Peter Breedveld

Ik ben het gewend om afkeurende reacties te krijgen als ik schrijf over de haatbagger, die Hassnae en ik dagelijks over ons heenkrijgen. “Dan moet je maar aangifte bij de politie doen”, wordt me steevast toegebeten. “Ze doen dit omdat jij er steeds op reageert”, ontbreekt ook nooit.

Ik noem dat het korterokjesargument. Komt altijd van mensen die ik nooit zie als Elma Drayer, Jan Bennink, Jan Dijkgraaf, GeenStijl, Brendel, Elsevier of Het Parool me weer eens van een misdrijf betichten, dat doet ze kennelijk niets. Nee, ze komen me altijd terechtwijzen als ik erop reageer.

Politie doet niks

Ik stel me zo voor dat die types ook altijd verlekkerd toekijken wanneer ze op straat iemand helemaal inelkaar getrapt zien worden. Maar zodra het slachtoffer iets roept in de trant van: “STOP, STELLETJE KLOOTZAKKEN!” beginnen ze te kraaien dat schelden nergens voor nodig is en vind je het gek, dat je dan doodgetrapt wordt.

Hassnae en ik hebben al heel vaak aangifte gedaan – of proberen te doen – tegen onze belasteraars, bedreigers, wegens identiteitsdiefstal, inbraak in mijn computer, en de politie doet he-le-maal niets. Daarom moest ik zo lachen toen mensen sneerden – naar aanleiding van mijn stukken over racisme bij de politie – dat ik de politie wel meteen wist te vinden als ik ze nodig had. Nou, dat is dus al heel lang niet meer zo. De politie komt niet voor een bedreiginkje of een identiteitsdiefstalletje haar bed uit. Ik was dan ook geschokt en hevig verontwaardigd toen ik hoorde dat het Openbaar Ministerie wel op een zaak was gedoken waarin ik door domrechtse trollen werd beschuldigd van identiteitsdiefstal.

Woest tikken

En toen ik eens werd bedreigd door een hondenbezitter (had ik zelf om gevraagd, want ik verzocht hem om zijn hond niet voor mijn huis te laten schijten) vroeg de politie als eerste of het om een allochtoon ging. Toen dat niet het geval bleek, was ze niet geïnteresseerd. Dus dat.

Een dolk in mijn rug kreeg ik van iemand die ik als vriend beschouwde maar die Harriet Duurvoort verdedigde. Duurvoort zei op Twitter dat ik iemand bedreigd ‘schijn’ te hebben en dat stelt volgens deze vriend niks voor en is zelfs ‘voorzichtig’ van Duurvoort. En verder moest ik oppassen dat ik niet elke dag de hele dag ‘woest’ stukjes zit te tikken over Captain Iglo.

Captain Iglo is een troll op Twitter die totaal door mij is geobsedeerd en daar schier onleesbare stukjes over schrijft op zijn blog. Iedereen lacht hem uit dus daar heb ik niks van te vrezen. Harriet Duurvoort is columnist bij een landelijk dagblad. Als ze suggereert dat ik mensen bedreig, of ‘schijn’ te bedreigen, heb ik daar last van. Voor de zoveelste keer: Hassnae en ik verliezen opdrachtgevers doordat Domrechts ze voortdurend benaderen met aperte leugens over ons. Door die leugens publiekelijk te herhalen, heeft Duurvoort zich aangesloten bij die types. Dat ze beweert een ‘black voice’ te zijn, is beschamend. Die bewering werd ook meteen geloochenstraft: Duurvoort kreeg steun van witte PVV-adepten, zwarte twitteraars namen het voor mij op.

Kinderen doodgewenst

Die laster is allemaal heel vervelend voor Hassnae en mij, maar er is nog een reden dat ik erover schrijf, behalve over racisme, de politie, slechte journalistiek en stukken over Japan en Spanje die door hoogstens duizend mensen worden gelezen. Over een tig aantal jaren zal op Frontaal Naakt een nauwkeurige reconstructie staan van de manier waarop Domrechts door middel van intimidatie en smeercampagnes heeft geprobeerd tegenstanders uit te schakelen, en hoe omstanders, waaronder bijvoorbeeld Teun van de Keuken en Sadet Karabulut en ‘vrienden’ die mij adviseren dat ik maar beter mijn mond kan houden als ik weer publiekelijk word besmeurd, dat hebben laten gebeuren.

Intussen heeft Jan Dijkgraaf zijn beschuldiging iets aangepast. Ik zou zijn kinderen niet hebben bedreigd maar ‘doodgewenst’ na een uitzending van Pauw & Witteman. Waarom ik kinderen, waarvan ik tot voor kort het bestaan niet eens vermoedde, zou doodwensen na een uitzending van Pauw & Witteman, is mij niet duidelijk en Dijkgraaf heeft er ook geen greintje bewijs voor. Ik herinner me alle uitzendingen van Pauw & Witteman die ik heb gezien, dat waren er vijf. Nooit werd daarin iets gezegd waardoor ik de neiging zou kunnen krijgen iemands kinderen dood te wensen.

UPDATE: de doodswens die eerst een bedreiging was, blijkt nu een tweetje van mij uit 2012 (ik herinner me er niks meer van, maar goed, drie jaar geleden) waarin ik verklaar mij het recht voor te behouden over het nageslacht van Jan Dijkgraaf te zeggen wat ik wil. Dat gaat ‘m niet worden voor de rechtbank, Jan.

Dijkgraaf vergist zich deerlijk als hij denkt dat ik ‘m hier zijn gang mee laat gaan. Ik ga me verweren. En of dat uw goedkeuring kan wegdragen of niet kan me geen fuck schelen. U mag uw goedbedoelde adviezen steken waar de zon niet schijnt.

Doneren om mijn advocaat te betalen mag natuurlijk ook:

Is het Vrije Woord u écht lief? Steun dan het jubilerende (tien jaar!) Frontaal Naakt. Doneer aan de enige dwarsdenkende, onafhankelijke site van Nederland. Stort wat u missen kunt op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’. Lees hier waarom dat niet met PayPal kan. Nog liever heb ik dat u op Frontaal Naakt adverteert of mij inhuurt. Mail mij.