens aan de schenen te leggen. Ze gebruikt haar eigen onbegrip als motief voor de kwaliteit van het kunstwerk. Dat heet je ratio in geloof omzetten. Je krijgt als lezer het gevoel dat je een blaadje van de Jehovagetuigen aan het lezen bent. Alsof je een klein kind bent dat moederlijk toegesproken wordt over het leven van Jezus.

Het werk van Navid Nuur wordt door Machteld ‘associatief, subtiel en ongelofelijk speels’ genoemd. Stereotiep kunstjargonneriger kun je het echt niet krijgen om de onbegrepenheid te plaatsen. Persoonlijk heb ik het gevoel dat dit soort terminologie vooral dient om de onbekwaamheid, luiheid en nietszeggendheid met hoogdravendheid te verbloemen.

Er moet natuurlijk altijd aangetoond worden dat de maker een erg belangrijke kunstenaar is en met name waarom zijn kunst hot is. Verklaringen worden gezocht in de achtergrond, studie, etniciteit (als het meezit), jeugdjaren, maar bovenal, zijn positie op de kunstladder uitgedrukt in het aantal exposities. De genialiteit moet natuurlijk wel ergens vandaan komen. Het bewijs wordt door Machteld versterkt door de verklaring dat Navid Nuur een T-shirt draagt met de tekst ‘Only Human‘. Dan ben je wel erg speciaal.

Het is zo ontzettend dom.

Het ergste gedeelte is ‘Het Grote Niets’. Een oneindig gezwets van de maker waar geen touw aan vast te knopen is. Bij het gesprek met Navid Nuur wordt er in bijna twee volle pagina’s slechts onzin uitgekraamd dat door Machteld onderdanig – je zou bijna denken dat ze haar roeping als kunstenaarsmuze gemist heeft – overgenomen wordt. Wie de benamingen van de kunstwerken aanhoort, krijgt het gevoel te maken te hebben met een puber die een jointje teveel heeft gerookt en bij zijn vriendje gewichtig probeert te doen met wat vage engelse statements. Het zijn nog net geen teksten van The Doors.

Zo hebben we daar onder andere de werken The Main Remain; een kunstwerk van zes aan elkaar gelijmde schuursponsjes, en A black dark ridge found under a baseboard, stuffed with the absorbed coulours, which made the ridge turn black in the first place; een lege galerie met onder de plinten kleine gekleurde kleiballetjes. David Nuur zag daar namelijk, in zijn onmetelijke genialiteit, leegte in… zucht…

Over The distant relations between lovers could fail by the lack of your focus zegt Nuur:

“De ‘distant relation between lovers’ is die tussen kunst en kunstmagazines: we hebben elkaar nodig, er is een wisselwerking. En ‘the lack of your true focus’: dat is de lezer, die de aandacht erbij moet houden. Het intrigeerde me dat kunst als idee in beweging is, maar kunst als object niet. De beschouwer moet als onderdeel van dit kunstwerk pijltjes draaien van pagina’s uit kunstbladen en ze met een blaaspijp schieten op het doelwit. Eigenlijk maak je het magazine op, het is geweest, we moeten weer door. Het is een soort circulation zeg maar. Het werk laat een driehoeksverhouding zien, met een boodschap aan het publiek. Ze moeten zuiver schieten, dat wil zeggen, goed blijven nadenken. Er is een link tussen dit werk en de verstuurde uitnodiging. Die uitnodiging op je deurmat hoort, net als de expositie, ook tot mijn ruimte en de ruimte van het kunstwerk.

Als klap op de vuurpijl komt het blad met een kunstwerk THERE. Op een overigens lege pagina staat groot De letter T, en op de achterkant daarvan staat ‘EREH’. Als je het blad tegen het licht houdt, schijnt de T door het blad en lees je het woord THERE. Voor de uitleg door Machteld moet u maar even het hele artikel lezen.

