Lachen
Lagonda
Weet je om welke doden ik altijd ontzettend moet lachen? Om de doden die vallen als bijvoorbeeld Hamas weer eens een feestje viert; dat ze dan met twintig man achterop een pick-up truck gaan staan hossen, en dat ze keihard over een overvol plein gaan rondscheuren en in de lucht schieten omdat ze zo blij zijn voor Allah, en dat daar dan twaalf doden bij vallen. Zomaar. En dat ze dan klagen dat ze door het Westen niet serieus worden genomen als gesprekspartner. Daar moet ik altijd enorm om lachen.
Of doden die vallen omdat Hamas haar provisorische raketbeschietingen vanuit woonwijken organiseert; daar moet ik altijd vreselijk om lachen. Dat die burgers dan niet tegen Hamas zeggen: ‘he, pleur nou eens op hier met je zelfbouwraket!’, maar dat die burgers dat blijkbaar wel oké vinden of zo, en dat als Israel eens terugschiet, dat er dan dus burgerslachtoffers vallen, want zélf gaan die burgers dus blijkbaar ook niet weg als hun bovenbuurman met een raketinstallatie staat te knallen, en dat Hamas dan gelijk door het puin op zoek gaat naar de meest fotogenieke kinderlijkjes, waar ze dan twee dagen mee langs alle Westerse camera’s lopen te zeulen en ach en wee roepen, en dat ze dan de mensen die de tegenaanval hebben overleefd in het ziekenhuis laten verzorgen, zodat de Anja Meulenbelts en Gretta Duisenbergs van deze wereld kunnen verkondigen dat Hamas eigenlijk een liefdadigheidsorganisatie is waar veel geld naartoe moet. Want ach, wat doet ze toch nobel werk. Daar moet ik ook altijd om lachen.
En de doden die vallen als Palestijnen eens democratische verkiezingen organiseren, om aan de wereld te laten zien dat ze dat best kunnen. Ook lachen! Toch?
Maar weet je om welke doden ik nog het meest moet lachen? Om de kinderen die, grootgebracht op een dieet van stompzinnige religieuze haat en tribale clangeur, door de semi-criminele, machtsgeile, religieus bevlogen en bloeddorstige thugs waar de Palestijnen zich in de regel door laten vertegenwoordigen, worden misbruikt als kanonnenvlees in een nutteloze oorlog om een al even nutteloze glorie, eer of overwinning te bereiken die redelijkerwijs nooit behaald zal worden. Humor!
De Palestijnen oogsten wat ze zaaien, en zolang ze volharden in tribale barbarij, nutteloos bloedvergieten en redeloze religieuze duisternis, en categorisch weigeren in te zien dat hun rol is uitgespeeld en weigeren de verantwoordelijkheid te nemen voor de consequenties van de oliedomme beslissingen ze keer op keer nemen, heeft Israel het volste recht zich hiertegen te verweren.
De Palestijnen mogen overigens Jahweh op hun knieen danken dat Israel de *enige* beschaafde partij is in dit conflict — het kan namelijk ook op een hele andere manier.
Lagonda is 49 procent mannelijk, 51 procent vrouwelijk en 100 procent esotericus. Haar schrijfstijl wordt door sommigen ervaren als ‘een warm bad’, door anderen weer als ’totaal genadeloos’. Het is maar hoe de pet staat. Meer op de Lagonda blogspot.
RSS