Ondermijning van de Rechtsstaat
Jeroen Hoogeweij
Foto: Michael Willems
Van Rossem, (aka Bart Nijman) is het stompzinnige haatkaboutertje van GeenStijl: een islamofoob en marrekanehater in hart en nieren en met een eervolle vermelding in de antisemitisme monitor van dit jaar, omdat hij politici die hij niet mag van “Jodenstreken” beschuldigt.
In dat rijtje past natuurlijk ook dat hij de in opdracht van de familie Poot en de drugsmafia van Baybasin verspreide broodje aap-verhalen over Joris Demmink voor zoete koek slikt. Zo schrijft hij nu weer:
Maar sinds het Hof in Arnhem tegen alle winden in besloot dat de zaak voor de rechter moest komen, en de Demmink Getuigenverhoren zijn begonnen, worden de losse rafels steeds langere lijntjes, die allemaal leiden naar Demmink en allerlei belangrijke ambtenaren onder, naast en boven hem.
Rancuneuze en labiele figuren
Een heerlijke beeldspraak, maar klopt dat eigenlijk wel, dat die “losse rafels’ steeds langere lijntjes worden die allemaal naar Demmink leiden? Wat we de afgelopen weken zagen, was een wonderlijke stoet rancuneuze en labiele figuren die niet in staat waren om ook maar één belastend feitje over Demmink hard te maken, die “losse rafels” bleken toch echt keer op keer te korte touwtjes te zijn om Demmink mee op te knopen.
Zo zagen we Klaas Langendoen die van twee Turkse jongens vernam dat ze misbruikt werden door Joris Demmink, maar dit niet met feiten kon boekstaven en het eigenijk ook niet zo goed uitrechercheerde, Bart van W., een manisch depressieve en aan posttraumatische stress lijdende ex-schandknaap die toch niet helemaal zeker wist of het nou Demmink of een andere Joris was die van zijn anaaldiensten gebruik maakte, de voormalige Amsterdamse hoofdofficier van justitie Vrakking die beweerde dat Demmink wel degelijk in beeld was tijdens een onderzoek naar kindermisbruik van hoge ambtenaren, wat dan weer door andere betrokkenen werd tegengesproken en natuurlijk het olijke ex-gevangenisdirecteuren duo van Huet en Molenkamp.
Gierend arbeidsconflict
Een zeer rancuneus tweetal, waarvan het er nogal dik bovenop ligt dat het ze vooral te doen is om het beschadigen van hun voormalige werkgever. Zo spande van Huet nog een kort geding aan tegen de minister van justitie, aan zijn gierende arbeidsconflict werd nota bene nog een radiouitzending van Argos gewijd.
Molenkamp hield het uit tot zijn pensionering, maar heeft sindsdien zware kritiek op het beleid van het ministerie van justitie. Het probleem lijkt vooral te zijn, dat de heren het oneens zijn met de hardere aanpak van gedetineerden, waarvan Donner en Demmink de architecten zijn. Zij hadden tijdens een dienstreis vernomen van Anna Storm, een secretaresse die nooit in dienst was van Demmink, dat ze minderjarige jongens moest regelen voor hem. Tijdens de verhoren sprak ze de dat met klem tegen en deed dan ook aangifte van smaad tegen beide gevangenisdirecteuren.
Loze geruchten
En nu vallen deze als leugenaars ontmaskerde pensionado’s weer Kamerlid Omtzigt (CDA) lastig met hun kolder. Onbegrijpelijk dat er zoveel loze geruchten over Demmink rondgepompt worden en hij nog niet eens gelyncht wordt! Ze zien het als een “ondermijning van de rechtsstaat’ dat de tegen de rechtsstaat gerichte haatcampagnes van een oude gek en een terecht tot levenslang veroordeelde drugscrimineel niet aanslaan, zelfs na hun “day in court”! Ze hadden er zoveel meer van verwacht.
CDA, doe er wat aan!
Eerder gepubliceerd op Swap I. Chou, ‘complotblog voor anti-complotters’. Jeroen Hoogeweij heeft een Twitter-account maar hij is actiever op zijn Facebook-account.
RSS