Ik kan er niet meer tegen. De hoofdredactrice noemt dit ‘pionieren’ en ‘grenzen verleggen’ en een waar collecters-item.

Zucht, zucht en nog eens zucht? Als Machteld Leij een beetje journalistieke zelfrespect had gekend – het is vernederend voor volwassen mensen om met pijltjes te gooien – had ze deze vent óf helemaal doorgezaagd en een draai om zijn oren gegeven óf was ze gewoon vertrokken.

Het artikel van Machteld zegt heel veel over de verhouding van de kunstwereld met de kunstenaar (althans de uitverkorenen), het object en haar geïsoleerde positie ten aanzien van de buitenwereld.

De kunstcritici, kunstenaars, galeries, musea begrijpen ook helemaal niets van David Nuur, net zo min als dat ze van de meeste moderne beeldende kunst iets begrijpen, simpelweg omdat hedendaagse beeldende kunst niet te begrijpen is. Het is namelijk niets. Het ontroert niet, het zegt niets over de tijd waarin we leven, het is slecht gemaakt, het kent geen schoonheid en het is bovenal respectloos naar het publiek. Misschien is de illusie van moderne kunst wel het laatste taboe in Nederland.

En dit onvermogen om maar iets te begrijpen, wordt verbloemd en gecompenseerd door een blind geloof in kunst. Precies als Machteld Leij doet. Kunst is een sekte geworden van gelovigen met alle kenmerken hiervan. Kunst heeft een goddelijke status, die boven kritiek (buiten de geijkte kanalen natuurlijk) verheven is. Met de uitverkozen kunstenaar als de grote geniale onbegrepene. Gebruik het woord kunst en de meeste mensen doen het zwijgen ertoe. Verniel een schilderij en er wordt gejammerd dat de barbaren aan de poorten van de beschaving staan te rammen. U mag onderdanig pijltjes gooien, maar o wee, degene die het waagt het stukje papier van de muur af te halen!

De wereld der beeldende kunsten doet me een beetje denken aan de nadagen van het katholicisme in Limburg. Iedereen zweeg, ging nog met pijn en moeite af en toe naar de kerk, maar buiten de kleris geloofde werkelijk helemaal niemand meer in het aangebodene. Tien jaar later waren de kerken leeg.

In werkelijkheid overleeft de beeldende kunst slechts nog doordat deze sinds de jaren zeventig een investeringsmaatschappij is geworden. Een verkapt en elitair piramidespel van gokkers, verwende nieuwe rijken en businessclubs. Proleten die hun banale rijkdom om willen zetten in intellectuele status. Ze kopen iets, gooien het in een hoek en hopen dat het ooit iets waard wordt. Meer is het niet. De kopers begrijpen het object niet en geloven er evenmin in, maar tja, als iedereen zegt dat dit belangrijke kunst is, dan zal het wel zo zijn.

En hierin speelt het circus van gelovigen een cruciale rol. Een internationaal circus dat ieder jaar bijeenkomt op de biënnales en waar men als schapen weer achter de nieuwe trend aanholt. Wie en wat is hot? (Waar valt geld mee te verdienen?) Er wordt alleen naar elkaar gekeken.

Een beeldende kunst, waarin het gemaakte onderhevig is geworden aan speculatie en kuddegedrag. En de gelovige Machtelds van deze wereld dienen slechts, bewust of onbewust, ter legitimering hiervan. In feite is het recht lullen wat krom is. En met kritische vragen gaat dit immers niet. Dat er niemand buiten hun eigen incestueuze wereld er meer in gelooft, zien ze niet, of wordt weggezet als populistisch geklets. De praktijk is echter dat van mijn hoogopgeleide vrienden werkelijk niemand meer een museum of galerie met moderne kunst bezoekt. Ze voelen zich iedere keer verneukt en als kijker niet serieus genomen. Geef ze eens ongelijk als ze pijltjes moeten gaan schieten op puberale onzekerheid.

