Toeristen
Suna Floret
Foto: Hiroyo Kaneko
Als ik iemand hoorde praten over het Kralingse Bos, moest ik altijd meteen aan de homo’s denken die daar elkaar ontmoeten. Ik vind dat zo’n bizar gedoe, mannen die elkaar beetje staan op het wachten in de bos. Boek een hotel of zo, waarom in het bos?
Daarom kwam het ook nooit in me op om gezellig naar het Kralingse Bos te gaan. Maar dit keer vroegen mijn vriendinnen me mee en aangezien heel het land kampt met een tekort aan vitamine D, liet ik me overhalen om daar te gaan picknicken.
We stapten uit bij metrostation Voorschoterlaan en het was zo’n kwartiertje lopen naar het bos. Maar wij deden er ruim een uur over. Wat een huizen! We maakten zelfs foto’s! Kun je je voorstellen? In ben gewoon in mijn eigen Rotterdam, maar ik stond met een open mond om me heen te kijken en maakte foto’s van de prachtige huizen en tuinen. We waren voor heel even toeristen.
Dit gaan we aan onze vriendjes thuis laten zien, dachten we. “Kijk eens schatje, we willen over maximaal vijf jaar een huisje op de Oranjelaan!” Romantische balkonnetjes, tot in de puntjes verzorgd en de straat straalde vredigheid uit. Er zaten oude mensen op hun mooie tuinstoeltjes in de tuin, met mooie hoedjes en glaasjes wijn. Het zag er eigenlijk helemaal niet Nederlands uit, eerder Spaans of zo.
Het was heerlijk om zo door die mooie straten te lopen en te dagdromen. Het inspireert. Hoe dichter we bij het bos kwamen, des te dikker de panden werden. We vroegen ons af wat voor beroepen deze mensen hadden en filosofeerden verder over het leven en de toekomst.
Eenmaal op onze dekentjes in het gras, onder de zon, met onze komkommertjes en tomaatjes, maakte het allemaal niet meer uit. We waren de mooie huizen en tuinen al weer vergeten. En wij staan nog aan het begin van ons leven, wie weet waar de toekomst ons nog brengt.
Op een gegeven moment schrok mijn vriendin van twee honden die net iets te dichtbij kwamen. Maar het waren twee blindengeleidehonden. De twee mooie jongedames die met de honden liepen, waren een beetje verdwaald. Ze wilden de honden laten afkoelen en laten zwemmen, maar ze konden de juiste plek niet vinden.
Gelukkig waren ze er nog maar drie meter van verwijderd en konden de honden hun gang gaan. We waren er even stil van. En wij maar zeuren over mooie huizen.
Journalist Suna Floret (29) heeft een wekelijkse column in het Algemeen Dagblad en af en toe klust ze bij voor Frontaal Naakt. Haar weblog is meer dan de moeite waard. Volg haar ook op Twitter.
RSS