Politiek Proces

Prediker

‘Ontwaakt, o Voltaires der aarde! Ontwaakt, en neemt het op voor Geert.’ Met dergelijke strijdkreten roepen de Volkskrantcolumnistes Amanda Kluveld en Nausicaa Marbe vrijzinnige intellectuelen op, zich uit te spreken ter verdediging van Geert Wilders. Die wordt immers met een ‘politiek proces’ de mond gesnoerd, en welke libertijn kan blijven zwijgen terwijl iemand het vrije woord wordt benomen?

Kluveld: “Het OM wil eigenstandig bepalen hoe het publieke debat verloopt en wil door het strafbaar stellen van het citeren van gerespecteerde denkers – de paus is geen Hitler en de Regenburgrede, die Wilders aanhaalt, is nooit verboden – de grenzen van dit debat inperken. Dat feit, en niet uitsluitend het gegeven dat Wilders een politicus is, maakt dit proces tot een politiek proces. Wie daarover zwijgt, stemt daar mee in.”

Marbe: “Zoals de zaak escaleert, lijkt het erop dat het een politiek proces wordt, gevoerd op basis van ideologische voorkeuren, gevoed door een klimaat van haat en afkeer jegens Wilders, waarbij democratie en rechtstaat het afleggen tegen machtmisbruik en ideologische hetze.”

Zelden bestond agitprop uit zoveel aantoonbare kul. Wilders wordt in de dagvaarding van het Openbaar Ministerie wel wat méér aangerekend dan het citeren van enkele uitspraken van de Paus en een Italiaans-Amerikaanse polemiste. En het “machtsmisbruik” waar Marbe naar verwijst, bestaat uit allerlei motieven die geschiedfilosoof Frank Ankersmit de Amsterdamse rechter toeschrijft.

Deze zou met de wet in de hand namelijk een multicultureel Utopia willen stichten (“.. de verwezenlijking van een maatschappelijke orde waarin hij toevallig zelf aardigheid vindt.”). Ankersmit toont dat nergens aan, en rechtsgeleerden als Theo van Boven en Dik Degenkamp hebben hem bovendien een beginnerscursus Nederlands recht moeten geven. Het weerhoudt Marbe er niet van de speculaties van de hoogleraar als een ‘excellente analyse’ te betitelen; waarbij ‘analyse’ ongetwijfeld slaat op de wijdlopigheid van het stuk en ‘excellent’ betekent dat het precies strookte met haar eigen ideeën.  

Ideologisch gemotiveerd?

Marbe stelt dat de rechtszaak escaleert, maar maakt nergens inzichtelijk hoe en wat. Blijkbaar beschouwt ze het naakte feit dat het strafproces tegen Wilders überhaupt doorgang vindt op zichzelf al als een escalatie. Marbe’s gedachtenwereld is kennelijk ergens in Ceauşescu’s Roemenië blijven hangen; de wereld van de schijnprocessen en de politieke verdrukking van ideologische dissidenten. In Nederland geldt echter een rechtsstaat, met wetten die het een ieder verbieden om aan te zetten tot haat jegens bevolkingsgroepen of op te roepen tot discriminatie. Niemand staat boven de wet, ook Wilders niet. En als Wilders uitspraken doet die de verdenking opwerpen dat hij die wetgeving overtreedt, dan is daar de gang naar de rechter om te toetsen of dit inderdaad het geval is. Zo simpel is het.

Met Wilders klagen Kluveld en Marbe steen en been dat dit rechtsproces politiek van aard zou zijn, maar politieke overwegingen dicteren juist om Wilders vooral toch géén proces aan te doen. Het biedt hem immers maar een kans zich te profileren als martelaar. ‘Wilders wordt er alleen maar sterker van’, zo klinkt het. ‘Laten ze hem alsjeblieft niet te hard straffen als hij wordt veroordeeld, want God-weet-wat-er-dan-gebeurt.’ Met dergelijke politieke motieven horen echter noch het Openbaar Ministerie, noch de rechter te rekenen. Die hebben burgers, controversiële politici incluis, eenvoudig aan de wet te houden.