Machteld haar artikel is een schoolvoorbeeld van het onderdanige geneuzel en semi-intellectuele gelul rondom objecten en pretenties van makers die niemand meer wil zien of horen. Een beeldende kunst die werkelijk geen enkele rol meer speelt in het maatschappelijke debat en die door vrijwel niemand buiten de eigen kring als kunstuiting nog serieus wordt genomen. Een kunstuiting die in dienst staat van de eigen waanideeën of als investering in gebakken lucht. Een kunstwerk dat plaats heeft gemaakt voor een kunstbeeld.

Wil de laatste bezoeker het licht uitdoen?

Frans Smeets heeft de vreemde opvatting dat hedendaagse kunst behalve oeverloos gezwets en geld ook nog schoonheid in zich mag herbergen.

Algemeen, 22.11.2008 @ 01:43

[Home]
 

21 Reacties

op 22 11 2008 at 06:31 schreef Vantussen:

Gelukkig wordt er ook nog echte kunst gemaakt, je weet wel, 10 % inspiratie en 90 % transpiratie:
http://www.gilesgilson.com/sculpture.htm
http://www.woodarts4u.com/
http://www.trentbosch.com/
voor meer:
http://artolive.nl/subsel.php?p_att_1=3&p_val_1=3762&lgType=mg&lgAtt=3&lgVal=14&lgAction=&mg=16

op 22 11 2008 at 06:45 schreef Alf Berendse:

A black dark ridge found under a baseboard, stuffed with the absorbed coulours, which made the ridge turn black in the first place

Tom Wolfe noemde dit ‘the painted word’. Hij had het vooral over schilderijen, maar voor beelden geldt hetzelfde: het werk heeft geen inhoud of schoonheid, zonder verhaal van de kunstenaar is het niets, en het verhaal is leeg gelul. Het geciteerde verhaal over The distant relations between lovers … ook, het gelul begint al met de titel.
Wolfe’s kritiek stamt uit 1975 en daarna is het alleen maar erger geworden.

Goed stuk, Smeets. Het is allemaal de ‘nieuwe kleren van de keizer’. Stuur kinderen de musea met moderne kunst in, en laat hen de waarheid zeggen. ‘Sponsjes’ zullen ze zeggen, en ‘balletjes’, en die wurmen ze los om de grond mee te gaan zitten spelen. Dat zal ze nog snel vervelen ook.

Een leuke grap/cartoon van ik weet niet meer wie: een man kijkt naar abstract geklieder en zegt: ‘dat kan mijn dochter van vijf ook niet’.

Maar Smeets, ik zie op je website dat jij je ook schuldig maakt aan conceptueel en non-figuratief werk. Waar liggen jouw grenzen?

op 22 11 2008 at 08:59 schreef Vantussen:

Wat is kunst? Voor mij heeft kunst geen uitleg nodig, geen folder, geen excuus of wat dan ook. Luister naar Beethoven, Bach, Beatles, Het doet je wat. Goede wijn behoeft geen krans. (deze wijn is uitstekend geschikt bij kip en ook ’s avonds met een borrelnootje, staat op het etiket achterop de fles. Wie maakt dat uit?)

op 22 11 2008 at 09:34 schreef Smeets:

Werk dat conceptueel en non-figuratief is hoeft niet per definitie slecht te zijn..ALs maker moet je wel de intentie hebben het publiek serieus te nemen en als publiek moet je in ieder geval het gevoel hebben serieus genomen te worden. Het blijft altijd subjectief..
Verder zit ik altijd met het probleem hoe aan het eind van de maand mijn rekeningen te moeten betalen. Daarvoor speel ik de hoer met mijn kaptafels en tuinbeelden. Mijn hart ligt bij de autonome kunst. Het woord hoer zegt genoeg..
De grens ligt bij mij in het feit dat ik niet ga geloven in de onzin die ik soms moet vertellen om iets te kunnen verkopen..

op 22 11 2008 at 13:49 schreef VerVanVrijheid:

Ben het helemaal met je eens. Goed stukje!

