Anja de haatzaaier (2)
Peter Breedveld

Anja Meulenbelt schrijft in haar weblog : ‘Een van de mantra’s die we zo vaak horen van de moslimbashers, is dat er nooit een ondubbelzinnige veroordeling is geweest vanuit de moslimgemeenschappen op de moord op Theo van Gogh.’
Als Anja zich nou eens had verdiept in de mensen die kritisch naar onze multiculturele samenleving kijken (moslimbashers vind ik zo’n naar woord) had ze geweten dat niet het uitblijven van de ondubbelzinnige veroordeling de steen des aanstoots is, maar het feit dat moslims voortdurend schoorvoetend mompelen dat die moord natuurlijk niet kan, maar dat Van Gogh toch ook wel heel erg ver ging. Met andere woorden: hij had er eigenlijk wel een beetje om gevraagd. Boontje komt om zijn loontje.
Trouwens, niet alleen moslims vonden dat Van Gogh zijn gruwelijke dood had verdiend. Christelijke reptielen als de Sliedrechtse predikant Georg Naber vonden zelfs dat Van Gogh een koekje van eigen deeg’ had gekregen.
En zo kon het gebeuren dat het maatschappelijke debat, dat volgde op de gruwelijke slachting, niet ging over het feit dat sommige van onze landgenoten er kennelijk hun hand niet voor omdraaien om, geïnspireerd door hun vreedzame en tolerante geloof, mensen op klaarlichte dag, midden op straat, als varkens te slachten, maar over de grenzen van onze vrije meningsuiting (een contradictio in terminis if ever I heard one) en over dat je niet maar alles moet kunnen zeggen’.
Daarna kwam minister Donner aanzetten met zijn middeleeuwse wetsverbod op smadelijke godslastering. En hoewel het een criticus van de islam was die op straat door een moslim was afgeslacht en het critici van de Nederlandse moslimgemeenschap (Hirsi Ali, Wilders en Aboutaleb) waren die door moslims met de dood werden bedreigd en moesten onderduiken, werden op de één of andere manier toch de moslims als het slachtoffer gezien. Iedereen die zelfs maar een grap over de islam maakte, zat in het beklaagdenbankje.
Als bewijs dat er vanuit de Nederlandse moslimgemeenschap wel degelijk een ondubbelzinnige veroordeling van de moord op Van Gogh is geweest, komt Anja op de proppen met een gezamenlijke verklaring van enkele tientallen moslimorganisaties die de moord ‘volledig’ afkeuren:
Theo van Gogh uitte vaak harde kritiek op de multiculturele samenleving en stond kritisch ten opzichte van de islam. Hij nam daarbij geen blad voor de mond. Dat hem op gewelddadige wijze het zwijgen is opgelegd raakt iedereen in Nederland.
Staat er onder andere in die verklaring. Het komt gewoon neer op het plichtmatige ‘We keuren het af’, dat zoveel moslims op verzoek papegaaien, gevolgd door de relativering: maar Van Gogh ging ook wel heel ver’. Dat de slachting iedereen in Nederland raakt, is stating the obvious. Nogal wiedes dat dit ook die moslimorganisaties raakt. ‘Dit kan ons onze subsidie gaan kosten, jongens, snel even een verklaring afleggen!’
Maar daar gaat het me nu niet om. Waar ik op wil wijzen is dat ik bijna geen moslim spreek, die niet nadrukkelijk verklaart dat-ie er van baalt vertegenwoordigd te worden door al die moskees, samenwerkingsverbanden, verenigingen, overlegorganen en naaiclubjes die onze babbelzieke samenleving rijk is. Gelijk hebben ze, die moslims. Ik ben er ook niet van gediend te worden vertegenwoordigd door overgesubsidieerde vergadertijgers die ik nog nooit heb gesproken. Wie wil weten wat ik vind, komt maar even bij mij langs.
Ook is er nogal wat discrepantie tussen de verklaring van die organisaties en wat ik hoorde op discussiebijeenkomsten, persoonlijke gesprekken met moslims, op radio en televisie en wat ik las in de krant. De moord werd gewoon níet onverkort veroordeeld. Integendeel.
Bovendien verschenen er voor de slachting al artikelen in de krant die geen misverstand lieten bestaan over wat ‘de moslim in de straat’ vond dat er met Theo van Gogh moest gebeuren. Ik zal nooit de ‘rustige, vriendelijke jongen’ Boujemaa Yuba vergeten die in Trouw van 11 juni 2004 praat over Hirsi Ali en Theo van Gogh:
,,Misschien komt er een aanslag op die twee”, denkt Boujemaa. ,,Ik zal me daar zelf nooit toe verlagen. Ik ben er ook niet geschikt voor, ik ben te zacht. Maar ik kook wel van binnen.”,,Als je hen hoort praten, ga je iets plannen. Dan denk je: ik huur een auto, net als die vrouw die een tijd terug op VVD-leider Van Aartsen inreed. Al mijn vrienden zeggen het ook: díe schiet ik neer, dan maar drie jaar de bak in.
De moord op Van Gogh was al lang van tevoren aangekondigd. Mohammed Bouyeri wist zich gesteund door de moslim in de straat’. En dan moet ik onder de indruk zijn van de toneelspelletjes van die organisaties? Ik vrees dat meneer Boujemaa een betere graadmeter is voor wat er in de moslimgemeenschap leeft dan de Unie Marokkaans-Nederlandse Academici.
Lagonda typeerde Anja Meulenbelt onlangs op de volgende manier:
Anja is een dement oud menske geworden, die eenzaam achter dichtgetrokken gordijnen in haar flatje ronddoolt, en wil blijven geloven dat haar overleden zoon elk moment langs kan komen. Hij heeft het zo druk met zijn werk, he? En vanwege dat slechte weer verleden week kon hij ook al niet. Maar morgen, misschien…
Elke dag krijgt ze de brieven retour die ze aan hem schrijft. Maar die gooit ze gelijk in de vuilnisbak, terwijl ze haar hoofd afwendt en heel hard zingt. Een regel, steeds dezelfde… “We shall overcome!”
Soms gaat de telefoon, maar die neemt ze niet meer op.
Lees ook Lagonda’s analyse van het geval Meulenbelt. Jaap de Wreede toont in een stuk op Het Vrije Volk aan dat Anja weliswaar tegen racisme is, maar een uitzondering maakt voor antisemitisme. Mits het islamitisch antisemitisme is, uiteraard.
Peter Breedveld luistert de laatste tijd vooral naar Juana Molina, Gaby Kerpel en Axel Krygier.





RSS