De Snip en Snap van de Nederlandse columnistiek vergeten gemakshalve ook dat het Openbaar Ministerie er door de Amsterdamse rechter toe moest worden gedwongen überhaupt een zaak tegen Wilders te beginnen. Het OM had daar namelijk helemaal geen trek in. Juridisch lastig hard te maken, politiek veel te gevoelig, en in het huidige maatschappelijke klimaat valt er nog weinig eer aan te behalen ook. Datzelfde OM heeft nu reeds vóór aanvang van het proces laten doorschemeren uiteindelijk vrijspraak te zullen gaan eisen, aangezien ze nooit van mening is veranderd dat de gewraakte uitlatingen wettelijk gezien zijn toegestaan. Dat het OM op eigen houtje ‘het verloop van het publieke debat wil bepalen’ (Kluveld) of dat Wilders ‘moet hangen’ (Marbe), is dan ook evident demagogische nonsens. Veeleer betreft Wilders’ proces een juridisch steekspel tussen verschillende rechtsinstanties, die er verschillende interpretaties van de wet op nahouden. De strafrechter zal daar het laatste woord over spreken.

Dus hoezo, een politiek proces? Kennelijk is voor Kluveld en Marbe niet het oordeel van de rechter, maar hun eigen ideologische overtuiging bindend voor wat nog wel of niet binnen de kaders van de wet valt. Het is dan ook niet zozeer dat oordeel van de rechter, maar hun eigen oordeel dat volledig  politiek gemotiveerd is. Kijk maar:

Marbe: “Ook wordt Wilders buiten de geschiedenis van de multiculturele ontwikkelingen in Nederland om beoordeeld. Dat hij een reactie is op de groeiende orthodoxie en radicalisering onder moslims, die tot segregatie, een wij-zij mentaliteit en door religieuze en etnische motieven geïnspireerde haat en geweld leiden, wordt niet meegewogen. Evenmin als het feit dat Nederland een boventallig echelon politiek correcte (ex)bestuurders herbergt die ernstige misstanden en maatschappelijke signalen hebben genegeerd en daarmee aan de wieg stonden van de huidige polarisatie. (…) Een onpartijdige rechter zou moeten erkennen dat Wilders niet zaait, maar oogst wat velen al lang voor het bestaan van de PVV hebben laten ontkiemen en woekeren.”

Is het niet vermakelijk hoe juist degenen die om het hardst schande spreken van dit ‘politieke proces’, in één adem door van Nederlandse rechters eisen dat ze hun oordeel baseren op politieke analyses, en wel die van de boe-roepers zelf? Het is dan ook Marbe die het Nederlandse recht neemt of verwerpt al naar gelang het in haar ideologische kraam te pas komt, en zich in allerlei bochten wringt om Wilders vrij te pleiten. Hier met het argument dat de maatschappelijke omstandigheden de verdachte tot zijn daden hebben gedreven. Wat een opportunistisch gebruik van linkse, politiek-correcte argumentatie ineens! Sinds wanneer is een wetsovertreding geen misdaad omdat de omstandigheden tot begrip of empathie stemmen? We hebben het hier niet over noodweerexces, we hebben het over een politicus die herhaaldelijk en bij zijn volle verstand, vaak ook voorbereid, negatieve uitlatingen doet die bepaalde minderheidsgroeperingen als kwaadaardig en bedreigend voorstellen. Waarom zou hij zich daar niet voor hoeven verantwoorden? Dat is nu juist wat in die artikelen nadrukkelijk wordt verboden!

Wilders’ proces is niet politiek, het wordt politiek gemaakt. Niet door de rechter of het OM, maar juist door al die moord en brand schreeuwende roeptoeters, die er een ideologisch belang bij menen te hebben dat Wilders vrijgesproken wordt, omdat ze zelf tot vergelijkbare islam- en maatschappijanalyses komen en o zo bang zijn dat ze dat straks niet meer op mogen schrijven. Pure paranoia, zeg ik met Peter Breedveld. Je kunt dezelfde islam-analyse ook tot uitdrukking brengen op een wijze die mensen geen angst voor en afkeer van moslims aanjaagt. Juist dat maakt Wilders optreden zo kwalijk. Het is nergens voor nodig het zo te doen, tenzij je kwaad in de zin hebt.

