Adolf Burema

Peter Breedveld

Illustratie: George Barbier

Jaren geleden, toen mijn oudste zoon nog klein was, was er een type dat zich altijd aan me opdrong en dat ik met de grootste moeite tolereerde. Een egoïstische klootzak die de hele dag zijn Telegraaf-meningen over alles debiteerde en voor wie ik me ontzettend schaamde.

Op een dag wees hij mijn zoon op een dikke mevrouw, waar hij hele foute grappen over maakte. Daarna was een scharminkelig kind met flaporen aan de beurt. Ik zei hem dat ik daar niet van gediend was, dat ik mijn zoon zo niet wenste op te voeden. Een ruzie was het gevolg, en hij protesteerde dat ik een paar dagen eerder wel om een show van Hans Teeuwen had gelachen. En die deed toch precies hetzelfde.

Ik vond dat argument te imbeciel voor woorden. Teeuwen maakt inderdaad ontzettend foute en grove grappen, maar hij doet dat op een podium en hij speelt met onze moraal, met onze hypocrisie. Wat hij doet, kán helemaal niet en toch doet hij dat en dat werkt op onze lachspieren. Omdat het niet kan. Als het heel gewoon was om dwergen voor kabouters uit te maken en ze te vragen waarom ze geen rode puntmuts op hebben, was Teeuwen niet grappig geweest.

Maar dat kreeg ik dit type niet aan zijn verstand gebracht. Zijn argument vond ik toen bizar en uitzonderlijk, maar de afgelopen twee weken hoor en lees ik het voortdurend, soms uit de mond of pen van mensen die ik toch altijd wel enig onderscheidingsvermogen had toegedicht.

Volgens de Grote Denkers der Natie hebben wij de naargeestige clowns van PowNed en GeenStijl namelijk aan de Linkse Kerk te danken. Vorige week las ik al ergens dat Castricum in de traditie van de iconoclastische VPRO-televisie staat en vandaag doet Ephimenco een duit in het zakje met de stelling dat Rutger Castricum niets anders doet dan Paul de Leeuw en Jiskefet voor hem al deden.

Paul de Leeuw grossiert namelijk in vulgaire humor en Jiskefet had eens een sketch waarin VN-soldaten over de beeltenis van Jan Peter Balkenende pisten. Dat is jaren geleden en ik herinner me dat Ephimenco er toen al van ricocheerde. De man blijkt nog steeds niet over zijn Jiskefet-trauma heen.

‘Autoriteiten moesten met alle ongeoorloofde middelen worden betwist en belachelijk gemaakt. Kleineren, schelden en schoppen was progressief, gedurfd en innoverend’, moppert Ephimenco. Op GeenStijl klinkt dit ‘waarom mogen hullie het wel‘-argument ook al twee weken, waarbij dan wordt gesuggereerd dat Castricum niet mag wat Jiskefet wel mag omdat-ie rechts is en Jiskefet links.

Wat een beschamend kleutergejank is dat. Dat GeenStijl het verschil niet ziet tussen satire en terreur, of tussen Rutger Castricum en Hunter S. Thompson, for that matter, mag geen verbazing wekken. De redactie daar wordt bevolkt door poepgooiende resusaapjes. Maar Ephimenco weet, vermoed ik, heus wel beter.

Belt Paul de Leeuw soms bij volstrekt willekeurige mensen aan om ze te vertellen dat hun man vreemdgaat, om vervolgens lekker te genieten van het verdriet, dat zulk nieuws teweeg brengt? Drukt hij Antillianen en Surinamers een camera in hun gezicht om te zien hoe ze reageren op de mededeling dat het geen weer voor een zwarte is? Is Jiskefet ooit verhaal gaan halen bij de werkgever van iemand die kritiek op ze had? Hebben Paul de Leeuw of Jiskefet ooit adres en telefoonnummer van mensen gepubliceerd om ze door hun kijkers te laten bedreigen?

Bij mijn weten niet, maar ik hoor het graag als ik iets heb gemist. Ephimenco brengt ook het VPRO-programma in herinnering waarin Robbie Muntz in nazi-uniform een groep orthodoxe joden de stuipen op het lijf joeg, en ‘vergeet’ daarbij te vermelden dat die actie resulteerde in het ontslag van Muntz en zijn cameraman. Dat moest dus helemaal niet kunnen in het ‘verlichte Hilversum’, zoals Ephimenco beweert. Hij doet hier waar hij goed in is: snoeihard liegen om zijn gelijkje te halen.

Het verschil tussen VPRO-satire en GeenStijl en PowNed is dat de VPRO altijd de gevestigde orde op de hak nam. GeenStijl en PowNed schoppen tegen mensen die toch al op de grond liggen. Tegen allochtonen, tegen mensen die vlak daarvoor al door De Telegraaf te grazen zijn genomen, tegen de zwaksten van de samenleving. GeenStijl en PowNed trekken samen met de gevestigde orde op.

Goede satire staat in de traditie van Van den Vos Reynaerde, dat een vorm van verzet was tégen de gevestigde orde. De VPRO staat in díe traditie. PowNews en GeenStijl zitten niet in het verzet, zij zijn de onderdrukkers. Types als Burema zijn gedoodverfde kampbeulen. Ze hebben geen rechtvaardigheidsgevoel, geen empathie. Het zijn naargeestige sadisten, die zover gaan als ze kunnen.

Als Castricum verfrissend en vernieuwend is omdat hij mensen hun masker aftrekt, zoals ik her en der betoogd zag worden, dan is hij verfrissend en vernieuwend zoals de nazi’s dat waren. Die gunden ons ook een kijkje in het zwartste van de menselijke ziel. Verfrissend zoals de Rode Khmer dat was, zoals Khaddafi dat was en al-Assad dat nu is. Die laat ons ook zien hoe mensen echt zijn, waar beschaving in essentie op neerkomt. Nieuw en verfrissend, elke fucking keer weer.

Ooo! Hoor ik u nu verontwaardigd kraaien. PowNed met nazi’s vergelijken, dat mag helemaal niet! En waarom eigenlijk niet? Weesie en Burema vergeleken Jan Marijnissen met massamoordenaar Mao, ze plakken iedereen, die hen niet bevalt, een Hitler-snorretje op. Verschillende bewindslieden hesen ze in een nazi-uniform. Burema schreef van de week nog dat hoofdredacteur Frits van Exter van Vrij Nederland twitteraars fusilleert in de duinen van de Waalsdorpervlakte.

Waarom zouden alleen PowNed en GeenStijl zulke vergelijkingen mogen maken? Omdat ze rechts zijn? Omdat ze de eeuwig verongelijkte, bevoorrechte domme blanke man vertegenwoordigen? Ik dacht het niet. Als er mensen zijn, die de nazi-pet passen, dan toch zeker onze vrienden bij PowNed en GeenStijl, die grossieren in groteske racistische karikaturen in de geest van Der Stürmer, die constant wijzen op het bolsjewistische gevaar, inzetten op de Gleichschaltung van heel Nederland en de beschikking hebben over een enorm leger van SA-troepen.

Adolf Burema en zijn crazy bitch Eva Brussen. Fat-soeen en re-spect! Fat-soeen en re-spect! En maar klappen in die weke handjes, gestoorde motherfuckers.