Echte feministen waren vóór ‘Keulen’ al tegen seksueel geweld

Roos Schippers

Elma Drayer verwedt er een flesje wijn op dat er bij groot spektakel op het wereldtoneel, zoals de massa-aanrandingen in Keulen tijdens Oudejaarsnacht, altijd nare mensen zullen zijn die met hun relativeringen het onverdunde afgrijzen komen bederven. Ook de sensatie van die fijne overtuiging dat de anderen, uit andere boze culturen, het Boebeest zijn, wordt door deze relativeerders als een stoorzender gedempt, met hun feiten en teksten.

Deze keer zijn het de hedendaagse feministen die een andere inhoud geven aan feminisme dan Elma Drayer fijn vindt, en die weigeren hun empathie voor slachtoffers van seksueel geweld selectief te bewaren voor de slachtoffers van ‘Keulen’. Ze weigeren de feiten onder ogen te zien, schrijft Drayer, uit angst voor hun politieke tegenstanders (?!).

Beroving is geen aanranding

Nou zijn de feiten over het drama in Keulen nogal rekkelijk. Ze wijzigen per dag, per uur. De cijfers over aangiftes, het percentage daarvan dat over aanranding gaat en het percentage dat over beroving gaat. Dat is toch iets anders is dan aanranding, dat delict beroving.

Het signalement van de daders wijzigt ook per dag. Qua nationaliteit, qua verblijfsstatus, zelfs qua uiterlijk. Welke feiten moet je nu onder ogen zien als verantwoord oordelend feministe? Het begon met duizend mannen met een Noord-Afrikaans en/of Arabisch uiterlijk, die zich uit het niets op het plein bij de Bahnhof hadden verzameld en daar massaal verkrachtten, was aanvankelijk het bericht.

Een ongekend scenario speelt zich af voor het geestesoog. Een massa van duizend verkrachtende Noord-Afrikaanse en/of Arabische mannen. Een grote ongebreidelde orgie op dat plein. En kan dat zomaar? Is er geen bestuur en handhaving in die stad? Om in te grijpen bij zo’n massaal gebeuren, en burgers te beschermen tegen criminelen?

Weldenkende feminist

En waar gaat het nu om? Dat het Arabieren of Noord-Afrikanen zijn of criminelen? Arabisch en/of Noord-Afrikaans en crimineel lijken synoniemen te zijn in de berichtgeving.

Bij dergelijke berichtgeving krabt een weldenkend mens zich achter de oren. Misschien een weldenkende feminist ook, dat zou zomaar kunnen, toch? Dat die wat feiten afwacht voordat ze met een spandoek onder de arm naar Keulen spoedt, en zich over haar zusters gaat ontfermen.

Slecht geïnformeerd direct tirades aanheffen over mensen van een andere cultuur, met een andere religie, met per definitie verderfelijke normen en waarden, vooral als het om vrouwen gaat, daar heb je die paar feministen toch niet voor nodig? Bij hen staat seksuele intimidatie al veel langer op de agenda. Kennelijk hebben eerdere generaties feministen niet voor elkaar gekregen zo’n besef van gelijkwaardigheid en respect te bevechten en creëren, dat seksueel geweld tegen vrouwen niet meer voorkomt. Ook kinderen zijn nog steeds de dupe, trouwens.

Seksueel geweld uitbannen

Het is ons, feministen van de huidige generatie, sindsdien ook niet gelukt seksueel geweld uit te bannen, laten de cijfers zien. Drayer doet die cijfers af als een afgedane zaak. Seksueel geweld wordt onderkend en afgekeurd, zegt ze, dankzij de eerdere generaties feministen, en dat is dat.

Nou dat is dus niet dat. De cijfers laten zien dat onze Westerse mannen net zo min hun tengels van vrouwen af kunnen houden als die verdachte mannen uit die verderfelijke andere cultuur.

Dit in weerwil van de hogere staat van mens-zijn die de Westerse man dankzij de Verlichting heeft bereikt, en ondanks onze seksuele revolutie, en onze alom – vooral met de mond – gerespecteerde seksuele vrijheid. Misschien is onze patriarchale cultuur ondanks feministische golven in basis nog stevig hiërarchisch. Wat wil je na tweeduizend jaar christendom?

Vloeken in de kerk

En dan zouden we nog bijna seksueel geweld tegen mannen vergeten. Ligt daar de kern van homofobie ook? Ook al niet een particulier kenmerk van een specifieke cultuur. Maar we mogen niet wijzen op seksueel geweld in onze eigen cultuur/samenleving, want dat relativeert, dat leidt de aandacht af. En met een boel tegelijk in een menigte aangerand worden op een plein schijnt sowieso traumatischer te zijn dan verkracht te worden in de enge beslotenheid van je eigen huis.

Wat voor feministe is Elma Drayer eigenlijk? Voelt zij empathie voor slachtoffers van seksueel geweld, die niet zijn verkracht door een etnisch of religieus verdacht type, en niet in massa?

Empathie koesteren voor slachtoffers van seksueel geweld in welke cultuur ook, van welke sekse ook, opmerken dat je iedere dader veroordeelt, met welke etnische achtergrond ook, simpelweg omdat je seksueel misbruik altijd afschuwelijk en mensonwaardig vindt, dat is vloeken in de kerk van Elma Drayer. De Moslim is nu de boosdoener nu.

‘Onze vrouwen’

Waarom die focus op die ene cultuur? Alsof het erom gaat het bewijs te leveren dat het niet langer verantwoord is om menselijkheid te betrachten en oorlogsslachtoffers onderdak te bieden, omdat zij met hun deviante waarden en normen een bedreiging vormen voor onze samenleving, allemaal. En, zoals ik de laatste tijd hoor, vooral een bedreiging vormen voor ‘onze vrouwen’.

Dan is het noch ontzag, noch angst voor mijn politieke tegenstander dat mij als feministe weerhoudt van wat dan ook.

Roos Schippers is feministe en sekswerker.