Bij de les houden
Anita Brus
Wat een uitstekende analyse van Ian Buruma in de NRC van 17 januari! In ‘Stel Van Gogh en Charlie niet gelijk aan democratie‘, legt hij het doelwit van jihadisten haarscherp uit; dat is volgens hem niet Theo van Gogh of Charlie, maar het ontregelen van onze democratie.
‘Revolutionairen haten niet zozeer de kritiek van hun radicaalste radicale tegenstanders. Nee, de echte vijand zijn nu juist de compromissen, de aanpassingen, het geven en nemen. Die horen bij een democratie.‘
Ik moet onmiddellijk ook aan ons onderwijs denken. Hoe lastig is het om de (voornamelijk) jongens uit zwakke sociale milieus, die thuis een autoritaire opvoeding krijgen bij de les te houden op onze softe, democratische wijze met veel geven en nemen. Die jongens lachen ons uit!
Meer autoriteit
Denk nu niet dat ik hier een pleidooi zou willen houden voor meer autoriteit in het onderwijs. Wat ik zo goed vind aan het stuk van Buruma is dat hij de vinger legt op de zere plek van onze westerse democratie die doorgetrokken kan worden naar ons onderwijs.
Volgens Buruma is het de bedoeling van islamitische extremistische ‘revolutionairen’ meer rekruten te werven voor hun revolutie en dat doen zij door symbolische doelwitten als de Twin Towers, Theo van Gogh en Charlie Hebdo te raken. Daarmee lokken zij heftige reacties tegen moslims uit en stimuleren zij vreedzame moslims zich niet meer aan te passen aan de seculiere samenleving waarin zij leven.
Lees vervolgens het stuk ‘Als er Grigny op je cv staat kun je het wel vergeten‘ over de banlieues en het plaatje is compleet.
Gelijke burgers
Uit het stuk over de banlieues blijkt dat probleemjongeren zich maar moeilijk laten bijsturen in een democratische overlegcultuur die bovendien onderhevig is aan een crisis waarin buurthuizen en sociale projecten amper nog werken. Ideale omstandigheden voor vreedzame moslims om af te glijden en weg te drijven van de seculiere samenleving. Als zo’n groep zich ook nog bedreigd gaat voelen onder het juk van een flinke portie ‘oorlog à la Wilders’ hebben de jihadisten volgens Buruma hun zin.
Ian Buruma beweert dat het beter is moslims als gelijke burgers te behandelen. Zij zullen zich dan ook duidelijker tegen terreur opstellen waarop de democratie volgens hem alleen maar sterker zal worden.
Helemaal mee eens, met een kleine kanttekening als het gaat om wat wij moeten verstaan onder ‘gelijke burgers’. De praktijk geeft aan dat er tussen burgers ook grote verschillen bestaan wat betreft opvoeding en culturele achtergronden. Als wij die verschillen niet meenemen in ons gelijkheidsidee, haken onze pubers af, terwijl een goede docent iedereen juist bij de les wil houden.
Anita Brus is docent in de Spaanse taal/literatuur/kunst en schrijft over tango in het tijdschrift La Cadena. Zij publiceert ook teksten in het Spaans en in het Nederlands op haar eigen weblog. Lees het verbijsterende relaas over haar domrechtse date. Volg haar op Twitter.
RSS