Sowieso gaan onze twee Volkskrantcolumnistes er blijkbaar vanuit dat Wilders wel veroordeeld zal worden. Hoe komen ze daar zo bij? Voor hetzelfde geld wordt hij vrijgesproken: hij heeft volgens hen immers niets laakbaars gezegd? Of zouden ze wellicht op hun Hollandse klompen aanvoelen dat wat Wilders bij herhaling uitkraamt, inderdaad structureel de grenzen van de wet tart? En wel omdat hij keer op keer hele bevolkingsgroepen wegzet als imperialistische horden; als de paarden van Troje; als nesten van parasitair schorem; als mensen die op grond van hun religieuze, culturele en etnische afkomst eigenlijk nog niet eens de status van tweederangsburgers verdienen.

Haatzaaien

Zo antwoordt Wilders, op de vraag of de verpaupering van de Utrechtse wijk Kanaleneiland iets met de islam te maken heeft, in oktober 2006 in de Volkskrant: “Natuurlijk. 99 Procent van de mensen die daar zijn komen wonen, is van islamitische afkomst.” Om vervolgens te bevestigen dat er een nauw verband is tussen islam en criminaliteit:

“Absoluut. De cijfers tonen dat aan. Een op de vijf Marokkaanse jongeren staat als verdachte bij de politie geregistreerd. Hun gedrag vloeit voort uit hun religie en cultuur. Je kunt dat niet los van elkaar zien. De paus had laatst volkomen gelijk: de islam is een gewelddadige religie. Islam betekent onderwerping en bekering van niet-moslims. Die interpretatie geldt in de huiskamers van die probleemjongeren, in de moskeeën. Het zit in die gemeenschap zelf.”

Over asielzoekers schrijft hij: “Den Haag zit vol met laffe lieden. Bange lieden (…) die een generaal pardon verlenen aan leugenaars en criminelen.”

De boodschap is wel duidelijk: moslims, Marokkanen en niet-Westerse allochtonen bestaan collectief uit criminelen. Moslims zijn er de voornaamste oorzaak van dat hele wijken verpauperen. Het roven wordt ze met de paplepel ingegoten. “Het zit in die gemeenschap zelf.” Ze deugen niet, horen hier niet, passen hier niet. Weg met die mensen!

Tijdens de Algemene Beschouwingen van 17 september 2008 ging Wilders zelfs nog verder, door moslims van Marokkaanse komaf collectief af te schilderen als kwaadwillende parasieten, die hier neerstrijken om Nederland te koloniseren:

“Mevrouw de Voorzitter, we raken ons land kwijt. We raken Nederland kwijt. Kwijt aan de massa-immigratie. Kwijt aan de instroom die niet meer te controleren valt. Kwijt aan een cultuur van achterlijkheid en geweld. Kwijt aan het Marokkaanse tuig dat scheldend, spugend en onschuldige mensen in elkaar rammend door het leven gaat. (…) Ze accepteren maar al te graag onze uitkeringen, onze huizen, onze dokters. Maar niet onze normen en waarden.”

“Vz, de elite noemt deze Marokkanen, die hier de boel verzieken, heel romantisch ‘nieuwe Nederlanders’. Ik noem ze liever ‘kolonisten’. Moslim-kolonisten. Want ze zijn niet gekomen om te integreren, maar om de boel hier over te nemen, om ons te onderwerpen.”

Die voorstelling van moslims als parasitaire kolonisatoren mag dan geen deel uitmaken van de verzameling uitspraken voor welke Wilders zich moet verantwoorden bij de rechtbank, ze is wel onlosmakelijk verweven met Wilders’ islambeschouwing:

Fitna: “De islam wil overheersen, onderwerpen en is uit op de vernietiging van onze westerse beschaving. In 1945 werd in Europa het nazisme overwonnen. In 1989 werd in Europa het communisme overwonnen. Nu moet de islamitische ideologie worden overwonnen. Stop de islamisering. Verdedig onze vrijheid.”

De Pers: “Er is een strijd gaande en we moeten ons verdedigen. Er zijn straks meer moskeeën dan kerken!”

Dit is geen ongevaarlijke of onschuldige retoriek. Meer dan één van Wilders’ medestanders in ‘de strijd tegen de islamisering’ blijkt namelijk bereid over te gaan tot gewelddadig verzet. Sinds de moord op Theo van Gogh zijn er een schrikbarend aantal moskeeën en gebouwen van islamitische instellingen met molotovcocktails bekogeld, besmeurd en met dreigbrieven bestookt. Dit gaat door tot op de dag van vandaag. Soms komen de vandalen er zelfs ronduit voor uit, zich gesteund te weten door Wilders en diens uitlatingen.

