Piepende gympen
Johan de Vries
Ik moest eraan denken toen mijn pantoffels (van Tilley natuurlijk) piepten op de keukenvloer. Het gepiep dat je vroeger hoorde in de gymzaal bij een verplicht potje volleybal of basketbal. En dan was er altijd een groepje fanatieke gym-piepers die heel erg hun best deden om te winnen. En wij (de minder sport-georiënteerden) keken dan toe. Eerst hoorde je gewoon gepiep, dan fanatiek gepiep en dan stilte. Want er was gescoord. Soms nam het gepiep even af, om vervolgen hard gepiep te horen aan de andere kant van de gymzaal. Enzovoort, enzovoort.
Dat deed me weer denken aan Twitter. Iemand tweet, dan wordt er een reactie getweet, dan nog meer reacties en dan een orgie van reacties, tot er gescoord wordt, iemands leven wordt verknald (of niet, maakt ook niet uit) en men vergeten is waar het allemaal ook alweer om ging.
Twitter is een soort gymzaal waar gepiept wordt.
U vraagt zich nu vast wat u met mijn zinloze observatie aanmoet. Wees gerust. U moet helemaal niets met mijn observatie. Het enige wat ik wil bereiken met mijn betoog is dat u voortaan aan die stinkende gymzaal denkt als u hartstochtelijk op een tweet reageert, met al die piepende gympen van fanatieke sporters die een punt wilden scoren. En dat u zich realiseert dat Twitter kan stinken als verschaald zweet in een piepende gymschoen van een pokdalige bullebak die net een punt gescoord heeft.
Johan de Vries, beter bekend als De Frysk, pensionado op MAVO-niveau, komt uit Friesland, geboren in Rinsumageest, getogen in Wergea. Was ooit werkzaam in de zuivel en wist van melk yoghurt te maken, pap van gort en kent het recept van watergruwel. Woont nu in Barrie, Canada, waar hij geniet van zijn welverdiende rust.
RSS