Manifest tegen anale seks

Mimi Cooper

Ja, u leest het goed, tegen de anale seks. Wat onhip, zult u denken, wat ontzettend ouderwets. Wellicht hebt u gelijk, maar laat mij even mijn punt maken.

Dat er mensen zijn die het anaal penetreren prettig vinden, kan mij persoonlijk niet zo storen. Nee, de Grieken deden het al en ze hadden er goede redenen voor, namelijk anticonceptie (stukken effectiever dan ‘voor het zingen de kerk uit’). Lieve mensen, ga vooral uw anale gang, zolang u maar niet van mij verwacht dat ik meedoe.

Uiteindelijk is het dus allemaal de schuld van de Viva. Sinds de Viva begon seks en alle bijkomende handelingen uit de taboesfeer te trekken (letterlijk en figuurlijk, zeg maar) is mijn eigen seksleven er stukken ingewikkelder op geworden. Het is niet voor niks, dat sommige zaken in de taboesfeer hangen, denk ik altijd maar.

Ik heb een aantal jaren in het buitenland gewoond, en toen ik terugkwam was het allemaal verpest! Ik was 30, een prima leeftijd om al mijn eerder opgedane levens- en relatie-ervaringen om te zetten in rust en zelfverzekerdheid en ongegeneerd genieten. Maar de rust en zelfverzekerdheid waren snel over, toen mij op een nacht gevraagd werd: “doe je het ook anaal?”

Ik deed natuurlijk mijn best om heel cool te blijven en vooral open-minded over te komen (het was onze tweede afspraak, dan wil je nog leuk zijn). Dus ik reageerde met een lieflijk doch daadkrachtig “Nee”.

Ik moet eerlijk toegeven dat het in de praktijk meer klonk als een “NEE-ECHNIE-HIHI” maar dat is slechts een detail. Scharrel in kwestie gaf echter niet op en zei: “Joh, iedereen doet het tegenwoordig, misschien moet je het een keer uitproberen, anders weet je niet of je het lekker vindt”.

Pardon? Iedereen doet het? Uitproberen? Ik dacht het niet dus! Parachute springen, Bungy-jumpen, de Mount Everest beklimmen,… dat zijn dingen die ik zonder meer nog eens ga uitproberen, maar anale seks – nee, dat stond nou niet op het lijstje.

Scharrel heb ik geduldig uitgelegd dat ik niet alles in mijn leven hoef uit te proberen. Van sommige dingen weet ik gewoon van nature dat ik ze niet wil en anale penetratie is er daar een van. Ik deed het hele gebeuren af als een incident en vond scharrel op zich wel stoer omdat hij op de tweede date zomaar een onderwerp uit de taboesfeer ter sprake durfde te brengen (wist ik veel, wist ik veel).

Een paar weken later zat ik met een paar vriendinnen op een vrijdagmiddag-avond wat te borrelen. De normale onderwerpen kwamen voorbij: werk, mannen, carrière, mannen, onze moeders, mannen en, toen het alcoholpromillage hoog genoeg was, ons seksleven. Tot mijn stomme verbazing begonnen de dames ineens uitgebreid te vertellen over hun anale avonturen. “Wahaaaat?!!!” riep ik uit.

Verbaasd draaiden ze zich naar mij toe, en ze zagen mij nog net met mijn wijsvingers aan de bar hangen, waarmee ik voorkwam dat ik met kruk en al achterover viel. “Jullie ook al? Heb ik iets gemist? Sinds wanneer is anale seks salonfähig geworden?”. Om mij heen hoorde ik zuchten met gemurmel dat klonk als “preutse doos‟ en “dat krijg je als je zolang weg bent uit Nederland‟ en “achtergebleven‟.

Nu ja, in de paar jaar dat ik weg was, had de Viva minstens acht artikelen over anale seks gepubliceerd. Niks mis mee natuurlijk, maar sindsdien dacht iedereen blijkbaar dat je dat dan ook maar moest doen. En elke keer als ik zeg dat ik niet meedoe, hoor ik weer dat argument “je moet alles eens uitproberen hoor, dan kun je pas bepalen of je het lekker vindt.”

Nee mensen, dat hoef ik dus niet! En val mij ook niet meer lastig met dat argument. Echt, ik weet zeker dat ik geen anale seks hoef, hoe prettig u het ook vindt, ik hoef niet. Net als dat ik van nature gewoon weet dat ik echt geen spuit heroïne in mijn arm hoef te zetten, hoe hard die junk, die naast de Albert Heijn ligt, ook roept dat ik het echt een keer moet uitproberen, zodat ik weet hoe lekker het is. Heb begrip voor mijn preutse en onavontuurlijke instelling.

Hoe naar het voor sommigen van u ook is: is het heel erg als we het onderwerp “anale seks” weer terug de taboesfeer induwen? In alle rust en zelfverzekerdheid kan ik dan weer genieten van aanstaande scharrels, zonder in wilde discussies te belanden.

Alvast hartelijk dank voor uw medewerking!

Mimi Cooper is naar eigen zeggen ’the kind of mistake a man can make only once’. Ze heeft een blog.