Moslimomroep

Peter Breedveld

Illustratie: Eldon Dedini

Veel Nederlanders zijn bang voor moslims. Dat kun je ze moeilijk kwalijk nemen. Door de media worden we dagelijks overspoeld met berichten over moslimterrorisme en gruwelijke lijfstraffen voor bijvoorbeeld het dragen van een broek. In Nederland eisen types als Faizal Enait op hoge toon het recht op om hun minachting voor de Nederlandse rechtsstaat te belijden. En ze krijgen dat recht, terwijl tegelijkertijd een christelijke trambestuurder het recht wordt ontnomen om zichtbaar een symbool van zijn geloof te dragen. Het is niet xenofoob of racistisch om daar boos om te worden.

Wie in Nederland een moslimomroep begint, zou daar rekening mee moeten houden. Eén van zijn doelen zou moeten zijn om door middel van een gevarieerd programma-aanbod en een aantal aansprekende gezichten het vertrouwen van het Nederlandse publiek terug te winnen en het imago van de Nederlandse moslims te verbeteren.

Ik ben bang dat dit met de nieuwe omroep SMON (Stichting Moslim Omroep Nederland), die vanaf september zendtijd op de publieke omroep krijgt, niet gaat lukken.

Het gezicht van de SMON is de sympathieke Radi Suudi, een seculiere moslim van onbesproken ongedrag. Winst is ook dat het Turkse ministerie van godsdienstzaken en de Turkse militante organisatie Milli Görüş, die de huidige moslimomroepen NMO en NIO in een wurggreep hebben, buitenspel zijn gezet.

Dit klinkt heel bemoedigend, maar de SMON is niet van Suudi, maar van een samenwerkingsverband van de Marokkaanse moskeekoepel UMMON en de Surinaamse WIM. Samen met de Turkse moskeeen vormen die het Contactorgaan Moslims en Overheid (bron: Allochtonenweblog). Weer zijn het de moskeeën die als vertegenwoordigers van de Nederlandse moslimgemeenschap naar voren worden geschoven, terwijl het CBS afgelopen zomer juist aantoonde dat het moskeebezoek in Nederland daalt.

De SMON heeft bovendien de Omroep Universele Moslim Associatie (OUMA) van Mohammed Cheppih ingelijfd, die aanvankelijk op eigen kracht zendtijd wilde aanvragen. ‘De achterban van Ouma zit niet bij de vele koepelorganisaties waar moskeeën en moslimstromingen onder vallen’, meldt Trouw “Dat is belangrijk, want daar ging het bij de oude moslimomroepen mis”, aldus Cheppih. Holle woorden, zo blijkt, want Cheppih zit nu al vuistdiep in die door hem verfoeide koepelorganisaties.

In de beginselverklaringen van OUMA staat ook dat ‘een omroep iedereen moet vertegenwoordigen en boven achtergrond, etniciteit en stroming zou moeten staan.’ Helaas is Cheppih niet bekend om zijn ruimdenkendheid en liberale denkbeelden. Hij is degene die Ayaan Hirsi Ali schuimbekkend tot afvallige verklaarde in een aflevering van Rondom Tien (waarna ze moest onderduiken) en onlangs nog probeerde hij Hassnae terug te fluiten en riep hij haar op ‘de rijen te sluiten’ toen zij wat pittige kritiek op de Marokkaanse moslimgemeenschap uitte.

Cheppih is ook de geestelijke vader van de Poldermoskee, waar de radicale Khalid Yassin de deur platloopt. Yassin droomt van een samenleving waar je mensen met afgehakte handen ziet, waar de hoofden over straat rollen en waar mensen worden gegeseld en gestenigd. Dit zegt hij gewoon op een DVD die je kunt kopen bij de Grote Moskee bij Regent’s Park in Londen.

Over Yassin wordt beweerd dat hij zo goed ligt bij moslimjongeren. Dit wordt door Trouw, de Volkskrant en NRC Handelsblad steeds klakkeloos nagepapegaaid. Zelf ziet hij zich ook als een jongerenidool, getuige dit beschamende interview (dank aan Tjerk) dat Abdellah Dami met hem had. (Yassin meent “the right walk, the right intonation and the right look te hebben, en die jongeren “can smell it out.”)

Yassin ontwijkt in het gesprek met Dami elke vraag met wollige, volstrekt humorloze verhandelingen, maar het is toch de moeite waard om dit interview helemaal uit te kijken. Merk bijvoorbeeld op dat hij de islam een ‘faith-based system’ noemt. Geen geloof dus, ook geen cultuur, maar een systeem, dat is gebaseerd op een geloof. Zijn definitie wijkt nauwelijks af van die van Geert Wilders, die meent dat de islam een ‘politieke ideologie’ is.

Dami, die zich gewillig door Yassin laat inpalmen, heeft één keer beet, namelijk als hij vraagt of hij van plan is in Almere te gaan wonen. Yassin reageert onmiddelijk met achterdocht: “Hoe weet je dat ik in Almere was?”, om uiteindelijk te bevestigen dat hij inderdaad overweegt zich in Nederland te vestigen. “Almere ligt vlakbij Hilversum en ik werk graag samen met mediamensen.”

Tadaa! Cheppih en Yassin werken al intensief samen in de Poldermoskee. Cheppih begint een omroep en krijgt zendtijd. Wie zouden nou die mediamensen zijn, met wie Yassin zo graag samenwerkt?

Tel daarbij op dat in Cheppih’s (Ouma’s) kielzog de redacties van Marokko.nl en Wijblijvenhier.nl meevaren, en u begrijpt misschien waarom ik sceptisch ben over Suudi’s voornemen ‘de komende jaren vooral nadruk te leggen op de maatschappelijke en culturele factoren, geen religieuze programma’s. En een programmabeleid dat gericht zou zijn op een groter publiek dan alleen gelovige moslims.’

De bekende conservatieve en onverdraagzame subsidiesponzen, met de goedgemutste Radi Suudi als front, dát is de nieuwe omroep SMON. Het Turkse godsdienstministerie en Milli Görüş zullen ergens tussen nu en september ook wel weer via een achterdeurtje binnenglippen. Dan kan de ellende van de NMO en de NIO weer helemaal van voren af aan beginnen.