Het allerlulligste aan het verhaal is dat wij, met z´n allen, aan deze kunst betalen. Dat een kunstenaar wat steekjes los heeft zal weinig mensen interesseren. Hij doet maar wat ´ie wil.
Maar dat er voor vermogens roestige kunstwerken langs de snelweg worden opgetrokken, vage stalen constucties oude stadspleinen ontsieren, en voor miljoenen aan kunstsubsidies worden weggegeven, dat is het probleem.

Kunstenaars en kunstliefhebbers vinden elkaar in hun eigenste inteeltwereldje, en drijven de prijzen van ´slechte´ kunst kunstmatig hoog. Maar zolang ze dat doen met hun eigen geld zul je mij niet horen klagen. Ze doen maar, en als ze er gelukkig van worden is het nog iets goeds ook.

Maar dat zo´n zelfde kunstenaar jarenlang subsidie krijgt, en een kunstliefhebber een gesubsidieerd clubje opzet, in gesubsidieerde blaadjes schrijft (of nog erger: Bij de overheid werkt, en met ons geld kunst mag kopen. Je wilt niet weten hoeveel ´kunst´ er hangt in ziekenhuizen, gemeente- en stadhuizen, en overal waar de overheid zich ledig houdt), dat is zum kotzen

op 22 11 2008 at 14:44 schreef Ozymandias:

Wie de benamingen van de kunstwerken aanhoort, krijgt het gevoel te maken te hebben met een puber die een jointje teveel heeft gerookt en bij zijn vriendje gewichtig probeert te doen met wat vage engelse statements. Het zijn nog net geen teksten van The Doors.

Met het grote verschil dat de muziek van The Door wel te genieten is, en veel kunst niet.

op 22 11 2008 at 14:58 schreef N. Molrat:

Adolf Hitler is still alive
Ooooogh – sssssh
I slept with her last night
Yeah

Come out from behind
That false mustache, Adolf
I know your’re in there
Ha, ha, ha, ha, ha, ha
You favor life
He sides with Death
I straddle the fence
And my balls hurt

(voordat Bert het doet)

op 22 11 2008 at 15:10 schreef N. Molrat:

Leuk stuk trouwens.

op 22 11 2008 at 15:38 schreef Alf Berendse:

Wat een beroerde poëzie. Wordt alleen ‘gedragen’ door de naam Adolf Hitler, zegt verder helemaal niets. Verbrand een stapel elpees van The Doors en boeken van Morrison, exposeer het resultaat op Père Lachaise onder de titel ‘Adolf vs. Jim’, lul wat diepe inzichten bij elkaar, en je hebt ook moderne kunst gecreëerd.

op 22 11 2008 at 16:16 schreef Teun:

Je uitspraken doen me denken aan Nazi Duitsland,

Tijdens de plundertochten van met name Göring werden honderden werken van, van Gogh Picasso, Miró,Dali en anderen geplunderd/geroofd en vervolgens letterlijk op de brandstapel gegooid omdat het volgens hen geen kunst was want het ontroert niet, het zegt niets over de tijd waarin we leven, het is slecht gemaakt, het kent geen schoonheid en het is bovenal respectloos naar het publiek…..

op 22 11 2008 at 16:29 schreef Teun:

Aan de foto’s te zien ben je volgens mij ben je gewoon een gefrustreerde kunstenaar die niet de erkenning krijgt die andere wel krijgen….

http://www.franssmeets.com/the-gallery

op 22 11 2008 at 16:38 schreef Alf Berendse:

Teun, je vergelijkt mijn idee met diefstal en vernietiging van unieke stukken. Er zijn zoveel exemplaren van elpees van The Doors en boeken van Morrison, dat een paar daarvan best mogen worden opgeofferd ten bate van nieuwe kunst.

Van Gogh was overigens een prutser, Picasso onzinnig en Miró kinderlijk.