Heeft iemand na het bekijken van bovenstaande uitspraken in hun systematische verband nog meer nodig om te onderkennen dat Wilders moslims stelselmatig verdacht maakt op grond van hun geloof en etnische afkomst? En ligt, gezien de aard van zijn uitlatingen, de conclusie niet voor de hand dat de PVV-voorman daarmee bewust tracht zoveel mogelijk mensen angst voor en afkeer jegens moslims als groep in te boezemen, om zo zijn politieke programma weerklank te doen vinden?

Discriminatie

En wat dat programma behelst, daar is Wilders klip en klaar in. De crux daarvan is een op tal van terreinen doorgevoerde fundamentele rechtsongelijkheid tussen moslims en niet-moslims, waarbij met name etnische achtergrond bepalend is tot welke categorie men gerekend wordt. Deze rechtsongelijkheid valt niet anders te betitelen dan als apartheid. Dan heb ik het nog niet eens over de door Wilders beoogde immigratiestop voor niet-Westerse allochtonen die de “tsunami van islamisering” en halt toe moest roepen, of het assimilatiecontract voor niet-Westerse allochtone immigranten, waarmee hij orthodoxe en conservatieve moslims buiten de deur dacht te kunnen houden. Het gaat me puur om het onderscheid tussen autochtone en allochtone Nederlandse staatsburgers 

Die accepteert hij helemaal niet als volwaardige staatsburgers. Dat bleek wel in 2007 toen Wilders op grond van hun etnische afkomst en dubbele nationaliteit de loyaliteit in twijfel trok van de staatssecretarissen Aboutaleb en Albayrak, om er aan toe te voegen dat hij “liever geen moslims in de regering” zag. Aboutaleb kon als als moslim van Marokkaanse komaf volgens Wilders evenmin burgemeester van Rotterdam worden. Ondanks dat deze twee bewindspersonen publiekelijk volledig geassimileerd waren, werd hun loyaliteit zonder pardon in twijfel getrokken, louter op basis van etnische en godsdienstige groepskenmerken. Daarmee pleit Wilders effectief voor beroepsverboden voor bepaalde etnisch-religieuze groeperingen.

Wilders wil Nederlandse ingezetenen met een allochtone islamitische achtergrond veeleer gaan behandelen als voorwaardelijke staatsburgers. Hij maakt daarbij handig gebruik van de mogelijkheden die het dubbele paspoort biedt, die de meeste Marokkanen en Turken hebben. Wie als allochtone moslim meermaals strafrechtelijk veroordeeld wordt, of zelfs maar aan invoering van de sjaria denkt, zo deed Wilders in een Deens televisieprogramma uit de doeken, die wordt het Nederlanderschap ontnomen en het land uit geschopt. Je hebt dan altijd je andere nationaliteit nog, redeneert hij, en dan kun je lekker terug naar waar je thuishoort. Wilders introduceert daarmee echter een categorische rechtsongelijkheid in het strafrecht. Kwantitatief: een Hollandse junk die gepakt wordt voor het stelen van autoradio’s, draait een paar maanden de bak in; maar de Marokkaans-Nederlandse tasjesdief verliest daarenboven ook nog zijn nationaliteit, met alle persoonlijke gevolgen van dien. Maar ook kwalitatief: een allochtone moslim die sjaria-rechtbanken voor islamitisch familierecht bepleit, verspeelt daarmee immers zijn nationaliteit; terwijl het de rabbijn een paar wijken verderop vrij zou staan om vrouwen te discrimineren in de Bet Din.

Maar Wilders gaat nog veel verder. Niet alleen oppert hij een verschil in strafmaat en ideologische vrijheid tussen individuen op grond van etnische herkomst en religie, ook zouden criminele handelingen van islamitische allochtonen voortaan collectief moeten worden bestraft: hun hele gezin, – vader, moeder, broers, zussen – wordt wat hem betreft het land uit gezet. Waarom het immers bij één appel houden als je meent dat het hele mandje rot is?  “Die interpretatie geldt in de huiskamers van die probleemjongeren (…) Het zit in die gemeenschap zelf ”, weet u nog?

