Doemsdagklok
Johan de Vries
Op de doemsdagklok is het nooit doemsdag. Het is altijd net geen doemsdag. Zolang ik leef, is het bijna doemsdag. Ieder jaar weer.
Een wereldwijde doemsdag, daar geloof ik niet in. Mensen verrekken in landen waar men het minder goed heeft dan hier. Mensen worden overhoop geschoten vanwege een geloof en/of etniciteit. Mensen krijgen belastingboetes en verdachtmakingen omdat ze een tintje hebben. Die mensen hebben doemsdagen, die hebben de klok meerdere keren ‘doem’ horen slaan.
Doemsdag is overal. Maar niet bij mij. En misschien ook niet bij u. Maar kijk om u heen. Mensen voor wie de doemsdagklok geslagen heeft, leven op straat, zijn verslaafd, hebben schulden door woekerrentes en zijn in handen van een neoliberale lifecoach. Met dank aan Rutte en zijn trawanten.
Ik hoop dat ik mijn doemsdag nooit zal beleven. Maar ik word ouder en voor je het weet, stoppen mijn kinderen me in een verzorgingshuis met winstoogmerk en slaat de doemsdagklok voor mij.
Hel en verdoemenis zijn overal maar niet bij mij en dat wil ik graag zo houden. Als ik eenmaal dood ben, mag de doemsdagklok wat mij betreft alles aan diggelen slaan. Behalve mijn hondje natuurlijk, want dat is braaf.
Johan de Vries, beter bekend als De Frysk, pensionado op MAVO-niveau, komt uit Friesland, geboren in Rinsumageest, getogen in Wergea. Was ooit werkzaam in de zuivel en wist van melk yoghurt te maken, pap van gort en kent het recept van watergruwel. Woont nu in Barrie, Canada, waar hij geniet van zijn welverdiende rust.
RSS