En het is te makkelijk om kritiek van een kunstenaar op andere kunstenaars te wijten aan frustraties. Smeets’ kritiek is inhoudelijk en terecht, en hij blijkt zelfs nog in staat tot zelfkritiek.

op 22 11 2008 at 16:40 schreef Teun:

hoeveel subsidie krijg je hier nu voor ?

http://www.youtube.com/watch?v=PZhTNu7xY64

op 22 11 2008 at 17:18 schreef Smeets:

Teun,
Ik wist niet dat het zelfreflecterend vermogen van de kunst dermate klein is geworden dat bij een kritisch stuk je al vergeleken wordt met een massamoordenaar.
Verder moet ik je teleurstellen. Ik ontvang geen subsidies en weiger zelfs kilometervergoedingen..
Verder ben ik wel heel gefrustreerd..

op 22 11 2008 at 17:41 schreef Geert:

Bij beeldende kunst kan ik vooral geraakt worden door het vakmanschap achter een kunstwerk. Of het nu wel of niet figuratief is, ik ben onder de indruk als ik iets zie wat ik zelf niet zou kunnen maken. Dat is bij Nuur duidelijk niet het geval. Bij Smeets zie ik dat hij veel aandacht aan zijn kunstwerken besteedt.

Waar ik ook niet op zit te wachten in zowel beeldende kunst als muziek, is een schreeuwerige boodschap. Dat is vooral omdat die boodschap vaak tenenkrommend simpel is. Dus die "Consumo Ergo Sum" zou ik niet zo snel in mijn huiskamer willen hebben ;).

Maar voor mij tien anderen die er zo hun portemonnee voor trekken, denk ik.

Afgelopen zomer ben ik in Barcelona naar het "Museu Nacional d’Art de Catalunya" geweest. Daar ervoer ik dat vakmanschap ook niet alles is: Hun Romaanse en Gothische kunstcollectie is zó omvangrijk dat ik na twee uur geen bijbeltafereel meer kon luchten of zien. Ik heb nog nooit zo genoten van de Renaissance als in dat museum.

op 22 11 2008 at 17:54 schreef Jarich:

Het was weer een uitstekend stukje.

Ik denk dat deze hele onzin ergens ontstond toen kunstenaars bemerkten dat in feite iedereen Kunst kon maken. We konden immers de mooiste landschappen fotograferen.

Toen is er een beweging ontstaan die maar eens zeer elitaire kunst ging fabriceren, waar niemand meer een snars van begreep. Met als handig gevolg dat jan met de pet ook niet zelf kunstwerken konden fabriceren.

Ik betwijfel ook sterk of moderne kunstenaars echt zoveel ‘bedoelen’ met hun kunstwerken als ze zeggen dat ze doen. In feite is een rode muur met wat blauw aan de zijkant op zoveel manieren te interpreteren, dat dit schier onmogelijk is.

Wat de kunstenaar er eigenlijk mee bedoeld heeft, wordt voor het grootste deel aan de toeschouwer overgelaten.

Het is, kortom, een grote homp van pseudo-diepzinnigheid. Net een religieuze tekst, daar staan ook een mooie woorden in die geen fluit betekenen.

op 22 11 2008 at 17:56 schreef EH:

De grens ligt bij mij in het feit dat ik niet ga geloven in de onzin die ik soms moet vertellen om iets te kunnen verkopen..

Geniale zin :).

op 22 11 2008 at 19:58 schreef Bert Brussen:

Die tekst kende ik niet N. Molrat. Ik luister wel eens naar The Doors.

op 22 11 2008 at 22:02 schreef Ellen:

Kunst is………….. wat je er zelf van maakt.

op 23 11 2008 at 07:43 schreef kees:

Donald Duck nummer 38 van dit jaar lezen en je snapt waar Smeets z’n inspiratie voor dit stukkie vandaan heeft!

op 24 11 2008 at 13:31 schreef babs:

Vroeger op school schreven een klasgenootje en ik stukjes voor onszelf en af en toe een sketch voor het schooltoneel. Stomme nepkunst was ons favoriete onderwerp, zo hebben we lijstjes met toevalsgetallen die we dan als gedichten presenteren en dan gaan we elkaar zo pretentieus mogelijk interviewen over de binnenrijm van de getallen enzo. Over herhaling en variatie en hoe dat een reflectie is van de wereld om ons heen.