Wilders bestempelt zelfs “tientallen miljoenen” Europese moslims als criminele en/of radicale elementen, die rijp zijn voor deportatie. Hetgeen op zichzelf genomen al een groepsbelediging inhoudt: weliswaar zijn er volgens Wilders heel veel individuele moslims die zich gewoon netjes aan de wet houden en belasting betalen, maar als groep deugen ze niet, zijn ze verdacht, vormen ze een bedreiging voor de Westerse maatschappij, etc. etc.  Vervolgens verbindt hij aan dat negatieve groepsoordeel wel verregaande consequenties voor de status van individuen voor de wet. En dat is onmiskenbaar discriminatie.

Ook wat overheidsgeweld betreft staat Wilders apartheid voor tussen niet-moslims en moslims. Wat hem aangaat schiet de politie Marokkaanse relschoppers door de knieën. Over blanke hooligans, zoals de gewelddadige horden in Hoek van Holland, zwijgt hij echter in alle talen. Wat Wilders betreft komen wijken waarin Marokkaanse ettertjes de boel op stelten zetten onder militair bewind te staan, maar we horen hem hetzelfde niet zeggen over Tokkiewijken of woonwagenkampen.  

Wilders is verder van zins het gebruik van de Koran in religieuze oefeningen te verbieden; moskeeën af te breken; islamitische scholen gedwongen te sluiten en hij heeft zelfs met het idee gespeeld het dragen van de hoofddoek te belasten. Kortom: Wilders deinst er niet voor terug het overheidsapparaat in te zetten om moslims zoveel mogelijk te hinderen en te treiteren bij de uitoefening van hun godsdienst. Dat dergelijke praktijken regelrecht uit communistische heilsstaten weggelopen zijn, deert hem blijkbaar niet.

Lijdt het enige twijfel dat Wilders hiermee structureel oproept tot discriminatie en zelfs fundamentele rechtsongelijkheid op grond van etnische afkomst en geloofsachtergrond? Behoeft het werkelijk nadere argumentatie dat Wilders – tegen de grondwet in – het belijden van een bepaalde godsdienst onmogelijk wil maken?

Zoals Steijben, Rabbae en Ben-Saddek op het Allochtonenweblog betogen, gaat daarachter een ideologisch programma schuil dat de islam als gevaarlijk betitelt, moslims derhalve als ongewenst verklaart, en overheidsmiddelen beoogt in te zetten om hen systematisch te discrimineren; hun fundamentele burgerrechten te ontnemen; hen de uitoefening van hun godsdienst onmogelijk te maken; en uiteindelijk zoveel mogelijk te verdrijven. Heel vreemd inderdaad, dat de rechter zich daar eens over buigt, gezien de wetsartikelen die discriminatie door de overheid en door burgers onderling uitdrukkelijk verbieden.

Escalatie

Aanzetten tot angst en afkeer, om zo plannen tot verregaande, stelselmatige discriminatie ingang te doen vinden, met als bijvrucht af en toe een molotovcocktail richting een moskee. Toch zijn het volgens Nausicaa Marbe niet de uitlatingen van Wilders, maar zijn strafproces  dat bijzonder grimmige vormen begint aan te nemen. “Het proces tegen Wilders escaleert”, aldus Marbe. Alsof het gepeupel zich voor het Amsterdamse paleis van justitie verzamelt om Wilders hoofd te eisen, indien de rechter niet met hem afrekent. Zelfs andersom valt onwaarschijnlijk te noemen.

Er is dan ook feitelijk niet méér aan de orde dan dat de Amsterdamse rechtbank een aantal uitspraken van Wilders die de verdenking oproepen de grenzen van de Nederlandse wet te overschrijden, zal toetsen aan de desbetreffende wetsartikelen – ongeacht politieke belangen of ideologische wensen links of rechts. Voor zover er dus al sprake is van een ontsporing, vindt die dan toch vooral plaats bij de intelligentsia onder Geerts geestverwanten. Aan hun overspannen en paniekerige reacties te zien, escaleert er inmiddels van alles onder de hersenpan.

Prediker (oogst van 1976) roept al jaren dat de Talmoed een verderfelijk boek is dat Joden leert dat zij heidenen mogen bestelen, bedriegen en ongestraft vermoorden, en dat Joden daarom collectief van hun burgerrechten beroofd en gedeporteerd moeten worden. Met dank aan de Nederlandse Voltaires die hem hiertoe in staat stellen.