Dat was 20 jaar geleden, sindsdien is het allemaal veel erger geworden. Maar als ‘gefrustreerde’ kunstenaars als Smeets in opstand komen, dan is de revolte nabij. Elk pyramidespel eindigt in ellende.

Nieuwe reactie
Naam:
E-mail:
Homepage:
  Afbeelding invoegen
 

 


Home

Archief

 

STEUN FRONTAAL NAAKT MET EEN TIKKIE!

 

 

 

Become a Patron!
 

Let op: Toelating van reacties en publicatie van opiniestukken van anderen dan de hoofdredacteur zelf betekent geenszins dat hij het met de inhoud ervan eens is.

 

pbgif (88k image)
 

Vermaakt u zich een beetje met deze site? Laat uw waardering blijken met een kleine donatie (grote mag ook!): NL59 RABO 0393 4449 61 (SWIFT BIC RABONL2U) o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.

 

pbgif (88k image)
 

MEEST GELEZEN IN OKTOBER

O Het torentje van Sid Lukkassen

O De kwaadaardige aanval van Renske Leijten op Sylvana Simons

O De ontstellende wreedheid van de Aziaten

O Blijk ik toch weer gelijk te gaan krijgen, wat wappies betreft

O Chris Aalberts krijgt een haatmail

O De annabelnanningaïsering van onze samenleving

O De gevaarlijke nonsens van Nausicaa Marbe

O Waarom de gereformeerden bestreden moeten worden

O Night of the Living Woke: stropoppen neuken met Steije Hofhuis

O Asha ten Broeke houdt het lijk van Lenin warm

 

MEEST GELEZEN EVER

O YouPorn

O Hoi, Jesse Klaver, ik heb geen zin om te boeten voor jouw papatijd

O De koning van het uittrekken van de damesslip

O Ik word vervolgd wegens belediging van een seriebelediger

O Verplicht naakt douchen op school, jongens en meisjes bij elkaar

O Ga je nu Wierd Duk ontslaan, Telegraaf?

O Ik ga naar Japan verhuizen

O Hoi, Onderwijsraad, zit de mensen eens niet zo in hun nek te hijgen!

O Kappen met je hypocriete gejank, landgenoten, je racisme schijnt door

O Lekker hitsen tegen migranten met Wierd Duk en Lucas Hartong

 

pbgif (88k image)
 

CONTACT
Stuur uw loftuitingen en steunbetuigingen naar Frontaal Naakt.

 

NIEUWSBRIEF
Ontvang gratis de Frontaal Naakt nieuwsbrief.

 

pbgif (88k image)
 

BLURBS
“How does it feel to be famous, Peter?” (David Bowie)

“Frontaal Naakt dient een publiek belang” (mr. P.L.C.M. Ficq, politierechter)

“Peter schrijft hartstochtelijk, natuurlijk beargumenteerd, maar zijn stijl volgt het ritme van zijn hart.” (Hafid Bouazza).

“Ik vind dat je beter schrijft dan Hitler” (Ionica Smeets)

“Peter is soms een beetje intens en zo maar hij kan wél echt goed schrijven.” (Özcan Akyol)

“Jij levert toch wel het bewijs dat prachtige columns ook op weblogs (en niet alleen in de oude media) verschijnen.” (Femke Halsema)

“Literaire Spartacus” (André Holterman)

“Wie verlost me van die vieze vuile tiefuslul?” (Lodewijk Asscher cs)

“Pijnlijk treffend” (Sylvana Simons)

네덜란드 매체 프론탈 나크트(Frontaal Naakt)에 따르면, 네덜란드 라 (MT News)

“Echt intelligente mensen zoals Peter Breedveld.” (Candy Dulfer)

“De Kanye West van de Nederlandse journalistiek.” (Aicha Qandisha)

“Vieze gore domme shit” (Tofik Dibi)

“Ik denk dat de geschiedenis zal uitmaken dat Peter Breedveld de Multatuli van deze tijd is.” (Esther Gasseling)

“Nu weet ik het zeker. Jij bent de antichrist.” (Sylvia Witteman)

“Ik ben dol op Peter. Peter moet blijven.” (Sheila Sitalsing)

“Ik vind hem vaak te heftig” (Hans Laroes)

“Schrijver bij wie iedereen verbleekt, weergaloos, dodelijk eerlijk. Om in je broek te piesen, zo grappig. Perfecte billen.” (Hassnae Bouazza)

“Scherpe confrontatie, zelfs als die soms over grenzen van smaak heen gaat, is een essentieel onderdeel van een gezonde democratie.” (Lousewies van der Laan)

“Ik moet enorm lachen om alles wat Peter Breedveld roept.” (Naeeda Aurangzeb)

“We kunnen niet zonder jouw geluid in dit land” (Petra Stienen)

“De scherpste online columnist van Nederland” (Francisco van Jole)

“Elk woord van jou is gemeen, dat hoort bij de provocateur en de polemist, nietsontziendheid is een vak” (Nausicaa Marbe)

“Als Peter Breedveld zich kwaad maakt, dan wordt het internet weer een stukje mooier. Wat kan die gast schrijven.” (Hollandse Hufters)

“De kritische en vlijmscherpe blogger Peter Breedveld” (Joop.nl)

“Frontaal Naakt, waar het verzet tegen moslimhaat bijna altijd in libertijnse vorm wordt gegoten.” (Hans Beerekamp – NRC Handelsblad)

“De grootste lul van Nederland” (GeenStijl)

“Verder vermaak ik mij prima bij Peter Breedveld. Een groot schrijver.” (Bert Brussen)

“Landverrader” (Ehsan Jami)

“You are an icon!” (Dunya Henya)

“De mooie stukken van Peter Breedveld, die op Frontaal Naakt tegen de maatschappelijke stroom in zwemt.” (Sargasso)

‘De website Frontaal Naakt is een toonbeeld van smaak en intellect.’ (Elsevier weekblad)

“Frontaal Gestoord ben je!” (Frits ‘bonnetje’ Huffnagel)

“Jouw blogs maken hongerig Peter. Leeshonger, eethonger, sekshonger, geweldhonger, ik heb het allemaal gekregen na het lezen van Frontaal Naakt.” (Joyce Brekelmans)

‘Fucking goed geschreven en met de vinger op de zere plek van het multicultidebat.’ (jury Dutch Bloggies 2009)

Frontaal Naakt is een buitengewoon intelligent en kunstig geschreven, even confronterend als origineel weblog waar ook de reacties en discussies er vaak toe doen.’ (jury Dutch Bloggies 2008)

‘Intellectuele stukken die mooi zijn geschreven; confronterend, fel en scherp.’ (Revu)

‘Extreem-rechtse website’ (NRC Handelsblad)

‘De meeste Nederlanders zijn van buitengewoon beschaafde huize, uitzonderingen als Peter Breedveld daargelaten.’ (Anil Ramdas)

‘Peter Breedveld verrast!’ (Nederlandse Moslim Omroep)

‘Breedveld is voor de duvel nog niet bang’ (Jeroen Mirck)

‘Nog een geluk dat er iemand bestaat als Peter Breedveld.’ (Max J. Molovich)

‘Godskolere, ik heb me toch over je gedróómd! Schandalig gewoon.’ (Laurence Blik)

 

pbgif (88k image)
 

 

(Advertentie)
 

 

pbgif (88k image)
 

LINKS

 

 

RSS RSS